Gezondheidsplein is een informatieve website over gezondheid. De gezondheidsinformatie op deze website staat los van eventueel getoonde advertenties.

Geen baarmoeder meer. Wat nu?

Het moeten missen van je baarmoeder is niet niks, zowel in psychisch als fysiek opzicht. De baarmoeder is voor veel vrouwen erg essentieel. 

Een aandoening is een verzamelnaam voor: symptomen, syndromen, klinische tekens, ziekten, handicaps en letsels

Sommigen spreken van 'het huis van mijn kinderen'. Anderen zeggen simpelweg 'het hoort bij mij'. Lichamelijk heeft een leven zonder baarmoeder ook gevolgen. Sommige vrouwen klagen over minder seksueel plezier, depressiviteit en verergerde overgangsklachten.

Moet jij je baarmoeder ook missen? Heb jij daardoor last van bepaalde klachten?

Reageren

Reacties

  • Sil

    Sientje

    Mijn baarmoeder is verwijderd in april, maar de laatste tijd heb ik toch wat bloedverlies. Is dit normaal?

    Reageer
  • Sil

    Wynitta

    Ik heb helaas mijn baarmoeder en eierstokken in juli moeten verwijderen. Ik had de diagnose darmkanker, wat in mijn blindedarm zat. Helaas was mijn blindedarm geknapt, dus moesten ze tijdens mijn operatie alles eruit halen wat er niet goed uitzag. Helaas heb ik ook geen eitjes kunnen invriezen voor evt. later. Dus nu ben ik 32 jaar, toekomst met geen kinderen van onszelf en overgangsklachten. Ik heb wel tabletjes gekregen, maar heb het gevoel dat het door mijn chemo niet echt effect heeft.

    Reageer
  • Sil

    Nodihe

    Mijn baarmoeder en alles er omheen is 2,5 jaar geleden verwijderd omdat ze dachten dat 't vergevorderde kanker was, ook tijdens de operatie hebben ze het zover mogelijk weggehaald omdat het er niet goed uitzag. De uitslag was: alles goed en geen nabehandeling nodig, maar nu heb ik steeds menstruatiepijn en vraag ik me af, komt dit vaker voor en hoe kan dat?

    Reageer
  • Sil

    Arlette

    Ik ga binnen 3 weken onder het mes omdat ik er toch teveel last van heb. Zie er wel tegen op en twijfel of ik wel de juiste beslissing neem. Heb 1,5 jaar terug al een borstamputatie gehad, dus vrouw voelen doe ik me al zolang niet meer, vrijen is ook niet meer aan de orde sindsdien. De nieuwe operatie is ook geen positieve impuls in die richting. En oke, ik ben 61 maar geloof me, ook op mijn leeftijd doet het pijn en is het missen van vrouwbelangrijke onderdelen een aanslag op je gevoel van vrouw zijn en je nog aantrekkelijk voelen voor jezelf en je partner. Met het ouder worden daalt je marktwaarde sowieso. Aan Mirjam, Rita , Monica, Annet en Ancella wil ik zeggen dat hun reacties over zwangerschapsongemakken in deze topic - verwijderen baarmoeder - ongepast zijn en krenkend voor de dames die zich geen vrouw meer voelen.

    Reageer
  • Sil

    Wen

    Hallo allemaal,
    Ook mijn baarmoeder is verwijderd, dat is nu een jaar geleden. De eerste weken gingen top, weinig pijn, totdat ik opstond van de bank en er denk ik een hechting van binnen knapte, het deed zeer op dat moment maar verder geen aandacht aan besteed. Ben gewoon weer gaan werken en in december (drie maanden na de operatie) begon de ellende, we hadden gevreeën en daarna dacht ik dat ik dood ging, de pijn die ik toen voelde was onbeschrijfelijk! Ben de volgende ochtend naar de huisarts gegaan en daar met de ambulance weggehaald. In het ziekenhuis constateerde ze een trombose in m'n eierstok, vaginaal onderzoek ging echt niet want schreeuwde het uit van de pijn, dus ik zei ook d'r is meer aan de hand daar beneden. Nou vier dagen in het ziekenhuis gelegen toen naar huis. Ging opzich redelijk, alleen om de paar dagen kreeg ik toch steeds klachten. Ben bij heel wat artsen geweest, EHBO gelegen, ze konden niet vinden wat het was (om gek van te worden). Afijn we zijn dan 5,5 week verder als het weer helemaal mis gaat (weer bij het vrijen) nu lag ik dus weer in het ziekenhuis, volgende dag een kijk operatie, ik werd wakker en wat ik al die tijd had geroepen dat er meer aan de hand was was dus ook zo! Al die bullshit die ze die 5,5 week me verteld hebben. Pfffffff nou het was wel zeker urgent waar ze me mee hebben laten lopen. Wat bleek: mijn vagina top was gescheurd en door die scheur kwam een darmlis, de arts zei ook meisje meisje wat moet jij een pijn hebben gehad. Ja, duh! Alleen niemand geloofde me :(. Nu is mijn vraag zijn d'r meerdere vrouwen die dit hebben meegemaakt? In totaal is mijn vagina top vier keer gescheurd, twee keer mee laten lopen en twee keer aan geopereerd. Binnenkort ga ik weer onder het mes omdat ik pijn blijf houden. Alleen de artsen weten niet hoe ze dit moeten oplossen. Het schijnt zeer zeldzaam te zijn dus ik begrijp de vrouwen die zeggen dat ze zich geen vrouw meer voelen, ik heb dat nu dus heel erg maar dan niet op het geestelijke maar wel seksuele gebied. Ik kan geen seks hebben want dan scheurt het! Ik wil zo graag een arts die hier ervaring mee heeft spreken, zodat het vier operatie's blijven i.p.v. nog meer. Wie o wie kent ook iemand die dit heeft gehad of heeft?

    Reageer
    • Sil

      Anoniem

      Ik heb totaal andere problemen gehad maar herken wel de wanhoop in jouw verhaal. Na mijn bevalling herstelde ik maar niet van mijn 'knip'. Alles bleek volgens de dokters normaal. Ik heb zelfs therapie voor vaginisme gevolgd omdat men maar bleef zeggen dat het in mijn hoofd zat. Ik bleef echter veel pijn hebben in mijn vagina (vooral tijdens geslachtsgemeenschap die praktisch onmogelijk was). Uiteindelijk heeft mijn gynaecoloog de knip opnieuw geopend en terug genaaid. Nog steeds geen oplossing, de problemen bleven.

      Op den duur ben je beschaamd en begin je ook te geloven dat het in je hoofd zit. Na lang aandringen ben ik na 3 jaar doorverwezen naar een befaamde chirurg die met behulp van plastische chirurgie (een speciale operatie om de knip op een andere manier te verwijderen en opnieuw te hechten) het littekenweefsel en de knip opnieuw heeft verwijderd/gehecht. Maar ik had veel pijn en na enkele uren ben ik voor de tweede keer die dag in spoedprocedure hebben geopereerd. Bleek toen dat ik inwendige bloedingen had, waardoor mijn nieren/urinewegen werden geblokkeerd.

      Nu, na die lange lijdensweg is mijn vagina/knip wel genezen en kan ik opnieuw pijnloos geslachtsgemeenschap hebben. Ik zou u aanraden om niet te lang te wachten en u niet te vaak te laten doorverwijzen. Laat die ingreep toepassen (een scheur of een knip, komt op hetzelfde neer). Het valt wel onder de noemer plastische chirurgie maar ik ben volledig terugbetaald. Niet bij de pakken blijven neerzitten en gewoon zelf initiatief nemen, want die dokters liggen er toch niet wakker van! Veel succes!

