Omgaan met een borderliner: leer je eigen grenzen stellen

Borderline persoonlijkheidsstoornissen bestaan in heel veel verschillende vormen en gradaties. Niet zelden brengt het weer andere stoornissen of gedragsproblemen met zich mee die ook weer aandacht vereisen. Bovendien is elk persoon anders. Maar, mensen die een borderlinepatiënt in de familie of vriendenkring hebben, zullen beamen dat de relatie lastig kan zijn. 

Mensen met borderline zien anderen vaak heel zwart-wit: of je bent geweldig, of ze hebben een hekel aan je. Als je geweldig bent, kun je worden overladen met aandacht en hulpvragen. En dan is het heel moeilijk om grenzen te stellen en aan te geven dat je niet elke dag gebeld wilt worden. Zeker als het iemand is om wie je veel geeft. Als je niet voldoende aandacht geeft, kan de borderliner zo teleurgesteld raken dat je plots volledig hebt afgedaan.

Heb je iemand in je naaste omgeving met borderline en herken je bovengenoemde problemen? Zo ja, heb je dat kunnen oplossen? Of heb je zelf borderline en vind je het moeilijk om met je omgeving om te gaan?

Reageren

Reacties

  • Sil

    Marco

    Goedendag.
    Mijn naam is Marco en wil graag contact met mensen die borderline hebben om ervaringen uit te wisselen.

    Reageer
  • Sil

    Witte

    Ik zei tegen mijn huisarts dat ik een vermoeden had dat mijn vrouw aan borderline leed. Antwoord van arts: ze zal daar zelf mee moeten komen. Wat is mijn leven nog waard als ze zelf alles als onzin bestempeld en beslist er niet aan meewerkt?

    Reageer
  • Sil

    Belg

    Ik ben dertien jaar samen met mijn huidige vriendin, nu 47 jaar. Ze is geadopteerd toen ze zeven jaar was en komt uit India. Haar adoptieouders waren agressief en ze werd vernederd en geslagen. Ze heeft drie kinderen uit vorige drie relaties. De eerste vier jaar samen waren heel intens en liefdevol. Plotseling veranderde alles. Nu is ze afstandelijk in alles, ze verwijt me elke dag. Mijn aftershave dat ze zelf heeft gekozen kan ze niet meer ruiken terwijl ze dezelfde geur bij een andere man heel goed vindt. Ze kreeg jeuk over gans haar lichaam met uitslag (dit kreeg ze bij haar eerste man ook). Ik ben alleen gaan wonen want elke dag in haar buurt zijn is onhoudbaar. Eerst was ik alles voor haar, nu verwijt ze me elke dag over alles en nog wat. Ook praat ik volgens haar veel te luid en ben ik steeds nerveus, terwijl zij het eigenlijk is.

    Ook zoekt ze aandacht van andere mannen. Bij gesprekken raakt ze steeds andere mannen aan. Als ik haar daar op attent maak zegt dat ze daar geen weet van te hebben. Dit gaat van eventjes met haar hand op zijn arm of klopje op de rug tot arm rond de hals en ook steeds zoenen op de wang. Ook op Facebook maakt ze contact. Wel belt ze me elke dag om uren over haar problemen te babbelen.

    Ik heb verschillende malen de relatie willen stoppen maar steeds komt ze na 1 of 2 dagen terug alsof er niets is gebeurd. Ook heeft ze problemen met haar korte termijn geheugen. Ze herinnert zich niets meer wat enkele uren voordien of de dag voordien heeft afgespeeld. Ondanks alles is ze wanneer ze geen stress heeft een hele lieve en zachte vrouw, maar die weinige momenten worden steeds zeldzamer. Nu heeft ze weer contact met een man waarvan ze weet dat die enkel uit is op seks (hij heeft een relatie). Maar volgens haar heeft zij geen interesse in seks met een andere man, maar s'avonds alleen naar zijn huis gaan en daar uren praten, daar is weinig van te geloven. Ook wil ze niet weten of horen dat dit niet kan.

    Ik heb nu sinds vrijdag de relatie stopgezet maar elke dag belt ze mij op alsof er niets is gebeurd. Het probleem is dat ze niet wil aanvaarden dat ze borderline heeft. Ik heb geen jaloezie of haat en hoop dat ze gelukkig kan worden, maar hoop dat ze mij met rust laat. Ik wil het liefst geen contact meer met haar zodat ik mijn leven weer kan leiden zonder vernederingen, verwijten en valse beschuldigingen en met respect, wat zij elke dag heeft ondermijnd. Veel sterkte aan allen die met een partner met borderline te maken hebben.

    Reageer
  • Sil

    Maurice

    Ik ben sinds zes jaar samen (inmiddels zelfs getrouwd) met een prachtige vrouw van eind veertig. Zij heeft een heel goed hart en daarnaast is zij echt superknap om te zien al vind zij zelf van niet. Ze heeft veel bevestiging nodig van (andere) mannen en is daarom in vorige relaties enorm vaak vreemd gegaan. Ook tijdens onze relatie is ze de grens gaan opzoeken, wat achteraf gezien het moment had moeten zijn om de relatie te stoppen.

    Ik heb haar echter destijds voor de keuze gesteld en wij zijn nog altijd samen. We hebben echt een helse tijd achter de rug waar niet alleen zij schuldig aan is, ook ik heb steken laten vallen.

    Toch zitten wij nu in fase waarbij de irritaties enorm oplopen en ik zoekende ben hoe ik om kan gaan met de dertig tot zestig minuten durende tirades die ik over mij heen krijg de laatste tijd.

    Wanneer ik lees dat ik dan rustig moet blijven denk ik dat dat wel heel simpel gezegd is, het is een enorme beerput die je over je heen krijgt die maar niet wil stoppen. Het bezorgt mij op zo'n moment hartkloppingen en een gevoel van machteloosheid.

    Het eind van zo'n dag, als voor haar alles al weer 'normaal' is voel ik mij he-le-maal leeggezogen en ben niet meer vrolijk te krijgen. Laat staan dat ik haar vrolijk kan maken, wat ik dan weer als verwijt krijg, oftewel de negatieve spiraal.

    Ik herken de uitgeputte mannen maar al te goed en vraag mijzelf vaak af hoelang ik dit nog trek. Ik weet echter wat mij te wachten staat wanneer ik dit ter sprake wil brengen want dan gaan direct de stoppen door en begint ze over dat ze een einde wil maken aan haar leven (wat ze inmiddels de afgelopen jaren al meerdere malen heeft geprobeerd!)

    Ik ben moe, mat, afgestompt, emotieloos, bijna depressief geworden de laatste maanden. Ben blij wanneer ik naar mijn werk kan en wanneer zij slaapt als ik thuis kom.

    Reageer
    • Sil

      Greywulf

      Dag Maurice,

      Zeker herkenbaar, ik was ook uitgeput en depressief na alle opgestapelde verwijten die naar mijn hoofd werden gesmeten. Ik heb twee moeilijke relaties achter de rug waarvan de laatste iemand met Borderline. Ik ben daarvoor ook in therapie gegaan om mezelf weer te vinden.

      De vermoeidheid en rugklachten kwamen weer terug zodra ik de relatie voor de zoveelste keer lijmde want ik zag altijd wel weer iets goeds in haar zodra mijn emoties waren gezakt.
      Maar je zelf verliezen daar moet je echt voor waken.

      Ik snap ook de irritaties en niet wetende waar je aan toe bent. Zo heb je een geweldige tijd samen en zo kan ze je als een baksteen laten vallen alsof je de meest gehate persoon op de wereld bent. In een relatie moet het van twee kanten komen en dat gaat heel moeilijk als iemand hele hoge verwachtingen van je heeft. Het is op eieren lopen.

      Ik weet dat degene uit angst en weinig zelfvertrouwen zo heftig kan reageren dat ze je kunnen raken op je zwakste plekken. En toch op de een of andere manier kun je het hen niet kwalijk nemen omdat je weet dat ze een hoop ellende hebben meegemaakt. Maar helpen kunnen alleen de juiste specialisten.

      Ik hoop dat je met iemand kan praten zodat je wat last van je af kan schudden.
      Heel veel sterkte man!

      Reageer
    • Sil

      Schrijvertje

      Ik hou van een man die mij keer op keer pijn doet, maar mij ook niet kan lossen. Heb al vele keren geprobeerd om hem te verlaten, maar dat lukt niet. Ook omdat ik zoveel van hem hou. Maar hij maakt me langzaamaan volledig kapot. Ik voel mij emotioneel uitgeput. En toch blijf ik van hem houden terwijl iedereen me zegt dat hij echt niet goed voor me is..

      Reageer
      • Sil

        Pim

        Hallo Schrijvertje,

        Ik begrijp heel goed wat je schrijft en waar je doorheen gaat. Ik houd van een vrouw die mij keer op keer pijn deed, door een persoonlijkheidsstoornis; waar ze zelf ook niet om heeft gevraagd. Ik had en heb erg met haar te doen.
        Ik schrijf dit, omdat de relatie is geëindigd. Ook ik was uitgeput, maar had gelukkig nog het inzicht mijn leven niet langer systematisch verder 'kapot' te laten maken.
        Liefde maakt blind, dat heb ik zelf aan den lijve ondervonden.
        Aan mijn liefde voor haar is niets veranderd, maar ik heb ook weer geleerd van mezelf te houden. Als je blijft volharden in de omgang met iemand die 'niet goed' voor je is, zorg je 'niet goed' voor jezelf. Uit ervaring weet ik, als je 'niet goed' voor jezelf zorgt, kun je er ook niet - of in ieder geval minder - voor een ander zijn.
        Verliefdheid is prachtig, maar als je niet uitkijkt verziekt het je leven en dat is volgens mij niet de bedoeling.
        Ik wens je veel sterkte.

        Groet, Pim

        Reageer
  • Sil

    GreyWulf

    Ik heb lange tijd een relatie gehad met iemand met borderline. Twee jaar ging het goed, daarna steeds weer aan en uit. Hoewel we nu uit elkaar zijn gegaan door een heftige ruzie en harde woorden zie ik haar nog steeds als een goed persoon met goede bedoelingen. We hadden meer mooie momenten dan harde ruzies. Ik kon me niet echt binden. Ik had een eerdere lange relatie die zwaar was en dat moest ik nog verwerken. Daarbij ook nog een kind dus dat moest ook op de rit zodat ik zelf de rust in mijn hoofd kon vinden.

    Ik lees veel negatiefs over mensen met borderline. In het begin dacht ik er ook zo over. Ik ben zelf gevoelig voor harde woorden en schoot dan ook regelmatig uit mijn slof. Ik ben wat meer gaan lezen. Ze heeft immers ook leuke kanten: fantasie, humor en haar soms kinderlijke enthousiasme. Deze zijn wel overschaduwd door haar trauma's in het verleden.

    Ik ben mezelf keihard tegengekomen. Ik was boos op haar maar ook boos op mezelf om het weer zover te laten komen. Ikzelf had geen rust en dat straalde ik uit naar haar. Het zwart wit denken kwam steeds meer naar voren, verwijten van lang geleden werden ook weer naar mijn hoofd geslingerd. Nu weet ik dat het niet persoonlijk gericht is maar dat ze het gewend is om dit als een verdedigingswapen te gebruiken. Wij worden gelukkig niet gek van stemmingswisselingen de hele dag en als we ruzie hebben kunnen we dat ook snel naast ons neerleggen. Ten minste als we ons zelf begrijpen. Iemand met borderline weet soms niet waarom ze iets doet. Impulsiviteit kan soms verkeerd uitpakken ook aan mij kant.

    Door afstand te nemen ben ik meer naar mezelf gaan kijken. Iemand met BPS ziet de dingen in een ander gedachte patroon dan iemand die grijs denkt. Ik hield daar niet altijd rekening mee. Ik zeg maar zo accepteer jezelf dan accepteer je ook een ander.

    Reageer
  • Sil

    nora-noor

    Ik kreeg een e-mail van Marie-Petra betreffende haar dochter met borderline. Zo erg. Zelf zien mijn kleinkinderen en ik elkaar nu één uur per maand bij een kindertherapeut. Dit werd door mijn dochter zo beslist. Terwijl wij (de kleinkinderen en ik) schilderen en tekenen zitten de ouders achter ons, gewoon te zitten. De therapeute zit mee aan de tafel met ons en geeft de opdrachten omtrent het schilderen. Wij doen braaf wat er van ons verwacht wordt en hopen dat vroeg of laat er een kentering komt in het hoofd van mijn dochter. Was ik maar jonger of vooral de kinderen wat ouder dan konden we zelf beslissen en afspreken. Wat een ongelooflijke situatie. Borderline maakt zoveel moois kapot...

    Reageer
    • Sil

      Draakje

      Nora-Noor,

      Het raakt me, je verhaal. Nog geen 3 maanden geleden maakte ik een situatie mee met mijn dochter en kleinkinderen. Na braaf en voorbeeldig te zijn geweest (en misschien geluk) zijn mijn kleinkinderen nu precies 1 maand bij mij en mijn dochter begint nu haar therapie. Ik hoop voor jou en je kleinkinderen dat die kentering er gauw komt, sterkte en veel geluk .

      Reageer
  • Sil

    Executive

    Ik heb negen maanden een relatie met kinderjuf gehad en al in het begin van de relatie was ze mij aan het aantrekken en aan het afstoten. Beiden waren wij nog getrouwd, zij had inmiddels de scheiding in gezet en ik was met de voorbereidingen bezig. Zij heeft in de periode voor mij al diverse buitenechtelijke relaties gehad. Maar ik was verliefd en zag het niet. Ze gedroeg zichzelf heel soms heel kinderlijk, maar op het ander moment juist heel volwassen en sterk. We hadden vaak discussies waarbij ze heel emotioneel werd en kinderlijk reageerde. Ze deed alles voor mij, maar van de één op de andere dag had ik bij haar afgedaan en sloeg haar hart op slot. Ze had dagelijks contact met een ex-vriend van haar. Ik ben daardoor in paniek geraakt en heb haar emails zitten lezen, daardoor is haar vertrouwen in mij gedaald naar -100. Ik heb gezegd dat ze moet stoppen met huwelijken kapot te maken voor haar lusten en ik heb haar geadviseerd psychiatrische hulp te zoeken. Maar dat is niet in goede aarde gevallen en nu is ons contact definitief verbroken, ik heb mijn huwelijk voor haar definitief opgegeven. Ik heb zoveel medelijden met haar ondanks dat ze mij behandelt als een hond. Ze heeft totaal geen respect voor mij en voor wat ik voor haar gedaan heb. Ik vermoed dat ze aan Borderline met ADD lijdt, tevens heeft ze narcistische trekjes. En toen alles koek en ei was, toen was ze zo lief voor mij, ik mis haar zoals ze was. Helaas is het gras altijd groener aan de overkant.

    Reageer
    • Sil

      Pim

      Hallo Executive,

      Helaas heb ik vergelijkbare ervaringen, als dat wat jij hier omschrijft. Gelukkig was en ben ik nog steeds single. Je huwelijk opgeven voor iemand anders heeft nogal een impact. Bij een borderliner/narcist kun je 'goed doen' tot je een ons weegt, maar de conclusie is 'het is niet goed of het deugd niet'.

      Ze hebben de verschrikkelijke 'gave' een mens totaal met de grond gelijk te maken. Met je (waarschijnlijk goed bedoelde) advies aan haar om psychiatrische hulp te zoeken heb je haar behoorlijk getriggerd. Dat is nu net wat ze meestal niet willen horen en niet willen doen. Natuurlijk heb ik ook te doen met diegene die kampen met borderline/narcisme. Het is een nare persoonlijkheidsaandoening, waar ze ook zelf niet om hebben gevraagd, de oorzaak is vaak traumatische ervaringen in de jeugdjaren.

      Ook ik was stapel verliefd op haar en nam daardoor de nare gebeurtenissen ook voor lief. Ik heb het een jaar volgehouden, uiteindelijk was ik mijn eigenwaarde totaal verloren.

      Jo omschreef het hier op deze site op 2 januari 2017 doeltreffend: 'ze peuzelen je op'.
      Ik heb er toch zeker een dik halfjaar over gedaan om haar los te laten, want het bleef zuigen en trekken. Dit is ook wat ik regelmatig teruglees/terug hoor van ex-partners van borderliners/narcisten.
      'Niet met elkaar en ook niet zonder elkaar kunnen'.
      'Het enige voorspelbare bij een borderliner/narcist is hun onvoorspelbaarheid'.
      Ik wens je veel sterkte bij het weer op de rit krijgen van je leven.

      Groet, Pim

      Reageer
  • Sil

    jo

    Ik heb hier nog maar een borderliner gehoord die zegt zelf toegevingen te willen doen. Ook al is het moeilijk. Denk je dat het niet even moeilijk is voor de omgeving? De rest komt af met tips hoe de anderen moeten reageren op de borderliner. Mis! Want dan wordt er toch weer meegegaan het borderline verhaal en leg je opnieuw de verantwoordelijkheid bij een ander. Hoe meer liefde je toont en braver je bent, hoe sneller dat ze je oppeuzelen. Dit maakt het moeilijk liefde in stand te houden. De balans is zeer delicaat, praktisch onmogelijk om in stand te houden. Hoe dichter je bij de storm komt, hoe meer je wankelt op iets wat al een slap koord is.

    Reageer
  • Sil

    Rob

    Hallo allemaal, ik ben nu drie jaar samen met mijn vriendin die borderline heeft. Zij heeft al een geweldige dochter uit een andere relatie en samen hebben wij een geweldig zoontje van elf maanden.
    Ik zou graag advies of tips willen van mensen die met hetzelfde te maken hebben (gehad).

    Mijn vriendin heeft dus borderline. De ene dag gaat het redelijk tot goed, de andere dag verschrikkelijk. Ik heb het gevoel dat ik op eieren loop, dat ik aan haar gezicht kan zien of het een goede of een ronduit klote dag gaat worden.

    Gedurende onze relatie wantrouwt zij mij elke dag, ik ging vreemd en moest maar oprotten is wat ik altijd te horen kreeg. De dag erna smeekte ze me om weer terug te komen, wat ik overigens ook deed want wanneer zij een goede dag heeft weet ik weer waarom ik zo gek op haar ben geworden.
    Nu is het al maanden zo dat ik de ergste verwensingen naar mijn hoofd geslingerd krijg. Kreten als; "had ik je maar nooit ontmoet tot aan: spijt dat ik een zoon van je heb" zijn aan de orde van de dag. En ik merk dat ik langzaam op begin te breken. Op momenten dat ze dit zegt is ze niet voor rede vatbaar. Ze wil maar niet kalmeren. Ik heb werkelijk waar geen idee hoe ik hier mee om moet gaan. Wat moet of kan ik doen?

    Fijne avond en bedankt alvast.

    Reageer
    • Sil

      Mutsje1982

      Heel herkenbaar. Ook hier partner van een borderliner die weer in een slechte periode zit. Ook ik ben op en weet niet hoe lang ik dit nog trek (inmiddels elf jaar samen). Het is niet makkelijk.

      Reageer
    • Sil

      Pinky

      Hoi Rob, super herkenbaar, ook al hebben wij (bewust hierom) geen kids. Maar jullie wel en juist daarom wil ik benadrukken dat jij professionele hulp moet gaan zoeken. Jij moet meer inzicht krijgen in haar gedrag en jouw reactie daarop. Hopelijk maakt dit je sterker en geeft het je gevoel van eigenwaarde weer een beetje terug want je hebt je al heel lang weggecijferd. Pas dan kun je beslissen of en hoe je samen verder kunt!
      Sterkte!

      Reageer
      • Sil

        Esther

        Ik vind het zo erg om te lezen wat voor nare situaties jullie hebben meegemaakt! Maar wat me eigenlijk het meest raakt is dat het lijkt alsof alle borderliners over één kam worden geschoren. Ik heb zelf borderline, daar ben ik een twee jaar geleden achter gekomen. Maar mede dankzij DGT gaat het goed met me. Ook mijn man is enorm blij met de verbetering die het heeft gebracht. We zijn geen hatelijke mensen die andere alleen maar proberen te kwetsen. Ik kan natuurlijk niet voor anderen spreken, maar de borderliners die ik ken zijn juist enorm liefhebbende en zorgzame mensen. Het is onmogelijk voor te stellen wat een borderliner ervaart wanneer je het zelf niet hebt, maar het is zo enorm heftig hoe emoties je overdonderen. Wellicht kan het voor dierbaren van een borderliner helpen om een keer mee te gaan naar een sessie van zijn of haar dierbare. Ik besef me dat ik voor u een vreemde ben, en ik ken u ook niet, maar namens de borderliners en mijzelf, vraag ik jullie om ons niet te laten vallen. Hoe hard we ook kunnen tieren, we houden zo enorm veel van onze dierbaren. Ondersteun ons in de tocht naar verbetering en vooral ook onze tocht naar begrip. Want veel borderliners hebben veel moeite met het erkennen van wat er werkelijk in de kern zit van wat hun gedrag veroorzaakt. Dat is eigenlijk, mijn inziens, nog het moeilijkste onderdeel van het leren verbeteren van de levenskwaliteit.
        Veel liefs en sterkte aan iedereen.

        Reageer
    • Sil

      Alisha

      Hoi ik zou je graag willen helpen. Ik zelf ben gediagnosticeerd met borderline en heb er therapie voor gevolgd. Ik raad je aan het boek: Borderline de baas te lezen, dit geeft veel handvaten!
      Succes

      Reageer
  • Sil

    Mij

    Al zeven jaar ben ik partner/steun en toeverlaat geweest voor mijn liefde. Ik wist dat ze borderline had, maar heb haar leren kennen toen ik zelf diep in een depressie zat. Ze was alles voor me... We hebben ruim vijf jaar een gelukkige en gezonde relatie gehad, verloofd en verliefd. Huisje, boompje, beestje.

    De laatste twee jaar daarentegen is ze achteruit gegaan. Vroeger waren we close en intiem, maar daar is de laatste twee jaar geen sprake meer van. Ik blijf bij haar, ik ben gek op haar. "In goede en in slechte tijden" heb ik gezegd toen ik de ring om haar vinger deed.

    Nu zit ik op het punt dat ze letterlijk tegen me zegt dat ik blij moet zijn dat ik eerste kerstdag bij haar kon zijn. Al m'n familie afgewimpeld, broertje kwaad op me. Zucht... En dat was het. Ik moet maar blij zijn. Dat ben ik niet, ik ben doodongelukkig.

    De GGZ daarentegen biedt weinig troost. Alle praatgroepen en therapieën die me ook maar een beetje zouden kunnen steunen zijn hier in Amersfoort wegbezuinigd. Ik sta alleen, helemaal alleen. Er is niemand om me heen die begrijpt waarom ik nog bij haar ben. Sommige worden zelfs kwaad op me dat ik dit mezelf aandoe! Ik vervloek ze dan.

    Maar nu, aan het begin van de laatste dag van 2016. Na mijn laatste gekrenkte gevoelens van gisteren, denk ik er serieus over na om onze verloving af te breken en te stoppen met deze hel. Ik ben uitgeput en zo moe gestreden, ik zit er helemaal doorheen. Ik zie het geluk niet meer. Leeggezogen is het woord wat ik als eerste zou noemen.

    Alleen:

    Ik ben zo verschrikkelijk gek op haar. Ik weet nog hoe het was, de eerste herfst met haar. Geloof het of niet, een lach kan écht bij de kleur van gevallen bladeren passen. Een stem kan echt zo mooi zijn als de eerste sneeuw. Ogen kunnen echt de sensatie van het eerste lentegras opwekken.

    En nu schrijf ik hier. De laatste hulpkreet om haar en mij te redden. En ik weet eigenlijk niet eens wat ik hiermee wil bereiken. De frustratie dat er niemand is waarmee ik dit kan delen.

    Reageer
    • Sil

      Mutsje1982

      Dat maakt het juist lastig. Mijn partner heeft ook borderline. We zijn al elf jaar samen. Twee kids rijker, maar ik begin op te raken. Was de liefde niet zo groot dan was ik jaren geleden al weg geweest. Want makkelijk is het niet.

      Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

73 - 3 =

Cookies

Gezondheidsplein

Om je een informatieve en prettige online ervaring te bieden, maken Gezondheidsplein.nl (onderdeel van solvo b.v.) en derden gebruik van verschillende soorten cookies. Hieronder vallen functionele, analytische en persoonlijke cookies. Met deze cookies kunnen we de werking van onze website verbeteren en je van gepersonaliseerde advertenties voorzien.

Door op ‘Akkoord en doorgaan’ te klikken, gaat u akkoord met het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy- & cookieverklaring.

Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren