Website van het Jaar

'De zeurende pijn in mijn heupen werd ondraaglijk'

Verhaal door Els (47)

Els (47) had zo'n zeurende pijn in haar heupen dat ze bijna niet meer kon lopen. Fysio bleek niet te helpen, een heupoperatie was de enige optie. 

Els: "Lopen ging steeds moeilijker en ik kreeg steeds meer pijn, vooral in mijn heupen: zo'n zeurende pijn die steeds maar aanwezig blijft. Ik noem het 'kiespijn in mijn heupen'. Van de huisarts kreeg ik medicijnen tegen de pijn en hij verwees me naar een praktijk voor fysiotherapie waar je oefeningen in warm water kunt doen. Maar na twee jaar hielp dat niet meer voldoende. Ik ging 'waggelen' en krom lopen om maar minder pijn te voelen. Ik werd doorgestuurd naar de orthopeed. Die probeerde me eerst nog op fysiotherapie te houden, maar adviseerde me na een half jaar toch een nieuwe heup. Zelf was ik er nog niet aan toe. Zo'n kunstheup houdt maar 15 jaar, dus dan moet je weer geopereerd worden. Maar ik kon zelfs niet meer lekker zitten en slapen. De orthopeed overtuigde me dat ik me beter nu kon laten opereren: daar zou ik er jarenlang plezier van kunnen hebben.

Heupoperatie aan beiden heupen

De operatie gaf inderdaad een hele verbetering. Maar doordat de rechterheup nu goed was, merkte ik dat de linker niet goed meedeed. 'Die wil steeds naar huis', zei ik tegen mijn dokter. Daarom hebben we besloten om ook de andere heup te vervangen. Dat is drie maanden later gebeurd. Ik heb nu geen last meer van mijn heupen, ik kan beter lopen, sta weer rechtop, ik kan me beter op mijn werk concentreren omdat ik minder word afgeleid door de pijn. Ik heb nog wel pijn in andere gewrichten; daarom blijf ik oefeningen in warm water doen en krijg ik een middel tegen de artrose. Na de eerste operatie had ik allerlei verschijnselen van bloedarmoede: ik bleef slap, hield een lage bloeddruk, voelde me duizelig bij het opstaan, had geen zin om te eten, enz. En dat terwijl mijn bloed voor de operatie goed was (bloedgehalte boven de 8).

Drie dagen na de operatie kreeg ik een bloedtransfusie en toen ging ik wel vooruit. Complicaties heb ik niet gehad. Na zes dagen in het ziekenhuis kon ik naar huis. Voor de tweede operatie was mijn bloedgehalte wat aan de lage kant (7.6). Misschien nog de nasleep van de vorige operatie. De dokter stelde voor dat ik epetine zou krijgen. Dat is een stof waarmee je bloedverlies wat kunt compenseren. De thuiszorg kwam het in de vier weken voor de operatie 1x per week inspuiten, maandagochtend voordat ik naar mijn werk ging. Toen ging het als een trein: ik was na de operatie veel fitter en vlugger op toer.

Onderneem actie en blijf niet met de pijn lopen

Het viel honderd procent mee en ik kon na vier dagen al naar huis. Ik vind dat je je actief moet opstellen. Je voelt zelf of er echt iets mis is. Dan moet je niet blijven zeuren, maar er iets aan doen. En soms moet je daarbij een zetje krijgen. Als de orthopeed me niet had overgehaald, had ik nu niet twee nieuwe heupen en zou ik me niet zo goed voelen als nu. Verder moet je accepteren dat je niet meer alles kunt, en je activiteiten daaraan aanpassen. Tegen de omgeving van mensen die zo'n operatie ondergaan zou ik willen zeggen: kom toch niet altijd met succesverhalen over mensen die nu weer lopen als een kievit. Vraag eens hoe het met de patiënt zelf is! En zorg ook dat de patiënt voldoende rust krijgt. Elke dag bezoek thuis is erg gezellig en hartverwarmend, maar ook vreselijk vermoeiend. Probeer daar als familie en vrienden beter op te letten."

Reageren

 

Reacties

  • Sil

    Ferry

    Hallo,
    Ik ben op zoek naar de ervaring op langere termijn van een BHR resurfacing ingreep. Tevens zou ik willen weten of er een zorgverzekeraar is die de ingreep vergoed. Wie kan mij antwoord geven?

    Reageer
  • Sil

    Anja

    Ik heb zojuist het verhaal van Els gelezen, en herken daarin precies mezelf.
    In 1995 ben ik aan mijn linkerheup geopereerd, ze hebben toen een pees over een lengte van 10 cm ruimer gemaakt, maar dat heeft niets geholpen.
    De klachten bleven aanhouden. Nu heb ik de afgelopen 2 weken weer aan allebei de kanten een injectie gehad, die vreselijk pijn doet. En weer heeft het niet geholpen. Ik ben nu ten einde raad, ik word in juli, 42 jaar, maar ik kan zo toch niet doorgaan. Mijn huisarts vertelde me dat het slijmbeursontstekingen zijn, die steeds terugkomen.Ik werk nog steeds(gezinsverzorging)maar dat valt me steeds zwaarder.
    Als ik Els haar verhaal zo lees, zou ik zeggen, geef mij ook 2 nieuwe heupen, dan ben ik overal vanaf!!!!!!!!!!!

    Reageer
  • Sil

    Gonny de Wit

    Ik zoek al een tijd naar lotgenoten met dezelfde pijnklachten. Veel herkenbaars in je verhaal. Mijn naam is Gonny (41) en heb een geheel versleten linker heup en stijfheid (zonder pijn) in de rechter heup "al 7 jaar". Helaas -denk ik- is er bij mij nog geen operatie gebeurd, want ik probeer eerst nog mijn overgewicht (10-15kg) kwijt te raken en te kijken of er nog baat te halen valt bij de fysiotherapeut. Het is moeilijk te bepalen wanneer ik de beslissing moet nemen om alles te proberen om een/twee nieuwe heupen te krijgen. Ik heb nog twee jonge kinderen (4 en 7), waarvan de oudste ook nog autistisch is. Reeds twee ziekenhuizen in de regio Eindhoven gevraagd en die weigeren principieel mij te helpen aan een nieuwe heup. Vandaar mijn vraag aan Anja en Els: wat is jullie leeftijd en waar en door wie zijn jullie geholpen. En gezien mijn thuissituatie zou ik graag willen weten hoe/hoe lang het herstel in beslag neemt (wachtlijst).

    Reageer
  • Sil

    Wiel Quaaden

    Ook ik heb nu sinds 7 maanden een nieuwe heup, maar bij mij is alles zeker niet koek en ei.
    Vanaf de operatie zijn er problemen en die zijn niet mals . Momenteel ben ik zelfs veel slechter af dan voor de operatie, mijn been is 2 cm langer geworden en ik kan niet recht blijven staan.
    Verder kan ik niet langer lopen dan 30 minuten en dan nog langzaam aan.
    Kan niet autorijden en niet meer gaan zwemmen. IK heb nu op 20 maart een afspraak voor een second opinion in Amsterdam omdat ze in Maastricht me nog niet opnieuw willen helpen.
    Zo zie je maar de een is de ander niet en alles kan anders aflopen dan je had gedacht.

    Reageer
  • Sil

    Anja van Benthem

    Hallo, mijn naam is Anja, ik heb hierboven al gereageerd. Gonnie jij vroeg mijn leeftijd, ik ben 41 jaar. En ik verga van de pijn aan allebei mijn heupen.Gisteren ben ik op aanraden van de huisarts naar de ST. Maartenskliniek geweest, er zijn foto's gemaakt van mijn heupen, bekken en onderrug. Op de foto's was niets te zien. Die arts zat me net aan te kijken of hij wilde zeggen, en wat nu? Maar ben ik nu arts of hij!! Hij stelde voor om er toch maar weer 2 injecties in te zetten, mijn man is gaan lopen, die doen zo verschrikkelijk zeer, ik weet niet of jullie die al eens gehad hebben!! Ellen, heb jij die al eens gehad en wat is jouw leeftijd? Ik heb namelijk al dezelfde verschijnselen als jij hebt, maar ze weigeren bij mij om 2 nieuwe heupen te zetten omdat ik te jong zou zijn!

    Mijn accupuncturist (heb ik inmiddels ook al gehad) heeft niets geholpen, vertelde mij dat ik dan over 20 jaar in een rolstoel zou zitten!! Ook geen leuk vooruitzicht. Maar zo kan ik toch echt niet doorgaan, ik zit inmiddels volledig in de ziektewet, heb de papieren voor de WAO al thuis, mijn man is ook ziek, heeft de ziekte van Hodgkin, dus dat zijn lekkere vooruitzichten.

    Maar het ergste vind ik nog dat ze je niet geloven, want op de foto's is niets te zien!! Wie oh wie heeft er raad voor mij, ik ben ten einde raad, iedere dag maar weer die pijn!!!!!!!!!!!!!!

    groetjes Anja

    Reageer
  • Sil

    Peter

    Het gebeurt dus wel... een kunstheup plaatsen bij jonge patienten. Ik heb in januari een ongeluk gehad op vakantie en mijn linkerheup was zo goed als verbrijzeld. De artsen aldaar besloten een kunstheup te plaatsen. Verre van leuk gezien mijn leeftijd (31) maar ik ben dankbaar dat ik er nog ben...

    Reageer
  • Sil

    Miranda Hesselink

    Hallo ik ben Miranda. Ik heb als jonge patient 2 totale kunstheupen. Ik ben nu 29 jaar en ben een maand voor mijn 28e verjaardag geopereerd in het St. Maartenskliniek in Nijmegen. Op mijn 6e jaar werd er geconstateerd dat ik heupdysplasie en de ziekte van Perthes heb. Ik had er toen nog niks geen last van, maar volgens de arts liep ik een beetje stijf. Na verloop van de jaren kreeg ik toch wel steeds meer last. De enige oplossing die hier voor was, waren 2 nieuwe heupen, maar dit zou nooit voor mijn 40e jaar zijn. Ik kreeg steeds meer last en ik kon op het laatst bijna niet meer lopen. De arts in Almelo bleef bij zijn mening dat ik nog niet geopereerd kon worden, te jong! Ik heb toen een second opinion aangevraagd en ben naar Nijmegen geweest. Toen we bij de arts kwamen waren we met 5 min. weer buiten met de papieren voor de operatie. Hij vond dat een stuk kwaliteit van het leven toch ook wel heel belangrijk was. 3 maanden later ben ik geopereerd aan de rechter kant en 14 dagen later aan de linker kant. Ik heb nu 2 totale kunstheupen gekregen en ik weet echt niet wat me over komen is. Ik loop weer helemaal normaal,wat men totaal niet verwacht had, en dat zonder pijn.
    Ik heb een totaal ander leven gekregen !!

    Reageer
  • Sil

    Astrid

    Hallo,
    Ook ik moet er aan geloven, een nieuwe heup..........en ik ben ook nog maar 35 jaar.
    Ik heb al meerdere positieve verhalen gehoord van mensen die in Belgie geopereerd zijn door Prof. Dr. de Smet.
    Een nieuwe heupoperatie is de BHR, in Nederland nog niet zo bekend.
    Kijk op de link: http://www.heup.be
    daar is alles te vinden omtrent verschillende heupoperaties.
    Eén voordeel, je bent in Belgie veel eerder aan de beurt als hier in Nederland.

    Reageer
  • Sil

    @ns Visser Helmes

    Ik zit sinds kort met een zelfde probleem,
    maar dan met artrose in de knie. Ik kan sinds vorige week niet meer fietsen en trap lopen ook bijna niet, inderdaad een zeurende kiespijn. Die alsmaar erger wordt.
    Ben doorverwezen geweest naar een reumataloog, bot scan gemaakt. Artrose in handen voeten en knieen. Rechtse is het ergste. Waardoor het nu zo verergert is dat als ik een uurtje gelopen heb bezig geweest ben, de pijn hevig is. Was tot voor kort nog werkzaam, helaas lukte niet meer ben 57 jaar. Heb al gedacht aan de ST Maartenkliniek voor een orthopeed.
    Ken de wachttijden niet. Weet niet wat ik doen moet. Vriendelijke groeten Ans Visser

    Reageer
    • Sil

      Tineke

      Hallo Ans,
      Ik heb naar mijn zorgverzekeraar gebeld en die gaf mij aan waar de wachttijd het kortste was. Dat kunnen zij namelijk zien en krijgen dat door van de ziekenhuizen. Ze hebben mij goed geadviseerd, ik ben geholpen in Oss toentertijd in 2008 en heb een hele goede ervaring met ongecementeerde heup. Ook heb ik na drie weken de bruiloft van mijn zoon kunnen meemaken en heb jaren geen pijn gehad.

      Nu begint het weer te vervelen na een uitschuiver op nat blad. Heel naar er is niets te zien aan mijn heup, maar doet wel weer pijn. Dus pas goed op en laat je rustig adviseren, kiezen mag je zelf. Ik wens je veel succes. Ik ga ook binnenkort weer, maar laat me weer adviseren.

      Reageer
  • Sil

    Hans Koershuis

    Allereerst de constatering dat er meer vrouwen reageren dan mannen. Zou dit betekenen dat ook meer vrouwen last hebben van heupslijtage? Of reageren mannen gewoonweg niet?
    Ik ben nu 49 jaar en heb vanwege klachten aan mijn linkerheup een tweetal foto's laten maken in het ziekenhuis. De uitslag was een slag in mijn gezicht. Lichte slijtage aan beide heupen. Ik ben verkoper, baliemedewerker binnendienst bij een bedrijf die levert aan bouwondernemingen en aannemers dus de hele dag door sjouwen en lopen. Ik weet dus niet hoe ik hier mee om moet gaan want m'n eigen huisarts is op moment van dit schrijven met vakantie. Zolang ik maar in beweging ben en loop, voel ik niet zoveel. Maar als ik rust neem, bij het overeind komen voel ik waar de pijn zit. 's Nachts word ik wakker vanwege de pijn. Het vreemde is dat alleen links gevoelig is en rechts niet. Toch zit de slijtage (volgens de foto's) aan beide kanten. Ik lees uit de overige reacties dat fysiotherapie uiteindelijk ook geen uitkomst biedt. Nou moet ik bekennen dat, buiten het lopen en sjouwen om, ik verder geen sporten beoefen en dat kan er mee te maken hebben. Ook overgewicht was een tijd geleden een probleem. Tot mijn dertigste zat ik gemiddeld 25 kilo boven mijn toegestane gezonde gewicht. Nu weeg ik 95 kilo en ben 191cm lang dus een normaal postuur. Mijn vraag aan jullie is dan ook deze; zijn er leefregels te bedenken om de slijtage te vertragen en minder last te krijgen?
    Groetjes van Hans.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

72 + 8 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren