Zoeken

"Een whiplash heeft veel invloed op mijn leven"

Verhaal door Lukie van Wees (41)

Het ongeluk gebeurde op 22 november 1995, op de A4. Het was slecht weer. Lukie van Wees (41 jaar) reed van Amsterdam naar Zoetermeer. 

"Er was file en ik weet nog dat ik dacht: Ik heb zo'n honger, ik hoop dat het een beetje opschiet. Eindelijk maakten we weer vaart naar zo'n 80 kilometer per uur. Daarna moesten we weer boven op de rem. Ik was blij dat ik op tijd had geremd, maar toen botste de auto achter me in volle vaart op de mijne. Ik klapte hard naar voren en weer terug. Mijn stoel zat helemaal los. Ik ben uitgestapt en had niet meteen klachten. Ik dacht nog: daar ben ik goed vanaf gekomen."

"Na tien minuten kreeg ik hoofdpijn. Toen de politie na een uur kwam, lukte het me niet om het schadeformulier in te vullen. Ik kreeg de letters niet op papier. Inmiddels had ik ook flink wat spierpijn. Mijn man kwam en ik wilde alleen maar naar huis. De stoel is provisorisch vastgezet en ik ben achter hem aan naar huis gereden. Daar hebben we eten besteld, maar ik kon geen hap door mijn keel krijgen. Ik had knallende hoofdpijn en veel last van mijn nek en schouders."

Misselijk van hoofdpijn

"De volgende dag ben ik naar de huisarts gegaan. Ik kreeg pijnstillers en de boodschap dat ik het rustig aan moest doen. Mijn klachten werden steeds erger. Ik kon niet meer opstaan. Ik was misselijk van de pijn. De huisarts is gekomen en ik kreeg valium om mijn spieren te ontspannen. Ondertussen deed ik er zelf alles aan om beter te worden: ontspannen, warme baden, rustig bewegen, noem maar op. Het hielp allemaal niet. Ik kreeg fysiotherapie en knapte daar iets van op. Daarna ben ik ook weer aan het werk gegaan. Ik werkte twee dagen in de wijkverpleging en had daarnaast een eigen schoonheidssalon aan huis. Ik werkte zo'n zes dagen per week."

"Na een paar weken zat ik weer thuis. De pijn was inmiddels erger dan vlak na het ongeluk. Ik knapte wat op en ging weer aan het werk. Een paar weken later zat ik weer thuis en ga zo maar door. Ik ging steeds meer achteruit. Ik kon bijvoorbeeld geen rapporten meer schrijven. Mijn collega's wezen me er ook op dat ik veel spelfouten maakte. Ik heb het er met mijn collega's wel eens over gehad of ik misschien whiplash had. Volgens mij kon ik dat niet hebben. Ik dacht dat het dan nog ernstiger moest zijn."

"We gingen verhuizen van Zoetermeer naar Almere. Voor mijn werk bleef ik op en neer reizen. Het werd steeds erger. Ik vond mijn boodschappenbriefjes terug in de diepvries en mijn sleutels in de koelkast. Toen klapte ik helemaal in. Ik ben naar mijn nieuwe huisarts gegaan en heb gezegd dat het niet goed met me ging. Hij stuurde me door naar de neuroloog. Ik was er toen slecht aan toe. Ik was al driekwart jaar aan het overleven. Eigenlijk ging het niet, maar ik wilde niet ziek zijn. Ik ging maar door. Ik was toen heel onzeker. Wat was er toch met me aan de hand?"

Diagnose 'whiplash'

"Bij de neuroloog aangekomen heb ik tijdens mijn verhaal ontzettend zitten huilen. De neurologe vertelde mij op een gegeven moment: 'Als ik dit zo allemaal aanhoor en zie, dan kan het wel eens zijn dat je een stevige whiplash hebt opgelopen'. Ze vond dat al mijn klachten daar duidelijk op wezen. In het AMC zijn foto's gemaakt. Wervel 5, 6 en 7 bleken verschoven. Ook is er een onderzoek gedaan waarin je evenwicht wordt getest. Ik bleek een vertraagde ooggang en vertraagde communicatie in mijn hersenen te hebben."

"Ik wilde beter worden, daarom heb ik ook een revalidatieprogramma in de Trappenberg hier in Almere gevolgd. Ik kreeg fysio- en ergotherapie. Er werd een neuropsychologisch onderzoek uitgevoerd en ik had gesprekken met een maatschappelijk werker en een psychologe. Deze multidisciplinaire aanpak heeft me goed geholpen. Ik weet nu hoe ik moet omgaan met de beperkingen als gevolg van het ongeval en ik heb geleerd deze te accepteren in plaats van me er steeds weer tegen te verzetten. Belangrijk is dat ik mijn conditie op peil houd. Daarvoor zit ik nu op medische fitness en hebben we een hond genomen. Met haar ga ik twee keer per dag wandelen."

Lijstjes

"Ik heb er ook geleerd om me met één ding tegelijk bezig te houden. In het huishouden bijvoorbeeld, als ik dingen niet goed plan, ren ik van hot naar her en kom tot niets. Of bij het boodschappen doen. Ik neem altijd een lijstje mee, want anders weet ik in de winkel niet meer wat ik moet kopen en kom ik met de verkeerde dingen thuis."

"Door dit alles ben ik zekerder geworden. Maar helemaal beter ben ik niet. Ik heb elke dag pijn en kan veel dingen niet meer. Naar een verjaardag gaan bijvoorbeeld. Al die stemmen door elkaar, dat trek ik niet. Spontaan uit eten gaan is er ook niet meer bij. Zoiets moet ik echt plannen en dan de hele dag rustig aan doen. Op gewone dagen moet ik ook 's middags minstens een uur naar bed en lig ik 's avonds om 9.30 uur in bed anders ben ik de dag daarop niets meer waard."

"Als je me twee jaar geleden had gevraagd of ik ooit weer aan het werk zou komen, was ik in huilen uitgebarsten. Er zijn best momenten geweest dat het leven voor mij niet meer hoefde. Inmiddels gaat dat beter. Ik heb me erin berust dat ik niet meer kan werken. Ik ga er vanuit dat dat nooit meer kan. De spullen van mijn schoonheidssalon staan nog steeds boven. Mijn man en ik hebben afgesproken dat ik alles ga verkopen. Het zit er gewoon niet meer in en nu doet het alleen maar pijn als ik dit zie staan."

"Inmiddels heb ik mijn leven behoorlijk op orde. Goed, ik heb elke dag pijn, maar hoe raar het ook klinkt, daar wen je aan. Wat me wel verschrikkelijk frustreert is dat ik soms niet uit mijn woorden kan komen. Dat vind ik echt heel erg. Ik doe dingen die ik leuk vind. Ik ben veel met bloemen bezig en doe vrijwilligerswerk. Zo ben je toch nog een beetje met mensen bezig. Mijn dagen zijn hiermee gevuld. Nu gaat het huishouden natuurlijk ook niet zo snel. Als ik wat heb gedaan, moet ik even rusten. Stofzuigen gaat kamer voor kamer. Soms ga ik over mijn grenzen. Dan krijg ik veel pijn en kramp. Maar als het maar voor iets leuks is geweest, vind ik het niet zo erg."

Veranderd leven

"Mijn relatie met Frans is inniger geworden. Voor hem is het ook best moeilijk, ik kan veel niet meer en ik ben een andere vrouw geworden. Ik voel me niet meer de gezellige Lukie die ik was. Alles moet gepland worden. Dat is moeilijk, maar het is ook goed zo. Ik heb mijn leven opnieuw ingericht en het is best leuk zo."

"Als mensen zeggen dat whiplash tussen je oren zit, doet me dat veel verdriet. Boos ben ik niet. Ik ben ook niet zo'n mens dat makkelijk boos wordt. Ik ben ook nooit boos geweest op de man die me aanreed. Maar ik word wel heel verdrietig van dergelijke uitspraken. En het doet pijn. Door artsen die zich zo instellen kan het fout gaan. Als mijn klachten meteen serieus waren genomen, was het misschien zo ver niet gekomen." 

Reageren

Heb je zelf een verhaal, vertel het ons!

Verhaal insturen
Delen

Vragen over letselschade?

Hans van Ee - LetselschadespecialistKamp jij met een whiplash als gevolg van een (verkeers)ongeval? En heb je een vraag over wie verantwoordelijk is voor dit letsel? En of je de hieruit voortvloeiende financiële schade kunt verhalen op de verantwoordelijke? Stel dan gratis jouw jurdische vraag aan één van de letselschade-experts van Compensa Letselschade in het Online Spreekuur Letselschade.

Ga naar het Online Spreekuur Letselschade

Wist je dat?

Huiduitslag op been van kindDe huid van een pasgeboren baby kwetsbaarder is dan die van een volwassene? Dit komt doordat de talgkliertjes in de huid te weinig tal produceren om de tere babyhuid te hydrateren. Hierdoor kan de babyhuid gemakkelijk uitdrogen. De verwachting is dat op termijn één op de twee baby’s te maken krijgt met geïrriteerde plekjes op zijn of haar huid. Tips hoe je een babyhuid goed verzorgt? Lees dan het dossier Huidproblemen bij baby’s. 

Speel de vaginaquiz!

VaginaquizDe vagina zal niet heel vaak een onderwerp van gesprek zijn. Toch is het belangrijk om hier van alles over te weten. Bijvoorbeeld over verschillende aandoeningen of hygiëne van je vagina. Ben jij al goed op de hoogte? Test hier jouw kennis! Speel de quiz en verbeter je score! Ga naar de vaginaquiz!

Reacties

  • Sil

    E. Boll- Meijer

    'k had als whiplashpatient vanavond heel veel van het programma verwacht. Zou dan eindelijk het vooroordeel dat het tussen de oren zit weggenomen worden? Ben net als een van de dames in het programma echt heel erg teleurgesteld en verdrietig. Zaten we al niet in het verdomhoekje als Whiplashpatient, dan zijn we er nu nog eens keihard in getrapt. Het is nu net alsof je zelf schuldig bent aan je dagelijkse klachten en alsof je niet aan herstel mee wilt werken. Denkt nou iemand dat je als patient niet juist heel graag hier vanaf wilt of hier zo goed mogelijk mee om wilt gaan. Heel erg jammer dat er toch niet goed naar ons patienten geluisterd wordt en dat het dus psychisch wordt genoemd omdat (zoals de neurologe i/h programma zei) het "misschien wel de onbegrepenheid van de arts is". Ongelofelijk gewoon. Wil iemand dit misschien een dagje overnemen? Om maar ook een fractie een idee te krijgen wat je als Whiplash patient dagelijks voelt en meemaakt? Wellicht dat er dan meer begrip zou zijn.
    Heel jammer dat een gerenomeerd programma als vinger aan de pols wat ik zelf als verpleegkundige altijd graag volg, zo'n eenzijdig en bevooroordeeld beeld schetst.

    Reageer
  • Sil

    Rina Böttcher

    Hallo, Ook ik heb een whiplash opgelopen in 1991, ten gevolge van een auto-ongeluk.
    Het verhaal klinkt mij bekend in de oren.
    Ook ik wilde er niet aan dat ik iets had wat misschien nooit meer over zou gaan.
    In het begin denk je nog positief, het zal wel weer over gaan, maar langzamerhand krijg je toch steeds meer problemen.
    Je hebt het dan al zo moeilijk, er is tenslotte niets aan je te zien, ze zien je wel in de stad lopen maar de dag erop zien ze niet dat je daar weer voor moet 'boeten' en bijna de hele dag op bed ligt.
    Ik ben na 5 jaar weer gaan werken voor 100 % en dat is mijn fout geweest.
    Ik ben nu echt helemaal op, om te werken en daarnaast ook nog je sociale leven op peil te houden heeft zoveel van mij gevergd dat het voor mij niet meer vol te houden is om nog te gaan werken.
    Toch heb ik er geen spijt van dat ik het zo heb gedaan, ik vindt de sociale contacten heel erg belangrijk en had ze dan ook niet willen missen en wil dat nog steeds niet, daar kies ik voor.
    Hoe het nu afloopt qua werk weet ik eerlijk gezegd niet, maar ik heb al wel aangegeven dat men mij niet moet zeggen om dan maar naast mijn werk niets meer te ondernemen, want dan heb je wel je werk weten te behouden maar hebt geen sociaal en priveleven meer.
    Tot slot wil ik nog even kwijt dat ik zo langzamerhand een beetje verdrietig en ook wel opstandig wordt als ik de medici en andere instanties maar hoor zeggen dat het tussen de oren zit.
    Ik zou willen dat diegene die niet weten waar ze over praten eens een week in mijn lichaam konden gaan zitten, pas dan zouden ze het begrijpen

    Met vriendelijke groet,

    Katharina

    Reageer
  • Sil

    G.A.J. Bijkerk

    Met verbazing heb ik gisteravond gekeken naar uw programma. Of eigenlijk geen verbazing want ik weet dat helaas ook onder neurologen en fysiotherapeuten nog heel weinig bekend is over de lichamelijke achtergrond van een whiplash. En dat er wel degelijk een lichamelijke achtergrond is. Uit mijn werkervaring als Gekwalificeerd Eerstelijnspsychologe weet ik dat je mensen m.b.v. de gangbare psychologische behandelingen wel min of meer beter met de klachten om kunt leren gaan, maar ze niet van de klachten af kunt helpen. Daar ik zelf ook meerdere malen een whiplash heb opgelopen, waar ik emotioneel goed mee om kan gaan, word ik misselijk als nota bene een neuroloog met een psychologisch model zie komen terwijl ze niet weet dat er wel degelijk een lichamelijke achtergrond is, die aan te tonen valt m.b.v. een EEG, te beoordelen door een neurofysioloog. De therapie die mensen in veel gevallen (grotendeels)van de klachten van een whiplash af kan helpen (dus niet ermee om leren gaan!) is neurofeedback. Dat deze therapie werkt weet ik niet alleen uit mijn werk- maar ook uit mijn eigen ervaring. In Twenthe zit een kliniek van neurofeedbacktherapeuten, allen ervaren Klinisch Psychologen. Bij veel mensen, ook whiplashpatienten, werkt deze therapie omdat de hersenen zelf worden getraind en niet bijvoorbeeld de nekspieren zoals we in het filmje zagen. EEG-biofeedback i.p.v. myofeedback. Ik zal u het adres geven: www.braindynamicseurope.com,
    074-2504669.

    Hopelijk doet u iets met deze informatie.

    Reageer
  • Sil

    wilma

    Ik vind het jammer dat er bij het tv programma niet alles zo naar buiten is gekomen als in dit verhaal. Voornamelijk het gedeelte dat er wel aantoonbare dingen zijn aangetroffen. Ook vind ik het niet helemaal eerlijk dat er een neuroloog was die negatief ten opzichte van whiplash staat naar mijn idee had er ook een neuroloog moeten zitten die hier wel de nodeige aandacht voor heeft.
    Zulke artsen lopen precies in het straatje van de verzekeringen en van het nieuwe wao stelsel. Verder wens ik ieder sterkte met dit probleem.

    Reageer
  • Sil

    K. Beelen

    Hallo allemaal, ik heb helaas het programma niet kunnen zien, maar de reacties die ik lees doen me de haren te berge rijzen. Er zijn neurologen genoeg die wel geloven dat whiplash niet tussen de oren zit, degene die dat niet doen hebben waarschijnlijk een goedbetaalde bijbaan via het verzekeringswezen. Wachtlijsten?? Niet voor mensen die via de verzekering gestuurd worden hoor, gaat altijd heel snel en is altijd tijd voor de meest lange en dure onderzoeken. Misschien is dat eens ietsom aan de kaak te stellen in plaats van ons whiplash-patienten het leven zuur te maken. Het zit niet tussen de oren, het doet gewoon pijn, en sorry hoor, maar er is niemand die zich dat voor zijn lol inbeeld. En ach niet aantoonbaar? sinds wanneer zijn psychische klachten dan aantoonbaar? Het is gewoon een manier van verzekeringsmaatschappijen om zoveel mogelijk te besparen op de schadeclaims die er liggen. Ik vecht inmiddels al 9 jaar met ze, ik geef het toch niet op. Ik heb hier niet om gevraagd, kreeg het gewoon, zomaar. Niemand kan het ooit nog weghalen, maar die verschrikkelijke mensen van de verzekeringsmaatschappijen maken wel dat je niet beter worden kunt.
    Ik wens iedereen veel geluk en begrip toe!
    groetjes, Kitty

    Reageer
  • Sil

    K. Beelen

    Hallo allemaal, ik heb helaas het programma niet kunnen zien, maar de reacties die ik lees doen me de haren ten berge rijzen. Er zijn neurologen genoeg die wel geloven dat whiplash niet tussen de oren zit, degene die dat niet doen hebben waarschijnlijk een goedbetaalde bijbaan via het verzekeringswezen. Wachtlijsten?? Niet voor mensen die via de verzekering gestuurd worden hoor, gaat altijd heel snel en is altijd tijd voor de meest lange en dure onderzoeken. Misschien is dat eens iets om aan de kaak te stellen in plaats van ons whiplash-patienten het leven zuur te maken.

    Het zit niet tussen de oren, het doet gewoon pijn, en sorry hoor, maar er is niemand die zich dat voor zijn lol inbeeld. En ach, niet aantoonbaar? Sinds wanneer zijn psychische klachten dan aantoonbaar? Het is gewoon een manier van verzekeringsmaatschappijen om zoveel mogelijk te besparen op de schadeclaims die er liggen. Ik vecht inmiddels al 9 jaar met ze, ik geef het toch niet op. Ik heb hier niet om gevraagd, kreeg het gewoon, zomaar. Niemand kan het ooit nog weghalen, maar die verschrikkelijke mensen van de verzekeringsmaatschappijen maken wel dat je niet beter worden kunt.

    Ik wens iedereen veel geluk en begrip toe!

    groetjes, Kitty

    Reageer
  • Sil

    arina kuyt de jong

    Hallo, ik ben Arina ik ben al vijf jaar een slachtoffer van een whiplash.
    Na het auto ongeluk ben ik direct in het ziekenhuis beland maar daar kwam uit dat ik geen whiplash zou hebben. Maanden na het ongeluk had ik nog even veel pijn dat ik niet meer kon werken.
    Na eindelijk twee jaar na het ongeluk kwam er een arts achter dat mijn linkerschouderblad verbrijzeld is(dit is gekomen door de autogordel) en dat ik daardoor nog steeds pijn heb.
    Tot op de dag vandaag zeggen ze dat het tussen me oren zit.

    Reageer
  • Sil

    morgaine

    Ik heb ook een whiplash en heb ook vaak last van uitvalsverschijnselen van armen en benen. Ik heb met de pijn leren leven, want ik heb er al 5 jaar last van. Veel sterkte. Groetje morgaine.

    Reageer
  • Sil

    gerda

    Hallo ik ben zelf geen whiplash patient maar mijn man .Hij zegt door de whiplash te willen scheiden omdat door de whiplash zijn gevoel weg is naar mij en dit is voor mij emotioneel erg zwaar .Ik krijg van mijn omgeving ook te horen dat je door een whiplash niet wilt scheiden en dat er een andere reden moet zijn .Maar mijn man kan me geen reden geven alleen dat het na de whiplash is gekomen .Hij is veranderd kent zich zelf ook niet meer en vind dat hij wil scheiden het ergste wat hij wil .Hoe zijn jullie gevoelens tov van je partner en zijn er ook mensen die door de whiplash zijn gescheiden .En dat je voor het ongeluk een goede relatie heb gehad. Ik vond en ook mijn man zegt we hadden een goede relatie .We praten nog steeds veel maar doordat hij weg wil vraag ik af kan dit wel alleen aan de whiplash liggen of miste hij iets in onze relatie en als ik dit vraag weet mijn man niet wat hij mist nu wel. Hij zegt ik mis een liefdes relatie nu zijn we meer broer zus .De buitenwereld en ook ik zelf kan het niet snappen .Hij wilde me nooit kwijt en de vraag waarom nu dan wel we zijn al 24 jr samen .Wie herkent dit of iemand die hetzelfde heeft in zijn omgeving, groetjes Gerda

    Reageer
  • Sil

    Rikie

    Hier mijn reactie op de whiplash. Ik heb het gelukkig niet. Wel heb ik andere klachten gehad aan knieën, rug e.d. Fysiotherapie baatte niet echt en toen ben ik in aanraking gekomen met de Bowentherapie. Zie www.bowen.nl Hierdoor wordt het zelfgenezend vermogen van het lichaam weer geactiveerd. Al mijn klachten zijn hiermee opgelost. Daarom wil ik hier deze vaak onbekende behandelingsmethode doorgeven in de hoop dat iemand van jullie er ook baat bij mag hebben. Sterkte allemaal!!

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

43 - 3 =

Video van de week

EHBO-instructie: hoe leg je een mitella aan?

Bekijk de video