Je kinderen achterlaten na een scheiding: doe je dat?

Een scheiding is altijd pijnlijk. Ook al is de liefde bekoeld; je laat toch iemand achter van wie je hebt gehouden en sluit daarmee een deel van je leven af.

Misschien zul je ook moeten verhuizen en blijft een deel van je spullen bij de ander achter. Als er ook nog kinderen in het spel zijn, wordt de situatie nog moeilijker, zeker als die kinderen nog thuis wonen. Er moet dan besloten worden bij wie van de ouders de kinderen blijven. Oudere kinderen kunnen daar zelf over meebeslissen, maar als ze nog klein zijn zullen de ouders er samen uit moeten komen. En dat kan betekenen dat je kinderen bij je ex-partner blijven, zodat je niet meer dagelijks zult zien en verzorgen.

Zou jij je kinderen kunnen achterlaten bij een scheiding? Of blijf je dan liever voor de kinderen in een ongelukkige relatie? Misschien sta je zelf voor deze keuze of heb je hem al moeten maken. Wat heb je gedaan en wat deed dat met jou? 

Reageren

Reacties

  • Sil

    Maria

    Hallo,
    Lees net per toeval uw verhaal. Ik ben zelf psycho-energetisch therapeute: dat houd in dat ik aura's en chakra's lees en reinig waar nodig. Een psycho-energetisch therapeut kan onderzoeken waar de angsten vandaan komen en helpen om het proces op gang te brengen om deze te verwerken. Hier zullen een aantal sessies voor nodig zijn. De psycho-energetica valt onder de additieve therapie. Indien u interesse hebt kunt u het beste bij u in de buurt navraag doen. Dit is zeker de moeite waard.

    Reageer
  • Sil

    charlie

    Mijn dochter was ook zo bang en heeft aan de therapie "beren van de weg" meegedaan. Ze was 7 jaar toen ze begon en ze is nu 9 jaar en heeft 15 behandelingen gehad en ik herken haar niet. Ze gaat overal alleen op af is wel wat angstiger dan andere kinderen maar het beheerst absoluut niet meer haar leven. Het is nu gewoon een onbezorgd meisje. Dit project loopt bij het curium in Oegstgeest en ik zou het iedereen aanraden, Charlie

    Reageer
  • Sil

    jolien

    Ik wou vragen of u al homeopatische medicijnen heeft geprobeerd. De gewone reguliere middelen onderdrukken vaak hetgeen waarvoor het is bedoelt, in tegenstelling tot homeopatische medicijnen. Deze proberen namelijk jezelf sterker te maken en dat je het zo op kan lossen. Zonder gewone reguliere medicijnen af te vallen hoor, maar daar heb ik zeer slechte ervaringen mee, waar homeopatische medicijnen wel hebben geholpen. Veel succes nog en ik hoop voor u dat t snel beter gaat. Jolien

    Reageer
  • Sil

    Sandana

    Al aan bachbloesems gedacht ? Het is misschien niet de oplossing maar ze werken zeer ondersteunend. Gemaakt van de energie van bloesems kunnen ze ook bij medicijnen gebruikt worden en vooral kinderen reageren hier heel goed op.
    Voor angsten kun je de rescue remedie gebruiken maar voor angsten die niet te benoemen zijn de aspen. Ook het dragen van een bergkristal (gerelateerd aan de aspen) kan helpen.
    Je kunt je kind ook zelf een steen laten uitzoeken. Ze weten heel goed zelf, bewust of onbewust, wat goed voor ze is.
    De Bachbloesems kun je bij reformwinkels krijgen.
    Ik hoop dat je er wat aan hebt

    Reageer
  • Sil

    yvonne v.d. Heuvel

    Misschien kun je iets proberen met bloesems, zowel de nederlandse als de bachbloesems. Er zijn goede therapeuten die je hierin kunnen begeleiden. Mijn zoontje van nu 13 jaar is hier goed mee geholpen.

    Reageer
  • Sil

    Melinde

    Mijn vriend heeft ook een angststoornis. Dit is iets wat je heel serieus moet nemen. Je zegt dat het jullie leven beheerst. Dus het heeft een onaanvaardbaar niveau bereikt. Hoe sneller je hulp zoekt, hoe beter. Wanneer je een angststoornis hebt, ga je angstige situaties vermijden. Dat moet je juist niet doen! Door het vermijden wint de stoornis steeds meer terrein en is je dochter straks misschien niet meer in staat het huis te verlaten. Mijn vriend kreeg het eerst op vakantie, toen tijdens etentjes en uiteindelijk zelfs in de supermarkt. Zo erg dat hij ook moest overgeven. En jullie bedoelen het goed (licht aanlaten etc.) maar jullie helpen zo de stoornis in stand te houden. Het heeft vaak te maken met een tekort aan serotonine (zoals eerder gezegd). Ga naar de huisarts, laat je niet afschepen, geef aan hoe erg het jullie leven nu beïnvloedt. Je dochter zal therapie nodig hebben (om te leren dat ze niet bang is voor de situatie zelf, maar voor de angst die haar lichaam voelt in een bepaalde situatie) en waarschijnlijk antidepressiva. Ga ajb zo snel mogelijk naar de dokter, want zo hoeven jullie niet verder te leven. Het zal niet van de één op de andere dag veranderen, maar het gaat straks beter. En ga niet aanklooien met alternatieve therapie en goedbedoelde adviezen. Dit is een echte ziekte. Heel veel sterkte!

    Reageer
  • Sil

    anton rekers

    Dat uw kind er slim is wil ik direct aannemen want u slaapt al jaren bij haar. Hebt u wel eens overwogen dat zij door uw zg. meeleven ( zeg maar verwennen) haar voor de toekomst onrijp maakt? U mag met uw warmte voor dit bange kind nooit teveel van de buitenwereld verschillen want dan zal zij het overal te koud vinden en altijd naar de warmte van haar moeder snakken. Uw kind is een kleine dwingeland en weet precies u daar te krijgen waar zij u hebben wilt. Succes daarmee. Anton (79)

    Reageer
  • Sil

    Anoniem

    Hallo, ik heb het gelezen over je kindje. Ik was ook zo. Bang van alles. Als het donker werd werd ik zo onrustig, in mijn bed voelde ik overal spinnen. Nachtenlang waakte ik met mijn zaklamp in mijn kamer. Bang van de meester op school, bang van andere kinderen. Bang van de glijbaan. Bang van luide geluiden. Als de fanfare passeerde kreeg ik een crisis. Op verjaardagsfeestjes kreeg ik ook een crisis als er balonnen bovengehaald werden. Bang dat de andere kinderen ze zouden opblazen en doen knallen. Ik ben ook altijd bang geweest van dode mensen. Van alles van al die huizen en auto's, de drukte. Ik voelde me als kind zo "anders" een alien op de wereld. Mijn ouders begrepen me niet en zeiden dat ik "normaal" moest doen. Op school was ik ook slim, maar zeer stil, als ik niet zou praten, zouden ze me ook niet zien. Nu ben ik 28 en ik moet zeggen het is nog niet veel beter. Soms, vaak veel te vaak word ik overspoeld. Ik kan geen beslissingen nemen. De wereld is zo vol mogelijkheden en ik snap niet hoe iedereen dat zo klaarspeelt. Ik heb ook het boek gelezen over hoog sensitieve personen, hsp, dat ben ik compleet dacht ik toen ik het las. Ja, maar wat nu als ik uitga en drink ben ik heel sociaal en ik kan heel enthousiast zijn en met de wildste ideeën afkomen, de dag nadien ben ik hopeloos omdat alles ingewikkeld lijkt. Ik hoop dat jij je dochter leert dat ze mag zijn wie ze is, dat ze niet "abnormaal" is dat is volgens mij heel belangrijk, hadden mijn ouders me niet "gestraft" voor mijn "stom" gedrag, dan was het misschien all beter verlopen de maatschappij is zo druk en snel en vol mogelijkheden, maar ook enorm complex, dat een hsp er soms niets meer van begrijpt. Probeer eens een ademhalingstherapeut. Is dat bij uw dochter ook zo, ik was soms hel uitgelaten, wild luid en een uur later doodop en wenend. Mij hebben ze vier jaar antidepressiva gegeven, dat verminderd de prikkeling van buitenaf dan kan ik er wel tegen, tegen al die drukte en lawaai, maar ergens voelde dat toch niet goed aan. Veel sterkte. Geef uw dochtertje vooral veel liefde en maak haar zeker niet bang van dingen, maar te veel beschermen is soms ook niet zo goed, als iemand mij te veel beschermt verander ik in een klein kind dat niets meer alleen durft. Onze snelle maatschappij is niet gebouwd voor heel gevoelige mensen, spijtig genoeg.

    Reageer
  • Sil

    Paula

    Lieve Moeder, kan me voorstellen dat je veel zorgen hebt om je dochter en ik hoop van ganser harte dat alle raad jullie dichter bij een oplossing brengt! Lijkt me verstandig om een medische oorzaak uit te sluiten en inderdaad zoals al eerder gesuggereerd is haar te laten testen op voedselallergieën of een tekort aan serotonine. Als dat allemaal in orde is, lijkt een psychische oorzaak logisch. Ik heb zelf ook last gehad van angst, herken mijzelf in het profiel van een HSP en heb veel baat gehad bij hypnotherapie en bachremedies. De therapeute heeft bepaalde associaties die ik in mijn hoofd maakte met angst, los weten te koppelen. Ademhalingstherapie kan ook helpen omdat je daarmee jezelf een stuk rustiger kunt krijgen. Verder zou ik haar lekker de ruimte geven om haar fantasie en creativiteit een uitlaatklep te geven. Waarschijnlijk heeft ze talent maar komt het er nu niet uit en dan werkt talent soms bijna als een vergif. Een rustige omgeving om ook af en toe te kunnen reflecteren en niet steeds indrukken van buitenaf te krijgen zal ook goed zijn. Angst is niet goed voor je zelfvertrouwen maar aanmoedigingen van anderen kunnen wel helpen om dat zelfvertrouwen weer sterkter te maken. En ook ervaringen waarin ze goed is omgegaan met haar angst (zo van 'toen lukte het ook dus je kunt het overwinnen') zijn belangrijk als bagage. Naar mijn weten is angst altijd een reactie op iets en geen probleem op zich. Heel veel sterkte en succes!

    Reageer
  • Sil

    jose Lodder

    Ik kan de machteloosheid goed voorstellen want mijn dochter heeft het ook!Angst voor ziek worden.daardoor niet meer weg gaan,thuis blijven,paniekaanvallen,slecht eten,angst die steeds erger werd,bij eleos{christelijke hulpverlening geweest 2jaar met intensieve therapie}heel fijn,en ze moest aan de antidepressiva,oud middel,anafranil,angstremmer,na 1 week begon ze zich al beter te voelen,maar 20 mg,dus bijna niets,samen met de gesprekken heb ik eindelijk mijn dochter weer terug,een lekker puberend kind,zonder de vreselijke angsten en elke dag die hel waar ze doorheen moest,soms heb je gewoon dat pilletje nodig,serotine tekort,in haar geval ben ik er zeker van omdat het bij ons genetisch bepaald is!Veel sterkte en laat je niet zomaar afschuiven,als je kind zich on gelukkig voelt word jij dat vanzelf ook.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

56 - 6 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren