Website van het Jaar

Ziekte van Alzheimer

Wat is ziekte van Alzheimer?

De ziekte van Alzheimer is een vorm van dementie. Als je dementie hebt, gaan cellen in je hersenen steeds minder goed werken en sterven af. Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. Van de Nederlanders met dementie heeft 70 procent alzheimer. De ziekte begint meestal als je tussen de 70 en de 80 jaar bent, maar kan ook eerder beginnen.  

Oorzaken van alzheimer

Alzheimer wordt onder andere veroorzaakt door opeenhopingen van een bepaald eiwit in de hersenen (beta-amyloïd). Deze opeenhopingen maken verbindingen tussen hersencellen kapot, waardoor de hersencellen afsterven. Waarom dit gebeurt, is nog onbekend. Bij alzheimer op jonge leeftijd (onder de 65 jaar) speelt erfelijkheid soms een rol. Kinderen van iemand met de erfelijke vorm van alzheimer hebben vijftig procent kans om de ziekte ook te krijgen. Omdat er nog zoveel onbekend is over de oorzaken, is het moeilijk om een remedie te vinden. Nog steeds is er veel onderzoek nodig naar de oorzaken van de ziekte.

Symptomen van de ziekte van Alzheimer

In het beginstadium van alzheimer merk je nog weinig. Er gaat vaak een hele tijd voorbij waarin symptomen zich opstapelen voordat aan dementie gedacht wordt. Problemen met het geheugen vallen meestal het eerste op. Je vergeet alledaagse dingen of verdwaalt in een bekende omgeving. 

Naarmate alzheimer vordert, verlies je de controle over je eigen leven. Het wordt moeilijk om zonder hulp in het dagelijks leven te functioneren. Je krijgt steeds meer moeite met denken, spreken en dingen doen die altijd vanzelfsprekend waren. Hoe de ziekte zich precies uit en hoe snel de achteruitgang verloopt, wisselt van persoon tot persoon.

Aan het eind van de ziekte ben je voor verzorging volledig afhankelijk van anderen. Je raakt verzwakt en je loopt het risico om te vallen. Omdat je verzwakt bent, heb je ook minder weerstand waardoor je sneller bijvoorbeeld een longontsteking kunt krijgen. In de meeste gevallen overlijden mensen met de ziekte niet aan alzheimer zelf, maar aan verzwakking of door een infectie

Relatie tussen tandvleesproblemen en Alzheimer

Mensen met een chronische tandvleesontsteking lopen een verhoogd risico om de ziekte van Alzheimer te ontwikkelen. Een chronische tandvleesontsteking kan namelijk bijdragen aan een daling van het denkvermogen. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat er restproducten van een mondbacterie in de hersenen van mensen met dementie zijn gevonden. Deze mondbacterie komt vooral in de bloedbaan terecht door tandartsbehandelingen waarbij apparatuur of voorwerpen worden gebruikt. Verder kan de mondbacterie de bloedbaan bereiken via alledaagse handelingen als eten, kauwen en tandenpoetsen. Deze bacterie gaat via de bloedbaan naar de hersenen.

Diagnose van alzheimer 

Door de diagnose alzheimer zo vroeg mogelijk te stellen, kunnen maatregelen genomen worden om het ziekteproces te vertragen. Ook bestaan er behandelingen om de symptomen van alzheimer te verminderen. De beste resultaten met medicatie worden bereikt op het gebied van taal, denken en dagelijks functioneren. Dit verhoogt de kwaliteit van leven van mensen met de ziekte van Alzheimer.

Een huisarts, neuroloog of ouderdomsspecialist (geriater) kan de diagnose alzheimer stellen. Vaak wordt de diagnose gesteld op basis van het verhaal van de patiënt, enkele testen en scans.

Minimal Mental State Examination (MMSE)

De bekendste vragenlijst die artsen gebruiken om alzheimer te diagnosticeren is de Minimal Mental State Examination. Bij dit onderzoek worden bepaalde cognitieve functies getest, zoals het geheugen, taal en tijdsbesef. De MMSE biedt inzicht in de staat van de cognitieve functies, maar zegt niks over mogelijke oorzaken van eventuele achteruitgang. Hiervoor zijn aanvullende neuropsychologische tests en eventueel scans nodig.

MRI-scan of PET-scan

Een MRI-scan en een PET-scan helpen de diagnose alzheimer te bevestigen. Op een scan zijn afwijkingen aan de hersenen te zien die passen bij de ziekte van Alzheimer.

Ruggenprik bij diagnose alzheimer

Meestal zijn de symptomen, neuropsychologische tests en eventuele scans voldoende om alzheimer te kunnen vaststellen. Bestaat er toch nog twijfel, dan kan een ruggenprik in het hersenvocht extra duidelijkheid geven. In het hersenvocht kijkt men naar bepaalde eiwitten die karakteristiek zijn voor alzheimer. Als de hoeveelheid eiwitten afwijkt is de diagnose alzheimer meestal correct.

Pagina laatst aangepast op 26-04-2019

Eindredactie: Redactie Gezondheidsplein

Deze informatie is gecontroleerd door:

Cookies

Gezondheidsplein

Om je een informatieve en prettige online ervaring te bieden, maken Gezondheidsplein.nl (onderdeel van solvo b.v.) en derden gebruik van verschillende soorten cookies. Hieronder vallen functionele, analytische en persoonlijke cookies. Met deze cookies kunnen we de werking van onze website verbeteren en je van gepersonaliseerde advertenties voorzien.

Door op ‘Akkoord en doorgaan’ te klikken, gaat u akkoord met het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy- & cookieverklaring.

Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren