Zoeken

Mishandeld tijdens de zwangerschap

Verhaal door Christina (22)

Christina (22 jaar) is dolblij met haar gezonde baby maar wil nooit meer zwanger worden. Niet in de laatste plaats omdat haar vriend haar zwangerschap en bevalling volledig verpest heeft. Hij heeft haar zwaar mishandeld en aan de zwangerschap en bevalling heeft ze nachtmerries overgehouden. De vriend is gelukkig uit zicht, maar de herinneringen zijn nog pijnlijk aanwezig.

"Toen ik zwanger werd was dat voor mij schitterend. Ik kon niet wachten tot ik twaalf weken was om naar de vroedvrouw te rennen en naar het hart van mijn kindje te luisteren. Dat was altijd een teken dat mijn kindje leefde. Maar toen kwam het. Het ging niet goed met mijn vriend. Hij ging gebruiken en begon mij te slaan. Letterlijk in elkaar te slaan. Elke keer als ik naar de vroedvrouw ging was ik zo blij dat ik het hartje nog hoorde dat ik gewoon ervan moest huilen. Mijn vriend was een dominant persoon en ik mocht niks. Hij sloeg mij soms omdat hij een waanidee had dat ik vreemdging. Terwijl ik al vijf maanden zwanger was! Toen ik acht maanden zwanger was, liet hij mij zelf de boodschappen alleen dragen."

In elkaar geslagen

"De druppel kwam toen ik 38 weken zwanger was en hij mij in elkaar had geslagen. Ik heb toen mijn moeder gebeld en haar gevraagd of zij mij wou komen halen. Zij heeft dat gedaan en de spulletjes van de baby helemaal overnieuw gekocht. Het kon hem geen barst schelen. Maar ik bleef hem bellen! Omdat ik wou dat hij erbij was (stom van mij natuurlijk maar als je zwanger bent gieren de hormonen door je lijf en doe je soms dingen die je bete niet kan doen…)."

"Eindelijk was het zo ver. De weeën begonnen. Ik was bijna 43 weken. Ik moest 's zondags naar het ziekenhuis om te worden ingeleid. Het deed verschrikkelijk pijn. Mensen vertellen altijd 'och de pijn, die valt wel mee'. Ik lag aan de CTG. De pijn werd ondraaglijk, ik kon het niet meer ik kreeg. Na vijf uur kreeg ik een verdoving waar ik een beetje van kon gaan slapen. Toen ik wakker werd vroegen ze aan mij of ik mijn vriend erbij wou hebben. Ik heb ja gezegd: het was hoe dan ook zijn kind. Hij kwam. De pijn werd steeds erger. Ik vroeg me af hoe een vrouw dit kan overleven. Op dat moment had ik zo'n groot respect voor een vrouw die een kind baart."

"De nacht kwam eraan en hij mocht blijven. Hij viel natuurlijk als een blok in slaap (hij sliep bij mij op de kamer) en iedere keer als ik hem wakker maakte om mij te masseren of te helpen ging hij gewoon slapen. Ik voelde mij zo alleen dat ik weer om een pijnstiller vroeg."

Toch een keizersnede 

"De volgende dag besloten ze mij een ruggenprik te geven, zo kon ik eindelijk relaxen. Meneer lag in het dagverblijf op een brancard te slapen had zeker een slechte nacht gehad. Maar intussen ging het slecht met mijn kindje. Ze deden een onderzoek en brachten een dikke holle buis in mijn vagina en haalden bloed van mijn kindjes hoofd. Daaruit bleek dat het slecht met haar ging. De conclusie: een keizersnede. Dus weer een ruggenprik. O die pijn vergeet ik nooit meer. Ik kreeg geen lucht meer dus werd ik compleet verdoofd."

"Toen ik bij kwam lag ik op de recovery. Mijn kind was er en zij was gezond. Dat was het enige dat nog telde. In ieder geval is mijn vriend daarna weggegaan om daarna niks meer van zich te laten horen en dat was voor mij de druppel. Ik wou niet meer dat hij mijn leven was en mijn dochter is mijn alles. Hij heeft mijn hele zwangerschap verpest en mijn bevalling. Maar het leven van mijn kind laat ik door niemand verpesten. Ik wil geen kind meer. Het was zo erg dat ik de pijn nog steeds kan voelen en er nachtmerries van heb. En natuurlijk het feit dat ik mijn kind niet zelf op de wereld kon brengen was voor mij ook heel erg pijnlijk. Alsof ik niet vrouw genoeg was omdat te doen. Daarom: voor mij nooit meer."

Reageren

Heb je zelf een verhaal, vertel het ons!

Verhaal insturen

Volgende paginaDiscussieer mee

Vorige paginaVideo's

Delen
Wist je dat?

Anticonceptie na bevallingJe na de bevalling niet meer de ‘pil’ kunt gebruiken tijdens de periode van borstvoeding? Dit komt doordat de pil oestrogeen en progestageen bevat en deze combinatie aan hormonen ervoor zorgt dat de melkproductie wordt onderdrukt. Je zou dan onvoldoende melk hebben om je baby te voeden. 

In het dossier Anticonceptie na bevalling zetten we op een rijtje welke anticonceptiemiddelen je wel en niet na de geboorte van je kind kunt gebruiken. Ook vertellen we wanneer je weer met anticonceptie moet starten als je na de bevalling niet meteen weer zwanger wilt raken.  

Wist je dat?

Zwangere buikHet hCG-hormoon en de verhoogde concentratie progesteron ervoor zorgen dat  zwangere vrouwen zich in de eerste drie maanden ontzettend moe kunnen voelen? Het advies luidt in de meeste gevallen: gewoon aan toegeven. Een middagdutje doet soms wonderen. Meer weten over de ongemakken tijdens een zwangerschap en hoe je daarmee om kunt gaan? En hoe de foetus zich ontwikkelt in de baarmoeder? Lees dan het dossier Zwangerschap

Reacties

  • Sil

    Elize

    Lieve Christina, Wat vreselijk dat die periode van zwangerschap; wat toch altijd een hele mooie periode zou moeten zijn; zo bruut voor je verziekt is. Maar heb je er wel eens bij stil gestaan wat voor invloed dit hele gebeuren op je kindje kan hebben? Tijdens de zwangerschap pikt een baby alle emoties op van de moeder en daar kan in dit geval een behoorlijk trauma uit voort komen. Het is heel belangrijk dat je daar wat aan laat doen. Ga eens praten met je huisarts.....

    Reageer
  • Sil

    Jan

    Beste Christina,ik vind het diep triest dat jouw zwangerschap zo verlopen is.
    Vooral de looptijd (9 mnd)met je geliefde
    is de mooiste tijd voor iedere vrouw,mits als alles goed gaat, wat niet bij elke vrouw is.
    Daarom is het zo belangrijk dat je steun en toe verlaat heb bij je geliefde.
    Ik heb er gewoon geen woorden voor wat die ex.vriend jouw aangedaan heeft.
    Maar geloof mij er zijn ook mannen die een hart hebben.......

    Reageer
  • Sil

    Jordie

    Ik vind het zo laag dat sommige mannen vrouwen slaan! Ik wens je heel veel succes en niet alle mannen zijn zo!

    Reageer
  • Sil

    Yildiz

    Cristina,

    Ik vind het heel moedig van je dat je hem hebt verlaten je kindje is je alles en dat je een zorgzame moeder hebt, ik ben ook een alleenstaande moeder de vader daar heb ik niet echt contact meer mee en dat doet inderdaad pijn, voor mij ben jij een voorbeeld omdat jij alleen een kind gaat opvoeden en je hebt de pijn doorstaan tijdens de bevalling, mijn zwangerschap(ben nu 23 wkn) gaat ook niet goed veel problemen op prive vlak die zich lichaamlijk uiten, Crohn (2x geopereerd), mijn moeder heeft onlangs te kennen gegeven dat ze geen contact meer met me wil, omdat ik alleen mijn kind ga opvoeden zij is Jehova's Getuige en ik niet meer, ik heb nu alleen mijn broer en zus, maar op mijn zus kan ik ook niet echt rekenen, ik ben ook bang dat dit invloed heeft op mijn baby en ik ben blij als ik de baby voel trappelen, je zwangerschap hoort de mooiste tijd van je leven te zijn met of zonder vriend. Ik ben blij voor je dat je een lieve moeder hebt die je helpt en die voor je klaar !
    staat. Sterkte en veel liefs voor jouw en je babytje.

    Reageer
  • Sil

    Mieke

    Ik leef echt met je mee,want mij is hetzelfde overkomen.
    Dus ik weet wat je voelt.
    Geniet nu maar van je kindje en wees blij dat ie weg is meid.

    Reageer
  • Sil

    Hans

    Een walgelijk verhaal.
    Diep triest dat zulke mannen bestaan.
    Mijn vriendin was 3 maanden zwanger en werd door haar vorige vriend ook mishandeld. Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in een miskraam.
    Ik kan niet zeggen dat ik begrijp hoe je je voelt, dat weet alleen jij.
    Wees blij dat je kind gezond is en dat die nare persoon uit je leven is

    Reageer
  • Sil

    Christine

    Ik zou graag willen weten waar er in of in de buurt van Hilversum een shitsutherapeuth zit en wat zo'n behandeling ongeveer kan kosten. Bij voorbaat hartelijk dank

    Reageer
  • Sil

    Shanti (22)

    Beste Cristina,
    Ik wil je even laten weten dat ik heel erg meeleef met jouw verhaal, want ik heb ook in dezelfde situatie gezeten en ik ben ook een moeder van 22 jaar en ik heb een zoontje van 2 jaar. Ik weet dat het heel erg moeilijk is om je leven weer op te pakken als je een mishandeling hebt meegemaakt, want dat blijft naar boven komen ook al wil je die ellende vergeten en gewoon lekker zonder problemen voor je dochter zorgen. Maar dat is moeilijk, want je dochter is toch ook een deel van hem (jammer genoeg). Ik zelf heb daar moeite mee, want ik haat mijn ex- vriend heel erg en wat hij mij en mijn zoontje heeft aangedaan dat vergeet je je hele leven niet. En ik voel me tegenover mijn zoontje zo schuldig dat hij in deze situatie zit, want toch kost het je zoveel energie om niet aan je kind te laten merken dat je je zo klote en verdrietig voelt en toch ook vaak eenzaam en onzeker, want ik leef voor mijn zoonje. Ik wil jou en je dochter alle geluk van de wereld wensen en zorg dat je sterk in
    je schoenen blijft staan en denk eraan dat jij een mooie dochter op de wereld hebt gebracht en toch heb jij dat helemaal alleen gedaan. Cristina, jij mag er wezen en ik ben trots op je en laat maar zien dat jij je red na alles wat je hebt meegemaakt. Ik wens je heel veel sterkte, door elke dag weer een stukje sterker te worden en je ook zo te voelen.

    Liefs van Shanti

    Reageer
  • Sil

    Shanti r.vharras@quicknet.nl

    Beste Cristina,

    Als eerste: hoe gaat het met jullie? Ik hoop dat alles goed gaat. Ik heb in het kort mijn verhaal aan jou verteld en ik heb jouw verhaal gelezen. Ik wil aan jou vragen of ik (wij) via de computer met elkaar kunnen praten over hoe we weer verder moeten en hoe je je leven weer op kunt pakken, want misschien kunnen wij elkaar daar wel in steunen. Ik weet niet of jij dat wilt en of je daar wel behoefte aan hebt, maar ik zou het heel erg fijn vinden en ik hoop dat je het mij even laat weten.

    Liefs van Shanti.

    Reageer
  • Sil

    Suzan Genc

    Hallo, ik heet Suzan en ik ben 18 jaar oud. Ik kwam erachter dat ik zwanger was en toen ik heenging bleek dat al 12 weken te zijn. Nu is het al weer 5 en halve maand geleden. Ik heb wel van mijn zwangerschap genoten, maar mijn moeder woonde bij me in met haar vriend, omdat hun boot is gezonken. Ze hadden continu ruzies, waardoor wij ook wel eens ruzie kregen en dat voelt een baby. Wij zijn nog bij elkaar en gelukkig zonder mijn moeder en haar aanhang. Ik vind het heel erg voor je dat hij je zo in de steek liet, maar aan de andere kant is het beter zo, toch? Ik moet nu stoppen, want mijn dochtertje huilt. Sterkte ermee meid.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

16 + 4 =

Stem op Gezondheidsplein als website van het jaar!
Meld je aan voor de nieuwsbrief

Met het laatste nieuws en gezonde tips

Gezondheidsplein Nieuwsbrief

Bekijk hier een voorbeeld

Video van de week

Borstkanker & zwangerschap

Bekijk de video