Gezondheidsplein is een informatieve website over gezondheid. De gezondheidsinformatie op deze website staat los van eventueel getoonde advertenties.

Geen baarmoeder meer. Wat nu?

Het moeten missen van je baarmoeder is niet niks, zowel in psychisch als fysiek opzicht. De baarmoeder is voor veel vrouwen erg essentieel. 

Een aandoening is een verzamelnaam voor: symptomen, syndromen, klinische tekens, ziekten, handicaps en letsels

Sommigen spreken van 'het huis van mijn kinderen'. Anderen zeggen simpelweg 'het hoort bij mij'. Lichamelijk heeft een leven zonder baarmoeder ook gevolgen. Sommige vrouwen klagen over minder seksueel plezier, depressiviteit en verergerde overgangsklachten.

Moet jij je baarmoeder ook missen? Heb jij daardoor last van bepaalde klachten?

Reageren

Reacties

  • Sil

    Tweety

    Bij mij is mijn baarmoeder in juni 2005 verwijderd in verband met endometriose. Vooraf kreeg ik nooit een orgasme, nadat de baarmoeder eruit was wel.
    In 2009 is mijn eileider ook nog verwijderd met hele grote cyste, nu is mijn gevoel voor 75% weg. Nu heb ik een grote cyste in mijn enige eierstok, die moet er binnenkort uit. Daar ben ik bang voor omdat hij verkleefd zit aan mijn darmen. En je komt 10 x erger in de overgang,omdat je er ineens inkomt als alles weg is. Dit is mijn achtste operatie al sinds 2005. Hopelijk is dit de laatste.

    Reageer
  • Sil

    Engeltje

    Mijn baarmoeder en baarmoedermond zijn in juni 2012 verwijderd. De operatie viel op zich mee, de grootste klap was de seks na zo'n operatie. Het orgasme voelde ik enkel in mijn clitoris. Ook kwam ik zo'n 9 kilo aan en raakte ik depressief. Nu zo'n 7 maanden verder is mijn gevoel en verlangens van seks ook bijna weg, omdat de orgasmes ook niks meer zijn. Wat kan ik doen?

    Reageer
  • Sil

    mavis1

    Ik kreeg op mijn 39ste een hysterectomie vanwege een vleesboom. Mijn klachten waren vaak urineren dit belemmerde mij in het uitgaansleven, stuwing van de nieren met als gevolg hoge bloeddruk die niet te behandelen was.
    ik was enorm bang voor een beroerte en toen viel het kwartje dat ik misschien last had van mijn afwijking aan mijn baarmoeder. Ik ging naar de gynaecoloog.
    Het was een vrouwelijke arts in de 40 schat ik zo, zeer vriendelijk voorkomend.
    Ik ging er alleen naar toe, erg fout en deze arts had zonder dat ik erg in had alles al geregeld om mijn baarmoeder eruit te halen. Ze deed een echo, ik mocht mij weer aankleden en eerste wat ze zei, ik heb slecht nieuws de baarmoeder moet eruit. Er werd gelijk verteld wanneer de operatie zou plaatsvinden ze heeft mij nooit gezegd wat ik precies had. Nooit gevraagd of hoe ik in het leven sta en of ik nog een kinderwens had enzovoorts, niets.
    Ik vraag mij steeds af van hoe ik dit zo heb kunnen accepteren dat het erzo aan toe ging. Omdat ik erg mondig ben en best wel voor mijn eigen belangen opkom. Maar het was de enorme angst om een beroerte te krijgen en dat was op dat moment zo bepalend in mijn leven die grote angst daarvoor dat ik de rest maar liet gebeuren. Als tienermoeder toen van een dochter kwam mijn leven pas tegen de 40 in een stabiele fase en had achteraf nog wel een kind willen verwelkomen.
    Ik vind het zo duivels van deze jonge vrouwelijke arts die met een lach mij zo vreselijk heeft benadeeld, zo getuigend van hoe jaloers sommige vrouwen voor elkaar kunnen zijn dat ze elkaar niets gunnen. Ik heb gelukkig de kans gekregen om een half uurtje met deze arts te spreken over het voorval en haar verzocht om nooit meer een andere vrouw dit aan te doen. Om de gehele beslissing zelfstandig te nemen om het moment dat een patiënt zo machteloos is.
    Ik heb haar verteld hoe erg ik het vind dat zij als jonge vrouw mij dit heeft aangedaan, was het door een mannelijk arts gedaan kon ik nog enigszins begrip voor hebben.
    mijn relatie van 1,5 jaar die ik in de periode had met een man zonder kinderen is mede daardoor beëindigd.
    Met dit verhaal zou ik vrouwen willen aanmoedigen om beter voor hun zelf op te komen inzake onderwerpen over baarmoeder en kinderwens en laat je door niemand hiervan weerhouden. Praat open met de mensen die van je houden over wat je mee zit.

    Reageer
    • Sil

      Avie

      Beste Mavis,

      Mag ik vragen wie jouw gynaecoloog was?
      Dit lijkt mijn verhaal wel.

      Reageer
  • Sil

    petra

    Het kan te maken hebben met je bekkenbodemspier. Zelf meegemaakt, in 2008 is mijn baarmoeder verwijderd. Na die tijd veel klachten blijven houden, steeds terug geweest naar de gynaecoloog maar die kon niets vinden. Uiteindelijk naar de bekkenbodemtherapeut gegaan, bleek mijn bekkenbodem spier zo vast te zitten, vergelijkbaar met de pijn van een tennisarm.

    Reageer
  • Sil

    Anoniempje

    Welke medicijnen zou je moeten slikken als je vanaf je 31ste , nu 46jaar, geen baarmoeder, baarmoederhals en 1 eierstok mist?

    Ik schijn nu in de overgang te zijn met de nodige klachten, borsten zijn 1 cupmaat gegroeid, lage brandende rugpijn, opgezette pijnlijke buik, plus twee cystes van 6cm op mijn overgebleven eierstok. Opereren is nog geen optie, dat zou ik wel graag willen.

    Reageer
  • Sil

    petra2103

    Hallo,

    Ik ben in april dit jaar geopereerd: baarmoeder, eileiders, eierstokken, cyste van 13cm, vleesbomen en vele verklevingen hebben ze verwijderd. Het is nu 6 mnd geleden en ik ben ook, net als jij, erg doe als ik iets doe. Hoort erbij zeggen ze, kan wel meer dan een jaar duren voordat je op geknapt ben.

    Reageer
  • Sil

    mientje

    Ik ben 44 jaar en ben nu 2 jaar mijn baarmoeder kwijt. Ik heb wel klachten en dat zijn momenten. Je kan het vergelijken met een warmte dat door je lichaam gaat en tijdens de nacht heb ik dat ook. Kan ik daar iets aan doen?

    Reageer
  • Sil

    jannette

    Hallo ik ben moeder van 2 kinderen. Mijn baarmoeder is er nu 5 maanden geleden uitgehaald, via de buik horizontale snede. Ik had twee vleesbomen. Voel me niet minder vrouw, maar ben nog steeds erg moe als ik te veel doe, ben nog steeds mijzelf niet. Soms ook een rot gevoel van binnen, herkennen jullie dit? Ook de omgeving zegt dan 'ach het is al weer 5 maanden'. Maar ik luister wel naar mijn lichaam, ik ken die toch het beste.

    Reageer
  • Sil

    l.k

    Ik krijg binnen nu en twee maanden een operatie aan mijn baarmoeder hij wordt vaginaal verwijderd, dus ook mijn baarmoedermond wordt er uitgehaald. Gelukkig heb ik al twee zonen. Ik heb de afgelopen 5 jaar niks anders dan problemen door endometriose die steeds cystes veroorzaakt waarvan een zelfs geknapt is. Dit gebeurde na de geboorte van mijn eerste zoon. Daardoor moest ik een spoedoperatie ondergaan en werd er een stuk eierstok verwijderd. Ik bleef veel pijn houden en er volgde een kijkoperatie daar kwam uit dat mijn eileider erg groot was geworden dus die werd verwijderd. Toen kreeg ik mijn tweede zoon.
    Niet heel veel later was ik mega aan het vloeien ik dacht dat komt door de zwangerschap maar niks was minder waar. De endometriose stak de kop weer op. Een jaar na zijn geboorte heb ik een nova sure behandeling gehad, waarna ik veel pijn had en lang op de uitslaapkamer moest blijven. Eenmaal thuis begon de pijn, hij bleef weliswaar in een andere vorm maar ik had nog steeds klachten alsof ik een boomstam van onderen in mij had en enorme steken en pijn. Tot het zo erg was dat ik op de s.e.h terecht kwam ze dachten een verstopping in de darmen. Dus ik naar de internist naar vele onderzoeken bleek dat het niet te zijn wel was er een bloeding te zien op de CT-scan. Dus ik terug naar mijn gynaecoloog, die dacht dat het toch een na sleep was van een darminfectie maar ze kwam er al snel op terug toen ze me onderzocht. Mijn baarmoeder was zeer gevoelig en verzakt dus nu sta ik op de wachtlijst voor een baarmoederverwijdering. En ik moet zeggen ben er niet rouwig om ik ben er eigenlijk wel klaar mee na vijf jaar hoop ik dan ook dat de meeste pijnen zullen zijn opgelost na de ingreep zo dat ik een liefe en leuke mamma kan zijn voor mijn kinderen.......... en vrouw voor mijn man, want dat is soms best moeilijk met zoveel pijn

    Reageer
  • Sil

    Ikke 35

    Mijn baarmoeder is vorig jaar september verwijderd.
    Nu heb ik weer een keer geprobeerd te vrijen, maar ging bijna tegen de vlakte van de pijn.
    Net bij de huisarts geweest, krijg een verwijzing voor de gynaecoloog. (huisarts zag niets bijzonders).Vraag me af hoeveel vrouwen dit herkennen, wat het kan zijn en of er een oplossing voor is...

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

33 + 7 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren