Hoe ga je ondervoeding te lijf?

Een ongewenst verlies van meer dan drie kilo binnen een maand of zes kilo in zes maanden kan wijzen op ondervoeding. 

Meestal gebeurt dat als iemand ziek is – ouderen die bedlegerig zijn bijvoorbeeld – en ten gevolge daarvan beter moet letten op het voedingspatroon. Want ziek zijn vergt net als bij topsport een zware inspanning. Tegelijkertijd verstoort de ziekte het eetpatroon. Dat kan leiden tot geen trek hebben, misselijkheid, benauwdheid. Daarnaast kan iemand door lichamelijke klachten emotioneler worden en daardoor minder gaan eten. En tot slot zijn er mensen die nuchter moeten blijven voor allerlei onderzoeken, met ondervoeding tot gevolg.

Herken je dit probleem of heb je er in je directe omgeving mee te maken gehad bijvoorbeeld bij je grootouders? Is het tijdig gesignaleerd? En is het duidelijk geworden waar de ondervoeding verband mee hield?

Reageren

Reacties

  • Sil

    marie derks

    Ik vind het heel knap van je dat je dit alleen heb gedaan en het enige dat telt is je baby. Ik heb ook 2kinderen en ik hou ook zielsveel van ze dus geniet er maar van. veel liefs marie

    Reageer
  • Sil

    Ik vind het heel erg voor je maar gelukkig is alles goed met je kindje.
    Ik was op mijn 18de zwanger, en mijn vriend gebruikte allerlei drugs en sloeg er ook op los als hij dat wou. Mijn kindje heeft dat helaas niet overleefd, in de 5de maand stompte hij me in mijn buik en ik begon vrijwel direct te bloeden. Ik vind het heel knap van je dat je bij hem weg bent gegaan, want dat is heel moeilijk. Ik ben gelukkig sinds twee jaar van hem af en heb nu een hele lieve vriend en we zijn 6 maanden zwanger.
    Hopelijk ga je nog anders denken over een tweede zwangerschap want het kan allemaal heel anders.

    Reageer
  • Sil

    Kelly

    Wat erg voor dat kindje! Ik begrijp dit niet. Dat je voor jezelf zo weinig respect hebt dat je bij een man blijft die je slaagt dan moet je dat zelf weten maar je zet het leven van je EIGEN kind door bij zo iemand te blijven TIJDENS je zwangerschap? Sorry maar in mijn ogen ben je geen haar beter dan hem, zo met het leven van je baby'tje spelen omdat JIJ toevallig geen zin had om bij hem weg te gaan. Zou je ook bij hem zijn gebleven als je je kindje al had en hij sloeg haar/hem?

    Reageer
  • Sil

    vann

    Lieve Christina, wat een akelige tijd moet dat voor jou geweest zijn. Wees blij dattie opgepleurd is nu en denk aan jou en je meissie! En wat betreft sommige zieke mensen die met hun antwoord klaar staan dat jij net zo schuldig bent als hem moet je lekker laten lullen. Hoop voor hun dat ze nooit zo stevig in hun schoenen moeten staan om zo'n keuze te maken. Zijn echt van die betweters die wel weten wat zij hadden gedaan tot het ze zelf gebeurt! Bah. Sterkte meissie.

    Reageer
  • Sil

    Skattie

    Hoi Christina, ik ken je naam heel goed. Ik ben door mijn ex ook flink mishandeld. Ik heb al verschillende keren letterlijk en figuurlijk alle hoeken van de overloop en de slaapkamer gezien. Ik was op een gegeven moment net een lappenpop en was half bewusteloos geslagen en geschopt. Ik werd continu aan één stuk door geslagen en gestompt. Mijn ex deed aan krachttraining. En als er wat niet goed ging op zijn werk of als hij niet goed in zijn vel zat, reageerde hij dat op mij af. Ook op geestelijk vlak werd ik mishandeld, waar ik nu nog steeds -naast alle lichamelijk beschadigingen- mee moet kampen. Maar gelukkig heb jij een gezonde baby waar je dolblij mee bent. Ik heb door mijn ex twee miskramen gehad. Ik vind het nog steeds heel moeilijk als ik kleine kinderen van anderen zie. Gelukkig ben ik nu van hem af. Door die vent heb ik een hoop eigenwaarde en zelfvertrouwen verloren. Dit begint nu langzaam weer een beetje terug te komen. Het helpt wel om erover te praten of te schrijven, dus ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt. Ik heb nooit hulp gehad, in ieder geval geen goede hulp. Ik kreeg wel begeleiding van een maatschappelijk werker, maar er kwam steeds iemand anders dus dat schoot ook niet op. Graag zou ik willen vragen of iemand nog tips heeft om hier goed mee om te kunnen gaan? Tegen Cristina wil ik nog zeggen: ik hoop dat je een fijne man tegenkomt. Ik vind het heel erg voor je wat je allemaal hebt meegemaakt. Veel knuffels!

    Reageer
  • Sil

    Maaaike

    Ach, hou toch op. Het is toch niet haar schuld, ze had gewoon last van hormonen en dan doe je rare dingen. Denk maar eens na over hoe jij het zou vinden als je er tijdens je zwangerschap alleen voor stond.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

67 + 3 =

Cookies

Gezondheidsplein

Om je een informatieve en prettige online ervaring te bieden, maken Gezondheidsplein.nl (onderdeel van solvo b.v.) en derden gebruik van verschillende soorten cookies. Hieronder vallen functionele, analytische en persoonlijke cookies. Met deze cookies kunnen we de werking van onze website verbeteren en je van gepersonaliseerde advertenties voorzien.

Door op ‘Akkoord en doorgaan’ te klikken, gaat u akkoord met het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy- & cookieverklaring.

Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren