Onze Ramon plast met 8 jaar nog in bed. Is dat normaal?

onze kind 7,5 jaar plast nogsteeds iedere nacht in zijn bed. We hebben van alles geprobeerd. maar het helpt niet.Plaswekker was geen succes bij ons omdat hij niet wakker werd. we weten echt niet wat we moeten doen!

Hallo,

Ik ga het kort houden maar ik ben hypnotherapeut en hou me bezig met voornamelijk problemen bij kinderen zoals aggressie, bedplassen, concentratieproblemen en dergelijke op te lossen onder hypnose, deze methode heeft zich bij mij al zeker en vast bewezen.

mijn zus was 20 toen ze snachts nog in bed plasten dat is erger dan een kind van 8 jaar ik zou wel contact zoeken met de huisarts, om te kijken of er iets voor is te vinden dat hij s;nachts droog word.hij kan ook problemen hebben op school dat hij ergens bang voor is bed plassen heeft altijd wel een oorzaak

mijn zoon was tot zijn 4de dag en nacht zindelijk.op kleuterschool ging zijn juf trouwen en van school af en het bed plassen begon.alles geprobeerd zelf een plas wekker,iedereen zat stijf overeind van schrik maar de plasser sliep er dwars doorheen.pas in zijn pubertijd was het in 1 maand tijd ineens over.mijn man en zijn vader hebben ook tot ruim hun 12de jaar in bed geplast misschien is het wel erfelijk,wij hebben er in ieder geval nooit een probleem van gemaakt,en hij is opgegroeid tot een leuke vrolijke volwassen vent die zelf (nog) geen kinderen heeft.

Mijn zoon plastte met z'n 8 ook nog dagelijks in bed.Niets hielp ook niet het laten plassen enz.Ik heb uiteindelijk van de huisarts een neusspray gekregen en vanaf toen heeft ie niet meer in bed geplast. Hij heeft het langdurig gebruikt (wel afgebouwd).Na 9 maanden plast ie nu niet meer in bed en wordt zelfs 's nachts wakker om te plassen.

mijn vriendin,s dochter is 10 en plast soms wel 5 keer per nacht niemand weet het. ze plast overdag minstens 1 keer per dag. zelf zit ze er erg mee. een keer ging ze op kamp en bleef 2 nachten slapen, ze sliep met 2 jongens en 2 meisjes. toen alleen zij sliep, (en de rest nog wakker wan begon het: ze had geen luier aan. dus ze plaste zo veel, er kwam zefs plas op de anderen bedden. toen ze s,morgens wakker werd lag ze alleen in de tent. ze voelde dat haar broek nat was. ze schrok zo erg dat ze van de schrik nog een keer plaste. toen kwam haar mama haar halen. en ze ging gou naar huis.

Toen ik in de 1ste middelbaar zat ging alles heel goed. Ik was sociaal had veel vrienden. Ik had alleen concentratieproblemen op school en problemen thuis. Maar op school vergat ik dat altijd en probeerde mijn problemen te vergeten door te lachen en een beetje gek te doen. Toen ik in de 4de middelbaar zat had ik geen interesse meer in de lessen die ik kreeg. Ik luisterde niet naar de leerkrachten. Mijn punten waren slecht. Ik was altijd jaloers op mijn vriendinnen. Niks verliep zoals ik wou. Daardoor werd ik wisselvallig. Soms opgewekt en soms een beetje depressief. Na mijn 4de jaar had ik slechte punten en moest van richting veranderen. Maar aangezien je de richting niet op onze school had moest ik van school veranderen. Ik schreef me dus in op een andere school. Ik had daar een heel goed gevoel over. Ik dacht dat ik meer interesse ging krijgen in de lessen die ik kreeg omdat ik een richting ging volgen wat me lag. Ik dacht ook dat de wisselvalligheid wegging. Maar het werd erger. De meisjes van mijn klas waren anders dan mijn vorige school. Ik kon niet met iedereen opschieten en had dat jaar al ruzie met iemand. Dat meisje beweerde dat ik ziek was in mijn hoofd. De leerkracht had me ook aangesproken dat ik wisselvallig was en dat ik dat gewoon moest verbeteren en dat alles weer in orde kwam. Ik was dat jaar heel ongelukkig maar probeerde dat te verbergen. Nadat ik mijn slechte rapport had gekregen zei een vriendin van mij 'kom naar onze klas'. Ze volgde ook nog een hoge richting die ik kon volgen en ik dacht 'ja ik ga de richting volgen'. Want die richting lag me meer dan de andere richting die ik volgde. Dat was ook waar. Ik luisterde meer naar de leerkrachten en vond dat ik een fijne klas had. Maar na een periode wou mijn vriendin stoppen met school. Dat kwetste me want aan haar vertelde ik alles en vertrouwde ik het meest. Oke ze stopte, maar ik moest doordoen. Maar was nog altijd wisselvallig. Ik probeerde dit altijd te ontkennen en doen alsof er niks aan de hand was, dacht wel dat alles beter ging. Na die jaar kreeg ik voor de 1ste keer in mijn leven een c-attest. Ik ben van Belgie en daar betekent het dat je uw jaar moest overdoen. Maar ik wou dat niet op die school. Ik wou weer iets anders volgen. Dus ging ik naar een andere school waar mijn vriendin zat die ik al ken sinds ik in de lagere school zat. Daar heb ik weer van richting moeten veranderen omdat ik slechte punten had rapport. Daarna ging ik terug naar de richting wat ik bij mijn vorige school het laatst had gedaan en was uiteindelijk geslaagd. In die klas was ik goed bevriend met een meisje. Maar zij was niet geslaagd. Dit allemaal had nog een reden. Toen ik klein was sloeg mijn vader mijn moeder. Ik heb soms nog zovan die kleine trauma's. Waar vb. mijn moeder mij vroeg om hulp en ik niks kon doen omdat ik bang was van mijn vader. Mijn moeder heeft schizofrenie en wist soms niet wat ze zei. Daardoor braken we meestal schande bij kennissen en familie. Daardoor werd mijn vader agressief en sloeg ze mijn moeder. We kregen niet echt veel steun van de familie. Maar meer van mijn grootouders. Ik had wel een goeie band met 1 van mijn tantes. Haar man is de broer van mijn moeder en heeft ook een vorm van schizofrenie. Zij praatte soms met mij over de problemen thuis. En haar kon ik het ook vertellen want zij was ook familie. Aan mijn eige vriendinnen durfde ik dat nooit. Ik herinner me nog dat ik 12 jaar was en mijn moeder gelijk een gek op straat schreeuwde. De buren konden het allemaal horen. Ze wist dus niet wat ze zei. Dat moment wist ik niet wat ik moest doen. Ik was nog jong. Ik was nog maar 12 jaar ik riep "mama kom binnen" maar ze luisterde niet. Ze bleef verder roepen. Ik was aan het huilen en belde mijn papa op. En toen is mijn papa gekomen en zijn ze de volgende dag naar de psychiater toegestapt. Mijn moeder heeft in een instelling gezeten 2 weken lang. Nadat ze terug kwam werd ze beter. Ze begon meer zinnige dingen te zeggen en wist ook wat ze zei. Ze ging ook vaak langs bij mijn tante, mijn oma en bij haar vriendinnen. Ze werd socialer. Ze nam ook haar medicatie in. Vroeger verstopte ze haar medicatie altijd onder de deurlegger voor de deur. Na een tijdje begon ze weer haar medicatie niet in te nemen en ging ze niet naar de dokter voor haar maandelijkse spuit. Laatste weken heb ik veel ruzie met haar gehad omdat ik gek word van de dingen die ze zegt. Nu zit ik ondertussen in mijn laatste jaar. Heb vaak concentratieproblemen in de klas. En probeer altijd afleiding te zoeken als ik moet leren. Ik doe weekendwerk en maak heel veel fouten bij mijn weekendwerk. Ik vergeet veel en ben heel vaak verstrooid. Ik vind de werk fijn die'k doe omdat de mensen daar fijn zijn. Maar door mijn verstrooidheid lachen ze wel eens met mij. Ik ben sociaal maar in een grote groep zeg ik meestal niet veel. In de klas heb ik dit meestal als ik voor iedereen moet praten. Als ik voorbeeld een mondeling examen heb kan ik er niet tegen als iemand meekijkt. Dan val ik stil. Als k bij mijn eige vriendinnen ben buiten op de speelplaats ben ik natuurlijk niet zo. Ik heb dit alleen in de klas. Ik zou nu gewoon terug mijn eige willen zijn. En niet meer zo verstrooid zijn. En niet te veel denken en gewoon doen. En niet te veel stilstaan bij iets kleins. Ik wil gewoon de persoon zijn die ik vroeger was! Nu ben ik aan het denken om naar de psycholoog te gaan. Ik wil antidepressiva innemen maar ik ben bang voor dat het erger gaat worden.

Mijn dochter heeft ook tot haar 12e in bed geplast. We hebben alles geprobeerd, plaswekker, minrin, wakker maken, 's avonds niet meer drinken etc. Niets hielp, tot dat.....zij door een knieblessure het voeteneind van haar bed hoog moest zetten (90 graden). Sinds die dag is zij droog en hebben we na een aantal maanden het bed gewoon weer laten zakken. Als u alles al geprobeerd hebt, is dit misschien de moeite van het proberen waard.

weet je dat er medicijnen voor zijn het heet minderin en is een neusspre dat heeft heel goed gewerkt bij onze zoon zou er toch eens met de huisarts over hebben . sterkte en groetjes jose

hoi mijn zoon Ryan word eind deze maand 7jaar. hij plast ook nog in bed. ik heb van alles al geprobeerd. ik weet het ook niet meer. ik heb me min of meer erbij neergelegd. en denk maar eens gaat het toch over. hij draagt elke nacht dry nights hij vind ze ook nog leuk omdat er autos op staan

Hallo,
Ik was zelf erg laat met zindelijk zijn 's nachts. Ik durfde nooit te gaan logeren en niemand kwam bij mij logeren, bij opa en oma logeren durfde ik zelfs niet, want oma werd altijd boos, en noemde me een kleuter. ik voelde me heel rot als ik dan MOEST logeren omdat mijn ouders weggingen ofzo. Mijn moeder werkte met een sticker systeem. ik kreeg een sticker als ik droog was een nachtje en met 5 kreeg ik en grote sticker, net alsof ik het expres deed. Niet drinken meer voor het naar bed gaan, midden in de nacht plassen en nog was ik niet droog. Ook lichtje aan laten als je gaat slapen zodat je lichter slaapt werkte niet. In groep 6 / 7 heb ik het zelfs nog wel eens gehad dat ik niet droog was, maar het is vanzelf overgegaan. Ik heb er nu nog wel veel last van dat ik alijd sneller naar de toilet meot om te plassen dan anderen maar dat komt gewoon omdat ik een kleine blaas heb. Ik weet niet of ik daar eerder ook door in mijn bed plaste. Maar ik ben blij dat ik er vanaf ben :) groetjes