Website van het Jaar

Vroege overgang: weg kinderdroom

Verhaal door Jantine (36)

Jantine (36 jaar) wilde dolgraag kinderen. Ze had het ideaal plaatje al helemaal in haar hoofd: vier kinderen, het liefst twee jongens en twee meisjes. Dezelfde gezinssamenstelling als het gezin waarin zij opgegroeide. Maar dit droombeeld werd abrupt doorkruist toen ze veel te vroeg in de overgang kwam. 

"Ik ben met de pil gestopt toen ik vierendertig was, en ik was echt toe aan het moederschap. Zo voelde het tenminste. Na de pil werd ik wat onregelmatig ongesteld. Ik herinnerde mij dat ik, lang geleden, voor ik aan de pil begon, ook onregelmatig menstrueerde, dus ik stond er nauwelijks bij stil. Ik dacht wel, dat maakt het zwanger worden misschien ingewikkelder, dus ik stelde me er op in dat het een tijdje zou kunnen duren. Maanden gingen voorbij en hoe langer ik van de pil af was, hoe heftiger ik ging menstrueren. Ook dat leek me normaal, omdat de pil mij indertijd ook van hele zware, pijnlijke menstruaties af had geholpen."

Piekeren 

"Ik vond het niet fijn dat dat nu weer op gang leek te komen, maar zodra ik je in verwachting zou zijn, zou ik daar ook van af zijn, dacht ik. Maar die zwangerschap bleef uit en het leek wel of ik steeds vaker ongesteld werd. Als je zwanger wilt raken, is elke menstruatie sowieso een domper, maar als ze dan ook nog om de drie weken lijken te komen. Vaak heb ik gedacht dat het misschien wel een miskraam was, zo zwaar bloedde ik. Ik raakte er heel erg door van slag. Voelde me humeurig en onzeker. Ik liep te tobben over waarom het niet lukte en dat piekeren ging ook 's nachts door. Mijn vriend en ik hebben het gehad over naar een dokter gaan, om onze vruchtbaarheid te laten onderzoeken, maar ik wilde niet. Ik wilde geen kind uit een reageerbuis. Ik wilde de natuur zijn gang laten gaan. Dus piekerde ik maar door en 's nacht sliep ik steeds slechter. Nachtmerries had ik ook."

Weg kinderdroom 

"Sliep ik eindelijk, dan werd ik wel eens wakker, helemaal doorweekt van het zweet. Heel vies. Het kwam door de dromen, dacht ik en zette voor de zekerheid de thermostaat van ons waterbed wat lager. Er ging wel meer mis in bed. Ik kreeg pijn bij het vrijen en later ook een branderig gevoel bij het plassen. De dokter constateerde een blaasontsteking en dat was dan dat. Maar voor mij was de lol van de seks er nu goed af. Ik liep rond met mijn ziel onder mijn arm en kreeg nu overdag dezelfde zweetaanvallen als 's nachts. Stond ik met de nieuwe buurtjes te praten en ineens voelde ik me alsof de vlammen me uitsloegen. Het zweet liep me langs de rug naar beneden. Ik schaamde me dood, had het idee dat ze me aan stonden te staren."

"Toen ben ik maar weer naar de dokter gestapt, ik dacht dat ik op weg was overspannen te worden. De arts kwam tot de conclusie dat ik in de overgang moest zijn, dat verklaarde al mijn klachten. Zesendertig en in de overgang! Weg kinderdroom! Ik had tot dan toe het idee dat ik, met kinderen, op het punt stond een tweede jeugd in te gaan. In plaats daarvan voelde ik me in één klap bij de oudjes horen. Het heeft een hele tijd geduurd voor ik dat verwerkt had. Ik heb er over gepraat, heel veel gepraat. Met vriendinnen vooral. Mijn relatie is er niet tegen bestand geweest. We waren er op ingesteld samen ouders te worden en in plaats daarvan ben ik heel lang een chagrijnige zeurpiet geweest."

"Ondertussen richt ik me op hele andere dromen. Een leven zonder kinderen opent weer hele andere mogelijkheden. Ik voel me goed, ook door de hormonen die ik slik. Mijn leven heeft een hele andere invulling gekregen. Ik heb een nieuwe relatie waarin ik me heel erg vrouw, jong en sexy voel. Ik heb mijn baan vaarwel gezegd en ben voor mezelf begonnen. De uitdaging van een eigen bedrijf geeft me een enorme voldoening."

Reageren

Reacties

  • Sil

    Bianca

    Hoi, ik ben 41 heb al 10 jaar een kinderwens.
    Daar zijn we nooit mee geholpen omdat:
    - Mijn BMI te hoog was erg genoeg.
    - Ik heb overgangsverschijnselen.
    - Ik slecht in slaap komen opvliegers .
    - Mijn menstruatie was in maart een keer minder. De maanden erna was de eisprong goed en heb ik me goed gevoeld en 14 tot 15 erna mijn menstruatie van morgen een overgangstest gedaan die gaf een lichte streep aan.

    Woensdag 22 mei een afspraak in vruchtbaarheidskliniek .
    Dus afwachten en kijken als hun nog wat kunnen doen.
    Anders met pijn in ons hart moeten we droom.
    Vaarwel zeggen.

    Ps heb wel al een zoon van 12 ☺
    Maar hoop eigelijk dat ze nog wat voor ons kunnen doen.

    Reageer
  • Sil

    Onbekend

    Hoi hoi allemaal,

    Ik ben 23 en ik ben vandaag doorgestuurd naar de gynaecologe door de huisarts, omdat me menstruatie steeds later komt. Ik zit nu al 46 dagen te wachten op me menstruatie en nog steeds niks. De huisarts had het over een vervroegde overgang, maar al gauw zei hij tegen me dat hij me door zou verwijzen en dat het beter is als ze daar mee zouden denken van wat het zou kunnen zijn.

    Sinds ik al loop te klungelen met mijn menstruatie heb ik er zelf geen goed gevoel over, maarja het kan ook niet zo zijn en zal ik blij zijn omdat me kinderwens echt heel groot is.

    Hoe zijn jullie er achter gekomen dat jullie in de vervroegde overgang waren en hoe hebben ze dat getest? Ik vind het best spannend wat er gaat komen en welke onderzoeken ik ga krijgen. Positief blijven als ik er een slecht gevoel over heb vind ik best wel moeilijk. Hoe zijn jullie daarmee omgegaan ?

    Groetjes allemaal

    Reageer
  • Sil

    Anoniempje

    Hallo allemaal. Ik ben op mijn 6e voor het eerst ongesteld geweest. Ik menstrueerde 3 à 4 weken per maand en 1 à 1,5e week niet. Was al bij de gynaecoloog vanaf me 9de en mocht op me 16de geen hormonen meer gebruiken ivm dat mijn lichaam op geen enkele hormoon goed reageerde. Nu ben ik 27 en heb gelukkig twee mooie kindjes en één kindje verloren (jonge zwangerschap). Gezien mijn abnormale hormoonhuishouding was het niet zeker of ik wel ooit zwanger had kunnen worden. Nu ben ik bang dat ik al in de overgang zit. Ik menstrueer minimaal (zeker voor mijn doen), heb opvliegers en voel me vaak duizelig. Ik wil op zich wel naar de huisarts maar ben de gynaecoloog zo zat! Heb meer dan de helft van mijn leven bij een gynaecoloog gezeten. Is er iemand met zo'n gelijke situatie?

    Reageer
  • Sil

    Miss

    Hallo allemaal, via Google kwam ik op deze pagina en lees in jullie verhalen. Ik heb vanochtend te horen gekregen dat ik in de overgang zit, ik ben 28 jaar.

    Reageer
  • Sil

    Anou

    Ik ben 31 jaar en toen gestopt met de pil, maar mijn menstruatie kwam niet op gang. Ik dacht dat dit door stress kwam en na circa 8 maanden ben ik naar de huisarts gegaan. Helaas kreeg ik onlangs te horen in de overgang te zitten. Dit is erg moeilijk te accepteren, omdat ook ik een kinderwens heb. Hoe gaan jullie hiermee om? Ik kan ook niet erg veel vinden over vervroegd overgang. Waar moet ik in de toekomst rekening mee houden?

    Reageer
    • Sil

      Miss1987

      Beste allemaal,
      Wat naar om te lezen dat jullie zo vroeg in de overgang zijn gekomen. Zelf ben ik nu 29 en inmiddels bijna 2 jaar in de overgang. (Operatie: eierstokken verwijderd). Welke klachten hebben/houden jullie? Ondanks hormoongebruik? Welke medicijnen gebruiken jullie?

      Reageer
  • Sil

    indika1983

    Ik schrik enorm van de reacties hier. Ik ben zelf ontzettend bang dat ook ik dezelfde symptomen heb. Ik ben nu 33, en ook al 1/2jaar geleden gestopt met de prikpil, maar de menstruatie kwam maar niet en ineens 1/3 keer weer wel. Ik kan mijn leven dus niet voorstellen dat ik kinderloos zal blijven.

    En dan te bedenken dat ik al vanaf mijn 8/10 jaar al kinderen wil. Ik kreeg alleen nog maar meer klappen te verwerken, op school deden de zogenaamde vriendinnen al vijandelijke uitingen. "Wwij wel maar jij mag het niet." Zelfs mijn adoptiemoeder verbood mij om zwanger te worden, al helemaal van 2010 tot 2013 want mijn adoptiemoeder vond dat zij belangrijker was dan een kind dat tussendoor op de wereld zou komen. Wat een hel was dat, daarna heb ik nog een jaar die stomme rot prikpil genomen. En ben vorig jaar dus gestopt.

    Als bij mij dezelfde constatering wordt gedaan sta ik niet meer voor mezelf in en zou ik de boel bij elkaar krijsen van de pijn en verdriet en dat ik zo stom ben om mijn leven zonder kinderen te moeten delen. Dat ik gewoon rond mijn 18 had moeten proberen zwanger te raken. Dan was ik nu misschien een trotse moeder geweest. Er zal voor mij dus nog een extreem lange weg komen, mocht ik in de overgang zijn op dit moment...

    Gr indika1983

    Reageer
    • Sil

      Anou

      Hoi Indika,

      Heb je al helderheid?

      Reageer
  • Sil

    Levenwatikleef

    Hoi allemaal,

    Ik ben net 25 en mijn overgang is ook begonnen. Op dit moment heb ik eigenlijk alleen veel last van opvliegers. Ik wist al een hele tijd dat dit vroeg kon komen doordat er op mijn 12e jaar 1 eierstok is verwijderd. Mijn AMH waardes zijn al niet meer traceerbaar. Ik draag al 13 jaar het verdriet met me mee dat ik hoogst waarschijnlijk geen kinderen zal krijgen. Het is moeilijk te accepteren maar het is zoals het is. Vooral mensen om me heen die wel (gelijk) zwanger kunnen worden, daar heb ik wel moeite mee. Ook omdat zij en anderen die wel kinderen hebben het niet begrijpen hoe het is om wel een kinderwens te hebben maar deze niet meer tot uitvoering te kunnen brengen. Hoeveel verdriet en verwerking dat mee zich mee brengt. Fijn om te lezen dat er mensen zijn die hetzelfde hebben als ik. Ik sta ook zeker open voor eiceldonatie en/of adoptie. Het zelf geen kinderen kunnen krijgen is een, maar een leven lang met de 'leegte' blijven zitten is iets wat je zelf wel in de hand hebt denk ik. Als iemand tips, verhalen, e.d wil delen. Kan dat altijd. Liefs

    Reageer
    • Sil

      Marianne1986

      Hoi, wat heftig om jouw verhaal te lezen. Helaas ook zo jong in de vervroegde overgang. Ook ik was 25 toen ik erachter kwam. Nu inmiddels 30 en het eiceldonatietraject achter de rug. Mocht je info willen omtrent het traject kan ik je er van alles over vertellen qua mijn ervaringen. Groetjes

      Reageer
      • Sil

        Kim

        Graag zou ik hierover meer willen weten. 35 jaar, en vandaag gehoord dat ik ook in de overgang zit. Nu ruim 4 maanden niet meer ongesteld en wel grote kinderwens...

        Reageer
      • Sil

        Natalie

        Hoi, Ik heb vandaag ook te horen gekregen dat ik in de overgang zit.
        Ben 36 jaar en wil en wou zo graag een kindje.

        Reageer
      • Sil

        Natalie

        Zou heel graag informatie willen.

        Reageer
  • Sil

    S

    Lieve allemaal,

    Wat een verhalen. Ik zou ook graag in contact komen met jullie. Ik heb vorig jaar de diagnose POF gekregen, 29 jaar.. Inmiddels net 31 en al mijn vriendinnen zijn zwanger.

    Enerzijds voel ik mij goed, blij dat de opvliegers e.d. achter de rug zijn, ik weer lekker leef en plezier heb in mijn werk.. Anderzijds vind ik het lastig om een plek in te nemen.. Mijn teleurstelling en verdriet te delen. Ik was sowieso gewend om problemen te bagatelliseren en naar de zonnige kant te kijken. Nu doe ik dat ook, maar diep van binnen ben ik intens verdrietig. Ik vind het lastig als mensen vragen naar mijn plannen. "Oh ga je op reis wat leuk, ja dat zou ik ook doen.. straks als je kinderen hebt kan dat niet meer.." "Ik ben wel jaloers op je zeg!" zegt mijn zwangere vriendin. Ja :-( .. Het maakt me zo verdrietig en boos.

    Ook de hoop die af en toe weer opkomt, bijvoorbeeld als ik lees over de Amerikaanse sites of het berichtje van wondertje... Ik durf niet zo goed te hopen en kom er zo dus ook niet achter wat ik echt wil. Ondertussen focus ik mij wel op mijn gezondheid, hoe zorg ik voor mijn botten, mijn schildklier, mijn gewicht. Vitamine pillen, hormoontherapie en een aangepast dieet, dat is wat ik doe op dit moment.

    Ben benieuwd hoe jullie ermee omgaan.
    Dikke knuffel voor jullie allemaal!

    Reageer
    • Sil

      Indy

      Hoi.. even kort..
      Ik weet het ook al heel lang.. overgang.. dus dag kinderwens.. Heb hetzelfde.. blij voor vrienden en de buitenkant, maar vanbinnen doet het zo'n pijn. Weet ook niet of ik het ooit kan verwerken. Maar in ieder geval veel sterkte met alles..

      Reageer
  • Sil

    Kim

    Hallo allemaal,
    Al geruime tijd, zo'n vijf jaar, weet ik dat ik vervroegd in de overgang zit. Ik ben nu 35. Het begon, zoals bij de meesten, met onregelmatige menstruatie en het uitblijven van een zwangerschap. In het ziekenhuis was het vrij snel duidelijk dat ik in de overgang zat. Je wereld staat ineens op zijn kop en je toekomstbeeld wordt heel anders. Inmiddels hebben al mijn vriendinnen kinderen en dat vind ik leuk en ik kan daar goed mee omgaan, maar ik merk dat ik op zoek ben naar meiden die hetzelfde meemaken en die begrijpen hoe je je voelt. Weten jullie misschien sites of ben je zelf ook op zoek naar iemand om contact mee te hebben dan zou ik dat leuk vinden.
    Groetjes

    Reageer
  • Sil

    Laura

    Hoi allemaal,
    Ik ben 23 jaar. Anderhalf jaar geleden ben ik gestopt met de pil. Ik had last van extreme 'ontpillings' verschijnselen. Ik had extreme opvliegers, ben vijftien kilo aangekomen en het duurde heel lang voordat mijn menstruatie weer op gang kwam.
    Het bleef daarna heel onregelmatig (drie weken, acht weken, twaalf weken). Ik vertrouwde het niet meer.
    Mijn vriend en ik willen heel graag een gezinnetje stichten, dus ben ik een paar weken geleden naar de huisarts geweest en doorgestuurd naar het ziekenhuis.

    Mijn bloed is geprikt en ik heb een echo gehad. Vorige week heb ik de uitslag gehad.
    Ik ben in de overgang. Mijn wereld stortte in. Veel vragen dwalen in mijn hoofd rond.
    We gaan nu (met spoed) een ivf traject in, maar de kans op een zwangerschap is vrij klein.
    Toch proberen we alles eruit te halen wat erin zit.

    Liefs, Laura

    Reageer
    • Sil

      indika1983

      Ik baal met iedereen mee die dus geen kinderen kunnen krijgen dankzij de overgang. Maar hoe zit dat nou eigenlijk met bloed prikken en die echo, is dat makkelijk aan te vragen bij je huisarts en komen er extra kosten bij voor je zelf? Want dat soort dingen worden hier niet vertelt. Zou ook een verbetering zijn, van hoe en wat er allemaal bij komt kijken.

      Gr indika1983

      Reageer
      • Sil

        Laura

        Vandaag gehoord dat ik in de overgang zit. Ik ben 34 jaar. Na een aantal maanden gestopt te zijn met de pil en alleen een onttrekkingsbloeding gehad te hebben, kreeg ik ineens opvliegers en nachtzweet. Na een bezoek aan de huisarts mijn bloed laten testen. Hieruit kwam dat mijn FSH hoog is. Mijn huisarts heeft me toen doorverwezen naar de gynaecoloog. Na een echo (zit allemaal in je zorgverzekering, wel eigen risico) werd gezegd dat het er goed uitzag. Dus ik had hoop. Ook is er opnieuw bloed afgenomen. Nu hoor ik vandaag de uitslag en het hormoon is nog steeds hoog. Ook mijn AHM is niet zoals het hoort te zijn. Ik moet contact opnemen met een specialist en hoor dan wat ik verder moet doen. Waarschijnlijk iets van hormonen ivm de overgangsverschijnselen. Een eigen kindje is nu van de baan. Ben onwijs verdrietig. Er wordt gesproken over eidonatie, adoptie of kinderloosheid. Ik vind het heel moeilijk. Sta open voor eidonatie bijvoorbeeld van een van mijn zussen. Maar mijn man vindt dit heel lastig. Hij wilt graag een kindje van mij. Dat begrijp ik, alleen ik vind het wel heel moeilijk om me erbij neer te leggen kinderloos te blijven. Omdat het allemaal zo pril is, laten we het nog even rusten. Ik hoop dat hij omslaat.
        Wel neem ik contact op met de specialist. Heeft iemand ervaring met hoe het verder gaat wanneer je in de overgang bent? Moet je dan hormonen slikken of andere dingen? Alvast bedankt!

        Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

49 + 1 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren