Wordt premenstrueel syndroom onderschat?

Huilerigheid en emotionaliteit werden vroeger als typisch vrouwelijk beschouwd. Niets dat serieus moest worden genomen. Datzelfde gold voor hoofdpijnvermoeidheid en een opgezwollen gevoel. Vooral net voor de menstruatie hadden veel vrouwen deze 'vage' klachten. Sinds een paar jaar is er echter veel aandacht voor een medische verklaring van deze problemen: premenstrueel syndroom oftewel PMS.

PMS treedt bij veel vrouwen op in de laatste dagen tot twee weken voor de menstruatie. Het is een complex van psychische en lichamelijke klachten. Psychische symptomen zijn prikkelbaarheid en depressiviteit. Lichamelijke klachten zijn vermoeidheid, pijnlijke borsten, opgezwollen gevoel en hoofdpijn. Niet zo vreemd, want er gebeurt nogal wat in je lichaam; het heeft alle voorbereidingen getroffen die nodig zijn voor een zwangerschap. Vergeefs. En nu is het zich aan het voorbereiden om het onbevruchte eitje, het overbodige baarmoederslijmvlies en nog meer op te ruimen. Je hele hormoonhuishouding doet hard zijn best voor deze grote schoonmaak. Vrouwen die echt gebukt gaan onder PMS-klachten, kunnen hierover praten met hun huisarts of gynaecoloog. Er bestaan namelijk medicijnen die de problemen verminderen of verhelpen.

De tijdsduur en ernst van PMS-klachten verschilt per persoon. Veel vrouwen hebben nergens last van, of zijn zich er niet van bewust dat sommige problemen met een regelmaat van vier weken steeds terugkeren. 'Het kan geen kwaad om je lichaam te leren kennen', zeggen sommige vrouwen, 'en in de gaten te hebben dat je rothumeur een oorzaak heeft. Dan hoef je je ook niet zo schuldig te voelen'. Anderen halen hun schouders op en zien PMS als een mode-verschijnsel, 'iedereen heeft betere en mindere dagen. Om je hormoonhuishouding de schuld te geven is wel heel gemakkelijk'.

Wat vind jij? Wordt het premenstrueel syndroom onderschat? Of moeten vrouwen gewoon niet zo zeuren? 

Reageren

Reacties

  • Sil

    katje

    PMS wordt zwaar onderschat!
    Ik zit de site door te lezen en voel me bozer en bozer worden. Zit er momenteel middenin en haat alles en iedereen. Voor mij geen leuke dingen in de maand. PMS beslaat in totaal zo\'n 3 weken bij mij. M\'n vriend wordt er hopeloos van, ook voor hem is er weinig uitzicht als je dit zo allemaal leest. Het pakketje-Katje nemen zo als het is incl. de PMS. Ik word een monster, keihard en denk f*ck iedereen. Ik haat mezelf op die momenten en juist daar word ik dan weer verdrietig van omdat ik het niet onder controle heb. Ik wil niet zo zijn, maar ik ben het, ik word dit monster ongevraagd en onaangekondigd... Ik kijk enorm uit naar de overgang en hoop dat ik van mijn oude-vrouwen tijd wel kan genieten. M\'n leven draait om die k*t cyclus. We proberen zelfs de vakantie er op aan te passen.... maar dat is onmogelijk.... Het lijkt ook alsof ik dit beest niet meer het hoofd kan bieden. Ik zie alles als zinloos en vind niks meer leuk. Ik kan gelukkig een masker op doen maar des te meer ik voor anderen aardig probeer te doen hoe heftiger mijn partner het te voorduren krijgt.
    Ik huil om deze ellende. Het is zo gruwelijk oneerlijk!
    Lichamelijk en psychisch voel ik me zo afgemat en triest. Nog even en dan voel ik me weer een paar dagen top....
    daar kijk ik naar uit!

    Reageer
  • Sil

    Elles Baan

    ja,bij mij werd gezegd dat het tussen de oren zat,heb 3/4 jr psychiatrie gehad,heb ruim 4jr aan anti-depressie gezeten,medicatie werd steeds weer verhoogd(hielp niet)heb zelfmoordpoging ondernomen(niet gelukt,gelukkig.Met vuist op tafel geslagen bij gyn voor eierstokverwijdering,werd niet gedaan,als alternatief wordt ik nu behandelt met Zoladex(de zgn goudspuit,deze zorgt voor vroegtijdige menopauze)en al mijn klachten waren na 1maand weg,heb wel opvliegers,maar dit is een lachertje in vergelijking met hoe ik mij de afgelopen 8 jaar heb gevoeld,voel me weer 100% vrouw,dus bij deze JA, pms wordt zwaar onderschat

    Reageer
  • Sil

    Yess

    Hoi Allemaal,

    Ik ben een vrouw van 30 jaar en leef al vanaf het moment dat ik ongesteld geworden ben met pms. We (psychologen en doktoren) hebben er alleen 13 jaar over gedaan om dit vast te stellen. Doordat ik mezelf 2 weken prima voel en 2 weken compleet kreeg ik van mijn psycholoog al snel te horen dat ze mij niet snapte. Tijdens de afspraken in mijn goede periode kon ik alles aan, maar tijdens mijn slecht periode werd mij verweten dat ik geen inzet had en laks was. Uiteindelijk na velen behandelingen werd er geconstateerd dat men niet wist wat ik had, maar dat ik maar gewoon moest leren om anders te denken.(de dames die pms hebben weten hopelijk wel dat het zo niet werkt). Maar gelukkig dankzij een stagaire werd mijn probleem toch ontdekt. (ben haar daar nog dankbaar voor).
    Ik wil een paar dingen kwijt. En eerste een tip!
    Ik gebruik zelf sinds vorig jaar een pil die voor mij goed werkt. (Yaz24+4). Deze pil geef zeker verlichting voor pms klachten en is zeker het proberen waard. Ik dacht na de eerste 3 maanden gebruiken dat het niet zoveel effect had al zei mijn vriend dat de tussen perioden een stuk beter gingen.. Ik besloot toen te stoppen en merkte al gelijk dat de maand erna een stuk slechter ging. Ik ben toen maar snel weer begonnen. Ik zeg niet dat het een wonder middel is of zo, maar ik heb duidelijk verminderde klachten bij het gebruik van deze pil. Het is zeker het proberen waard.
    Ten 2e, ik las ook het bericht van Joey. Ik vind dat je PMS niet mag onderschatten voor een partner. Ik heb ook maandelijks aan moeten zien hoe mijn partner aan het huilen krijg door mijn gedrag en buien. Hij is daarin compleet machteloos. Ik denk dat ik uiteindelijk 2 relaties kwijt geraakt ben, mede door mijn pms. Wijt het niet aan je partner als hij het niet meer op kan brengen om je te steunen. Iemand kan het op proberen te brengen en leeg gelopen zijn. Er lopen genoeg partners rond die helemaal geen begrip hebben voor een vrouw. Dit is natuurlijk helemaal erg. Vind dat je als partner altijd moet investeren aan beide kanten. Maar leven met een vrouw met pms (of een depressie of iets) is ontzettend moeilijke en kan je slopen. Roep ook hulp in, maar voel je niet te schuldig als je tijd hebt voor jezelf of het (even) niet meer kan).
    Om iemand te kunnen helpen moet je zelf immers ook sterk zijn. En de enige die jouw grens daarin bepaald ben jij.

    Wat al blijkt uit mijn verhaal, ik vind dat pms wel degelijk onderschat is. Ik snap dat het moeilijk te onderzoeken is, dit geld voor alle aandoeningen die afhankelijk van de hormoonhuishouding, maar als men vraagt of er meer onderzoek nodig is zeg ik zeker JA!!

    Mijn probleem is dat ik absoluut niet tegen antidepressiva kan. Tijdens mijn pms periode verlicht het de klachten, maar tijdens mijn goede perioden word ik er depressief van. Dit is natuurlijk niet de bedoeling. Een medicijn die je kunt pakken in de dagen dat je klachten hebt, of in de periode van je eisprong tot je ongesteldheid zou een goede oplossing zijn. Ik hoop dat dit medicijn ooit nog ontdekt gaat worden..

    Succes aan alle dames die maandenlijks kampen met pms. Toch fijn om te weten dat je er niet alleen voor staat..

    Reageer
  • Sil

    Caroline

    Hallo dames. Ik ben 42 jaar, moeder van 4 kinderen, man met drukke baan en zelf een part-time baan buitenshuis en dus fulltime binnenshuis... Heb erg veel last van PMS. Sinds een paar jaar pas valt het me op en het lijkt steeds heftiger te worden. Ik voelde nooit mijn eisprong maar heb het afgelopen jaar heel wat krampen mogen ervaren. Ik heb wel een regelmatige cyclus en de lichamelijke klachten zijn goed te behappen maar de geestelijke klachten zijn gewoon ENG! Net als zovelen ervaar ik het alsof iets bezit neemt van mijn geest. Ik reageer en denk zo negatief, ben boos, teleurgesteld in de mensen om me heen, vind iedereen dom, onfatsoenlijk of gemeen. Alle zonnige gedachten zijn verdwenen als sneeuw voor de zon. Helaas begint dit doemdenken al met de eisprong en neemt pas af de 2e of 3e dag van de menstruatie. Per maand voel ik me 1 week bruisen van de energie en ben ik een supergelukkig mens. De andere 3 weken probeer ik te overleven. Ik speel mega toneel om mijn man en kinderen te ontzien, dat lukt helaas niet altijd. Ben bekaf! Manlief kan er gelukkig goed mee om. Ik niet, ik wil hem dan helemaal niet meer, erger me kapot aan hem, denk aan zelfmoord. Zie de toekomst dan ook negatief in. Er moet een oplossing komen. Geen anti-depressiva voor mij, ben gek op mijn positieve pieken. Heb besloten morgen naar de drogist te gaan en een paar liter Teunisbloem en een kilo st. Janskruid te kopen. Wie weet...

    Reageer
  • Sil

    Fainne

    Beste mensen,

    Afgelopen week vroeg een vriendin van me of ik misschien PMS heb. Ik keek haar raar aan, had er nog nooit echt van gehoord. Ik ben een jongevrouw van 22, altijd druk aan het sporten en zelden bij de dokter. Samen zijn we op internet gaan zoeken wat PMS precies was, zo ben ik op deze site terecht gekomen. Na alles te hebben gelezen wat ongeveer beschikbaar was (Engels / Duits en Nederlands) zijn we er beiden van overtuigt dat ik PMS moet hebben. Op mijn 14e werd ik voor het eerst ongesteld (vrij laat dus) en sindsdien heb ik last van depressies, rugpijn en ontzettend heftige stemmingswisselingen. Op mijn 16e heb ik bij een jeugdpsycholoog gelopen, hij wist voor alles een reden te vinden. Hij kon me echter niet verder helpen. Op een gegeven moment vielen onze afspraken steeds in mijn \"goede\" tijd en was alles dus klaar. Mijn depressies zijn echter nooit over gegaan. Sterker nog, ze zijn alleen maar heftiger geworden.
    Ook de pijn in mijn rug en nek wordt steeds erger, hiervoor ben ik onder behandeling bij een manueel therapeut.
    Eigenlijk zijn mijn klachten zo overduidelijk, maar ze worden niet erkend. Depressies worden geweten aan het verliezen van mijn beste vriend toen ik nog vrij jong was, we waren al sinds kleutertijd iedere dag bij elkaar. Pijn in mijn rug en nek wordt geweten aan een verkeerde houding tijdens het lopen, op mijn 12e heb ik een ernstig ongeluk gehad waardoor ik op mijn 18e nog geopereerd ben.

    Voor mij is nu duidelijk dat ik zeker in aanmerking kom voor PMS, maar ik durf niet meer naar de dokter te gaan. Is er ook een andere manier om het zelf te bestrijden? Ik heb iets gelezen over accupunctuur, maar dat is niks voor mij...

    Alvast bedankt.

    Reageer
  • Sil

    Ans

    lieve allemaal,

    ben aan het mailen met de prof. die een onderzoek PMS wil starten(had al lang moeten gebeuren)ook van de week art. over PMS aan de huisarts laten zien
    sterkte allemaal

    Reageer
  • Sil

    Mariëlle

    Drie weken lang is er geen land met me te bezeilen. Herken ik mezelf niet meer en ik kan het tegenwoordig ook niet meer verbergen voor familie en collega\'s. Geheugen van een vis, zeer kort lontje, passief, kan niet uit mijn woorden komen, labiel, stemmingswisselingen, leven in een droomwereld, dwangmatig eten. Lage rugpijn, opgeblazen gevoel, hoofdpijn, alles pijn en vooral ellendig, Twee weken lang kan ik alleen maar een sportbh aan. Zelfs lopen doet al pijn en dan raden ze sporten aan??? En helaas moeten degenen die het liefste zijn het ontgelden. Vanochtend nog een scheldpartij, sorry lieve kleine schatjes van me.
    Van de week een domme actie, sta ik uiteindelijk te janken van de pijn in de paskamer van Livera bij het passen van bikini\'s.
    Heb in de afgelopen jaren al heel wat coachingstrajecten op het werk doorlopen. Mijn werk leidt eronder. Hoewel ik daar van geleerd heb, ligt daar niet de oorzaak van mijn misère. Want die enige week dat ik mezelf ben, straal ik, krijg ik complimenten, ben ik een sterke vrouw. En dan weer die omslag. Eigenlijk deze week de link gelegd met mijn menstruatie. Vrijdag ga ik naar de dokter. De pil is in elk geval geen optie. Kan niet tegen die hormonenbommetjes, spiraal lukt ook niet (zelfs niet bij de gyn onder narcose), dus ik ben benieuwd. Heb nu trouwens een staafje in mijn arm. Meer mensen die daar ervaring mee hebben?

    Reageer
  • Sil

    elles

    wordt nu 2,5 maand behandelt met zoladex en mijn pms-klachten zijn weg,alleen de opvliegers zijn vervelend

    Reageer
  • Sil

    Annet

    Lieve vrouwen die dit lezen..
    ik ben er niet zo lang geleden achtergekomen dat ik ook PMS heb.. ik leef met elke vrouw mee die dit elke maand ervaard..wat een hel is dit zeg! en ook diepste respect voor de partners. ik herken alle verhalen alleen heb zelf geen lichamelijke klachten zoals buikpijn rugklachten etc.. bij mij is het puur mijn gedrag en gedachtes.. ik wordt bijna letterlijk de duivel zelf. het is 1x zelfs zo erg geweest dat ik fysiek geweld heb gebruikt bij mijn dochtertje van 3! ik ben gewoon bang van mezelf in die periode.. ben er nu achter dat dit vorig ook speelde maar het was een tijdje weg..en nu weet ik weer waardoor dat kwam! Ik ben onder behandeling geweest bij een accupuncturist. en het heeft toen een aantal maanden geholpen. heb nu weer een nieuwe afspraak gemaakt want dit moet je om de zoveel maanden herhalen.
    lieve vrouwen die dit lezen..misschien helpt het ook bij jou.. bij mij heeft het echt geholpen.

    Reageer
  • Sil

    Louk

    PMS is puur een lichamelijke aandoening. Hormonen die overactief werken met alle gevolgen van dien. Onderschatten is niet wijs. En dat het over zou kunnen gaan door middel van bewustwordings-therapieen is onzin. Het gaat niet over, tenzij er iets veranderd in je hormoonhuishouding en dat kan \'spontaan\' of dmv medicijnen (de fijne dagen verlengen door bijv de pil doorslikken een paar maanden, een stopweek is onvermijdelijk en de pms-klachten dus ook) of je baarmoeder verwijderen bijvoorbeeld.
    Je moet die dagen door zien te komen en dat is niet gemakkelijk, soms niet eens te doen en dan moet je drastische maatregelen nemen.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

16 - 6 =

.
Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren