Behandeling afgeschoven lage rugwervel

Diagnose van afgeschoven lage rugwervel

Om de diagnose ‘afgeschoven lage rugwervel’ te kunnen stellen, wordt er meestal een röntgenfoto van de wervelkolom gemaakt. Daarnaast wordt de beweeglijkheid bepaald door foto’s in bukken en strekken. Hierop is een verschoven rugwervel goed te zien. Met behulp van een MRI-scan kan gekeken worden naar de toestand van de tussenwervelschijven en kan eventuele druk op een zenuwwortel beoordeeld worden.

Behandeling van afgeschoven lage rugwervel

Met behulp van een operatie kan een afgeschoven lage rugwervel vastgezet worden. Daarbij kan deze ook weer geheel of gedeeltelijk teruggezet worden, al is dit niet per se noodzakelijk. De twee wervels die verschoven zijn ten opzichte van elkaar worden dan met behulp van schroeven en staven vastgezet. De banden en de tussenwervelschijf tussen deze wervels worden verwijderd en tussen de wervels wordt een kooitje geplaatst. Op die manier zullen de twee wervels met elkaar vergroeien zodat ze niet meer kunnen verschuiven. De operatie kan op drie verschillende manieren uitgevoerd worden:

• Vanaf de achterkant: hierbij worden er sneetjes in de rug gemaakt en worden de beknelde zenuwen vrijgemaakt. Met behulp van een minirobot wordt bepaald waar de schroeven moeten komen te zitten. Door de minirobot is de operatie zeer nauwkeurig en is er slecht een minimale kans op zenuwschade.
• Vanaf de voorkant: deze operatie wordt uitgevoerd via een snede in de buik. Het nadeel van deze methode is dat eventuele beknelde zenuwen niet gemakkelijk vrijgemaakt kunnen worden. Daarom wordt er meestal alleen vanaf de voorkant geopereerd als rugpijn de belangrijkste klacht is.
• Vanaf de onderkant: dit is een nieuwe operatiemethode. Hierbij worden de wervels van onderaf benaderd middels een sneetje ter hoogte van het heiligbeen. Bij deze methode wordt slechts een deel van de tussenwervelschijf weggehaald en worden de wervels met één schroef  in het midden en twee kleine schroeven aan de achterkant vastgezet. Het is uitermate geschikt voor behandeling van de onderste wervels.

Complicaties

Er is een kans op complicaties bij het vastzetten van rugwervels. Er kunnen uitvalverschijnselen optreden omdat de zenuwen gemanipuleerd worden tijdens de operatie. Verder is er een risico dat er iets mis gaat met de kooitjes, schroeven en staven die ingebracht zijn. Deze kunnen loslaten of afbreken en vervolgens voor schade zorgen. Dit gebeurt echter maar heel weinig.