Website van het Jaar

Mag je iemand dwingen om te leven?

Nederland is vooruitstrevend met haar wetgeving over euthanasie: wij hebben vastgelegd dat het onder bepaalde voorwaarden mogelijk is om mensen die echt geen andere uitweg zien te helpen met sterven. Maar waar liggen nu precies de genzen?

Als iemand terminaal ziek is en het medisch duidelijk is dat iemand lijdt en er geen uitzicht op verbetering is, dan is het al heel moeilijk om de beslissing te nemen. Maar wat nou als iemand psychisch lijdt en geen andere uitweg meer ziet dan dood gaan? Dat lijden is veel moeilijker objectief vast te stellen.

Moeten hulpverleners er dan voor zorgen dat de patiënt geen kans krijgt om zichzelf wat aan te doen? Ja, zou je zeggen; je moet de patiënt tegen zichzelf beschermen, hij weet niet wat hij doet, omdat hij bijvoorbeeld depressief is. 

Anderzijds: wat nu als je daarvoor zover moet gaan dat je iemand voor lange tijd moet opsluiten of misschien zelfs onder dwang moet voeden? Wat nou als de patiënt gedurende maanden of misschien zelfs jaren blijft aangeven dat hij of zij niet meer wil leven en dat goed kan onderbouwen en beargumenteren? Is het zelfbeschikkingsrecht dan ondergeschikt aan onze plicht om iemand te beschermen tegen zichzelf? Een lastig probleem wat vaak schrijnende situaties oplevert. Hoe denk jij hierover?

Reageren

Reacties

  • Sil

    Kris

    Wordt het geen tijd voor 'n herziening op collocatie? Vinden we werkelijk dat de (medische-)wereld mag bepalen dat we opgenomen of zelfs opgesloten worden in een pschychiatrisch instelling, alsof je een crimineel bent maar dan één die geen enkel strafbaar feit heeft gepleegd? Vrijheidsberoving, verplichting tot nog méér en nog dieper psychisch lijden, verplichting om medicatie te nemen die je niet (verder) helpt. Eender nog verder de dieperik in, tot je nog een schim bent van jezelf ? Eén psychiater, één fax naar een Vrederechter en een mens kan zomaar worden opgesloten? Soms op basis van twee of drie gesprekjes met die psychiater... een Vrederechter die je nog niet eens gezien of gesproken heeft. Als dàt dan dé oplossing is voor het geestelijk lijden van een persoon, dan is dat hetzelfde als iemand met gif inspuiten. Laat de mens waardig sterven én waardig leven a.u.b.

    Reageer
  • Sil

    rubke

    Kun jij me zeggen hoe?

    Reageer
  • Sil

    Lara

    Ik vind dat een mens mag kiezen of die wil leven of niet .. Ik ben zelf al sinds kinds af aan depressief en kan me niet herinneren dat ik ooit gelukkig ben geweest .. Ik eet niet, slaap niet zonder medicatie & snijd mijzelf alleen maar .. Al zo vaak heb ik geprobeerd er een einde aan te maken & steeds weer krijg ik alleen negatieve reacties. Dat zoiets niet mag (alsof ik een klein kind ben dat stiekem een snoepje heeft gegeten ). Ik krijg steeds maar de commentaar dat alles beter wordt, maar niks wordt beter, nooit meer. Dus waarom dan nog verder leven?

    Reageer
  • Sil

    c.

    Ja dat mag altijd maar wat diegene er mee doet is een 2de. Als je zover bent, en nou heb ik het niet over een jaar of over 2 jaar, maar als je hier al zo lang mee loopt en het leven doet zo zeer, vind ik dat je geholpen moet worden. Want het is een eenzame bedoening om alleen uit te moeten vogelen hoe je op een toch een beetje humane manier een einde kunt maken aan de ellende die leven heet. Dat is echt eenzaam doodgaan terwijl je ook terminaal bent, zo oneerlijk.

    Reageer
  • Sil

    ricardo

    Ik heb heb sinds mijn jeugd (lagere schooltijd) last van paruresis (plasangst): niet kunnen urineren in openbare toiletten in bijzijn van meerdere personen en ook niet in vliegtuigtoiletten. Ik ben nu 52 jaar en ben het zat om zo verder te gaan met mijn sociale fobie. Ben net van vakantie terug, 13 uur in vliegtuig zitten zonder te kunnen urineren, dat is vreselijk. Of op grote feesten, je moet altijd een plek zoeken om te kunnen urineren. Het beïnvloed mijn hele leven, je bent er altijd gespannen door en je voelt je niet vrij. Eigenlijk gevangen in je eigen lichaam. Niemand kan mij helpen, zelfs een arts niet. Ik zie maar een uitweg: de hand aan mij zelf slaan want dat is geen leven zo. Het doodnormaalste wat ieder mens moet doen kan ik niet in bijzijn van anderen, mijn leven is helemaal verpest hierdoor.

    Reageer
  • Sil

    NaomI

    Nee ik vind van niet , iedereen heeft leven gekregen gepaard met een vrije wil dus je mag zelf beslissen vind ik , wie is een ander nou om te bepalen wat een ander doet

    Reageer
  • Sil

    Peter

    Uiteindelijk moet iemand vrij zijn en de gelegenheid hebben om waardig te sterven. Als iemand echt niet meer wil en klaar is met het leven en lijden, moet diegene zelf kunnen beslissen om een einde te maken aan zijn/haar leven. Ik ben gelovig. Als je tijd nog niet is gekomen, dan ga je niet. Dan moet je de beslissing zelf nemen.

    Reageer
  • Sil

    sylla


    NEE, zeker niet. Als ik naar mijn man kijk is het een hel om elke dag weer door te komen. Ik weet dat hij nog steeds hier is omdat hij zielsveel van de kinderen en van mij houdt. De liefde die wij voor elkaar hebben is nog steeds sterker dan de pijnen die hij 24 uur per dag moet weerstaan. Ook morfine heeft niet het gewenste effect meer en de artsen kunnen niets meer tegen de pijn doen. Het klinkt gek voor een ander maar mijn grote liefde mag gaan als hij het daar de tijd voor vindt. Juist omdat ik zoveel van hem hou, zou het zo egoïstisch en gevoelloos zijn als hij in helse pijnen voor mij moet blijven leven. Het doet zoveel pijn iemand waar je van houdt zo moet zien lijden.

    Reageer
  • Sil

    eddy

    Mijn vrouw is al zeer lang depressief.Heeft veel lichamelijke klachten omdat ze sinds twee jaar ook niet meer wil eten.Haar hele lichaam schokt en ze kan ook echt geen moment stilzitten.Ook heeft ze haar voedingssonde zelf verwijderd.Ik wilde dit niet.Maar moet ik haar zeggen hoe ze moet leven?De hele dag onrust.Altijd ongelukkig.Ze weigerd nu elke behandeling en zal dan ook overlijden.Mag ik dit tegenhouden?Ik hou zo veel van haar dat ik haar gelukkig wil zien.Daarom zal ik haar niet tegenhouden.Als dit haar echte wens is zal ik proberen die met respeckt te behandelen.Ook al is dit zwaar.Dit leven wat ze nu moet leven zou ik zelf ook niet aan kunnen

    Reageer
  • Sil

    -

    Als het leven te zwaar is, je hier mee dag in dag uit mee te maken krijgt wil je niet meer geloof mij maar. ik zou het heel fijn vinden om pijnloos een eind aan dit leven te maken dan opgenomen te worden en dat iemand anders over jouw lot beslist.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

42 - 2 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren