Gezondheidsplein.nl

Snelzoeken

Man » Mijn verhaal

	Mijn verhaal Ik ben chronisch depressief Karl (28) lijdt al 12 jaar aan een chronische depressie. Hij heeft al veel tegenslagen moeten verwerken, maar hij wil de moed niet opgeven. "Al vanaf m'n zestiende - ik ben nu 28 - heb ik last van een chronische depressie, die op gegeven ogenblikken heftige opstoten heeft. Dit leidde ertoe dat ik m'n normale schoolse carrière heb moeten onderbreken (ik volgde Klassieke Humaniora, Latijn-Grieks) en ben "afgezakt" naar de absolute tegenpool, het BSO, waar ik het diploma van slager behaalde. Tussen de schommelingen in mijn innerlijke door was ik er wel in geslaagd om dit diploma te behalen, en dit vooral op pure wilskracht, die me vaak zoveel energie kostte dat ik er fysiek volledig onderdoor ging. Omgevingsfactoren (dominante moeder, overbescherming, afwezige vader) en een korte maar hevige toxicomane periode leidden tot de ontwikkeling van neurosen en gedragsstoornissen. Na mijn middelbare opleiding wilde ik terug de draad oppakken met m'n vorige leven, en via een 7e jaar behaalde ik een A2, wat de poorten openzette voor hoger onderwijs. In die periode voelde ik mij vrij sterk en ging van de medicijnen af. En toen stierf mijn oom aan kanker, de oom bij wie ik een jaar had mogen inwonen omdat die wél inzag dat de thuissituatie een negatieve invloed had op m'n geestelijke gezondheid. Ik ben toen een fake zelfbeeld gaan voorspiegelen aan de anderen, was een soort cynische versie van mezelf, en gek genoeg, vond m'n familie die 'ik' beter dan de vorige... Ongeveer tegelijkertijd leerde ik m'n latere echtgenote kennen, en zij heeft me uiteindelijk zover gekregen om definitief de band met mijn familie door te knippen en bij haar te gaan inwonen. Op dat moment werd ik van de ene dominerende situatie in de andere gedropt, alleen had ik het zelf niet door. Ik verzeilde bij een psychiater die enkel notities maakte en me pillen voorschreef, maar bleef quasi overeind (de "fantoompijn" die ik voelde door de breuk met m'n 'roots' zou spoedig wel overgaan). Toen brandde de zaak van mijn aanstaande schoonouders af , op het ogenblik dat m'n verloofde er aan het werk was. Die brand en de naschok ervan heeft diepe wonden in mezelf geslagen, en An stelde dan ook voor om de psycholoog te blijven consulteren. We huwden. Ik kwam door m'n huwelijk terecht in het wespennest dat mijn vrouws familie was, en in de conflictueuze situatie en spanning tussen schoonpa & -ma. Omdat laatstgenoemde nu een soort van mannelijk tegengewicht in huis kreeg, zodat hij m'n vrouw en schoonmoeder niet zomaar meer om de minste reden kon ineentimmeren, reageerde hij zijn frustratie op mij af, en telkenmale werd er dan van mij geëist dat ik mij ging verontschuldigen bij hem "omdat ik hem had geërgerd". Ik ben er letterlijk ziek van geworden, en de klierkoorts op m'n 25e heeft me dan helemaal de das omgedaan. Onze eersteling was een half jaartje oud, en ik combineerde twee parttime jobs om zoveel mogelijk zelf voor Thomas te kunnen zorgen. Plots was ik een slappe vod, futloos en leeg en werkonbekwaam. Dit alles, gecombineerd met een té vroege werkhervatting en het feit dat m'n vrouw een tweede kind wilde en ervan in blijde verwachting was (terwijl ik er nog niet klaar voor was), leidde tot een ernstig tentamen, waar ik letterlijk door het oog van de naald ben gekropen. Na een korte opname in een PAZ-afdeling, werd ik door mijn dokter weer naar huis gestuurd, en m'n vrouw en schoonmoeder beloofden me dat ik het nu wel wat minder te verduren zou krijgen. Maar de situatie escaleerde eerder dan te normaliseren, en ik werd echt een schaduw van mezelf. Alcohol, vreetbuien en de medicatie die ik binnengelepeld kreeg, dreven me helemaal in een hoekje, en het feit dat ik tegen de wil van mijn vrouw toch opnieuw mijn familie had "heropgevist", leidde tot een hoogspanningssituatie... Op een gegeven ogenblik ben ik dan in een helder moment naar m'n huisdokter gegaan, en die heeft me terug naar de PAZ gestuurd. Mijn vrouw was razend, wilde een lange opname, maar ik wilde niet bij m'n toenmalige dokter blijven, te meer omdat die PAZ-afdeling echt niks meer te bieden had dan pillen en 'infantiele' ergotherapie, gedurende max. 1u/dag. Zo kwam ik dan terecht in een gespecialiseerde universitaire kliniek, waar ik bijna een jaar doorbracht. De "betere" ik kon onder grote reserve van m'n vrouw naar huis, maar in feite hadden de 11 maanden opname haar al op solitair denken gezet. Enkele maanden werkloos wezen later, vond ik een job in de interne sales van een grootdistributeur in verswaren, maar die job vergde veel van mij. Lange dagen, weekendwerk... En op de dag dat ik werd weggesaneerd als jongste sales-man, heeft m'n vrouw mijn koffers gepakt en in me koudweg op straat gezet. Nu heb ik terug de draad op proberen te pakken in de boezem van m'n familie, ben ik nog steeds werkloos en ben pas geopereerd aan de blaashals. Ik ben nu nog geruime tijd werkonbekwaam, kronkel van de pijn en ben op de koop toe nog impotent geworden van de operatieve ingreep. Ik probeer het leven positief te benaderen, maar kan niet zonder zware medicatie. Maar ik laat de moed niet zakken, ze krijgen me niet klein, want ik wil mijn twee kids gelukkig groot zien worden! Bedankt dat ik m'n verhaal 'ns mocht doen!" Help ons de informatie verbeteren! Om zo goed mogelijk aan de vraag van informatie te kunnen voldoen, willen we graag weten hoe u over de tekst van deze pagina denkt en of u tips heeft om deze informatie en onze website te verbeteren. Help ons de informatie over deze pagina te verbeteren en vul deze enquete in! Gezondheidsplein

	Advertentie
	Reacties: Boarder-liner Mijn probleem is ontstaan op een engelse kostschool in Tanzania rond 1960 Mijn ouders vertelde mij op een dag dat ik naar Boarding School ging en een Big Boy zou worden Ik ben nu zestig en ik ben inderdaad een Big Boy Op kostschool werd iedereen gestript van z’n identiteit en in een keurslijf geperst Er waren vier gescheiden dormitories (slaapzalen) voor jongens en meisjes Livingstone kleur Geel Buron kleur Groen Stanley kleur Blauw Wellington kleur Rood Binnen de Dorm’s waren er “wachters” Monitoren en Prefecten Monitoren hadden de taak op te letten of er kattenkwaad werd uitgehaald en brachten verslag uit bij de Prefecten die op hun beurt rapport uitbrachten bij Matron Matron was een manager die de Dormitory in het gareel hield Een mooie maar O zo kille vrouw Als je aan de beurt was dan kreeg je Six of the Best Na het gemeenschappelijk baden droogde je jezelf zo goed mogelijk af en ging dan gebukt staan zodat Matron met een linnen tennisschoen zes ferme tikken kon geven op je achterste De overige slaapzaal genoten lachten je dan uit om in een goed blaadje te komen bij Matron Ik leerde heel snel dat ik door vriendjes te worden met de Prefecten onder de meeste straffen kon uitkiomen Ik kroop dan na Lights Out naar het bed van een Prefect en verleende dan handdiensten Zeg maar gewoon Pik Wrijf spelletjes Godzijdank nooit penetraties Je verbleef gemiddels drie tot zes maanden op Boarding School en mocht eens per jaar naar huis Mijn Boarding School was in Mbeya en mijn ouders woonden in Mtwara De afstand was zo groot dat we met een locale lijndienst vlogen in ouderwetse twee motorige Dacota’s Ongemerkt heb ik om te overleven op mijn kinderlijke manier een Strategic Survival Personality ontwikkeld Ik leerde mezelf gewenst gedrag aan en ontwikkelde een mechanisme waardoor ik mezelf kon afsluiten voor de eenzaamheid en vooral pijn dat ik voelde doordat ik mijn ouders miste Brieven die we schreven werden gecensureerd en ik leerde mezelf aan om standeerd brieven te schrijven waarin vooral stond hoe leuk het daar was Eigenlijk ontkende ik mijzelf en construeerde een namaak mannetje met een soort software programma Ik werd totaal namaak Toen ik ongeveer tien was stuurden mijn ouders mij naar Nederland waar ik bij mensen in de kost kwam De reden was dat er geen middelbare scholen waren waar ik naar toe kon in Tanzania Mijn vader was havenmeester in Mtwara en mijn ouders bleven daar dus wonen Ik ben een keer met de grote vakantie vanuit Nederland naar Mtwara gevlogen en de vakantie was eigenlijk niet meer dan dagen aftellen Nog maar 6 weken Nog maar zes dagen Nog maar één nacht slapen en ik ging weer de donkere put in Der mensen waar ik inwoonde bedoelden het wel goed maar ik had mij emotioneel al afgesloten om niet teleurgesteld en gekwetst te kunnen worden Op een dag kwam een nederlandse Tante bij mij op bezoek en vertelde dat mijn vader in Mtware was gestorven Ik liep naar mijn zolder kamertje en de allerlaatste deur in mijn hart ging dicht Mijn hart was definitief gebroken Vanwege finaciële redenen kon ik de begrafenis niet bijwonen en ik heb nooit afscheid kunnen nemen van mijn vader Na een paar maanden kwam mijn moeder naar Nederland en ik hoopte dat ik eindelijk weer een thuis zou krijgen Mijn moeder kon dat niet Ze gleed langzaam af en werd een alcoholiste Haar man was gestorven Over mijn vader werd eigenlijk nauwelijks gesproken Mijn moeder was steeds meer met occultisme bezig en ik nam haar donkere interesse over Haar drankgebruik ook Toen ik zestien was dronk ik al dagelijks zes halve liters en zakte voor de U.L.O. Ik werd jongste bediende bij diverse firma’s en leefde in mijn eigen fantasie wereldje Zo gleden de jaren langzaam voorbij en ik trouwde en kreeg twee zoons Ik heb het huwelijk letterlijk verneukt en had talloze sexuele relaties met vrouwen Zo voelde ik me de Bink en daar ontleende ik mijn sociale status aan Ik stond er niet bij stil dat sex een middel was geworden om vrouwen aan mij te binden en dat mijn sexuele ontwikkeling ernstig was vestoord op kostschool Zeven jaren geleden ontmoette ik een vrouw waar ik voor het eerst echte liefde voelde Ik liet haar tot op de bodem van miijn hart binnen en zij raakte mij op een plek waardoor ik mij honderd procent opende Ik noem haar de liefde van mijn leven en zij heeft mijn leven drastisch veranderd Ik vergeleek mijzelf met Pinnokio en zij was mijn Blauwe Fee Zij kon het emotioneel niet aan om met mij verder te gaan want zij zag dat ik van binnen te beschadigd was om er honderd procent voor haar te zijn Zij stelde een Time Out voor met volledige radiostilte Ik flipte ontzettend en ging totaal kapot Drank drank drank Na verloop van tijd vroeg ik hulp en kwam bij een Zelf Konfrontatie Psycholoog terecht Hiij leerde mij naar miijn gedrag te kijken en ik dacht dat het steeds beter met mij ging De liefde van mijn leven en ik hebben elkaar vanaf 2007 lang niet gezien en begin 2009 kregen we weer contact via Emails en telefoongesprekken Ik geloofde werkelijk in een herstel van onze relatie maar zij wilde alleen vriendschap Ik had een geheime agenda en geloofde dat wanneer we met elkaar eenmaal vaker zouden daten er vanzelf een vonk over zou springen en dat er opnieuw iets moois zou ontstaan Toen op een verschrikkelijke dag vertelde ze dat ze een ander had ontmoet Weer viel ik in het zwarte gat Panische verlatingsangst en mijn reaktie was van een kind dat probeert het noodlot af te wenden om niet opnieuw de trauma te herbeleven van afgewezen te worden Alle pijn en angst vanuit mijn kostschool periode kwam in alle hevigheid terug en ik had het gevoel in de hel te zijn beland Ik zocht direct hulp bij een Coach die provocatieve therapie toepast Er gebeurde iets schokkends Ik merkte dat ik vanuit mijn authenticiteit kwa gevoelens over een grens gleed waarvan ik me nooit eerder reliseerde dat het er was Ik gleeds naadloos naar mijn ingesleten beheersings strategie en ik merkte dat ik me opeens onecht voelde in mijn reakties Ik was aan het onderhandelen over mijn gevoelens Dat was onthutsend want ik besefte voor het eerst in mijn leven dat ik in mijzelf een pseudo persoonlijkheid had ontwikkeld met een eigen besturingssysteem Het was alsof ik op een flinterdun laagje ijs stond Hoe echt of hoe on-echt ben ik nu eigenlijk wel ? Ik moet nu heel goed naar mijn hart luisteren en heel kritisch naar mijn primaire reacties kijken Op het moment dat het van binnen on-echt aanvoelt zal ik moeten zorgen dat ik naar mijn authentieke ik terug keer Wat ooit is aangeleerd kan ook afgeleerd worden Gisteren gebeurde er iets heel aparts Ik kwam bij een supermarkt een hartstikke leuke vrouw tegen en we hadden meteen een klik Zij stond bij de wijn afdeling en kon kennelijk geen keuze maken Ik ben een door de wol geverfde (ex) alcoholist en ik prees een Suid Afrikaans wijntje aan voor twee euro Zij nam mijn tip aan en deed twee flessen in haar wagentje Ik had bij haar precies hetzelfde gevoel als toen ik de liefde van mijn leven voor het eerst ontmoette Vlinders We hebben even gepraat en ik weet hoe zij heet Misschien kom ik haar daar wer een keer tegen Ik hoop het want ik wil meer over haar weten Het is namelijk zo dat als zij mij net zo leuk vindt als ik haar, dan aarzel ik niet en ik denk ik dat ik mij opnieuw helemaal zou kunnen openen kwa gevoelens Het venijn is echter dat ik op dit ogenblik van binnen een granieten bal in mijn maag voel Ik ben depressief en dat duurt al zo lang als ik mij kan heugen Het doet pijn van binnen en ik ga aanstaande dinsdag naar mijn dokter om te vragen of er een scan kan worden gemaakt van mijn buikholte Zou er door mijn drankmisbruik iets kapot zijn van binnen ? Zolang ik dit depressieve gevoel houd zal ik nooit een relatie kunnen opbouwen met een vrouw Drie jaren terug ben ik door Ggnet onderzocht en heb op alle vragen eerlijk antwoord gegeven omdat ik aan mezelf wilde werken Ik kreeg het stempel Boarderliner met Narcistische trekken Ik heb dus de VERS training gevolgd maar herkende mezelf niet in de leerstof Bij mij was het niet een kwestie van goede dagen en minder goede dagen maar één lange aanhoudende gevoel van hopeloosheid en somberheid Op een dag kwam ik op een site over Boarding School Survivors Daar herkende ik mijzelf helemaal in Boardingschoolsurvivors.co.uk Helaas is het verschijnsel Boarding Schools in Nederland niet bekend en ik kan me niet veroorloven om naar Engeland te gaan om daar behandeld te worden Ik heb een aantal afirmaties uitgeprint en telkens weer aangepast tot ik wéét dat ik meen wat er staat Wat ik als kind heb aangeleerd zal ik nu moeten afleren Gaat een tijdje duren