Zoeken

Omgaan met een borderliner: leer je eigen grenzen stellen

Borderline persoonlijkheidsstoornissen bestaan in heel veel verschillende vormen en gradaties. Niet zelden brengt het weer andere stoornissen of gedragsproblemen met zich mee die ook weer aandacht vereisen. Bovendien is elk persoon anders. Maar, mensen die een borderlinepatiënt in de familie of vriendenkring hebben, zullen beamen dat de relatie lastig kan zijn. 

Mensen met borderline zien anderen vaak heel zwart-wit: of je bent geweldig, of ze hebben een hekel aan je. Als je geweldig bent, kun je worden overladen met aandacht en hulpvragen. En dan is het heel moeilijk om grenzen te stellen en aan te geven dat je niet elke dag gebeld wilt worden. Zeker als het iemand is om wie je veel geeft. Als je niet voldoende aandacht geeft, kan de borderliner zo teleurgesteld raken dat je plots volledig hebt afgedaan.

Heb je iemand in je naaste omgeving met borderline en herken je bovengenoemde problemen? Zo ja, heb je dat kunnen oplossen? Of heb je zelf borderline en vind je het moeilijk om met je omgeving om te gaan?

Reageren
Delen

Reacties

  • Sil

    Syl

    Kan je niet beter je relatie breken als het nog pril is? Als blijkt dat er PTSS en borderline vastgesteld is?? Dan zijn er toch levenslang problemen?? Moeilijk..

    Reageer
    • Sil

      Roosje

      Waarom iemand opgeven die je graag ziet? Ik wil niemand in de steek laten omwille van dit probleem?! Ik wil hier samen aan werken, als die persoon niet wil inzien en zich laten helpen is het anders.. Maar als die persoon dat van zichzelf nog niet bewust is? Ik kan niet iemand laten vallen die met deze problemen moeten leven! Ik wil die persoon die ik graag zie steunen en helpen! Daarom zie je elkaar graag!

      Reageer
  • Sil

    Roosje

    Ik heb nu heel wat gelezen over borderline op het internet... En heb hier nu heel wat vragen over.
    Mijn vriend, wij zijn nu een jaar samen en in het begin was alles anders dan nu.
    Hij vernedert mij, hij mag jaloers zijn, hij mag boos zijn.. Op mijn verjaardag werd hij boos op mij en is hij vertrokken.. Wij woonden samen niet wettelijk maar wij waren elke dag en avond samen als dat kon. Nu ben ik terug bij mijn mama maar ik mis hem enorm. En iedereen zegt negeer hem, maar dat is zo moeilijk als je echt van iemand houdt en die persoon wil helpen! Ik geef zoveel om hem, daarom wil ik hem niet opgeven.
    Nu weet ik dat zijn mama ook borderline heeft. Is dit iets wat je kan erven? Weet iemand misschien wat ik kan doen? Want zelf weet hij niet dat hij borderline heeft, hij is er ook niet op getest ofzo.. maar alle symptomen zijn net die van borderline.. Maar ik wil hem niet kwetsen door te zeggen ga naar de dokter om je te laten testen op borderline. Ik wil hem gewoon kunnen begrijpen, helpen en vooral verstaan!

    Is er iemand die mij hier wat over kan inlichten? Of weet iemand waar ik hiermee terecht kan?

    Reageer
  • Sil

    Vlinder31

    Volgens mij heeft mijn moeder borderline. Ze is heel vaak down, ziet het leven niet meer zitten. De andere keren is ze ontzettend vrolijk. Ik ben allang volwassen en woon door omstandigheden nog thuis. In het najaar ga ik gelukkig emigreren. Hier zegt ze ook vaak over dat zij het niet in haar hoofd zou halen om haar moeder in de steek te laten. Wanneer ik op een zaterdagavond met vrienden wil afspreken, is het altijd afwachten hoe ze reageert. Vaak ontploft ze en krijg ik opmerkingen dat ik alles doe om bij haar weg te komen, krijg ik opmerkingen dat ik niet van haar zou houden, dat ik misbruik maak van het feit dat ze veel voor me betaalt. enz enz.

    Vervolgens hebben we dan een paar dagen ruzie waarbij ze me negeert. Ze ziet het leven vaak niet meer zitten en ik ben vaak de dochter waar alles aan ligt. Ik doe altijd alles verkeerd, zij nooit. Ik durf bijna nooit te zeggen dat ik zelf iets wil doen. Pff. Volgens mij heeft ze borderline. Ik voel me vaak zenuwachtig en zal blij zijn dat ik hier straks weg ben. Ik vind het heel moeilijk om hiermee om te gaan en probeer het naast me neer te leggen, ook al is dat heel erg moeilijk. Hebben jullie nog tips?

    Reageer
  • Sil

    Onbekend

    Wat als je borderline is ontstaan door toedoen van je eigen ouders door middel van emotionele, geestelijke en lichamelijke mishandelingen en chantage in je jeugd, zij jou verloochenen, je hele leven naar de klote willen maken en daarna ook hetzelfde proberen te doen bij hun eigen kleinzoon van bijna 17 maanden, mijn zoontje dus. Ben alleenstaande moeder en ik wil het liefste alleen maar een leuke familie bij elkaar krijgen. Na haast 14 maanden geen contact willen ze me nu voor stalker uitmaken omdat ze me ook het contact met mijn nichtje van acht willen afpakken wat ik voorheen had met haar, die door hen opgevoed wordt al jaren, toen ik namelijk daar wel op en af welkom was in al die jaren.

    Maar heb besloten dat ik niet meer in hun spelletjes mee wil gaan en daarna een stamp heb gekregen nadat ze me gechanteerd hebben om de pleegzorg rond te krijgen over mijn nichtje. Ze hebben gewoon gebruik gemaakt van mijn zwakte om weer een normale familie te krijgen en nu deze ellende dat ik mijn nichtje dus niet meer te zien krijg. Ik weet niet meer wat ik moet doen want tja ik ben de borderliner die ontstaan is door hun toedoen en ook alleen maar opspeelt door hun toedoen of mogelijk in relaties, maar daarom ben ik dan ook alleenstaande moeder. Mijn ouders hebben mijn leven kapot gemaakt en zouden dat ook altijd blijven doen blijkbaar, maar hoe kom ik ooit van de gedachte af om los van hun verder te kunnen leven, aangezien ik hier niet voor gekozen heb en er eigenlijk wel onder te lijden heb en nog steeds na al die jaren, ben nu bijna 32 dus.

    Reageer
  • Sil

    Mieke

    Heel herkenbare situaties die ik hier lees. Ik en mijn vriend, die ook borderline heeft, zijn nu bijna twee jaar samen waarin vele ruzies helaas.

    Ik lees hier niet hoe je op die woede en gedragsveranderingen het beste reageert. Je moet grenzen hebben en sterk in je schoenen staan dat begrijp ik wel, maar ik heb het wel moeilijk met zijn vernederingen en zijn verslaving van drugs en porno. Als ik daar iets over zeg ben ik een jaloers wijf et cetera.. Al ben ik heel open minded en begripvol. Maar dat is een van zijn uitspattingen.

    We wonen niet samen, hebben een LAT-relatie. Hij weet nog steeds niet goed wat hij wil, hij woont ook nog thuis en zijn ouders hebben het ook niet makkelijk met zijn gedrag, maar hij is een moederskind. Al zou hij normaal een volwassen man van 32 moeten zijn, is hij dat nog steeds niet. En toch hou ik van hem. Ik zou alleen willen weten hoe ik het best zou moeten omgaan met hem, waardoor hij zich begrepen zou voelen en ik hem ook beter zou begrijpen.

    Ik voel zo mijn energie eruit gaan en wil er wel voor gaan. Goede raad is zeker welkom.

    Reageer
    • Sil

      Nathalie

      Negeren en heel afstandelijk zijn tegen hem. Zeg niks meer van zijn vernederingen en verslavingen. Dat is moeilijk en hij zal het zeker gaan uitlokken maar laat hij alstublieft zijn grip op jou verliezen. Gelukkig heb je een lat-relatie, verminder het contact steeds verder en ga aan jezelf werken. Niemand kan hem begrijpen, zelfs hijzelf niet.

      Reageer
    • Sil

      Alpje

      Beste Mieke,

      Jullie zijn gelukkig maar bijna twee jaar samen, het klinkt heel hard, maar als hijzelf geen hulp zoekt en erkent dat hij een probleem heeft bewandel je een hopeloze weg. Ben zelf nu 20 jaar samen met een borderliner en het blijft tobben. Secundaire omstandigheden zorgen ervoor dat we nog bij elkaar zijn maar anders, ondanks dat ik veel van haar hou en ze heel lief kan zijn, is samen leven haast niet te doen. We zijn nu reeds 7 jaar in hulpverleningstrajecten bezig en we komen er nog niet door. Ik bedoel nu zeker niet dat borderliners niet deugen, maar je moet heel erg sterk in je schoenen staan om er mee te kunnen leven. Mijn wereld wordt met de dag kleiner.

      Reageer
  • Sil

    Gag

    Het verhaal is nogal kort door de bocht. Borderline gaat niet alleen om het probleem dat je je niet of moeilijk kan binden/moeilijkheden in relaties met anderen.

    Reageer
  • Sil

    SAM

    Ik heb zelf borderline en ik ben me ook heel bewust van mezelf de laatste tijd. Ik heb heel erg last van een soort twee personen in mijn lichaam. Eentje die precies weet wat ik wil en wat goed voor me is, en eentje die mijn hele leven verpest. Ik word er compleet gek van, want op het moment dat de emoties heel heftig worden, heb ik mezelf niet meer in de hand en stoot ik iedereen van me af. Ik ben blij dat mijn ouders mij niet anders kennen dan op deze manier, dus bij mijn ouders heb ik er niet zoveel problemen mee.

    Mijn borderline is naar buiten gekomen toen ik samen ging wonen met mijn vriend. Ik wist al heel mijn leven dat ik anders was/ben dan anderen, maar ik had nooit verwacht dat het zo erg was. Mijn vriend en ik hebben dus ook vaak problemen, omdat hij er slecht mee om kan gaan. Ik heb elke keer goeie plannen en ideeën voor het leven, en dan na een tijdje versloft alles en verpest ik weer mijn hele leven. Ik baal hier enorm van. Nu logeer ik dus ook alweer anderhalve week bij mijn ouders omdat mijn vriend het een soort van heeft uit gemaakt. Ik wil dat echt niet, ik hou van hem, en ik ben bereid alles voor hem te doen. We gaan morgenavond praten, heeft iemand tips voor mij? Hoe kan ik het beste met hem praten? Hoe kan ik mijn plannen volhouden? Help me alsjeblieft..

    Reageer
    • Sil

      Martijn

      Hoi, ik las je bericht en mijn vrouw van wie ik zielsveel houd heeft hetzelfde probleem. Ik heb me in het onderwerp verdiept en heb nu veel meer begrip voor haar, we hebben duidelijke afspraken en ik leer nu aardig herkennen wanneer ik met haar andere kant te maken heb. Mijn advies voor jullie, wees duidelijk naar elkaar en onderschat niet de ernst van de symptomen. Wij hebben bijvoorbeeld een bepaalde foto die ze omdraait als ze een "bui" heeft en dan laat ik haar even gaan. Er zijn goede boeken over het onderwerp, ook voor mensen die leven met iemand met borderline.

      Reageer
  • Sil

    Shithappens

    Sinds de zomer van 2014 heb ik de diagnose borderline met een aantal andere diagnoses waaronder depressie, PTSS. Altijd wist ik dat ik anders was dan anderen. Ik ben 36 en mijn leven ging nooit over rozen, altijd met de hakken over de sloot en het onjuiste opzoeken.

    Sinds mijn diagnose heb ik de VERS-training gedaan en hier heb ik veel aan gehad. Tot vandaag de dag gebruik ik de handvatten en heb ik er baat bij. Tegenovergestelde van de meeste Borderliners weet ik heel goed wat ik wil, vind, kan en heb ik respect, liefde, empathie voor mijn naasten. Sinds een jaar heb ik een relatie. Valt niet altijd mee omdat ik wel weer duidelijkheid nodig heb, ruzie onnodig vind en de dingen juist altijd ellenlang wil uitspreken, waardoor je vaak weer ruzie kan gaan krijgen. Onrecht kan ik niet verkroppen en hier kan ik beslist in doordraven om het recht te krijgen. Anders reageer ik dat vooral op mezelf af door automutilatie. Terug trekken in mijn eigen leventje, boos zijn op de hele wereld en mijzelf ervoor straffen.

    Niet alle Borderliners zijn egoïstisch, achterbaks, bekrompen, manipulerend, negatief en genietend van hun zelfmedelijden. Zolang je als borderliner je best doet om te genieten van de goede dingen in je leven, hulp durft te vragen en te accepteren, dankbaar kan en mag zijn voor de leuke, mooie en liefdevolle dingen, valt het leven als borderliner best mee. Mensen die je "netwerk" vormen kunnen daarin een grote steun zijn.

    Reageer
  • Sil

    Timho

    Volgens mij heeft mijn vriendin borderline alleen wil zij daar niets over horen. Uiteraard heb ik daar moeite mee en weet ik mij af en toe geen raad meer. Wij zijn al acht jaar samen met een dochter van vier dus dit maakt het extra moeilijk om de relatie te verbreken. Ze denkt nu ook weer dat ik een minnares heb en zij zit nu weer boos te zijn in haar eigen huis en sms't me de meest vreselijke dingen. Ook mag ik mijn kind niet zien. Heeft iemand nog advies?

    Reageer
  • Sil

    Nathalie

    Kies voor jezelf! Anders walsen ze over jou heen. Alles draait om hun problemen, die jij mag oplossen want het is allemaal jouw schuld. Ze zijn jaloers als jij meer geld en meer vrienden hebt (daar hebben ze zelf een gebrek aan). Ik ongelukkig, dan jij ook ongelukkig, zo denken ze. Ze vinden zichzelf heel zielig omdat ze vroeger van alles hebben meegemaakt, maar ik vind dat geen reden om jezelf dan maar de rest van je leven als slachtoffer te gedragen. Iedereen maakt dingen mee, maar het is de manier hoe je daarmee omgaat. Borderliners kwijnen dan meteen weg in zelfmedelijden. In plaats van positief te zijn en zichzelf weer overeind helpen. Ik erger me hier zo aan! Sta op en maak wat van je leven!

    Reageer
    • Sil

      Bas98

      Wat ben jij voor een figuur zeg, als het je zo irriteert reageer dan gewoon lekker niet, ga een ander vervelen met je onzin.

      Reageer
      • Sil

        Nathalie

        Ik reageer juist omdat mensen zichzelf moeten beschermen tegen borderliners. Borderliners denken altijd maar anderen te kunnen gebruiken en al hun probleempjes op anderen te kunnen afschuiven, Maar die anderen gaan daar kapot aan! Moeten mensen zichzelf maar laten kapotmaken omdat een borderliner een probleempje met zichzelf heeft? Dacht het niet!

        Jouw reactie is trouwens typerend voor borderliners. Die kunnen niet tegen de waarheid.

        Reageer
        • Sil

          Lofje

          Je zegt het hard Nathalie, maar je hebt wel gelijk. Een borderliner is een mens, waar ook veel goede kanten aan zitten. Ikzelf heb nu een huwelijk van 18 jaar achter me wat voor de derde keer op springen staat. Ik kan niet zomaar stoppen omdat er dan veel kapot gaat, ook voor mijn kids. Ik heb wel geleerd goed voor mezelf te zorgen, alleen als de kids in het gedrang komen is dit wel eens lastig. Ik zeg wel dat ik heel goed begrijp dat relaties stukgaan en verwacht niet dat een borderliner zijn/haar problemen zomaar oplost. Ze kunnen dat eenvoudig zomaar niet, wel helaas trouwens. Weet wat je wilt als je een relatie aangaat of een relatie aan wilt houden.

          Reageer
        • Sil

          Ellen

          Jij bent toch degene die het allemaal toelaat? Wat zegt dat dan over jezelf? Denk daar maar eens goed over na..

          Reageer
    • Sil

      Nijntje

      Goh wat zou ik graag willen dat jij eens een maandje in de huid zou kruipen van een borderliner, kijken of je dan nog zo lekker bot reageert.

      Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

84 - 4 =

Ziekenhuis.nl

Lees op Ziekenhuis.nl meer over de aandoening.

borderline

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Met het laatste nieuws en gezonde tips

Gezondheidsplein Nieuwsbrief

Bekijk hier een voorbeeld

Video van de week

Kanker, en dan? Patiënt, partner en oncoloog vertellen over Kanker.nl

Bekijk de video

Specials & Dossiers