Algemeen

Privé-klinieken worden veelal nog vanuit twee extreme standpunten bezien. Enerzijds is het beeld vaak dat ze elitair zouden zijn: een speciaal ziekenhuis voor 'de rijken'. Anderzijds zouden particuliere klinieken onbetrouwbaar zijn: 'op geld beluste kwakzalvers'. Hier kunnen we kort over zijn, beide stellingen zijn natuurlijk allang niet meer van deze tijd.

Privé-klinieken zijn niet elitair, iedereen kan er terecht - of je nu particulier of ziekenfonds-verzekerd bent. En onbetrouwbaar zijn ze ook niet, iedere kliniek staat onder controle van de Inspectie voor de Gezondheidszorg.

Natuurlijk worden er in veel privé-klinieken cosmetische ingrepen gedaan, waarvoor geen 'medische noodzaak' bestaat - en die door de patiënt zelf moeten worden betaald. In steeds meer klinieken kun je echter ook terecht voor behandelingen die wel worden gedekt door ziekenfondsen en zorgverzekeraars, bijvoorbeeld staar- en hernia-operaties.

Reguliere ziekenhuizen worden gefinancierd met publieke middelen, privé-klinieken worden gefinancierd door particuliere investeerders. De Zelfstandige Behandel Centra (ZBC's) nemen een soort tussenpositie in: dit zijn privé-klinieken die van de overheid een speciale vergunning hebben gekregen om 'verzekerde zorg' te leveren. ZBC's kunnen dus net als ziekenhuizen aanspraak maken op betaling van zorgverzekeraars.

Een particuliere kliniek moet wel aan een aantal voorwaarden voldoen om een ZBC-vergunning te krijgen. Ze mogen bijvoorbeeld alleen dagbehandelingen uitvoeren, patiënten mogen dus niet langer dan 24 uur worden opgenomen.

In Nederland zijn nu ongeveer 80 privé-klinieken. Grofweg de helft heeft een ZBC-vergunning, deze mogen dus verzekerde behandelingen uitvoeren (zie ook: Overzicht klinieken).

In vergelijking met gewone ziekenhuizen zijn privé-klinieken vaak wat kleinschaliger, en het contact met patiënten kan er dus gemoedelijker en persoonlijker zijn. Door een efficiënte manier van werken zijn er kortere wachttijden. Daarnaast hebben de meeste privé-klinieken zich gespecialiseerd in een of twee vakgebieden, bijvoorbeeld cardiologie, orthopedie, oogheelkunde, dermatologie of plastische chirurgie. Dankzij deze concentratie op enkele medische deelgebieden is er veel deskundigheid en ervaring beschikbaar.

De afgelopen jaren is er een omslag te zien in de benadering van privé-klinieken door de regulier ziekenhuizen en de overheid. Ziekenhuizen zien steeds meer de voordelen in van (aan de instelling verbonden) particuliere initiatieven. Ook de overheid staat steeds positiever t.o.v. privé-klinieken: in een recent rapport van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg wordt het advies gegeven om een aantal beperkingen voor privé-klinieken af te schaffen, en om ziekenhuizen meer ruimte te geven voor private initiatieven (zie ook: Ministerie van VWS).

Hieronder nog een korte uitleg van de termen ziekenhuis, privé-kliniek en ZBC:

Regulier ziekenhuis: Medisch-specialistisch centrum dat (mede) wordt gefinancierd door de overheid. Er zijn academische ziekenhuizen (bijvoorbeeld Leids Universitair Medisch Centrum), algemene ziekenhuizen (bijvoorbeeld Canisius Wilhelmina Ziekenhuis) en categorale ziekenhuizen (bijvoorbeeld Oogziekenhuis Rotterdam).

Privé-kliniek: Medisch-specialistisch centrum dat in particuliere handen is en dus ook particulier wordt gefinancierd.

Zelfstandig Behandel Centrum (ZBC): Een privé-kliniek met een speciale overheidsvergunning om 'verzekerde zorg' te bieden.

Klik hier voor informatie over de klinieken die samenwerken met Gezondheidsplein.