      Reageer
  • Sil

    dollydot

    Mijn baarmoeder is ook verwijderd en nog iedere dag mis ik mijn baarmoeder. Ik ben depressief en heb een verminderde seksuele beleving. Het begint zo langzamerhand en psychisch probleem te worden. In mijn geval mocht ik zelf weten of ik mij liet opereren. Ik heb de operatie destijds laten doen en heb nu spijt dat ik het toegezegd heb. Je baarmoeder is een deel van je lijf wat onlosmakelijk bij je hoort en verweven is met je lichaam en geest. Helaas heeft mijn arts mij niet verteld dat het een emotioneel belastende operatie is alleen dat het zwaar zou zijn. En helaas ik wist nergens van en was destijds niet erg communicatief.

    Reageer
  • Sil

    Jacqueline

    Ook ik ben mijn baarmoeder kwijt en er ging een wereld voor mij open! Na 13 jaar dag in dag uit vloeien, vaak met bloedstolsels en bloedproppen, heb ik de beslissing genomen om mijn baarmoeder te laten verwijderen. Ik heb 3 kinderen en meer wilde ik er niet, dus opgelost! Het was overbodig en ik had ondertussen genoeg gevloeid voor 4 vrouwenlevens.
    Het is dus niet altijd ellende na het verwijderen van de baarmoeder, in mijn geval vooral veel plezier, geluk en nooit meer vloeien :)

    Reageer
    • Sil

      Bluedy

      Hoi Jacqueline,

      23 juli vorig jaar heb jij je baarmoeder laten verwijderen.
      Heb jij na de operatie nog enige vorm van menstruatieklachten gehad? Is de operatie vaginaal of op een andere manier gebeurd? Is alleen de baarmoeder of ook je eierstokken en baarmoedermond verwijderd? Ben je na de operatie in de overgang gekomen?

      Ik kamp sinds 20 augustus met vloeien tijdens het slikken van de pil, veel bloedverlies en ontzettend veel last van menstruatieklachten. Ik ben nu zo ver dat ik m'n baarmoeder wil laten verwijderen. Was dit ook jouw eigen keus of die van de gynaecoloog?
      Ik ben nu ruim 3 maanden verder en ervaar alleen maar ellende. De gynaecoloog zegt dat ik het komende halfjaar de pil maar moet doorslikken. Dit is prima, maar ik wil dan ook nergens last van hebben en dat is het nou juist: alleen maar klachten. Morgen moet ik weer naar de gynaecoloog en ga hem voorleggen dat ik mijn baarmoeder eruit wil. Bij ons in de familie komen klachten met de baarmoeder voor.

      Een zus was 28 en een 32 toen ze door hevig vloeien en veel menstruatieklachten hun baarmoeder eruit kregen.
      Tijdens een CT- scan kwamen ze erachter dat ik een vleesboompje van 1,5 cm heb. Dit blijkt erfelijk te zijn. Mijn moeder is er bijna door overleden doordat de knoppen van het vleesboompje geknapt waren en ze dreigde dood te bloeden.
      Als je zo mijn verhaal hoort, wat zou u dan doen?

      Graag zou ik van u een reactie willen ontvangen.
      Hiervoor alvast mijn dank.

      Patricia uit Friesland

      Reageer
  • Sil

    Mutsy

    Ik heb nu bijna een jaar geleden me baarmoeder eruit laten halen. Nu veel klachten aan me eierstokken, snijdende pijn. Heb een verwijzing voor de gyno, maar durf nog niet.

    Reageer
  • Sil

    Natasha

    Ik heb sinds 3 maanden geen baarmoeder meer en sinds 2 weken voel ik me "geen vrouw meer ". Ben 29 jaar en heb gelukkig 2 geweldige kinderen, maar toch, ondanks ik geen kinderwens meer heb, voel ik me geen vrouw meer. Ik kan er met niemand over praten, want iedereen zegt 'Stel je niet zo aan, je hebt 2 kinderen. Wat wil je nog meer?'. Voor mijn gevoel ben ik mijn vrouwelijkheid kwijt. Wie snapt mij en kan mij helpen hier doorheen te komen?

    Reageer
    • Sil

      Dreamgirl

      Begrijp hoe jij je voelt. Ook bijna 3 maanden geleden verwijdering, heb ook 2 kindjes, maar toch een gevoel van verlies en vrouwelijkheid. En opeens een verlangen naar een kindje terwijl ik echt geen derde meer wilde. Zie ineens gezinnen met 3 of meer waar ik ineens jaloers op ben. Kom op zeg waar komt dit vandaan, denk ik dan. Maar de reacties van sommige mensen kan ik gewoon niet bevatten: "Je hebt er toch 2, wees dankbaar". Nou ik ben zeer gelukkig met mijn kids, maar toch, het overkomt je.

      Reageer
      • Sil

        Dreamgirl

        Kan het nog niet verwerken, maar hou het voor mijzelf want echt begrip van vele is er niet.

        Reageer
    • Sil

      Bianca

      Hoi natascha,

      Ook bij mij is maart jl. mijn baarmoeder verwijderd. ik heb ook 2 kinderen (zoon van 4 en dochter van 9 mnd) en ook ik 29 jaar. En ook ik ben regelmatig met mijn gevoel aan het tobben en die opmerkingen maken ze hier ook. Tuurlijk, deze beslissing is met ons volle verstand gemaakt, maar ik was nog geen dag thuis of m'n schoonzusje kwam dat ze van de 3e zwanger is en dat het een 'ongelukje' was. Dit was even een 'klap in het gezicht', ondanks dat wij echt geen 3e wilden.

      Reageer
    • Sil

      Kimmie

      Ik was zwanger van ons derde kindje. Het bleek een zeer zeldzame vorm van mola zwangerschap te zijn. 10 januari is onze zoon geboren na 23 weken zwangerschap. Mijn baarmoeder en mijn eierstokken moesten er ook uit en ik ben net klaar met chemokuren. De mola was uitgezaaid in mijn longen. Ik ben nu weer helemaal schoon. Van de hele situatie vind ik het verlies van mijn baarmoeder het meest zwaar. Ik ben ontzettend blij met onze 2 kids, maar zodra iemand anders zegt 'gelukkig heb je twee gezonde kinderen' dan denk ik: rot op! Dat mag ik alleen zelf zeggen! Het doet bij mij niet echt af aan mijn vrouwelijkheid. Het is meer dat ik niet meer zelf kan kiezen. Het is zoals het is. Daar voel ik me boos en verdrietig over!

      Reageer
    • Sil

      Simie

      Natascha,

      Zeer herkenbaar. Mijn baarmoeder is 5 jaar geleden op 33-jarige leeftijd buiten mijn medeweten om verwijderd. Gelukkig was ik nog geen jaar daarvoor wel moeder geworden van onze zoon, maar ik had zeker nog een kinderwens. Lange tijd voelde ik me inderdaad minder vrouw, maar dat heb ik los kunnen laten toen ik besefte dat ik zonder baarmoeder ook een creatief mens met een vruchtbare levenshouding kan zijn. Daarmee is echter het verdriet om het verlies niet weg. Ik was niet voorbereid bij mijn buikoperatie i.v.m. darmkanker dat deze kans bestond. En nadien kreeg ik onder de noemer 'goed nieuws' van een bijna euforische chirurg te horen 'met dat we uw baarmoeder hebben verwijderd...' dat moment staat in mijn geheugen ingebrand. Ik was ontzet! De chirurg reageerde prompt nog lomper door me te melden 'luister goed: in theorie kunt u via draagmoederschap wel nog kinderen krijgen'. Kortom: een zeer traumatische ervaring.. Het verdriet is nog steeds voelbaar. Sterkte x

      Reageer
  • Sil

    Denise

    Toen ik 42 jaar was hebben ze bij mij mijn baarmoeder verwijderd omdat ik een verzakking had, mijn eierstokken zijn blijven zitten. Mijn vraag is nu: is het mogelijk dat je na een baarmoeder verwijdering toch nog je baarmoederhals hebt? Onze vroegere huisdokter deed iedere jaar een uitstrijkje maar toen ik verleden jaar naar mijn huidige huisdokter ging om terug een uitstrijkje te laten doen zei hij als je geen baarmoeder meer hebt heb je automatisch ook geen baarmoederhals meer! Kan iemand die bevestigen?

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

53 - 3 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren