Website van het Jaar

Heb jij last van emotionele eetbuien? 

Zijn mannen slanker dan vrouwen? Je zou het bijna gaan denken: per jaar proberen 2 op de 3 vrouwen wel een keer om af te vallen, tegenover 1 op de 3 mannen. Terwijl overgewicht bij beide geslachten evenveel voorkomt. 

Mannen blijken echter vaker tevreden te zijn over hun lichaam, of in elk geval tevreden genoeg om niet fanatiek te willen gaan lijnen. Sommige mannen zijn zelfs trots op hun buikje en zien het als symbool van het goede leven. Drie op de vier vrouwen met overgewicht is bijna voortdurend met (niet) eten bezig. Bij mannen ligt dat aantal veel lager.

Eten ligt ook bij vrouwen die niet te zwaar zijn, vaak gevoeliger dan bij mannen. Bijna de helft van de vrouwen die te zwaar is, denkt dat mensen positiever over hen zullen oordelen als ze slanker zijn. En het emotioneel eten is bij uitstek een vrouwenverschijnsel: woede, eenzaamheid en ruzies kun je vaak heel effectief 'weg eten'. Eten is dan een troost, een afleidingsmanoeuvre. Als je echter op je lijn probeert te letten, kan dit een probleem zijn. Zeker als het 'weg eten' resulteert in een echte vreetbui.

Wat kun je eraan doen? Allereerst is het belangrijk voor mensen die problemen weg eten, dat ze beseffen dat ze dit doen. Vervolgens kun je twee dingen doen. Ten eerste zorgen dat je geen snoep of snacks in huis hebt, maar gezonde dingen (fruit, rijstwafels). Ten tweede kun je andere afleidingsmanoeuvres proberen te bedenken. Zorg dat je bezig bent. Maar minstens zo belangrijk: ga je niet schuldig voelen over een vreetbui. Het is echt niet zo dat meteen je hele dieet eraan is en je overnieuw kunt beginnen. Ga de volgende dag gewoon weer verder met het eetpatroon dat je je had voorgehouden.

Herken je je in het 'wegeten' van problemen? Eet je meer als je je rot voelt? Vertel hoe jij dit ervaart en of je er een oplossing voor hebt of niet?

Reageren

Reacties

  • Sil

    Ron (31)

    Hallo, mijn naam is ron en ik ben zeker niet trots op mijn buik! Ik heb
    het B.E.D stoornis. Dat wil zeggen ik heb enorme vreetbuien alleen ik
    braak het niet uit. Ik ga vreten als ik me verdrietig of gespannen voel.
    Wat ik altijd zo jammer vind is dat er zo weinig gesproken wordt over
    eetstoornissen bij mannen. Het komt dan misschien weinig voor bij mannen
    en ik schaam er zelfs voor. Mannen zijn "watjes" als ze zo met hun
    uiterlijk bezig zijn (wordt gezegd). Ikzelf heb een negatief zelfbeeld en
    ben daarvoor in therapie geweest. Binnenkort heb ik weer een afspraak bij
    het GGZ. Want al die dieetpillen enzo helpen toch niets.

    Reageer
  • Sil

    Invisigoth (17)

    Het komt bij mij heel vaak voor dat ik mijn problemen wegeet. Ik heb minimaal twee keer per week een vreetbui. Als ik zo'n vreetbui heb gehad doe ik verder nix om de aangegeten caloriën er weer af te halen. Ik zie zo'n vreetbui vaak als straf voor de problemen waarin ik zit, ook al heb ik vaak niet de schuld van de problemen. Ik voel me altijd wel heel rot na zo'n vreetbui waardoor ik de volgende dag weer een vreetbui heb, maar daar zet ik me dan wel weer overheen. Ik blijf dus gelukkig niet in een cirkeltje rondgaan.

    Reageer
  • Sil

    Zita (33)

    Ik eet (vreet) mijn problemen altijd weg. Als ik mij goed voel kan ik lijnen en "normaal" eten, maar als ik om wat voor reden niet lekker in mijn vel zit kan ik rustig een hele zak met twixen ed opeten.Ik stop dan ook niet eerder dan dat ik echt propvol zit.Schuldig voel ik mij daar niet onder tenzij ik echt op dieet ben, soms word ik boos, soms verdrietig maar vaak denk ik nu het is niet anders.

    Reageer
  • Sil

    Judith (20)

    Hoi,
    Ook ik heb een probleem met mijn haren gehad. Toen ik 3 jaar geleden de ziekte van Pfeiffer kreeg, had ik een mooie bos haar. Toen ik beter werd, kreeg ook ik last van haaruitval. Geen kale plekken, maar inderdaad over mijn hele hoofd verdeeld. Ik ben ermee naar de dermatoloog geweest en die zei dat het kon komen doordat ik de ziekte van Pfeiffer heb gehad. De haaruitval heeft met tussenpozen ongeveer 1 1/2 jaar geduurd. Inmiddels, al 1 1/2 jaar, merk ik dat mijn haar zich hersteld en dat de haaruitval nagenoeg verdwenen is. Toch blijf ik bang dat het opnieuw terugkomt want het was een vervelende tijd. Ben helemaal niet onzeker, maar die periode was ik dat elke seconde van de dag. Ik wens je veel succes en hoop dat het bij jou ook beter zal gaan.
    Judith

    Reageer
  • Sil

    Anoniem

    Hoi,
    ik heb precies hetzelfde als jou meegemaakt. Ik heb nu ook een gedeeltelijke hairweaving sinds 7 maanden. Niemand die er iets van ziet en toch snap ik jou gevoel dat je wilt dat het weer als vroeger was. Ik had dat ook, maar toch zul je jezelf erbij neer moeten leggen dat het niet beter wordt, misschien zelfs wel slechter. Daarom moet je proberen om het te accepteren zoals het nu is, denk aan mensen waarbij het nog erger is, die niet eens meer de mogelijkheid hebben om een gedeeltelijk haarwerk te hebben, maar noodgedwongen een pruik moeten dragen. Ik weet dat het moeilijk is, maar het enige wat ik kan zeggen, probeer er mee te leven. Succes!

    Reageer
  • Sil

    Anoniem

    Ik ben ook een meid van 20 en sinds een jaar of 2 heb ik ook last van haaruitval. Als ik mijn haren heb gekamd zit mijn hele borstel vol. Mijn vriend maakt wel eens grapjes over mijn 'haarballen' maar ik ben toch erg benieuwd hoe het komt! Daarom maar even langs de dokter. De kapster zei dat ik maar meer vitamine B moest slikken, dat helpt. Maar ik heb het nog niet geprobeerd.

    Reageer
  • Sil

    Diana (18)

    Hoi allemaal ,
    Ik ben Diana en ben 18 jaar .
    Toen ik geboren ben had ik eerst zwart haar , wimpers en wenkbrauwen maar toen ik ongeveer 1 week was is alles in 1 keer uitgevallen en daarna is het niet meer aangeroeit en daar heb ik het erg molijk mee gehad op school e.d. ben vanaf de kleuter school al gepest tot de 2 de klas van het voortgezet onderwijs in groep 8 op de basis school dee zelf de leerraa van me klas er niks tegen en dat was dan nog wel het hoofd van de school . Ik zit nu in klas 1 van MBO en dit is nu eindelijk het derde jaar waar ze me niet meer pesten maar de meeste weten het dan ook niet .
    Ja als je eerst heel moei dik haar heb gehad en dat het dan ineens minder wordt lijkt mij ook heel erg moelijk , maar meid wees blij met het gene wat je nu nog hebt je gaat niet dood . Er zijn ergere dingen in het leven zoals die jonger uit vOlendam die cafebrand die hun hele leven litekens zullen hebben door brand wonden wat iedereen kan zien mensen die een ensige ziekte hebben dat ze nog maar even te leven hebben .
    Ja mij wens is ook ooit nog een hele moiie bos haar te krijgen en tuurlijk ben je dan verdrietig als je had had en nu niet meer hebt maar er zijn nog zoveel dingen waar je gelukig van kunt worden en je bent zoals je bent al wordt je haar dan mischien minder mooi van binnen blijf je altijd het zelfde wat andere ook zeggen !
    Ik ben al een tijdje op zoek naar anderen die ook zoiest als haaruitval en daarom zou ik wel graag met je willen mailen als jij dat teminste ook wil .
    Mijn email aderes is : dianaaukes@hetnet.nl
    ook anderen mogen reageren als jullie dat willen .
    Groetejs ,
    Diana .

    Reageer
  • Sil

    Elsbeth (18)

    hoi hoi

    ik ben dus niet de enige op deze aardbol!
    ik ben een meisje van 18 jaar en heb vanaf mijn puberteit ook last van haaruitval, het ging op precies dezelfde wijze als je omschreef steeds een beetje dunner maar geen kale plekken. ik zou het leuk vinden om eens met je te schrijven of te mailen,

    heel veel liefs els tinkie82@yahoo.com

    Reageer
  • Sil

    Bianca (20)

    hallo mijn naam is bianca en ik ben ook 20 ik heb sinds mijn twaalfde haaruitval (allopecia androgenetica)ik heb echt vanalles geslikt .maar niets hielp.Nu ben ik sinds 2 jaar aan de DIANA 35 en het is nogsteeds stabiel.En ik ben bij catherine geweest om mijn verhaal kwijt te kunnen dat heeft heel veel geholpen na die periode heb ik ook twee haartransplantaties gehad en daardoor ben ik gewoon niet meer kaal ,wel dun maar niet kaal.Sinds kort zijn wij ook een vereniging gestart voor mensen met allopecia androgenetica want die bestond nog niet en dat geeft je ook een helehoop steun want nu weet ik dat ik niet alleen ben Nou ik wens iedereen heel veel sterkte groetjes bianca

    Reageer
  • Sil

    Priya (27)

    Ik ken dit probleem, wegens ziekte is mijn haar ook minder geworden en het wil niet meer mooi lang worden. Ik ben daarom superblij met mijn hairweaving, niemand ziet het en iedereen denkt dat dat mooie haar van mij zelf is. Het enige nadeel is dat die weaving snel slijt en korter wordt, daardoor moet ik vaak een nieuwe, en het is DUUR.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

61 + 9 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren