Gezondheidsplein is een informatieve website over gezondheid. De gezondheidsinformatie op deze website staat los van eventueel getoonde advertenties.

"Kindermishandeling is levenslang"

Verhaal door Monique (32)

Monique (32 jaar) komt uit een gezin van drie kinderen. Haar tweelingbroer, Monique en haar zusje werden vroeger door hun ouders op alle mogelijke manieren mishandeld. Er hing altijd een ondraaglijke spanning in het huis, omdat er elk moment van de dag een fikse escalatie kon plaatsvinden.

Een aandoening is een verzamelnaam voor: symptomen, syndromen, klinische tekens, ziekten, handicaps en letsels

Levensbedreigende mishandeling

"Mijn vader was grillig, een levende loslopende bom. Hij kon van het ene op het andere moment losbarsten. Dan begon hij te brullen, te schoppen en te slaan. Eén van de kinderen werd hier altijd het slachtoffer van. Het was iedere keer levensbedreigend. Het was elke keer de vraag of degene die op dat moment de dupe van zijn woede was, het zou overleven. Hij stopte alleen met slaan en schoppen als 'ie last kreeg van zijn hart."

"De mishandelingen hebben mijn hele leven plaatsgevonden. Iedere dag werd één van de kinderen in elkaar geslagen. Hoogst zelden kwam het een dag niet voor. Maar dan stond je op scherp, het was juist doodeng als er niets gebeurde. Want dan dacht je, wanneer barst de bom? En inderdaad, de volgende dag was het dubbel zo erg."

Verborgen voor de buitenwereld

"Voor de buitenwereld leken we een heel keurig gezin. De kinderen waren netjes opgevoed, zaten op een christelijke school en gingen naar catechisatie. Het hele gezin moest en zou elke zondag twee keer naar de kerk gaan. Maar wat zich in werkelijkheid achter de voordeur afspeelde was heel anders dan de meeste mensen vermoedden. We zaten verstopt, geïsoleerd. We namen geen vriendjes mee naar huis, dat durfden we niet."

"Ik ben nooit met liefde behandeld door mijn ouders. Handen die je streelden, armen om je heen, op schoot zitten om even een knuffel te krijgen dat was er gewoon niet. Alleen als er een gezinsfoto werd gemaakt voelde ik ineens een arm om me heen. Maar niet in de dagelijkse omgang met elkaar. We waren eigenlijk een soort hotelgasten die langs elkaar heen leefden en wat ons samen bond was het geheim van het gezin wat niet naar buiten mocht komen. En het erge is dat je als kind zo afhankelijk bent van je ouders, dat je dat ook doet. Je past je helemaal aan aan hoe je ouders je willen hebben. Je cijfert jezelf compleet weg."

Machteloos

"Ik sprak dan ook met niemand over mijn ervaringen. Pas op mijn 17e vertelde ik aan een vrouw die ik vertrouwde dat er thuis veel ruzies zijn. Meer vertelde ik niet. Vanaf dat moment ging ik af en toe een kopje thee bij haar drinken. Maar ja, daarna moest ik toch weer naar huis. Ook als kinderen onderling praatten we er vroeger niet over. We wisten het, we begrepen het, maar we bespraken het niet. Het had ook geen zin, we stonden machteloos. Ik heb me altijd onveilig gevoeld, ik heb geen goede basis meegekregen. Je wist nooit wanneer er iets zou gebeuren en wie het mikpunt zou zijn. Maar het is bijna nog erger om te zien hoe je broer of zus mishandeld wordt dan dat je zelf wordt mishandeld."

Posttraumatisch stresssyndroom

"De lichamelijke mishandelingen en emotionele verwaarlozing gingen door totdat ik het ouderlijk huis verliet. In totaal zo'n twintig jaar lang. De gevolgen van de mishandelingen in mijn jeugd hebben ook nu nog een enorme invloed op de kwaliteit van mijn leven. Door de ellende van thuis en de chronische spanningen die er waren, heb ik een posttraumatisch stresssyndroom ontwikkeld. Hierdoor krijg ik 's nachts nachtmerries en beleef ik bepaalde dingen opnieuw. Overdag heb ik flashbacks en zie ik allerlei beelden van hoe het er vroeger thuis aan toe ging. Ik zie bijvoorbeeld nog steeds beelden van hoe mijn vader mijn broer in elkaar sloeg, het van de trap afstormen van mijn vader, de deuren waarmee geslagen werd, het huilen van een van ons. Het fluisteren daarbij van mijn moeder van 'denk om de buren'. Dat zijn gewoon dingen die nooit weggaan. Elke dag komen die beelden terug. Ik krijg het niet van mijn netvlies af."

Burnout

"Ik heb ook concentratie- en geheugenproblemen die mij nekken in m'n werk. Ik moest ook jaren in therapie om de oorlogssituatie van thuis te kunnen verwerken. Inmiddels zit ik al twee jaar thuis. Ik heb me zo op mijn werk gestort (ik werkte dag en nacht, alles om het maar te vergeten) dat ik uiteindelijk instortte. Ik kreeg een burnout. Ik kan waarschijnlijk nooit meer naar mijn werk terugkeren."

Reageren

Reacties

  • Sil

    anoniem

    tjonge vreselijk khoop dat het beter gaat kind want dit is niet normaal het ga je goed met je broers en jou sterkte hoor! ;)
    -xxx- anoniem

    Reageer
  • Sil

    Leo

    Hallo, ik ben een man van 50 jaar, tot nu toe heb ik alles bereikt wat ik wilde.
    Ik ben het zevende kind van acht. Ik moest steeds hard werken, vanaf mijn 12de levensjaar en werd steeds geslagen en deed bij mijn vader nooit wat goed. Dat laat mij tot nu toe niet los. Wat kan ik doen daarmet mijn levenskwaliteit beter word. Mijn vader is nu al 10 jaar dood, maar ik kom daarmee niet verder.

    Reageer
  • Sil

    leo. beintema

    Ik vind het jammer dat de uitzending vanavond weer geen aandacht is voor de melder(s). Toen ik een melding gedaan over mijn neefje die zwaar geestelijk is mishandelt, met als gevolg dat ik het mijn neefje niet meer zie en geen contact heb. Volgens de kinderbescherming moet ik maar aan het kind denken. Maar de info die vanavond werdt gegeven, klopt ook weer niet want Het A.M.K. doet zich steeds anders voor beloven veel maar komen van de afspraken niets na. En waar kan die melder toch heen met zijn hulp? Want die heeft het er geestelijk heel moeilijk mee? Ik hoop dan ook gauw wat te horen hier over. Vriendelijke groeten Leo

    Reageer
  • Sil

    leo. beintema

    Ik vind het jammer dat de uitzending vanavond weer geen aandacht is voor de melder(s). Toen ik een melding gedaan over mijn neefje die zwaar geestelijk is mishandelt, met als gevolg dat ik het mijn neefje niet meer zie en geen contact heb. Volgens de kinderbescherming moet ik maar aan het kind denken. Maar de info die vanavond werdt gegeven, klopt ook weer niet want Het A.M.K. doet zich steeds anders voor beloven veel maar komen van de afspraken niets na. En waar kan die melder toch heen met zijn hulp? Want die heeft het er geestelijk heel moeilijk mee? Ik hoop dan ook gauw wat te horen hier over. Vriendelijke groeten Leo

    Reageer

    Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

    29 + 1 =

  • Sil

    Leo

    Hallo, ik ben een man van 50 jaar, tot nu toe heb ik alles bereikt wat ik wilde.
    Ik ben het zevende kind van acht. Ik moest steeds hard werken, vanaf mijn 12de levensjaar en werd steeds geslagen en deed bij mijn vader nooit wat goed. Dat laat mij tot nu toe niet los. Wat kan ik doen daarmet mijn levenskwaliteit beter word. Mijn vader is nu al 10 jaar dood, maar ik kom daarmee niet verder.

    Reageer
  • Sil

    anoniem

    tjonge vreselijk khoop dat het beter gaat kind want dit is niet normaal het ga je goed met je broers en jou sterkte hoor! ;)<br></br>
    -xxx- anoniem

    Reageer
  • Sil

    Eveline

    Zelf ben ik door mijn moeder mishandeld. Niet levensbedreigend of zo extreem als bij Monique, maar toch heb ook ik levenslang. Dankzij jarenlange psychotherapie heb ik het toch 'gered'. Om aan de wereld duidelijk te maken wat zo een verleden betekend, heb ik het boek 'Het juk van de schijn' geschreven.

    Reageer
  • Sil

    lotte

    Mijn zus mishandeld mij als mijn ouders weg zijn en ik ben ziek dan doet mijn zus altijd een thermometer in mijn kont en als 0,1 te hoog of laag is dan duwt ze er een pil in en geeft ze me een spuit. Mijn moeder werkt in en neemt dat mee. En ik ben bang dat er iets gebeurd met me want val de laatste tijd snel flauw van die spuit.

    Reageer
  • Sil

    Redactie

    Beste Lotte,
    Wil je hulp zoeken? Je kunt de kindertelefoon bereiken op het nummer 0800 0432. Of je kunt contact opnemen met Bureau jeugdzorg: telefoon: 0900 400 55 55 of email: aanmelding@bjzutrecht.nl.
    Of zullen wij voor je vragen of ze contact met jou opnemen per mail?

    Redactie Gezondheidsplein

    Reageer
  • Sil

    dennie

    Mijn oudere zus paste altijd op en had een zweep zei ze. En ik lokte haar wel eens uit en de zweep was een stokje van ongeveer 50 centimeter lang. Maar als ik het te bond had gemaakt, kreeg ik met de zweep en dat deed zeer.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

29 + 1 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren