Ga je vaak naar de dokter?

Eén van de redenen dat sommige mensen hun heil zoeken bij een alternatief genezer, is dat ze vinden dat hun huisarts hen niet serieus neemt. Of ze voelen een drempel om alwéér bij de dokter aan te kloppen. 

Vrouwen lijken vaker kwaaltjes te hebben dan mannen. Maar van mannen hoor je vaker dat ze 'zomaar' gestorven zijn. Mannen blijken ook te lang met klachten door te blijven lopen. Vrouwen gaan eerder naar de dokter, maar blijken vaker het gevoel te hebben dat ze niet serieus worden genomen. Uit onderzoek blijkt dat ze daar gelijk in hebben: artsen reageren anders op dezelfde klachten bij een man als bij een vrouw.

Voel jij een drempel om naar de dokter te gaan? Of ga je met lood in je schoenen omdat je arts je toch niet serieus neemt? Of heb je juist een heel prettig contact met je dokter? Is dit een reguliere huisarts of een alternatief genezer?

Reageren

Reacties

  • Sil

    Ricardo

    Heb deze huisarts al vijf jaar en ben eind april voor de eerste keer in de praktijk geweest om mijn oren uit te spuiten omdat ik slecht hoorde. Drie dagen later krijg ik vreselijk oorsuizen in mijn linker oor, rechts een constante piep en ik werd soms duizelig. Vervolgens word ik ongeveer een week lang elke nacht wakker met hevige buikpijn en diarree. Ik begin me langzaam steeds slechter te voelen en ben meestal duizelig en heel erg beroerd. Voelde me een keer zo slecht dat ik dacht ,nu is het afgelopen. Mijn vriendin wilde 112 bellen, maar ik zei 'laat maar, ga naar de dokter. Dat is toch om de hoek.' En ik voelde me weer iets stabieler.

    Had geen afspraak natuurlijk. Ik vroeg de assistente of ik effe bij de dokter langs kon omdat ik me beroerd voelde. Ze riep de dokter maar die me wilde afwimpelen voor de volgenden, maar toen nam de assistente het voor me op en zei 'Nee. U helpt die man nu wat hij komt nooit bij de dokter.'

    Afijn, ik kon toen de spreekkamer in. Ze laat me amper mijn verhaal vertellen en begint me af te luisteren en vraagt of ik rook. 'Meneer,' zegt ze, 'u heeft een lekkende hartklep. Ik verwijs u naar de cardioloog.'

    Ik zelf was zo goed als 100 procent overtuigd dat dit niet zo was. Ze gaf me een hand en zei dat ik maar moest stoppen met roken. Ik weer terug naar huis met het goede nieuws en mijn vriendin was ook blij. Voordat ik bij de cardioloog terecht duurde het nog ongeveer een week nadat ik bij huisarts geweest ben. Ik werd ondertussen steeds beroerder maar geen diarree meer. Maar wel meestal misselijk, oorsuizen, draaierig en weinig gevoel in ledematen.

    Op een middag werd het heel slecht. Ik kon bijna niet praten en had weinig gevoel in mijn linkerarm. 'Ga naar de dokter,' zei mijn vriendin, maar hier had ik geen zin in. Toen ging zij de dokter halen, want haar spreekuur was net afgelopen. Ze kwam naar mij toe en zei, 'Gaan jullie maar naar spoedeisende hulp,' en ze nam contact op met neuroloog om te zeggen dat ik er aankwam en dat ik waarschijnlijk niks had.

    Neuroloog kon niks vinden en dacht dat ik een psycholoog nodig had. Heeft nog naar mijn hart geluisterd en kon niks ontdekken. Enfin, ik ging weer naar huis en voelde me nog altijd beroerd. Een week later terug naar huisarts, want ik voelde me steeds akeliger en slapper. Daar kreeg ik ene bloedonderzoek, maar alles was oké. Hart was ook goed, hartkleppen prima maar mijn klachten werden steeds erger. Vermoeid, altijd duizelig, steeds slechter lopen, het gevoel dat ik op watten loop... Ik kon me nergens meer ophouden, alleen thuis. De kinderen waren bezorgd, want ik kon nog maar 10 minuten aan één stuk lopen. Rare neurologische klachten, rare tics en spiermassa verloren. Ik ben vijf kilo afgevallen.

    De kinderen dachten aan Lyme of B12-tekort. Volgens hen had ik symptomen van die ziekten en na zelf nachecken klopte dat precies. Weer terug naar huisarts. Ze negeerde mijn klachten want ze gaf hier geen respons op en begon weer over het roken. Ook moest ik elke dag een uur lang in flink tempo wandelen en moest ik longfoto's laten maken. Ik zei dat ik dan ook op Lyme en B12-tekort getest wil worden. Ik was al B12 aan het nemen op advies van mijn dochter (zij zag me fysiek achteruitgaan).

    Na een week vitamine B12 waarde 340 pmol, wel na supplement B12 twee weken lang en inmiddels ernstige neurologische klachten. Longfoto's inmiddels binnen. Die waren oké. Ik kreeg bij huisarts nog een spirometrie onderzoek en toen was voor haar de diagnose klaar. COPD, longenfyseem. Ik kreeg pompje dat ik mijn hele leven moest blijven nemen.

    Het werd niet meer beter en wandelen moest ik nu heel rustig doen. Ik twijfelde aan haar diagnose maar dacht, laat maar gaan. Heb vijf jaar geleden mijn buurman aan deze ziekte zien sterven. Ik kwam weer met een mooie diagnose thuis maar heb dit niet niet aan mijn kinderen verteld. Toch maar twee dagen het pompje gebruikt want zij is tenslotte dokter. Voelde me nog slechter na die zooi en heb het meteen bij het vuilnis gezet.

    Na drie weken nog geen uitslag van de Lyme-test, dus ging ik op vrijdag nog eens informeren. Werd geïnformeerd dat er niks binnen was. Ze hadden een foutje gemaakt met de aanvraag en ik moest opnieuw
    bloed prikken. De uitslag was na vier dagen binnen: negatief, geen Lyme.

    Ondertussen word ik steeds beperkter, weer naar de huisarts gegaan om te vragen om B12 injecties. Ik ben zelf op het internet gaan zoeken en ondanks mijn lage normale waarde wordt geadviseerd om met injecties B12 te starten voor drie maanden vanwege mijn ernstige neurologische klachten. Huisarts werkt hier niet in mee en zegt dat B12 een hype is. Ik vroeg nog een verwijskaart voor een neuroloog maar zij denkt dat ik een psychiater nodig heb.

    Voordat ik wegga gaat ze me toch nog effe nakijken en ontdekt dat ik geen voetreflex aan beide kanten heb. Krijg alsnog een verwijzing naar de neuroloog, waar ik pas na een maand terecht kan. Voor mij is elke dag een hel en ik zie erg tegen de nachten op. Ik ben bang dat ik binnenkort geen stap meer zetten kan.

    Wie kan mij helpen?

    Reageer
    • Sil

      lidia

      Hallo Ricardo,

      Je kan ook zelf B12 gaan spuiten als de dokter weigert dat te doen, doe ik ook, mijn huisarts zegt namelijk dat mijn verbeterde gevoel door de B12 injecties een 'psychologisch effect' is en dat hij het onzin vind om het mij te geven. Zelf een waarde van 240 wat volgens de wél-deskundigen zo laag is dat je er schade aan je zenuwstelsel van kunt krijgen. Dus ik heb het zelf besteld op internet zonder medisch recept. Als je de B12 injectievloeistof bestelt die ook onderhuids gespoten mag worden, en insulinespuitjes bestelt met een naald niet langer dan 10 mm kun je het gewoon zelf onderhuids spuiten (of je laat het je partner doen) een of twee keer in de week. Je kunt geen overdosis aan B12 krijgen dus als je op de juiste plek prikt (in de buik of buitenste bovenste deel van de bovenbeen) dan kan er weinig misgaan. Bij een B12 tekort is er echter een zeer breed scala aan ziekteverschijnselen. Ik hoop dat je op welke wijze dan ook weer beter wordt.

      Reageer
  • Sil

    R010

    Al vier jaar lang ga ik naar de huisarts zonder resultaat, ik krijg alleen pillen en zalfjes. Ik heb een open buikwond door morgellons en ze doet er niks aan. Ik vertel wat ik heb en ze negeert het volkomen...

    Reageer
  • Sil

    Roger127

    Hallo, mij kunnen ze niet meer helpen. Ik ben al sinds 2008 vaak heel erg ziek en heb vreselijke buikpijn. Ik ben al zo vaak geopereerd aan de darmen, maar nu telkens als ik naar de huisarts ga of naar de chirurgen in het ziekenhuis, wordt er gezegd dat ze mij niet meer kunnen helpen. Ik leef alleen nog maar op morfine, anders is de pijn echt niet vol te houden. Als ik naar de spoedeisende hulp ga word ik na een paar uur weer naar huis gestuurd. Ik blijf maar met die vreselijke stekende pijn rond lopen, ik heb geen normaal leven meer, en kan bijna niks meer. Ik ben ook al eens in andere ziekenhuizen geweest, verder dan mijn eigen regio, maar als ze daar mijn medisch dossier zien, nou dan weet je al genoeg, weer het zelfde verhaal. 'We kunnen niet meer helpen'. Ik ben pas 39 jaar, maar zo kan ik niet blijven doorgaan. Voor mij is het heel moeilijk, maar ook voor mijn familie en mijn vriendin. Er moet toch een manier zijn waarop ze iets voor mij kunnen doen? Er moet eigenlijk een instantie zijn die je kan helpen als het ziekenhuis niks meer voor je kan doen. Dat je dan bij die instantie kunt aankloppen. Volgens mij is dat er niet. Wie kan mij helpen? Alvast vriendelijk bedankt.

    Reageer
    • Sil

      Anoniem

      Roger127, ik ben geen dokter, maar je verhaal klinkt vaag bekend. Ik ben twee jaar lang naar de huisarts geweest, omdat ik stekende buikpijn had. De eerste keer dacht ik echt dat ik dood ging. Na twee paracetamol, een ibuprofen en een kop thee ging het over. Om de zoveel maanden (niet regelmatig) kreeg ik het weer en ging ik weer naar de huisarts. Uiteindelijk heb ik hem zelf moeten vragen om uitgebreid onderzoek en ben ik bij een internist terecht gekomen. Deze heeft mij een bloedonderzoek laten doen op het moment dat ik de buikpijn ervaarde. Dit heb ik gedaan bij de spoedeisende hulp, omdat het te laat op de dag was. Het bleek mijn lever te zijn die uitzet. Dit gebeurt als je veel stress ervaart, weinig slaapt, veel drinkt of slecht eet. Misschien is dit bij jou ook het geval. Ik hoop dat dit helpt!

      Reageer
      • Sil

        Paula

        Hallo Roger,

        Ik herken mijzelf in dit verhaal, ik kamp een aantal jaren met heftige buikpijn, heb een aantal jaren geleden twee buikoperaties ondergaan, ben als een gezond mens zonder pijn het ziekenhuis ingegaan en er als een wrak uitgekomen. Na een aantal consulten bij andere specialisten kreeg ik te horen dat ze niets kunnen vinden en dat ik er maar mee moet leren leven, ben toen uit pure wanhoop het alternatieve circuit ingegaan. Daar is geconstateerd dat mijn buik vol verklevingen zit en dat ze dit niet kunnen verhelpen. Bij het informed consent voor een operatie moeten de specialisten je hierop wijzen, dit is te verhelpen met anti-adhesie vloeistof, maar niemand houdt zich daaraan.

        Ik kan je bij deze zeggen ze hebben mijn kwaliteit van leven ontnomen. Ik zit de hele dag thuis, slik nu zo'n 200mg morfine om de pijn een beetje te onderdrukken en ik ben niet de enige. Ze zijn zo knap op medisch-technisch gebied, maar hier wordt totaal geen aandacht aan gegeven. Een onderschat probleem, wat onomkeerbaar is, maar als patiënt heb je levenslang...

        Reageer
  • Sil

    Ries

    Ik heb mijn vertrouwen in de medische wereld allang opgegeven. De laatste keer riep de huisarts tegen me dat ik psychosomatisch was, wat dat ook mag zijn. Mij helpen ze niet meer, ook in het ziekenhuis niet. Als ik dan met bijvoorbeeld mijn moeder naar het ziekenhuis ga, krijgt ze de ene scan na de andere, voor de zekerheid! Echt ongelooflijk. Ik heb dat dus opgegeven, maar de pijnklachten worden erger en erger. Toch ben ik van plan te wachten tot ik echt helemaal instort, want ik kan het niet meer opbrengen de zoveelste teleurstellende arts voor me te krijgen. Zó klaar ben ik met die wereld. Ik ben getrouwd, heb drie kinderen, doe fysiek werk, over een paar jaar is mijn leven echt voorbij als dit zo doorgaat. Niemand helpt me.

    Reageer
  • Sil

    Alfonso

    Mijn huisarts weet het niet meer, mijn huisarts wil niet met mij ruilen!

    Reageer
  • Sil

    P

    Ik loop al 2 jaar met lymfoedeem. Ik ben naar de dokter geweest en na de derde keer hebben die mij doorverwezen naar de orthopeed. Zij heeft mij zooltjes gegeven. Na een paar weken kreeg ik meer last en ben ik doorgestuurd naar een dermatoloog. Van daaruit ben ik naar het ziekenhuis gestuurd. Ik heb foto's laten maken een ego scan gemaakt en kousen gekregen. Maar uit de foto's en ego scan kwam niks uit. Daarna kreeg ik fysiotherapie, dat heeft tot nu toe geholpen. Ik loop stage op een tuincentrum en doe de opleiding detailhandel; veel lopen dus. Twee weken daarvoor heb ik geen enkel last gehad van mijn voet, want ik liep daar ook al twee weken als vakantiehulp. Drie weken geleden was de eerste stagedag begonnen en sindsdien heb ik elke keer last. Opnieuw naar de dokter gaan heeft geen zin want ze willen mij toch geen alternatief geven voor mij voet. Iemand die mij misschien wel kan helpen of advies kan geven wat ik het beste nu kan doen?

    Gr, P

    Reageer
  • Sil

    Wanhopig

    Ik loop al maanden met klachten van pijn op de borst, overgeven elke dag, misselijk, futloos, kramp in kaken. Ga naar de huisarts voor een verwijzing van de cardioloog, daar was ik in december ook geweest, maar die kon niks vinden. Nu voel ik dat er wat mis is met mijn lichaam. Zegt de huisarts ik kan je niet doorsturen dan breng ik mezelf in diskrediet bij het ziekenhuis omdat je in december al geweest bent. Dan zoek je maar een andere huisarts of bel je 112. Nou ik vind dit echt belachelijk ik weet zelf het beste wat ik voel en dit gevoel is al maanden zo.

    Reageer
    • Sil

      Dientje

      Waarom doet je huisarts geen verdere onderzoeken? Misschien is het wel niet je hart maar je schildklier of iets anders wat met bloedonderzoek kan worden aangetoond. Ik ben geen arts hoor, maar heb zelf ervaring met jarenlang wachten op een diagnose. Ik voelde mij ook vaak afgewimpeld door de HA.

      Reageer
      • Sil

        Wanhopig

        Ik heb inmiddels een aantal onderzoeken achter de rug. Ik heb een breuk in mijn middenrif ,slokdarmbeschadiging, syndroom van Tietze en heb er medicijnen voor. Ik loop ook bij een manueel therapeut en mijn schildklier is al jaren niet goed. Hier word ik ook voor behandeld met medicijnen en heb al 2 keer een slok gehad. De klachten blijven helaas elke dag. Bij het opstaan word ik misselijk en krijg ik pijn op de borst. Ze kunnen er niks aan doen. Nu kijk ik of ze me door kunnen verwijzen naar de pijnpoli, want elke dag die stekende en brandende pijn word je niet vrolijk van. Ik probeer er mee te leven, al is het soms echt moeilijk.

        Reageer
    • Sil

      Paula

      Dit mag een huisarts nooit zeggen, hij/zij heeft de plicht uit te leggen waarom je geen verwijzing kan krijgen voor de cardioloog, misschien is het een en ander niet goed uitgelegd? Maar als een patiënt voelt dat het niet goed is "je bent tenslotte de beste specialist van je eigen lichaam", mag je een verwijzing nooit onthouden, want het kan dit keer wel goed mis zijn. En dan kan je het niet meer terugdraaien met alle gevolge van dien. Probeer in goed overleg dit met je huisarts te bespreken en wat je dwars zit, daar is een huisarts voor. Ze hebben een eed afgelegd en daar hebben ze zich aan te houden, anders moeten ze maar een ander beroep kiezen. Jij als patiënt moet met een goed gevoel de spreekkamer verlaten en niet het gevoel hebben dat je niet serieus wordt genomen.

      Reageer
  • Sil

    Solaiman

    Ik heb een aantal geestelijke aandoeningen die mij hinderen in het dagelijkse leven. Arts neemt mij niet serieus, ook niet als ik met pijnklachten kom.

    Reageer
    • Sil

      Bizwie

      Ik haat huisartsen! Mij nemen ze ook nooit serieus over pijn over andere dingen waar ik mee loop omdat ik borderline heb. Ze denken dat ik gek ben of zo?! Alles word afgewimpeld met "het zal wel psychisch zijn" . Ik ga met lood in mijn schoenen en pas echt als er geen optie meer is.

      Reageer
  • Sil

    Fanfare5454

    Een half jaar geleden heftige hoofdpijn, naar de neuroloog, gaat alles na wat betreft mijn epilepsie, alles is ok. Nog steeds heftige hoofdpijn, niets mee gedaan. Moet terug naar de huisarts voor nieuwe verwijsbrief, schiet dus niet op. Hoofdpijn blijft, kan op dit moment niets meer dan alleen maar in bed liggen, 's nachts niet slapen. Hoera kabinet Rutte wat een klote zorg. Moet wel werken van het UWV, geen probleem, maar hoe? Ik lig regelmatig aan de grond, ik val gewoon om. Wat nu?

    Reageer
  • Sil

    Teddius

    Heb de laatste jaren een behoorlijke wissel getrokken op de zorg. 4x aan mijn hart geholpen en dit jaar is het gewricht van mijn grote teen vervangen voor een kunstgewricht i.v.m. slijtage. Vanwege klachten aan mijn voeten heb ik nog veel pijn en kan nog steeds niet goed lopen. Krijg bij mijn huisarts het idee dat ze het allemaal wel genoeg vindt en ik heb het gevoel dat zodra ik binnenkom ze me het liefst weer zo snel mogelijk de spreekkamer uit wil hebben. Er is voor mij nu een gigantische drempel, waardoor ik amper goed kan lopen en niet meer naar de praktijk ga.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

62 - 2 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren