Website van het Jaar

Je kinderen achterlaten na een scheiding: doe je dat?

Een scheiding is altijd pijnlijk. Ook al is de liefde bekoeld; je laat toch iemand achter van wie je hebt gehouden en sluit daarmee een deel van je leven af.

Misschien zul je ook moeten verhuizen en blijft een deel van je spullen bij de ander achter. Als er ook nog kinderen in het spel zijn, wordt de situatie nog moeilijker, zeker als die kinderen nog thuis wonen. Er moet dan besloten worden bij wie van de ouders de kinderen blijven. Oudere kinderen kunnen daar zelf over meebeslissen, maar als ze nog klein zijn zullen de ouders er samen uit moeten komen. En dat kan betekenen dat je kinderen bij je ex-partner blijven, zodat je niet meer dagelijks zult zien en verzorgen.

Zou jij je kinderen kunnen achterlaten bij een scheiding? Of blijf je dan liever voor de kinderen in een ongelukkige relatie? Misschien sta je zelf voor deze keuze of heb je hem al moeten maken. Wat heb je gedaan en wat deed dat met jou? 

Reageren

Reacties

  • Sil

    jenneke

    Ik zou mijn kinderen nooit achtergelaten hebben bij een scheiding. Ik heb 8 jaar gedaan om tot de beslissing van het scheiden te komen. Heb heel lang gewacht zodat de kinderen groter waren. Volgens mij laat je je kinderen als moeder niet zo snel achter als de vader. Vaders vinden het moeilijker om offers te brengen. Werk en andere zaken zijn belangrijker. Ik zie heel veel mannen om mij heen die afhaken na een scheiding en zich er heel makkelijk van af maken. Niet allemaal natuurlijk maar wel veel. Mijn ex ziet zijn kinderen helemaal niet meer omdat hij te veel in de slachtofferrol blijft hangen. Heeft totaal geen idee wat hij zijn kinderen aan doet...

    Reageer
  • Sil

    Antoinette Oskam

    ik zit in een scheiding, ik ben nederlandse van origine, wonend in frankrijk met mijn , nog franse man. We hebben 2 kinderen.
    Mijn werk is nog steeds in Nederland. Ik wil graag terugkeren naar mijn geboorteland, met mijn kinderen, 9 en 7jaar.
    Is er een kans dat ik ze toegewezen krijg?

    Reageer
  • Sil

    Roosje

    27 juni 2011
    Mijn kinderen en ik zitten er nog middenin...begin febr.'11 ben ik erachter gekomen dat m'n man een andere heeft. Begrijp me niet verkeerd waar twee zijn, zijn er ook twee fout... Mijn man is geen prater... De laatste 3 jaar is er veel gebeurd in m'n leven waaronder het overlijden v m'n beide ouders.
    Ik in de overgang (48), m'n zoon v 15 jaar en aan het puberen en m'n man in een midlife (42). Na het overlijden v m'n moeder ben ik waarschijnlijk in depressie gekomen. Daardoor kon ik \'n kinderen niet aan en aangezien m'n man offshore werkt hoorde hij alleen maar gezeur en geklaag v mij.
    Het enige wat ik wilde is n man die me helpt met de kinderen ( ook een dochter v 11)...
    In oktober hebben we gepraat nadat ik erachter kwam dat hij met iemand was aan het sms- en.
    We hebben besloten meer dingen met elkaar te doen.
    In nov.'10 heb ik m'n vader begraven in zijn geboorteland. M'n man wilde niet mee .. Hij zat voor het eerst aan land in Duitsland ... Hij moest werken, werken , werken....
    Toen ik terug kwam was er iets veranderd; hij was afstandelijk en alleen maar boos.. In dec. liet hij me na een operatie alleen . Hij moest werken.. De feestdagen waren verschrikkelijk. Januari was verschrikkelijk. Praten deed hij niet, alleen maar
    boos..zijn. Vijf feb, is de dag dat ik erachter kwam.. Het hele weekend kon ik hem niet bereiken. Hij had z'n leugen al klaar ; &qout;ik ben op t werk kom er zo aan &qout; Ik was aan het &qout;koken &qout;. Hij moest veel overwerken maar het was maar een keer op een zondag...

    Mijn leven stortte die dag als een kaartenhuisje in mekaar . Mijn man waar ik 23 jaar mee samen was en 15 jaar getrouwd. Twee kinderen ... Heeft sinds januari iemand ontmoet die 20 jaar jonger is dan ik ... Je kunt t niet geloven .

    We zijn een paar Maanden verder.
    Zowel ik als m'n kinderen lopen bij het riagg.

    Ik had het al moeilijk met de kinderen maar nu is het einde zoek. Er is zelfs een aanvraag voor hulp thuis want met m'n zoon is het heel erg...en het escaleerd constant!
    Mijn zoon mist z'n vader ... Geeft zichzelf de schuld en m\'n dochter wil haar vader niet spreken of zien.

    M'n man woont vanaf febr. Bij zijn geliefde en geeft heel duidelijk aan dat hij niet meer terugkomt en ook niet voor de kinderen .. Dat heb ik niet in de hand; hij is blij dat hij v me af is maar de KINDEREN...!!! Door zijn werk was hij al veel afwezig en was m'n zoon altijd blij als ie thuis was .. Maar nu.. Hij komt wanneer het hem uitkomt en natuurlijk door mijn toedoen neemt hij meer afstand vd kinderen en doordat de kinderen hem niet meer willen spreken belt hij ook niet meer ... Dan denk ik ... Mijn man eerst zo\'n liefdevolle vader en man ,we kwamen altijd op de eerste plaats .. Is zo verblind door zijn verliefdheid dat de kinderen niet meer zijn prioriteit zijn . Daarvoor in de plaats een vrouw v 28 jaar die we helemaal niet kennen..
    Kan iemand zich voorstellen hoe ik me voel .. Hoe de kinderen zich voelen...Maar m'n kinderen zijn helemaal de weg kwijt en missen hun vader.
    Vanuit mijn oogpunt vind ik dat hij ook de kinderen in de steek heeft gelaten
    Want dan ben je 11 en 15 jaar en dan woont je vader opeens 2,5 uur hiervandaan...bij zijn geliefde ...een persoon die we helemaal niet kennen!!!

    Hoe kan een vader zijn kinderen achterlaten en met dat gegeven leven .. Wil je als ouder niet het beste voor je kinderen .. Hoe kun je de kinderen op de tweede plaats zetten omdat je zo verliefd bent..
    Mijn kinderen zijn nu al getekend voor hun leven.
    Net zo als ik ook v gescheiden ouders.
    Wat een ellende... Het ergste moet echter nog komen .. Ik heb al een advocaat geregeld maar weiger om samen een advocaat te nemen...ook wil ik niet in ons eigen huis blijven wonen.
    Wie gaat hier vreemd ! Door de afwezigheid v m'n man ben ik na de geboorte v onze dochter niet meer gaan werken

    Nu maakt mijn man misbruik v mijn situatie door mij ook nog psychisch te pakken
    Want nu worden de rollen omgedraaid en is hij boos op mij en ben ik alles schuld als je over schuld kunt praten.

    Ondanks dat wij, m'n kinderen en ik zo diep in de shit zitten ondanks de hulptroepen . En ik het heel moeilijk heb omdat m\'n kinderen m'n ontzag ondermijnen . Zal ik nooit m'n kinderen ACHTERLATEN... m\'n eigen bloed en vlees
    Ik word gedwongen tot een scheiding want eigenlijk wil ik relatietherapie om te kijken waar het mis ging ...En om te kijken of er nog iets te redden valt. Mijn man wil therapie zodat we kunnen praten !!
    Nooit heeft ie gepraat en nu om geld te besparen opeens wel.
    Mijn hele leven heb ik last gehad vd scheiding v m'n ouders.. En wat m'n hart breekt dat dit m'n eigen kinderen ook overkomt .. Dat ze op dit moment zijn achtergelaten door hun vader... Hoe moeten die kinderen daar ooit overheen komen en zo'n papa krijgen die hun ophaald en leuke dingen met ze gaat doen ... Wat onwerkelijk .

    Reageer
  • Sil

    een bezorgde moeder

    Mijn toen malige vriend (sinds 4 weken uit) kwam na 8,5 jaar relatie en 2 kinderen later met de boodschap dat hij verliefd is op een vriendin die hij al 30 jaar kent. Ik ben voor mijn rust weg gegaan met de afspraak dat hij vakantie op zou nemen zodat ik even tot rust kon komen. Dit heeft hij ook gedaan dus je gaat weg en weet dat je kinderen 7 en 2 jaar veilig zitten in hun vertrouwde omgeving en een betrouwbare verantwoordelijke vader zijn. Hij is alles behalve een betrouwbare verantwoordelijke vader (blijkt achteraf) heb briefjes gevonden voor in huis met de boodschap bel me, 06 nummer erop en uitleg van de telefoon en xx papa. Dit vond ik al heel raar. Ik heb hem ermee geconfronteert en wat zegt hij doodleuk tegen me wat denkje wel niet dat ik mijn kinderen alleen thuis laat je bent niet goedbij je hoofd. Tot 1 week later hij heeft zijn mond gehouden heeft niets verteld tegen me maar heb het via via te horen gekregen dat mijn ex partner 's nachts heel veel gezopen heeft zijn auto in de prak heeft gereden en vast heeft gezeten op het politie bureau. Ik schrok me eigen helemaal wezenloos en ben gelijk op onderzoekuit gegaan en heb tegen mijn ex mijn mondhierover gehouden mijn kinderen in een veilige positie gebracht 1 dag eerder dan geplant. En wat blijkt mijn kinderen zijn die nacht alleen thuis geweest. Heeft iemand hier ervaring mee en wat moet ik nu doen hij krijgt dekinderen alleen onder toezicht van mijn ouders te zien en ben bezig met advocaten jeugdzorg politie en het amk. Help ik weet het niet meer

    Reageer
  • Sil

    Ruud

    Mijn ex liet in maart 2011 mij en mijn zoon van toen 17 in de steek.
    Zij vond haar vrijheid veel belangrijker dan haar gezin.
    Ik kan het nog steeds niet geloven dat iemand zomaar uit een gelukkige relatie van meer dan 21 jaar kan stappen en je kind daarbij achter kan laten omdat je meer vrijheid wilt hebben.
    Dus vrijheid is belangrijker dan een gezin.
    Belachelijk !!!!
    Overigens ben ik dolblij dat mijn zoon bij mij woont.

    Reageer
  • Sil

    Marcel

    Ik blijf tot nu toe bij mijn zoon. Ook al is dat erg moeilijk. Ik denk dat dat het beste is voor hem. Hij zal het niet begrijpen als ik vertrek. En ik zal hem veel minder zien, want in de meeste gevallen zal het kind toegewezen worden aan de moeder. Ik kan niet anders dan volhouden ook al is onze relatie eigenlijk allang ten einde en wordt ik emotioneel uitegehold.

    Reageer
  • Sil

    Mac4you

    Blijkbaar kunnen zelfs sommige moeders dat ook. Van de ene op andere dag het gezin verlaten om "vrij" te zijn en nog dingen te willen doen in het leven. Nu al een half jaar niks met de kinderen hebben gedaan is verschrikkelijk pijnlijk. Daar sta je dan als alleenstaande vader met 3 pubers. Wel nog partneralimentatie eisen en niet meer willen gaan werken dan de halve dagen want stel je voor dat je kinderalimentatie moet gaan betalen. Dit zou strafbaar moeten zijn want zowel vaders als moeders (al verdienen ze die naam niet meer) komen hier mee weg.

    Reageer
  • Sil

    susan

    ik ben een moeder van 2 dochters ik ben gescheiden en de kinderen zijn toegewezen aan de vader maar mijn dochter van 13 wil nu bij mij wonen ik ga naar een advocaat en laat me van alles informeren maar wat kan ik nog meer doen? mijn dochter van 9 staat ondertoezicht en zie haar 1x in de maand das toch niet normaal?wie heeft er info voor mij? groetjes susan uit enschede

    Reageer
  • Sil

    ilse de laet

    ik kreeg van mijn ex heel veel slaag hij dronk elke dag ik heb voor mijn kinderen gezorgt en moest met de kinderen dikwijls gaan lopen, mijn ex heeft mij mishandeld, toen heb ik iemand anders leren kennen en de jongste was opgestookt door mijn ex ik mocht ze zelfs niet meer bijhouden hij kocht er kadootjes voor om toch bij hem te blijven, de oudste wilde al niet meegaan maar kwam af en toe wel zegde hij mij nooit geweest, van het gerecht mocht ik ze zien maar het contact is verbroken, met hun verjaardag stuur ik hen een kaart en met nieuwjaar ook

    Reageer
  • Sil

    de

    Ik kan het niet ben getreiterd door haar. Ze wist dat ze wilde scheiden en heeft mijn lieve kinderen van mij afgenomen. Nu leef ik naar de weekenden toe dat ze bij mij zijn. Ze zei tegen mij een vader kan best zonder de kinderen maar ze moeten de moeders maar eens zonder kinderen zetten. Gedwongen ofzo, een maandje kijken hoe ze het vinden. Ik ben zo boos op haar over de kinderen hoe ze dit doet, ze zijn ook van mij en ik wil co-ouderschap maar daar wil ze niet over praten. Ik ben gewoon de straat op geschopt zo moet je het zien.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

43 + 7 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren