Omgaan met een borderliner: leer je eigen grenzen stellen

Borderline persoonlijkheidsstoornissen bestaan in heel veel verschillende vormen en gradaties. Niet zelden brengt het weer andere stoornissen of gedragsproblemen met zich mee die ook weer aandacht vereisen. Bovendien is elk persoon anders. Maar, mensen die een borderlinepatiënt in de familie of vriendenkring hebben, zullen beamen dat de relatie lastig kan zijn. 

Mensen met borderline zien anderen vaak heel zwart-wit: of je bent geweldig, of ze hebben een hekel aan je. Als je geweldig bent, kun je worden overladen met aandacht en hulpvragen. En dan is het heel moeilijk om grenzen te stellen en aan te geven dat je niet elke dag gebeld wilt worden. Zeker als het iemand is om wie je veel geeft. Als je niet voldoende aandacht geeft, kan de borderliner zo teleurgesteld raken dat je plots volledig hebt afgedaan.

Heb je iemand in je naaste omgeving met borderline en herken je bovengenoemde problemen? Zo ja, heb je dat kunnen oplossen? Of heb je zelf borderline en vind je het moeilijk om met je omgeving om te gaan?

Reageren

Reacties

  • Sil

    tasoes

    Hoi, ik ben er ook eentje en ik moet zeggen dat het best wel goed gaat met mij! Ik wil reageren op Batavier.
    Ik heb nu een, ik denk een relatie, ik zeg ik denk omdat ik nu een jaar met hem omga. Het voorgaande jaar stond in het teken van aantrekken en afstoten. Goed/fout, heftige gevoelens tot helemaal niks.... Ik heb twee kanten. De goede lieve en de slechte negatieve en vooral veel afstand creëren kant.

    Wat nu maakt dat het - denk ik- toch een relatie is, komt grotendeels door zijn houding.
    - Ten eerste voelt hij zich niet persoonlijk aangevallen als ik in een slechte bui ben ineens naar kan doen.
    - Hij benoemt nu wat hij ziet, wat maakt dat ik kan nadenken over wat er vooraf misschien is gebeurd waardoor ik ineens zo kan reageren; dit helpt mij enorm, want natuurlijk baal ik ervan als ik zo doe.
    - Hij geeft mij ruimte, enorm veel waarin ik kan zijn wie ik ben en rustig kan onderzoeken wat het is in de relatie, ik wordt dus niet continue bestookt met waarom ik dit heb gedaan of waarom, et cetera.
    - Hij stelt grenzen. Niet teveel, want dat is verwarrend maar gewoon duidelijke.
    - Hij veroordeelt mij niet als ik een paar dagen een ijskoningin ben, ik hoef mij dan ook niet te verantwoorden hiervoor. Dit maakt dat ik dus ook niet over mijn grenzen ga, omdat ik denk dat het misschien zo hoort..

    De afgelopen periode ben ik dus hierachter gekomen waardoor onze status - denk ik - van scharrel - naar relatie is gegaan.. Het woord - denk ik - heb ik bewust zo neergezet omdat ik nog niet helemaal "over" ben..

    Succes!

    Groetjes en een fijne zondag!

    Reageer
  • Sil

    Batavier

    Hoi. Heb sinds kort een nieuwe vriendin. Ze heeft wel eens ter sprake gebracht dat ze in het verleden onderzoeken heeft gehad. De naam Borderline is wel meerdere keren door haar gezegd. Heb en ben nog steeds informatie aan het lezen omtrent Borderline omdat ik wel enig herken na het lezen van alles. Mijn belangrijkste vraag is hoe ga ik hier mee om?

    Reageer
    • Sil

      Johnny

      Beste Batavier,
      Hou er rekening mee dat je haar niet kan redden, want genezen zal ze nooit. Als je op een gegeven moment het gevoel krijgt dat ze je aan het uittesten is, moet je op je hoede zijn en jezelf afvragen of het allemaal wel normaal is. Ze zal misschien proberen reacties bij je te ontlokken, waardoor je op den duur de ruzies (om niks?) uit de weg gaat. Zodoende raak jij ook héél geleidelijk het contact met de werkelijkheid kwijt. En dat maakt een relatie met een borderliner zo gevaarlijk. Dus heel goed op je zelf passen om de schade te beperken.

      Reageer
  • Sil

    Chris

    Interessant. Mijn dochter van 36 heeft ook wat eetstoornissen (intoleranties) en denkt CVS te hebben. Ziet iemand een verband tussen borderline en CVS?

    Reageer
  • Sil

    Nora- noor

    Mijn dochter (nu 41 jaar) belde me gedurende jaren elke dag minimaal één keer. Op een dag had ze een crisis. Ze stopte abrupt met bellen en wilde me niet meer zien. Ook haar kinderen zie ik niet meer. Enerzijds een opluchting want de omgang met haar was zeer heftig. Op eieren lopen kon ik als de beste. Mijn kleinkinderen niet meer zien is verschrikkelijk. Dit afstand houdt ze nu reeds elf maanden vol, de langste periode ooit. Hoe legt ze die verwijdering uit aan mijn kleinkinderen? Ik mis hen zo erg en ben bang dat ze van me weg groeien. Hoe verklaart mijn dochter de afstand? Welke antwoorden heeft ze als de kinderen vragen stellen. Aan deze toestand ga je zonder hulp en warmte en steun gewoon ten onder. Gelukkig heb ik een sterke band met mijn familie en goeie vrienden. De tijd maakt dat de pijn ook wat minder wordt. Nog steeds kan ik niet begrijpen hoe iemand in staat is tot dit soort gedrag tegenover haar moeder.

    Reageer
    • Sil

      Vrijheid

      Beste Nora,

      Met die vraag zit ik ook: hoe kan een dochter ineens zo vreselijk afstandelijk doen? Mij niet meer willen zien. Als ik vraag wat heb ik verkeerd gedaan? Weet ze dat niet, moet ze alles op een rijtje zetten. Wat ze op een rijtje moet zetten kan ze ook niet aangeven en krijg vervolgens weer te horen 'wil geen contact meer met je'. Dit is al drie jaar aan de gang. Heb haar voor het laatst op haar verjaardag gezien, ben naar binnen gegaan, haar gefeliciteerd en weer weg gegaan. Ze blijft dit in stand houden, ze heeft dingen tegen andere gezegd over mij die niet kloppen.

      Ze heeft nog geen kinderen, maar weet nu al dat ze die ook als soort wapen gaat gebruiken. Als ik maar iets zal zeggen wat haar niet bevalt, zal ze hetzelfde doen als jouw dochter. Ze zien niet wat ze anderen allemaal ontnemen, bijvoorbeeld haar eigen kinderen een oma. Heel veel sterkte, Marleen.

      Reageer
  • Sil

    dsmmeisjes

    Voor degenen met borderline die herkenning of verhalen zoeken, kom langs op dsmmeisjes.nl. "Laten we met elkaar omarmen dat afwijken van de norm niet gek is en dat je er gewoon, zonder teveel gedoe, open over mag zijn. Voorbij schaamte en schuld." #endthedrama

    Reageer
  • Sil

    Freek

    Inderdaad, ik kijk uit naar de dag dat ik geen contact meer heb met haar. Aan de andere kant: Ik houd zoveel van die vrouw dat het me gewoon pijn doet. Alleen het idee al om haar voorgoed kwijt te raken. Maar toch moet ik kiezen: Mijn vriendenkring en kinderen of zij? Ik raak in een steeds groter sociaal isolement... gevangen aan een ketting van soms zelfs chantage. Niet meer rustig durven gaan slapen, bang om de telefoon uit te zetten, dan komt er aan de voordeur een scene... Is dat alleen bij mij zo?

    Reageer
    • Sil

      Lotte

      Ben in de fase dat na jaren en jaren waarschijnlijk de diagnose borderline gaat komen volgende week. Ik herken je gevoel. Vreselijk veel van je partner te houden ondanks de pijn en afwijzing. Maar ik zelf en de kinderen.. Ontzettend moeilijk dilemma wat ik al járen heb, maar wat nu naar een punt is gegroeid. Denk ik..

      Reageer
  • Sil

    Marina

    Ik heb al jarenlang Borderline en ik heb dikwijls gehad dat ik teleurgesteld word, zowel op me werk als in andere clubs en ook bij mijn collega's die zogenaamd geen tijd voor me hebben. Soms zie ik dingen inderdaad zwart-wit. Mijn partner is ook iemand die zo denkt, maar hij heeft die ziekte niet. Typisch is wel zo dat hij opgeleid is en ik geen opleiding heb afgemaakt. Ik wil ook leren om grenzen te stellen. Ook een dierbaar iemand wil ik vragen of hij grenzen stelt, want soms weet ik niet altijd hoe ver mijn contact verloopt.

    Reageer
  • Sil

    Marina

    Ik ben er zo een. Ik heb nu een vaste partner, maar nooit echt een eigen vriendenkring. Soms komen er wel mensen over de vloer met de verjaardagen. Het contact met mijn familie is beperkt. Ik heb alleen meer contact met mijn zoons. De meeste keren als ik in een soort depressie beland heb ik er vaker behoefte aan om iemand aan te kunnen spreken. Maar soms remt dit idee bij me af, omdat ik denk dat ik hun tot last ben. Of de angst om iemand die ik lief heb te verliezen. Mijn partner heeft een goede opleiding gevolgd en kent mijn ziekte ook. Hij probeert me wat bij te brengen met wat structurele aanpak. Graag wil ik niks liever om evenwichtig contact te kunnen hebben, zonder angst te krijgen dat ik erop word aangesproken en teleurgesteld word in enkele mensen waar ik van hou en mij een mes in me rug steken. Ik ben vroeger veel gepest op scholen en werk en ik werd misbruikt. Ik ben ook bang om strak te binden en tegelijk bang om de mensen te verliezen. Hechtingsstoornis werd dit genoemd. Knuffelen met me vriendinnen gaat beter af. Mannen die me willen knuffelen beangstigen me of ik word verlegen en trek me terug.

    Reageer
  • Sil

    Poppemie

    Hallo,

    Zelf heb ik al 9 maanden een lesbische relatie met een borderliner. Het aantrekken en afstoten was er vanaf het begin. De ene moment ben ik de allerbeste, de andere moment de allerslechtste. Dan trekt ze zich terug in haar cocon en kan ze daar twee weken zitten drinken. Zo ben ik laatst naar haar thuis gegaan en heb ik haar helemaal weggedronken op het bed gevonden. Ze wist zelfs niet meer wie ze was. Uiteindelijk heeft ze zich laten opnemen. Ze heeft zeven weken in de paaz (psychiatrische afdeling algemeen ziekenhuis) gezeten en ze deed het goed. Vier dagen eruit en het zit nu alweer mis. Ik ben bang dat ze zich dooddrinkt, maar kan ze niet steeds gaan redden. Ik zie haar heel graag, maar weet niet meer hoe het aan te pakken. Heb zelf ook nog drie kleine kids uit mijn huwelijk.

    Reageer
    • Sil

      Pim

      Hallo Poppemie,

      Helaas ken ik de gedragingen van je partner die je beschrijft. Daar had ik het echt ontzettend moeilijk mee en het heeft mij uiteindelijk zodanig beschadigd, dat ik therapie - gelukkig kort - nodig had. Inmiddels is mijn relatie, dik jaar geleden beëindigd. Wel heb ik er driekwart jaar over gedaan, om van haar los te komen, ze was (is) de liefde van mijn leven.

      Borderline is een heel vervelende aandoening, vaak ontstaan door traumatische gebeurtenissen in de jeugdjaren, de betrokkene zelf is eigenlijk 'slachtoffer' en getekend voor het leven.
      Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken, dat er helaas (ook) een alcohol probleem bij je partner speelt.
      Jij kunt haar 'niet redden', dat kan ze alleen zelf. Ze is zelf verantwoordelijk, maar vaak hebben borderliners ook problemen met verantwoordelijkheden; ze wijzen liever naar iemand anders.

      Je zou aan haar je grenzen kunnen aangeven, in hoeverre je er, voor haar kunt zijn, zonder je eigenwaarde en zelfvertrouwen te laten aantasten.
      En niet in de laatste plaats: denk aan je drie kleine kids; neem je eigen verantwoordelijkheden.
      Ik wens je veel sterkte en liefde toe.

      Groet, Pim

      Reageer
  • Sil

    Pegasus

    Hallo,
    Mijn zus is nu acht jaar werkonbekwaam. Ik ben haar broer en samen zijn met mijn zus is een ware hel. Ik hou het echt niet meer uit met haar. Mijn moeder ontkent dat haar dochter borderline heeft. Dat is nog veel erger.
    Ik ben ten einde raad.

    Mijn zus is een echte hel in de omgang. Ze moest mij nog vijf euro geven en zat bij mij in de wagen. Ik reed ongeveer 120 kilometer per uur en plots wou ze uitstappen. Mijn moeder hield haar tegen maar heeft toen van mijn zus een slag gekregen, met als resultaat een blauw oog. In een restaurant waar geen hond binnen mag, probeert ze toch binnen te gaan met haar hond. Het is met haar een ware hel, ben uitgeteld. Ik maak me zeer grote zorgen.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

63 + 7 =

Cookies

Gezondheidsplein

Om je een informatieve en prettige online ervaring te bieden, maken Gezondheidsplein.nl (onderdeel van solvo b.v.) en derden gebruik van verschillende soorten cookies. Hieronder vallen functionele, analytische en persoonlijke cookies. Met deze cookies kunnen we de werking van onze website verbeteren en je van gepersonaliseerde advertenties voorzien.

Door op ‘Akkoord en doorgaan’ te klikken, gaat u akkoord met het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy- & cookieverklaring.

Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren