Website van het Jaar

Je kinderen achterlaten na een scheiding: doe je dat?

Een scheiding is altijd pijnlijk. Ook al is de liefde bekoeld; je laat toch iemand achter van wie je hebt gehouden en sluit daarmee een deel van je leven af.

Misschien zul je ook moeten verhuizen en blijft een deel van je spullen bij de ander achter. Als er ook nog kinderen in het spel zijn, wordt de situatie nog moeilijker, zeker als die kinderen nog thuis wonen. Er moet dan besloten worden bij wie van de ouders de kinderen blijven. Oudere kinderen kunnen daar zelf over meebeslissen, maar als ze nog klein zijn zullen de ouders er samen uit moeten komen. En dat kan betekenen dat je kinderen bij je ex-partner blijven, zodat je niet meer dagelijks zult zien en verzorgen.

Zou jij je kinderen kunnen achterlaten bij een scheiding? Of blijf je dan liever voor de kinderen in een ongelukkige relatie? Misschien sta je zelf voor deze keuze of heb je hem al moeten maken. Wat heb je gedaan en wat deed dat met jou? 

Reageren

Reacties

  • Sil

    Mamaradeloos

    Ik zit ook in een rot situatie en wil bij mijn partner weg. Hij is de vader van mijn 3 jarige dochter, waar we gezamenlijk gezag over hebben. Ik ben al eens weg gegaan met haar maar na 2 dagen kwam hij haar ophalen, naam haar mee en bleef bij hem. Ik kreeg een omgangsregeling, nog voordat het bij de rechter kwam dus hebben we de rechtzaak afgeblazen.
    Ik ben na 2 maanden terug gegaan naar mijn vriend zodat ik weer bij mijn dochtertje kon zijn, want die miste mij erg en ik ging ook kapot.
    Nu 4 maanden later denk ik, stom dat ik terug ging, maar het gemis was te groot.
    Nu weet vriend dat ik weg wil, en zegt 'die kleine blijft bij mij', noemt allerlei redenen (sommige gegrond) om haar bij hem te laten wonen (al werkt hij fulltime).
    Hij is een goede papa, echt waar! Het liefst neem ik haar mee, maar dat gaat dan duwen en trekken worden bij de voordeur en dat wil ik die kleine niet aan doen.
    Weggaan zonder aankondiging vind ik tamelijk laf en dat liep de vorige keer dus ook fout want hij haalde haar gewoon op en bracht haar niet terug.
    Wat kan ik nog doen?

    Reageer
  • Sil

    Jim

    Hele herkenbare, verdrietige verhalen, ik voel met jullie mee. Mijn ex is zes maanden geleden plotseling vertrokken en heeft alle vijf kinderen bij mij achtergelaten, waar ik op zich geen probleem mee heb. Waar ik wel een probleem mee heb is het feit dat ze verhuisd is naar het buitenland, niet naar de kinderen omkijkt en weigert mee te betalen.
    We hebben kinderen in de leeftijden van 5 tot 20, ongelofelijk dat je een heel gezin zomaar bij het vuilnis kunt zetten, blijkens de verhalen hier gebeurt dit dus wel vaker...
    Ik wens een ieder hier sterkte en wijsheid, uiteindelijk zal de zon weer schijnen, niets duurt eeuwig.

    Reageer
  • Sil

    Kind

    Mijn moeder en vader zijn gescheiden en mijn moeder pakt al mijn vaders vrienden in. Ik wil helemaal geen verdrietige vader. Hij weet niet meer hoe hij verder moet en heeft alleen zijn zus, moeder, één vriend en mij en mijn broer achter hem staan. Heeft iemand nog tips? Ik sta op het punt de waarheid tegen mijn moeder te vertellen.

    Reageer
  • Sil

    alex

    Waarom zou een kind niet verbonden kunnen zijn met de vader? Waarom moeten ze naar de moeder? Ik heb minsten net zo veel liefde voor mijn kinderen als de moeder, mijn ex, die er wel voor zorgt dat de vader geen kant meer op kan. Financieel naar de afgrond gebracht. Emotioneel ook. En de kinderen worden opgestookt door de moeder door te zeggen dat papa niets voor ze koopt. Ik loop nu al met kapotte schoenen zodat ik met mijn kinderen iets leuks kan gaan doen. Droog brood eet ik, met hagelslag als extra op Zondag. Nee niet alleen de moeders zijn gek op hun kinderen.

    Reageer
  • Sil

    alex

    Ik heb er ook 2, een van 1,5 en een van 6. Ik mis ze zo erg (ik zie ze maar 1,5 dag per week) dat ik zelfmoord heb overwogen. Financieel zit ik helemaal aan de grond terwijl zij een luxe leventje lijdt, met de kinderen op vakantie kan en ik kan niet eens een cadeautje kopen of met de oudste naar de bioscoop of ijsbaan.
    Vaders worden mishandeld door deze regering. Ik mis het zo erg om ze elke dag te zien, te horen, te voelen te ruiken. Ik mis ze zo erg dat ik er aan kapopt ga. Ik funcioneer niet meer op mijn werk, woon nu erg slecht, slaap amper en eet bijna niets meer.
    Waarom worden kinderen niet aan de vader toegewezen. Ik kan net zo goed of beter voor ze zorgen. O mijn god ik ga kapot.

    Reageer
  • Sil

    verdrietigeman

    Ik ken de situatie. Net gescheiden, nu drie maanden geleden, laat een zoon van 1,5 en een dochter van 6 bij hun moeder achter. Ik zie ze een dag per week, afstand is redelijk 30 kilometer. Nu gaat ze verhuizen en wordt het 150 kilometer, en zal ik ze nog minder kunnen zien. Als ik dit schrijf springen de tranen alweer in mijn ogen, omdat ik die kleine mensen niet meer zie opgroeien, niet naar bed kan brengen, niet meteen kan knuffelen. Het doet zo verschrikkelijk veel pijn, zo erg veel. Ik ga er nu al aan onderdoor, slaap nauwelijks, eet amper. Straks zijn ze groot en vervreemd van hun vader. Mijn vrouw wilde niet meer vechten voor ons huwelijk en kijk nu de gevolgen.

    Reageer
  • Sil

    roefsnoek

    Uiteindelijk is het hier in Nederland zo gestelt, dat alles wat je krijgt afhankelijk is van wat moeders jou gunt, of ze moet het wel heel erg bont maken. Vaders doen er in de ogen van moeders niet zoveel toe. Dat is mijn ervaring na 2,5 jaar rechtbank advocaten, mediators en therapeuten. Moeders bedacht 2,5 jaar geleden dat ze een eigen plek wou. Beter voor de kinderen. Er is in onze relatie van 3,5 jaar nooit sprake geweest van geweld, alcohol, of wat dan ook. Moeders heeft wel een soort van symbiotische relatie met haar eigen familie. Ze blijft me nagenoeg niets gunnen en ik ben doodmoe. Zo gefrustreerd dat ik nu alleen nog maar een erg uitgeklede omgang wil. Mijn kinderen zitten 400 meter van mijn huis op school en moeders komt vrolijk langsfietsen met mijn kinderen.

    Reageer
  • Sil

    Paul

    Ow wat herkenbaar. Mijn ex-vrouw verliet na 22 jaar van de ene op andere dag het gezin vanwege een nieuwe vriend. Laat vervolgens de kinderen totaal in de steek, maar gaat wel partner-alimentatie eisen. Het moet niet gekker worden! Wil zelf niet meer dan 70% gaan werken en ik heb de volledige zorg voor mijn kinderen. Ik vind: degene die vertrekt heeft geen recht op partner-alimentatie!

    Reageer
  • Sil

    Chinafie

    Mijn man is gescheiden en heeft twee dochtertjes. Die wonen bij hun moeder en komen één keer per twee weken. Als het mooi weer is krijg ik de oudste van 10 niet op straat. De kleinste (van 6 jaar) wil in de huiskamer blijven. Dwing ik hen, dan worden ze opstandig. Als ik vraag waarom ze niet naar buiten willen, dan halen ze hun schouders op. Wie weet wat ik hier aan kan doen?

    Reageer
  • Sil

    JdJ

    Gisteren was mijn zoon jarig. Deze keer heb ik hem geen felicitatie gestuurd, omdat hij tot op heden nog nooit ergens op heeft gereageerd. Ik zou mijzelf belachelijk maken.
    Onlangs heb ik (noodgedwongen) contact gehad met mijn ex ivm pensioenen. In haar reactie via e-mail meldde zij dat zij nu een fantastisch leven zou hebben met haar nieuwe partner, hetgeen ik haar gun. Maar tevens meldde zij dat er wederzijdse kleinkinderen zouden zijn. Ergo: ik zou opa zijn zonder het te weten. Naspeuringen wijzen uit dat er op 11 feb jl bij mijn dochter een kindje is geboren. Ik heb dus nu een kleindochter, die ik nooit zal zien.
    Hopelijk krijgt mijn dochter nu het besef wat een ouder voelt voor een kind, en mocht haar relatie ooit stranden, zij haar kind niet de omgang ontzegt met haar vader. Dat heeft haar moeder (mijn ex) dus wel gedaan, en doet dat nog steeds.
    Misschien ga ik ooit nog iets horen.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

59 - 9 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren