Baby & Kind
Mijn verhaal

Ongelukjes bij het buitenspelen

Lisa (35): "Mijn zoontje Robin van 6 is een echte jongen en speelt het liefst de hele dag buiten. Voetballen op het speelveldje voor ons huis, boomhutten bouwen en kattenkwaad uithalen met zijn vriendjes. Hij kan hier uren zoet mee zijn. Maar zoals dat gaat met buitenspelen, gaat er regelmatig wel eens wat mis. Robin valt dan, stoot zich ergens aan of krijgt een bal op zijn gezicht."

Paniek bij het zien van bloed

"Hij komt dan ook regelmatig thuis met een bult op zijn hoofd, een schaafwond of een bloedneus. Vooral dat laatste is erg vervelend. Want hoe stoer Robin zich ook voordoet, bij het zien van bloed raakt hij totaal in paniek. Hij komt dan hard huilend en met bebloede handen naar huis toe gerend. Als het weer zover is en Robin thuiskomt met een bloedneus, probeer ik hem eerst te kalmeren. Zeggen dat hij zich geen zorgen hoeft te maken en dat het wel meevalt, is dan niet genoeg. Hij wordt pas rustig als hij geen bloed meer ziet. Ik pak altijd een stuk keukenrol waar hij zelf zijn neus mee dicht moet drukken. Ondertussen was ik het bloed van zijn handen. Daarna neem ik hem bij me op schoot en zing een liedje. Robin kalmeert dan gelukkig snel."

Te ongeduldig om te wachten tot het echt over is

"Maar als hij eenmaal gerustgesteld is en geen bloed meer ziet, denkt hij dat het over is. Hij wil dan het liefst meteen weer naar buiten. De 10 minuten die zijn neus dichtgedrukt moeten worden, zijn dan alleen nog lang niet voorbij. Vaak is Robin het dichthouden na een paar minuten al zat en wordt hij onrustig. Het gebeurt dan ook regelmatig dat hij toch van mijn schoot afspringt en weer naar buiten gaat. Dan staat hij binnen de kortste keren weer thuis met opnieuw een bloedneus omdat hij dan nog gevoeliger is voor een nieuwe bloedneus. Soms denk ik wel: het hoort erbij, maar makkelijk is anders."

Lees meer over de hier vermelde aandoeningen:
Reageer
Reacties:
ig.kingma

ik heb als kind vreeslijk veel last gehad van bloed neuzen zo maar spontaan.
een trukje van mijn oma was een ijsklontje op mijn neus.
dat werkte prima.
en als beloning een water ijsje was ik weer helemaal blij.
ik heb nu voor mijn eigen kinderen ijsklontjes in de vriezer liggen want die hebben helaas die spontante bloed neuzen van hun moeder geerft!.
suc6
ilonka




Wil je jouw eigen verhaal hier op de site terugzien en past het binnen een van de thema's van Gezondheidsplein?
Vul dan onderstaand formulier in; de redactie zorgt vervolgens dat je verhaal geplaatst wordt.

Onderwerp

Je reactie en/of vraag

Personalia



* Verplicht

Dossiers

Stel je vraag

Tweet