Gezondheidsplein is een informatieve website over gezondheid. De gezondheidsinformatie op deze website staat los van eventueel getoonde advertenties.

Wat doe jij om van je tandartsangst af te komen?

Maar liefst veertig procent van de Nederlandse volwassenen geeft aan bang te zijn voor de tandarts en zo’n twaalf procent is zelfs zo bang dat ze helemaal niet meer naar de tandarts gaan.

Een aandoening is een verzamelnaam voor: symptomen, syndromen, klinische tekens, ziekten, handicaps en letsels

Veel mensen die bang zijn krijgen last van zweetaanvallen, trillende handen, hartkloppingen of worden benauwd als ze plaats moeten nemen in de tandartsstoel. De angst voor de pijn is groot, maar blijkt achteraf vaak mee te vallen. Wat doe jij om van je tandartsangst af te komen? Praat je erover met je tandarts of huisarts, bezoek je een speciale tandartspraktijk of ga je slechts één keer in de vijf jaar wanneer je gebit zo verslechterd is dat je wel moet?

Reageren

Reacties

  • Sil

    Bea

    Mijn angst is in de loop der tijd erger geworden. Het heeft niet zozeer te maken met pijn, want bij de fysio heb ik veel méér pijn, maar daar ga ik zonder mankeren naartoe. Het is het achterover liggen met mond open en allerlei zooi in mijn mond, wat mij al angstiger maakt. Ik heb van nature veel slijmvorming. Zelfs in bed kan ik niet op mijn rug liggen, vanwege het feit dat er van alles in mijn keel zakt, met alle gevolgen van dien. Met je mond open kun je minder goed slikken. Er zit weliswaar een zuiger in mijn mond bij de tandarts, maar juist al die instrumenten geven mij een intens benauwd gevoel. Ik ben nu net weer geweest en ik stond te trillen op mijn benen, ik had een hartslag van boven de honderd. Zelfs het hele korte polijsten of iets dergelijks van één van mijn kiezen, was naar. Ik ben gewoon zó bang om benauwd te worden, wat ook één keer werkelijk is gebeurd. Ik voelde toen slijm of iets dergelijks in mijn verkeerde keelgat zakken en schoot overeind. Het is bij mij dus niet de pijn zozeer, maar het achterover liggen. Graag zou ik behandeld worden (ik heb nu drie gaten) met een lichte narcose, maar dat schijnt niet vaak te gebeuren. Het lachgas of andere vorm van rustgevende middelen is juist extra eng, denk ik, want dan kan ik misschien nóg slechter slikken?

    Reageer
  • Sil

    Feathers

    Al vanaf dat ik een klein meisje was, had ik al problemen met mijn gebit. Vele antibioticakuren hebben daarin zeker meegewerkt. Op mijn 10e viel ik mijn 2 voortanden eruit, een nogal traumatische ervaring. Op mijn 17e werd de brug die ik had als voortanden verwijderd en kreeg ik 2 kronen. Op mijn 21e werd ik zwanger van mijn zoon, tijdens die zwangerschap brak de ene kies na de andere af, dan weer een ontsteking hier en dan weer op een andere plek. Na de zwangerschap een aantal keer, met heel veel lood in mijn schoenen, naar de tandarts geweest om te proberen alles te herstellen. Tot ik 2 jaar later zwanger werd van mijn 2e kindje en we weer an voor af aan konden beginnen. Op dat moment dacht ik, laat maar, de angst won van de pijn. Vanaf dat moment, ik was toen 24, geen enkel bezoek meer aan de tandarts gebracht. Doordat ik de afgelopen jaren helaas veel medicatie heb moeten slikken en nog steeds gebruik, kreeg ik steeds meer gebitsproblemen. Sinds dit jaar leefde ik op ibuprofen om zo min mogelijk pijn te hebben. Maar ook mijn kinderen ging het opvallen dat mama niet zulke mooie tanden meer had, dat was voor mij de druppel. Ik heb contact gezocht met een angsttandarts en na de intake besloten om onder narcose alles te laten trekken en een volledige prothese te nemen. Alleen het prijskaartje wat daaraan hing was voor mij, als alleenstaande moeder, niet op te brengen. Ik heb daarna contact gezocht met het ziekenhuis en een afspraak gemaakt met de kaakchirurg. Helaas voor mij trof ik één van de meest patiëntonvriendelijke artsen die je je maar kan voorstellen. Huilend ben ik daar weggegaan.
    Op aanraden van een aantal moeders op het schoolplein contact gezocht met een tandarts hier in de buurt. En wat een verademing was dat, een hele fijne rustige man, die niet alleen keek naar mijn leeftijd, maar ook daadwerkelijk luisterde wat ik wilde, waar ik zo bang voor was en alle tijd voor me nam. Ik ben nu 2x bij hem geweest, helaas is mijn bovengebit niet meer te redden, ik heb veel ontstekingen, kaakbot is weg door die ontstekingen, maar mijn ondergebit (wat er nog van over is) is prima in orde met wat kleine herstelwerkzaamheden. Alles wat er nu gaat gebeuren gaat op mijn tempo, raak ik in paniek dan stoppen we even, hij neemt contact op met de kaakchirurg en neemt alle stappen met hem door.
    Eerlijk is eerlijk, ik slaap nog steeds niet als ik een afspraak heb, neem nog steeds kalmeringstabletten in voor de afspraak, maar ik kan met eerlijkheid zeggen dat ik na al die jaren minder bang ben geworden. Mijn tip is dus ook, zoek een tandarts waar JIJ je prettig bij voelt, die je niet als een nummertje behandeld, die naar jou luistert en rekening houdt met wat jij wil. Het zijn namelijk jouw tanden, jouw gevoelens en jouw angst die je moet overwinnen.

    Reageer
  • Sil

    Feathers

    Al vanaf dat ik een klein meisje was, had ik al problemen met mijn gebit. Vele antibioticakuren hebben daarin zeker meegewerkt. Op mijn 10e viel ik mijn 2 voortanden eruit, een nogal traumatische ervaring. Op mijn 17e werd de brug die ik had als voortanden verwijderd en kreeg ik 2 kronen. Op mijn 21e werd ik zwanger van mijn zoon, tijdens die zwangerschap brak de ene kies na de andere af, dan weer een ontsteking hier en dan weer op een andere plek. Na de zwangerschap een aantal keer, met heel veel lood in mijn schoenen, naar de tandarts geweest om te proberen alles te herstellen. Tot ik 2 jaar later zwanger werd van mijn 2e kindje en we weer an voor af aan konden beginnen. Op dat moment dacht ik, laat maar, de angst won van de pijn. Vanaf dat moment, ik was toen 24, geen enkel bezoek meer aan de tandarts gebracht. Doordat ik de afgelopen jaren helaas veel medicatie heb moeten slikken en nog steeds gebruik, kreeg ik steeds meer gebitsproblemen. Sinds dit jaar leefde ik op ibuprofen om zo min mogelijk pijn te hebben. Maar ook mijn kinderen ging het opvallen dat mama niet zulke mooie tanden meer had, dat was voor mij de druppel. Ik heb contact gezocht met een angsttandarts en na de intake besloten om onder narcose alles te laten trekken en een volledige prothese te nemen. Alleen het prijskaartje wat daaraan hing was voor mij, als alleenstaande moeder, niet op te brengen. Ik heb daarna contact gezocht met het ziekenhuis en een afspraak gemaakt met de kaakchirurg. Helaas voor mij trof ik één van de meest patiëntonvriendelijke artsen die je je maar kan voorstellen. Huilend ben ik daar weggegaan.
    Op aanraden van een aantal moeders op het schoolplein contact gezocht met een tandarts hier in de buurt. En wat een verademing was dat, een hele fijne rustige man, die niet alleen keek naar mijn leeftijd, maar ook daadwerkelijk luisterde wat ik wilde, waar ik zo bang voor was en alle tijd voor me nam. Ik ben nu 2x bij hem geweest, helaas is mijn bovengebit niet meer te redden, ik heb veel ontstekingen, kaakbot is weg door die ontstekingen, maar mijn ondergebit (wat er nog van over is) is prima in orde met wat kleine herstelwerkzaamheden. Alles wat er nu gaat gebeuren gaat op mijn tempo, raak ik in paniek dan stoppen we even, hij neemt contact op met de kaakchirurg en neemt alle stappen met hem door.
    Eerlijk is eerlijk, ik slaap nog steeds niet als ik een afspraak heb, neem nog steeds kalmeringstabletten in voor de afspraak, maar ik kan met eerlijkheid zeggen dat ik na al die jaren minder bang ben geworden. Mijn tip is dus ook, zoek een tandarts waar JIJ je prettig bij voelt, die je niet als een nummertje behandeld, die naar jou luistert en rekening houdt met wat jij wil. Het zijn namelijk jouw tanden, jouw gevoelens en jouw angst die je moet overwinnen.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

24 - 4 =

Cookies

Gezondheidsplein

Cookies op gezondheidsplein.nl

Om gezondheidsplein.nl voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken, gebruikt Gezondheidsplein cookies (en daarmee vergelijkbare technieken). 

Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen, en mogelijk ook buiten, onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen de website, onze communicatie en advertenties aan op jouw interesses en profiel. Daarnaast kan je door deze cookies informatie delen via social media.

Als je op "Accepteer" klikt, dan geef je Gezondheidsplein toestemming om cookies voor social media en gepersonaliseerde advertenties te plaatsen. Lees hier meer over in ons privacybeleid en cookiebeleid

Via "Cookie Instellingen" kan je zelf ook instellen welke cookies worden geplaatst. Je kan je keuze altijd wijzigen of intrekken op ons cookiebeleid.


Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren