Zoeken

Zwangerschap en roken: gaat dit samen?

Steeds meer mensen stoppen met roken. Als reden om te stoppen wordt de eigen gezondheid aangegeven, maar ook die van anderen, vanwege het meeroken. 

Overheid en het bedrijfsleven bemoeien zich ook met andermans sigaret. Op dit moment is het verboden te roken in openbare gebouwen en ruimtes en op de werkvloer. Dat er gevaren kleven aan roken tijdens de zwangerschap, is alom bekend. Velen verwachten ook van een zwangere vrouw dat ze de sigaret vaarwel zegt.

Breng je je ongeboren kind in ongeoorloofde mate in gevaar door te roken? Aanvaard jij de kans op gezondheidsproblemen als één van de vele gevaren die jouw kind in zijn leven zal moeten trotseren? Heb je een mening over dit onderwerp?

Reageren

Volgende paginaTest je kennis

Vorige paginaPatiƫntverhalen

Delen

Wist je dat?

Prostop- stoppen met roken door lasertherapieEr een speciale lasertherapie ontwikkeld is om te stoppen met roken? Deze therapie is ontwikkeld door ProStop en gebaseerd op acupunctuur. Wetenschappelijk onderzoek heeft inmiddels aangetoond dat deze therapie de kans om definitief met roken te stoppen aanzienlijk groter maakt. Lees meer over deze lasertherapie

- advertorial -

Wist je dat?

Zwangere buikHet hCG-hormoon en de verhoogde concentratie progesteron ervoor zorgen dat  zwangere vrouwen zich in de eerste drie maanden ontzettend moe kunnen voelen? Het advies luidt in de meeste gevallen: gewoon aan toegeven. Een middagdutje doet soms wonderen. Meer weten over de ongemakken tijdens een zwangerschap en hoe je daarmee om kunt gaan? En hoe de foetus zich ontwikkelt in de baarmoeder? Lees dan het dossier Zwangerschap

Wist je dat?

Anticonceptie na bevallingJe na de bevalling niet meer de ‘pil’ kunt gebruiken tijdens de periode van borstvoeding? Dit komt doordat de pil oestrogeen en progestageen bevat en deze combinatie aan hormonen ervoor zorgt dat de melkproductie wordt onderdrukt. Je zou dan onvoldoende melk hebben om je baby te voeden. 

In het dossier Anticonceptie na bevalling zetten we op een rijtje welke anticonceptiemiddelen je wel en niet na de geboorte van je kind kunt gebruiken. Ook vertellen we wanneer je weer met anticonceptie moet starten als je na de bevalling niet meteen weer zwanger wilt raken.  

Reacties

  • Sil

    Tijske

    ik heb zelf nu 6 miskramen gehad en allemaal rond de 12 weken. Maar nooit is er een oorzaak gevonden. We blijven natuurlijk doorgaan, totdat het wel een keer lukt. Maar je verdriet kan ik heel goed begrijpen, want het komt toch hard aan. En voor de man is het heel anders die zijn emotioneel veel harder. Ondanks dat ik toch heel veel steun aan mijn man heb gehad. Vooral met de laatste miskraam (24-02-2000) Ik kan je alleen maar aan te moedigen door tegaan en denken als het was blijven zitten wat was er van terecht gekomen. Want de natuur breekt het niet voor niets af.

    Reageer
  • Sil

    Anita

    ik heb 5 miskramen gehad, 2voor 1992 toen werd ik zwanger en na veel bloeding en bedrust werd toch na 36 weken en een bevalling van 1uur en 30 min mijn zoon gezond geboren. Daarna heb ik nog 3 miskramen gehad, tot ik weer zwanger werd en na 26 weken in het ziekenhuis belandde met een scheurtje in mijn vliezen. 12 weken plat op bed en na 37 weken is mijn tweede zoontje geboren. Mensen denken er erg licht over, maar het doet me nog steeds pijn, ook al heb ik nu 2 jongetjes. Er sterft toch iedere keer weer een beetje bij mijn als het gebeurde

    Reageer
  • Sil

    Cindy (29)

    ook ik heb nu 3 keer een miskraam gehad.
    Uitspraken van wees maar blij dat het in die twaalf weken gebeurd, doen erg veel pijn.
    Het verdriet wat je er van hebt dat het ieder keer mis gaat, dat is verschrikkelijk. Ook de onzekerheid dat je niet weet waardoor het mis gaat. Ik heb twee gezonde kinderen, ben ook normaal zwanger geworden, heb er toen nooit over nagedacht dat het wel eens mis zou kunnen gaan. Toen de wens van een derde kindje kwam en het ineens niet meer lukte. Er word nu gestart met onderzoeken om er achter te komen waarom het nu ineens niet meer lukt. Wie heeft er ervaring met dit soort onderzoeken? Je kunt namelijk erg weinig info hierover vinden!

    Reageer
  • Sil

    Esther (33)

    Ik heb op 8 jan een abortus curretage gehad,op dat moment was ik ruim 12 weken zwanger.dacht ook dat de kritieke periode voorbij was en het was dan ook een hele klap toen ik te horen kreeg dat het vruchtje niet meer "leefde" had me ontzettend op dit kindje verheugd.Nu 9 weken later ken ik mijn eigen lichaam niet terug het reageerd zo anders na die operatie.Wil wel zo snel mogelijk weer zwanger worden en ik begrijp best dat er iets mis was maar heb er heel veel verdriet van gehad en soms nog.bij mij begon het met bloedverlies en na bijna een week kwam de pijn maar om de een of andere vage reden was mijn lichaam niet in staat het vanzelf af te voeren.Ik had wel al direct het gevoel dat er iets mis was.Ik kon kiezen uit een operatie of efwachten tot het vanzelf kwam met het risico dat het niet compleet los kwam en dan alsnog gecurreteerd moest worden.Die keuze was wel makkelijk al heb ik wel een paar dagen gewacht om aan het idee te wennen en daar heb ik geen spijt van.

    Reageer
  • Sil

    Esther (33)

    Ik heb op 8 jan. jl een abortus curretage gehad en zou 4 tot 6 weken daarna weer een normale menstruatie kunnen verwachten.de eerste was er al binnen 4 weken (3 dagen) en de tweede na 25 dagen(amper 2 dagen)is dit normaal en kan ik nu wel opnieuw zwanger worden?

    Reageer
  • Sil

    Sophia (25)

    Hoi ik heb afgelopen jaar ook een miskraam gehad waarop iedereen zei dat het misschien wel beter voor me was omdat het vruchtje niet goed was. Dat zijn uitspraken die je op dat moment niet wilt horen, je voelt je heel erg leeg van binnen omdat je toch leven in je buik gehad heb, je eigen kindje. Maar nu ben ik 15 weken zwanger van een tweeling en alles gaat goed met ons, dus je moet niet de moed opgeven. En het klinkt misschien hard met wat ik nu zeg, maar jouw relatie was waarschijnlijk ook niet sterk genoeg, en om dan samen een kind te krijgen is dan ook wel een hele grote stap. Niet dat jouw verdriet daarom minder word met het verlies van je kindje maar misschien moet het wel allemaal zo lopen zodat je straks met wel de ware man een kind te krijgen. Dus probeer alles zo positief mogelijk in te zien dan kom je er vast en zeker wel.

    Reageer
  • Sil

    Nicole (31)

    Hallo, erg interessant de verhalen over miskramen. Het steunt mij om verschillende reacties te horen. De vraag van Esther (33) of het normaal is om na de abortus curretage zulke onregelmatige en korte menstruaties te krijgen, had ik ook. Ook bij mij duurt de menstruatie nu nog maar 2 en soms 3 dagen en het is heel weinig. Ook ik vroeg me af of dit goed is, maar mijn gynaecoloog zegt van wel. Je moet op het bloed letten, als dat lijkt op gewone menstruatie, is er niets aan de hand.
    Ikzelf heb twee abortus curretages gehad en veel mensen in de omgeving raden je aan om daarna minstens een half jaar (sommigen zeggen zelfs een jaar!) niet meer zwanger te worden, omdat de baarmoeder schoon is gemaakt en er niets meer kan blijven "hangen". Mijn gynaecoloog (2 verschillende dokters zelfs) zegt echter dat die verhalen geen waarde hebben en dat je om je cyclus weer op gang te krijgen beter wel een maand of 2, 3 kan wachten maar daarna rustig weer kan proberen.
    Wij zijn het op het moment weer aan het proberen en ik hoop dat het dit keer wel goed gaat! We proberen er zo relaxed mogelijk mee om te gaan, wat soms lukt en soms minder.

    Reageer
  • Sil

    P (24)

    Nieuwjaars dag heb ik een miskraam gehad, en op 4 januari ben ik gecurreteerd omdat niet alles was meegekomen, maar nu ik deze verhalen gelezen heb over vrouwen die meer dan 1 miskraam hebben gehad, raak ik toch wel ontmoedigd, ik zou nog een miskraam niet aan kunnen, ik denk er nog iedere dag aan want ik zou nu dan al vier en een halve maand zijn geweest. Ik ben na de curretage al 2x weer ongesteld geweest de 1ste keer maar 2 dagen en heel weinig en de 2de keer vier dagen en heel veel met ook veel buik en rug pijn, maar ik hoop dat het nu weer raak is, over een kleine 3 weken zal ik het weten, maar natuurlijk ben ik er wel op voorbereid dat ik gewoon weer ongesteld word, het moet geen obsessie worden. ik wens iedereen die een miskraam meegemaakt heeft heel veel sterkte.

    Reageer
  • Sil

    Marian (31)

    Ik had m'n eerste miskraam toen ik al in de vierde maand was. Ik woon in Amerika en was op bezoek bij m'n moeder om ook baby kleertjes en spulletjes te kopen. Twee dagen voor vertrek gebuerde het! Het bleek dat het kindje na 6 weken al niet meer verder gegroeid had en dat het wonderbaarlijk was dat ik het niet eerder had verloren. Schrale troost en en vreselijke thuis komst. M'n man die er niet bij was was heel erg ongerust. 2 Maanden later was ik weer zwanger en gelukkig ging alles heel goed en beviel ik van een prachtige zoon. Toen we nummer twee wouden had ik een ectopische zwangerschap en dat was veel moeilijker voor mij. Het duurde ook heel wat langer om daarna weer in verwachting te raken, maar we hadden toch geluk! Een jaar later was ik weer in verwachting en kwam onze tweede zoon ter wereld. We denken nu aan nummer drie, en zijn zenuwachtig om alles wat mis kan gaan. Ik denk dat dat gevoel pas weg gaat als de baby geboren is!

    Reageer
  • Sil

    Sindy (27) mastersmind@hetnet.nl

    Ik hoorde op de echo dat alles goed was: dat was de echo waarop mijn kindje 14 weken was. Toen ik met 19 weken bij de verloskundige kwam hoorde ze geen hartslag. Op naar het ziekenhuis (alleen voor de zekerheid), maar daar bleek dat de baby vlak na de echo al overleden was.
    In een razend tempo moest je je verdriet verwerken en beslissen wanneer je de baby weg liet halen. Ook kreeg ik toen te horen dat het een gewone bevalling zou worden. Nog nooit was ik zo ontzet geweest. Ik had namelijk al 2 jongens en wist wat een bevalling inhield. En nu zou het een bevalling worden waar je niets voor terug kreeg. Dit is een van de pijnlijkste momenten in mijn leven geweest. Ook dat ik het kindje niet heb kunnen begraven vond ik heel erg .
    Het was een jongetje en we hebben hem ook een naam gegeven: Joeri. Daarna heb ik nog 2 jongens gekregen maar ik zal me altijd afvragen hoe mijn andere knulletje eruit gezien zou hebben. Natuurlijk ben ik heel blij met mijn 4 gezonde zonen maar ik mijn gedachte zal ik er altijd 5 hebben. Ik mis je mijn Joeri, je zou nu ongeveer 4 geweest zijn.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

77 - 7 =

Meld je aan voor de nieuwsbrief Gezondheidsplein Nieuwsbrief
Video van de week

Hoe Conny na 20 jaar toch nog succesvol haar menstruele migraine laat behandelen.

Bekijk de video