denk ik maar ik weet dat ik het kan want ik bevrijd mezelf van aangeleerd gedrag dat mijn leven wel vijtig jaren heeft beheerst Je bent nooit te oud om te leren Ik wil me gelukkig voelen in mezelf en met mezelf Misschien een relatie krijgen met het mooie vrouwtje Ik ga ervoor 22-08-2010 Boarder-liner H.M. Lubach Ik zou deze mijnheer wel een knuffel willen geven! Kop op!! Maikel Ik heb zojuist voor het eerst in een periode van depressie op internet gezocht waar dit vandaan kon komen. Ik kwam uit bij een lijstje met symptomen van chronische depressiviteit en tot mijn (gedeeltelijke) verbazing leek dit verdacht veel op waar ik last van had. Ik ga al een tijdje naar de psycholoog, dit omdat mijn ouders al dachten dat er iets niet lekker liep bij mij. Ik denk dus dat ik met de psychologe ga praten over wat ik denk dat er aan de hand is. We zullen zien wat er uit komt en bedankt voor het delen van je verhaal. Ik weet misschien in minder ernstige mate wel wat je doormaakt, en wens je er erg veel sterkte mee. Maikel Ik heb zojuist voor het eerst in een periode van depressie op internet gezocht waar dit vandaan kon komen. Ik kwam uit bij een lijstje met symptomen van chronische depressiviteit en tot mijn (gedeeltelijke) verbazing leek dit verdacht veel op waar ik last van had. Ik ga al een tijdje naar de psycholoog, dit omdat mijn ouders al dachten dat er iets niet lekker liep bij mij. Ik denk dus dat ik met de psychologe ga praten over wat ik denk dat er aan de hand is. We zullen zien wat er uit komt en bedankt voor het delen van je verhaal. Ik weet misschien in minder ernstige mate wel wat je doormaakt, en wens je er erg veel sterkte mee. sabine ik ben zelf ook chronisch depressief, maar ik vind wel dat je jezelf heel erg als slachtoffer ziet en dat alles aan iedereen ligt behalve aan jezelf. je kunt je omgeving niet veranderen, wel jezelf. en je slachtoffer voelen helpt ook niet om beter te worden. sabine Nora hallo Karl, ik ben Nora 1ste jaars verpleegkundige en we hebben jou verhaal als casus genomen. ik zou graag willen weten hoe het nu met je gaat, of het al beter met je gaat en of je misschien hulp hebt genomen? en nog veel meer eigenlijk, zou je contact op willen nemen ? met vriendelijke groet Nora erene Wat heb je een hoop meegemaakt voor zo'n nog jonge man. Veel pech ook. Goed dat je blijft zien waar je 't voor doet. Misschien leidt je een leven wat niet bij je past en zou je minder eisend voor jezelf kunnen zijn. Als je doet wat je aankunt ervaar je grip op je eigen lichaam en geest en straal je dat ook naar buiten uit. Je weet dan je eigen grenzen en geeft die aan zo wordt je geen speelbal. Wees niet bang om je EIGEN leven te leiden als dat betekent dat je wat vaker tijd alleen (met jezelf) zal doorbrengen. Begin nu met aftasten waar je eigen grenzen zijn. Maak contact met je lichaam (koester jezelf) misschien kun je yoga of tai chi of een andere vorm van lichaamsbeweging gaan doen waarbij het innerlijk belangrijk is. Er staat geen datum bij je verhaal dus schrijf nog eens hoe het gaat! Ben je al eens getest of je ADD (een vorm van ADHD AD/HD) hebt? zeno Lees eens het boek: zelfhypnose, de verandering in jezelf van Rob van der Wilk En kijk dan eens op de website: www.aurelis.org
	Meer verhalen... Lang zoeken Cholesterol Onder hypnose Diabetes en erectiestoornissen Leven met depressies "Ik was vierentwintig uur per dag met gokken bezig" Leven zonder heup "Ik durfde niet eens te slapen" Eindelijk verlost van mijn plasproblemen Plasklachten bij mannen Help, ik word kaal! 'Al jong kreeg ik last van nadruppelen'