Je kinderen achterlaten na een scheiding: doe je dat?

Een scheiding is altijd pijnlijk. Ook al is de liefde bekoeld; je laat toch iemand achter van wie je hebt gehouden en sluit daarmee een deel van je leven af.

Misschien zul je ook moeten verhuizen en blijft een deel van je spullen bij de ander achter. Als er ook nog kinderen in het spel zijn, wordt de situatie nog moeilijker, zeker als die kinderen nog thuis wonen. Er moet dan besloten worden bij wie van de ouders de kinderen blijven. Oudere kinderen kunnen daar zelf over meebeslissen, maar als ze nog klein zijn zullen de ouders er samen uit moeten komen. En dat kan betekenen dat je kinderen bij je ex-partner blijven, zodat je niet meer dagelijks zult zien en verzorgen.

Zou jij je kinderen kunnen achterlaten bij een scheiding? Of blijf je dan liever voor de kinderen in een ongelukkige relatie? Misschien sta je zelf voor deze keuze of heb je hem al moeten maken. Wat heb je gedaan en wat deed dat met jou? 

Reageren

Reacties

  • Sil

    monique schoormans

    ook ik heb mijn kinderen bij mijn ex-man gelaten, het is wel zwaar maar ik denk nog steeds dat het het beste was, ze komen nu om de week een weekend en het gaat redelijk. dit is een betere situatie dan een ongelukkig huwelijk

    Reageer
  • Sil

    André

    Ik ben een man en verkeer - na 10 jaar huwelijk - in scheiding. Al enige jaren bekroop mij het gevoel dat wij gevoelsmatig uit elkaar aan het groeien zijn. Ik heb er te weinig aan en mee gedaan. Anderhalf jaar geleden ontmoette ik bij de school een vrouw waarop ik smoorverliefd ben geworden. Ca. 5 mnd. geleden is alles geíscaleerd en verliep alles in een stroomversnelling. Nu woon ik met de vrouw van school en haar 2 kinderen bij haar ouders in huis. Verre van ideaal maar op dit moment de beste oplossing. Ik heb 2 hele lieve zonen van 9 & 6 jaar. Helaas zie ik ze alleen op woensdagmiddag. Ik mis ze verschrikkelijk. De dagelijkse dingen, hun verhalen, met ze knuffelen, hun geur, hun stemmen, ze naar bed brengen, met ze praten, met ze spelen. Ik bespeur steeds meer hiaten in hun ontwikkeling en zie daarin dingen die ik niet graag zie. Ik ben er niet meer. Ik voel mij chronisch verdrietig en wenste dat het 1 jaar geleden was en ik wist wat ik nu weet. Er dienen zich steeds meer momenten aan dat ik terug wil. Terug naar mijn zonen, terug naar mijn bijna ex-vrouw. En dan met elkaar praten, veel praten. Nu is het daarvoor te laat. Er is teveel gebeurd. Zo voelt het althans. En ik voel mij 'verplicht' naar de vrouw van school. Zij is nl. ook net gescheiden en steunt veel op mij. Mijn aanvankelijk langdurig hevige verliefdheid wordt aanzienlijk overschaduwd door het enorme gemis van mijn 2 zonen. Zij missen mij ook, ik voel mij schuldig; het doet hen teveel kwaad. Had ik meer moeten doen? Nu denk ik van wel. Ik denk veel aan vroeger; vakanties, leuke momenten met mijn zonen en mijn vrouw, onbezorgdheid, al dan niet schijnbaar. Ik weet niet wat ik moet doen; heb behoefte aan rust. Maar die krijg ik niet, en nemen valt mij zwaar. Iedereen 'trekt' aan mij, zo voelt het. Een intens verdrietige en radeloze vader.

    Reageer
  • Sil

    M.Dijkman

    Heb jaren in een ongelukkig huwelijk gezeten. Omwille van onze minderjarige kinderen hield ik dat vol.5 weken geleden heb ik de knoop doorgehakt en zijn we gescheiden.Ik woon nu alleen.Mijn kinderen wonen bij exman.Permanent. Ik mis ze vreselijk en heb ze al die tijd niet gezien.Voelen zich in de steek gelaten.Ik krijg geen kans t uit te leggen.Dit ga ik niet redden.Zonder mijn kinderen vind ik t leven zinloos.Hopelijk komen ze tot inkeer en gaan ze me begrijpen. Mijn ex man helpt niet mee dus die steun hoef ik niet te verwachten.Hij is boos en had ondanks slecht huwelijk bij elkaar willen blijven. Vraag me nu af of ik er goed aan gedaan heb om weg te gaan.

    Reageer
  • Sil

    Ria

    Ik heb er zeker 15 jaar over gedaan om de beslissing te nemen. Ik bleeft bij mijn ex voor de kinderen, maar mijn haat naar hem toe werd zo hoog voor wat hij mij aandeed dat ik toch heb doorgepakt.De kinderen hebben er voor gekozen om bij hun vader te blijven. Mijn oudste zoon woont nu op zichzelf en het contact is erg slecht tussen hem en mij.
    Mijn dochter gaat iets beter maar ook niet je van het. Maar achter mijn besluit om bij hun vader weg te gaan sta ik nog steeds achter hoeveel verdriet ik ook heb om de kinderen.

    Reageer
  • Sil

    bianca

    Ik vind de titel achterlaten gevoelloos, en raakt mij diep.
    Want je kind laat je noot achter je bent beiden ouders en bent allebei verantwoordelijk voor deze kinderen.
    Zij hebben het recht op beide ouders.
    Ik zelf ben 6 jaar gescheiden en heb destijds het hoofdverblijf gekregen.
    Ik heb nooit negatief gepraat over de vader van mijn kinderen, hiermee beschadig je een kind echt.
    Het welzijn en het geluk van kinderen staat boven alles.Na de scheiding leerde ik een man kennen en gingen samen wonen dit liep echter na 3 jaar stuk.
    Ik kwam in een diep dal terecht , omdat ik weer op straat stond met lege handen.
    Alles wat ik had opgebouwd werd mij weer ontnomen.
    Deze partner droeg mij op handen maar kon niet overweg met mijn oudste dochter.
    Ik koos voor mijn kinderen , het ging niet meer.
    Toen heb ik alles goed overwogen moest ik mijn kinderen weer meenemen naar een ander deel van nederland.
    Moesten ze weer van hun vertrouwde plek weggehaald worden?
    Samen met mijn ex heb ik besloten dat de situatie bij hem veel stabieler was hij was inmiddels getrouwd en woonde in hetzelfde dorp nog altijd.
    Het welzijn van mijn kinderen woog zwaarder dan mijn gemis.
    He tis nu 2 jaa rgeleden en zw zijn 1 keer per 14 dagen bij mij.
    Ze hebben geweldige cyfers op school en het zijn sterke kinderen geworden.
    Iedere dag huil ik nog omdat ik ze zo mis, er is een liedje van een kinde zonder moeder is als een vaas zonder bloemen.
    Zo voelt het, en dat is zwwar.
    Maar voor de kinderen is het goed zo ze zijn gelukkig en heel sociaal.
    De band met hun vader is zo sterk geworden en dat is ook mooi om te zien.
    Waarom heeft een vader minder recht?
    Achterlaten doe je niet, iedere minuut van de dag zijn ze in je gedachten.
    Maar kinderen hebben recht op een sterke moeder en vader die er onvoorwaardelijk voor ze zijn.
    De buitenwereld oordeeld hart , maar geloof mij ze weten niet waar z eover praten.
    Ik heb gehandeld uit pure liefde .
    vlinder

    Reageer
  • Sil

    Marjan

    Of ik mijn kinderen zou kunnen achterlaten bij een scheiding? Nee! Maar er is een groot verschil tussen 'kunnen' en 'moeten'.
    5 jaar geleden ben ik gescheiden en ik wou het hoederecht over onze twee kinderen, dat kreeg ik toen met onderlinge toestemming op voorwaarde dat ik geen geld zou eisen van het huis e.d. Mijn ex heeft dat heel gemeen gespeeld, want 2 jaar later heeft hij met zijn centen onze zoon voor hem laten kiezen, die was toen 12 jaar en omdat hij het zelf wou had ik geen enkele mogelijkheid, hij werd zonder naar mij te luisteren via de jeugdrechter aan zijn vader toegewezen. Dit terwijl mijn zoon autistisch is en hard mijn zorgen nodig heeft, onbegrijpelijk!
    Nu is mijn dochter net 12 jaar geworden en hetzelfde is weer bezig, mijn ex is haar ook naar zich aan het toetrekken en vandaag of morgen zal ik wel een brief van de jeugdrechter in de bus zien, dat weet ik zeker. Ik vraag me vaak af hoe zoiets toch allemaal mogelijk is en als moeder sta je dan machteloos, er wordt gewoon van hogerhand over je kind beslist en er wordt niet gekeken naar hoe het kind werd omgepraat en natuurlijk liever bij de papa is als ze de hele dag achter de computer mogen,.... Kortom, ik ben nu in hun ogen de boeman en hun papa de goeie, terwijl ik voor ze zorgde toen ze klein waren en voor hen koos ipv voor het geld, smerig gespeeld en de rechter trapt er zelfs in!

    Reageer
  • Sil

    ilse

    Ik weet niet meer wat te doen,ben de situatie niet meer te baas,ik ben een moeder van 26 jaar van 3 kindjes en ik woon samen met de vader van de jongste 2,ik ben al verschillende malen weggegaan van hem maar heb het geld niet om me de luxe te veroorloven die hij wel kan geven aan de kinderen,met dat chanteerd hij mij dan ook want hij weet dat hij mij enkel via de kinderen te baas kan,maar ik wil weg,er is geen liefde toch niet zoals die hoort,en ik heb er ook een probleem mee dat hij van de kinderen onuitstaanbare verwende wezens maakt,je moet begrijpen dat hij uit een totaal ander milieu komt als mij en dan ook volledig financieel gesteund word door zijn ouders,ze maken me mentaal kapot met hun advocaat,ik mag gaan geen enkel probleem voor hun maar dan wel zonder de kinderen,maar dat kan ik niet dat heb ik geprobeerd dan word ik ook depressief,heeft er iemand raad

    Reageer
  • Sil

    Verdrietig

    Nee, dat doe je niet...........Maar soms heb je geen keus. Er zijn wel ouders die het uit egoistische reden doen. Die zitten er dan ook niet mee.
    Maar als de keus niet vrijwillig is en de omstandigheden zijn, dat je niet samen verder kunt. Dan zijn er alleen maar slachtoffers.

    Mijn dochter van 13 is momenteel bij haar vader, die tijdens onze 2de relatie samen kind aan het inpalmen was (geen regels, alles geven en haar altijd de hand boven het hoofd houden)achter af denk ik dat hij me daarom terug wilde.

    Nu zijn ze weg,hij heeft alles wat voor hem belangrijk is, zijn moeder en kind.

    door zijn trekkerij aan onze dochter en mij, die niet in zijn normen en waarden wil samen zijn. Wil mijn kind rust en mij even niet zien. En dat doet pijn!!!!!!

    Ik geef mijn dochter geen ongelijk, wie wil er geen vader waar je alles van mag, alles van krijgt en nog net niet je kont afveegt. Dan wil je niet bij een moeder die er \"normale\"normen en waarden heeft.

    Ik wil me kind niet achterlaten maar ik wil ook niet tegen mijn principes in leven.

    Niet bij een man blijven die eerst zijn moeder en kind belangrijk vind en er maling aan heeft wat ik ergens van vindt. en mijn mening en inzet niet respecteerd.

    Had ik dan bij hem moeten blijven? aanzien hoe hij zijn kind onuitstaanbaar, verwent, egoistisch maakt. Zijn moeder boven alles zet.

    Ik wilde wel maar ik kon het niet.... en nu ben ik mijn meissie kwijt............

    Reageer
  • Sil

    Mevr Fokkema

    Ik ben een verontruste oma, onze zoon en schoondochter zijn uit elkaar mijn ex schoondochter is op de ene dag vertrokken.
    Zij hebben een zoon die 13 jaar is en graag in contact met de moeder wil komen.
    Maar de moeder heeft gewoon tegen hem gezegt dat ze geen contact met hem wil,hij is daar heel verdrietig onder en daar komt ook nog bij dat hij in de pupertijd zit.
    Hoe moeten wij hem daar nu bij helpen????
    Hoe kan een moeder haar kind in de steek laten??? dan ben je toch geen goede moeder???
    De verontruste oma

    Reageer
  • Sil

    Kim

    Nu alweer 1 jaar gescheiden en 2 jaar uit elkaar! wat gaat de tijd toch snel! 2 jaar geleden nam ik de stap om bij mijn exman weg tegaan. Samen met me 2 mannen vertrok ik naar een huisje in Almere (onderhuur) maar je begrijpt t al dat ging niet zoals t moest. Dus na 4 mnd belande ik met me kids bij mijn ouders. Het duurde nog 9 mnd voordat de scheiding rond was, en ik en de kids ons nieuwe huis konden betrekken. Vraag me zo vaak af wat heb ik de kinderen aangedaan. Maar ze achter laten dat nooit! Zij geven me dat geluk waar ik zo graag voor vecht! Liefde genoeg om ze te geven! Ook al haal je nooit t verdriet bij een kind weg! Papa en mama horen samen maar leg dat maar is een kind uit!

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

15 - 5 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren