Ik ben erg gezellig, maar soms levend dood...
Pauline: "Sinds 1991 heb ik last van regelmatig terugkerende depressies. De eerste zware depressie kreeg ik nadat ik binnen een periode van nog geen jaar een aantal zeer ingrijpende gebeurtenissen had meegemaakt."
"Het begon met een val van de trap van mijn zus van 33 jaar waardoor ze kwam te overlijden. Vlak daarna kreeg ik een nieuwe baan en in die eerste week overleed mijn schoonvader op 63-jarige leeftijd na een ziekteperiode van twee maanden aan kwaadaardige kanker. In de week van zijn begrafenis trouwde mijn andere zus en zij vertrok naar Limburg. Ze kreeg een miskraam, ik stopte met roken en we verkochten ons huis. Ik zat in het examenjaar van een avondopleiding MBO, op het werk was een reorganisatie en de druppel was een collega op mijn afdeling die in een weekend plotseling kwam te overlijden. Dit alles heb je dus niet zelf in de hand, het overkomt je."
Levend dood
"Steeds maar doorlopend met al die dingen, knapte na een bezoek aan een magnetiseur de ballon. De tranen kwamen en hielden niet meer op. Zo energiek en levendig als ik altijd was kwam ik nu levend dood op de stoel te zitten en kwam in een half jaar tijd zelfs 25 kilo aan. Een depressie kost enorm veel energie, zelfs praten is me dan teveel. 's Nachts rond vijf uur wakker en pas tegen de ochtend in slaap vallen. Piekeren doe ik niet maar de slaap komt ook niet. 's Ochtends je bed niet uitkunnen omdat je energie op is en het liefst de hele dag blijven liggen."
"Mijn stemming wordt in de loop van de dag vaak beter. Gewone zaken als lezen, concentreren of iets onthouden is er in deze perioden niet bij. Ik kom moeilijk op woorden, ik tril, zweet en alles is me te veel. Het liefst zit ik de hele dag in een hoekje en hoop dat niemand aandacht aan me schenkt want dat kost alleen extra energie. Ik kan niets maar ben ook graag gezond. Aan de buitenkant zie je vaak niets aan me."
"Wanneer het iets beter met me gaat, probeer ik toch zoveel mogelijk te doen. Ik begrijp dat mensen die me alleen in mijn betere, gezellige perioden treffen zich niet kunnen voorstellen dat het ook anders kan zijn. Een ziekte heb je nooit alleen en petje af voor mijn man die al meer dan de helft van ons huwelijk mijn depressies moet doorstaan. Hij vlucht soms en gaat fietsen om bij die chagrijnige kop die niks zegt en nergens zin in heeft weg te zijn. Ook sommige vakanties zijn door mijn depressies in het water gevallen."
Medicijnen
"De beginjaren wilde ik geen medicijnen omdat mijn zus als meervoudige persoonlijkheid altijd veel medicijnen had moeten slikken en ik hier dus een grote afkeer van had. Voordat medicijnen aanslaan gaan er een aantal weken voorbij en elk soort heeft zo zijn eigen bijwerkingen. Na een aantal soorten antidepressiva te hebben gehad kreeg ik in 1992 Prozac, het wondermiddel uit Amerika. In anderhalve week tijd viel ik 7 kilo af …super… maar ik werd er een zombie van. Ik kon niet meer fatsoenlijk praten en lopen. Het leek wel of ik enorm gedronken had, sprak met een dubbele tong en waggelde als een dronkaard… In Amerika is er zelfs een boek verschenen 'Mijn leven na Prozac'."
"Regelmatig heb ik de medicijnen in de zomer afgebouwd maar dit ging steeds weer mis. Ik heb nu redelijk kunnen accepteren dat ik medicijnen moet slikken maar blijf zoekende naar nieuwe ontwikkelingen. Ik probeer altijd van alles om zo snel mogelijk weer beter in mijn vel te komen. Bewegen is goed voor je want dan wordt serotonine aangemaakt, de stof die ik mis. Wanneer je érgens geen energie voor hebt wanneer je een depressie hebt is het wel hardlopen. Ik probeer het wel maar dat wordt dan vaak sjokken in plaats van joggen."
Therapie
"Ik heb al die jaren veel gelezen over depressies en allerlei soorten trainingen en therapieën gevolgd zoals psychotherapie, NEI- en RET-therapie en reïncarnatietherapie. Ik heb een lichtlamp aangeschaft voor lichttherapie en ga iedere winter een week naar de zon. Ik heb een periode aan meditatie, visualisaties en mantra's zingen gedaan en kwam zelfs terecht bij de Bagwan (Osho) waar mijn schoonmoeder niet blij mee was. Ze zag me al in roze jurken rondlopen. Door al die therapieën heb ik mijn leven ondertussen wel helemaal doorgekauwd en op een rijtje maar helaas, de depressies blijven."
Voordelen van depressie
"Er zijn gelukkig ook voordelen aan mijn depressies! Wanneer ik namelijk slecht in mijn vel zit heb ik weinig tot geen last van mijn normaal erge rugklachten omdat ik dan erg weinig doe. Wanneer er weer betere dagen komen besef ik dat terdege en kan echt genieten van de terugkomst van mijn goede stemming en energie!"
"Vanaf 1991 heb ik dus elke winter last van een depressie variërend van een aantal weken tot meerdere maanden. Afgelopen zomer ben ik bewust in de zomer gestopt met roken. Helaas voelde ik me hierdoor heel snel afglijden in een diep dal maar ik wilde toch echt niet meer roken. Na enkele maanden en na een gesprek met mijn huisarts ben ik toch maar weer begonnen. Hij zei heel treffend: 'je gaat er eerder dood aan maar zo heb je ook geen leven' en ik moest hem helemaal gelijk geven. Dan maar wat minder lang achter de geraniums!"
Neurofeedback
"Het taboe is nu wat van depressies af. Ik heb er altijd open over gepraat en daar kreeg ik toch veel door terug. Het einde is nog niet in zicht maar er zijn weer nieuwe ontwikkelingen zoals Neurofeedback waar ik me nu in aan het verdiepen ben. Neurofeedback is een trainingsmethode voor de hersenen, bedoeld om ontregelde hersenactiviteit weer in balans te brengen. Klachten die verband houden met deze ontregeling, verminderen of verdwijnen door het conditioneren van de hersenactiviteit. Met name bij depressies en ADHD worden goede resultaten geboekt. Ik heb weer nieuwe hoop."
Wil je jouw eigen verhaal hier op de site terugzien en past het binnen een van de thema's van Gezondheidsplein?
Hoe gaat het nu met je Pauline?
Ik ben ook met Neurofeedback bezig en ik heb er baat bij.
Voor Johanna. Het is waar God geneest op zijn tijd, maar jij bent degenen die de keus maakt om zijn \'medicijnen\' wel of niet te slikken. Het werkt genezend als je Gods woorden gelooft, zijn waarheden hardop uitspreekt tegen jezelf en ernaar gaat handelen. Ontmasker destructieve leugens in je gedachten. De hierboven beschreven gebeurtenissen zijn vreselijk, kan niemand meer wegnemen, maar God helpt je om er de rest van je leven niet in gevangen te blijven. Leiderdorp is inderdaad een aanrader, wat mij betreft.
Voor Pauline,
Ook ik heb een tijdlang (in totaal een aantal jaar) last gehad van terugkerende depressiviteit in een lichte tot matige vorm.
Ik heb ook die tijden gekend dat ik niets meer wilde dan alleen treurig in een hoekje zitten. Wel heb ik geleerd dat dat het slechtste is wat je kunt doen.
Als je niet van hardlopen houdt, ga dan op zoek naar een andere vorm van bewegen. Dat heb ik zelf ook gedaan. Inmiddels ben ik erachter wat ik prettig vind. Misschien is een proefles of een instuif iets voor jou. Het kan een poosje duren voordat je erachter bent wat je zelf leuk vindt, maar dat is toch niet zo erg?
Ik ben inmiddels ook al zover dat ik mij weer prettig voel en van het leven kan genieten. Het heeft mij veel energie en ellende gekost, maar uiteindelijk ben ik er nu beter uitgekomen.
Ik hoop dat je je door mijn verhaal beter gaat voelen. Ik dacht namelijk ook dat het met mij nooit meer goed zou komen.
Ik woon sinds kort op mezelf en ik moet zeggen ik vind het prettig. Ik heb een baan, prettige collega's en heb zojuist genoten van een vakantie.
Ik slik nog antidepressiva (merknaam Efexor). Ik heb daar baat bij. Ook ben ik een paar keer in dagbehandeling geweest. Op dit moment heb ik geen hulp meer. Het gaat nu zo goed met mij, dat ik met mijn huisarts ga bespreken of ik mag afbouwen met de antidepressiva.
Het valt voor een ander niet te begrijpen wat er met je gebeurt, maar ik kan het zelf (na een aantal jaren) ook niet begrijpen, waarop ik op een bepaalde manier reageerde. Het was helaas die rotziekte. Ook wil ik je nog als tip meegeven, dat je kunt proberen om geen slachtoffer meer te zijn, maar ook zelf de leiding over te nemen (het heft in eigen hand nemen). Ik weet het, het kost energie, maar je kunt er zoveel sterker door worden. Zelfs het afgelopen half jaar heb ik nog mogen ervaren dat ik sterker word. Dat is dan een opwaartse spiraal, waardoor je je steeds beter gaat voelen.
Ook al kennen we elkaar niet, toch hoop ik dat het in de toekomst ook met jou weer beter zal gaan.
Voor Jimmy, van Johanna A.(49) Ik ben een bekeerde, gelovige Christin maar wel depressief. Het is nogal kort door de bocht wat je schrijft en TE makkelijk. Natuurlijk kan God genezen, maar op ZIJN tijd en niet op de door ons belegde tijden. Depressie is (uit ervaring) vreselijk, de rust die ik vind bij God is dat Hij weet van mijn strijd en als Vader Zijn armen om mij legt om mij te steunen, dus komop Jimmy, wakker worden, we moeten het zelf doen en God staat ons bij, dat is heel wat anders dan afdwingen op een te beleggen bijeenkomst, God doet het op Zijn tijd en Zijn wijze. Johanna A.
Wat jij hier schrijft herken ik, en helaas velen met mij. Zo erg als jij het hebt heb ik maar heel kort gehad maar het ligt nog altijd op de loer. vanaf mijn 16e konden wekkers mij niet wakker krijgen, kon ik de ochtenden niet aan en kon ik mezelf moeizaam aan zelfs de leukste dingen zetten. Tegenwoordig (ben nu 36 jaar) slaap ik snel in, begin de dag met een uitgebreide meditatie van een half uur gevolgd door een uur sport en daarna vertrek ik richting werk. Ik heb dit bereikt door het boeddhisme van Nichiren Daishonin in mijn leven te brengen. In 2 jaar tijd heb ik mijn leven drastisch zien veranderen en dat zal de rest van mijn leven blijven gebeuren. Ik draag geen oranje jurk, fiets graag in spijkerbroek door het Vondelpark en boeddhisten zijn niet per definitie vegetarier of geheel onthouder. Wel ben ik een half jaar geleden gestopt met roken (na 20 jaar 1 a 2 pakjes per dag) en daarmee 7 kilo aangekomen (vandaar die sportschool). Maar echt waar, als er IETS is waar ik in geloof in dit leven dat ten alle tijden werkt, steunt, stroost, hoop geeft en wat je altijd bij je hebt, dan is dat de leer van het boeddhisme en ik heb echt moeten leren dat ik dat in feite zelf ben. Als je DAT gaat beseffen, klapt je leven open. Wil je meer weten? www.sgin.org
Er is namelijk een oplossing, maar deze weg is niet eenvoudig. Ten eerste: Geloof je in God en ten tweede ben je bereid om te gaan geloven? Geen eenvoudige vraag, weet ik. Maar in Leiderdorp houden ze genezingscampagnes die gebaseert zijn op gebedsgenezing. Wie weet word je geholpen van die ellendige depressie. Depressie is een vloek die moet kwijteraken. En even serieus, niet geschoten is altijd mis. Daarom geef ik je 2 adviezen mee. Ten eerste bestel het boek (bestaat god) isbn: 90-6564-073-8, ten tweede bezoek de site van de levensstroom "www.levensstroom.nl" en bereid je voor op een onvergetelijke ervaring. Al is het maar een ervaring. Ik ben geen extreme christen. Ik deel slechts mijn positieve ervaringen van gebedsgenezing. Wat mij en God betreft is er ook hoop voor jouw! Je zult er wel wat voor moeten doen: Geloven in God. De prijs van zo'n dienst is naar eigen inzicht en je hoeft niets te betalen als je dat niet wilt. Gods zegen.
Ik heb al last van depressie zolang ik me kan herinneren. Eindelijk hebben ze verleden jaar de diagnose dystemistoornis gesteld, dat houd in dat je altijd op het randje leeft en als er dan wat gebeurd je weer terugvalt. Op dit moment worden de goede medicijnen voor me gezocht maar heeft tot nu toe geen effect. Ik ben erg in dubio of ik met Prozac moet beginnen. Ik ben bang dat ik dan in een grijze wereld ga leven dus geen pieken en dalen meer. Hoop dat ik een goede beslissing kan nemen.
Ik heb al last van depressie zolang ik me kan herinneren. Eindelijk hebben ze verleden jaar de diagnose dystemistoornis gesteld, dat houdt in dat je altijd op het randje leeft en als er dan wat gebeurd je weer terugvalt. Op dit moment worden de goede medicijnen voor me gezocht maar heeft tot nu toe geen effect. Ik ben erg in dubio of ik met Prozac moet beginnen. Ik ben bang dat ik dan in een grijze wereld ga leven dus geen pieken en dalen meer. Hoop dat ik een goede beslissing kan nemen.
Ik heb al last van depressie zolang ik me kan herinneren. Eindelijk hebben ze verleden jaar de diagnose dystemistoornis gesteld, dat houd in dat je altijd op het randje leeft en als er dan wat gebeurd je weer terugvalt. Op dit moment worden de goede medicijnen voor me gezocht maar heeft tot nu toe geen effect. Ik ben erg in dubio of ik met Prozac moet beginnen. Ik ben bang dat ik dan in een grijze wereld ga leven dus geen pieken en dalen meer. Hoop dat ik een goede beslissing kan nemen.
Ik heb al last van depressie zolang ik me kan herinneren. Eindelijk hebben ze verleden jaar de diagnose dystemistoornis gesteld. Dat houdt in dat je altijd op het randje leeft en als er dan wat gebeurt, je weer terugvalt. Op dit moment worden de goede medicijnen voor me gezocht maar heeft tot nu toe geen effect. Ik ben erg in dubio of ik met Prozac moet beginnen. Ik ben bang dat ik dan in een grijze wereld ga leven dus geen pieken en dalen meer. Hoop dat ik een goede beslissing kan nemen.