ik heb zelf geen eet probleem, maar ik vind het zo erg dat ik mijn hele klas erop wil wijzen dat het een hele erge ziekte is en dat meiden in de pubertijd snel kwetsbaar zijn. Bijvoorbeeld als je tegen een meisje zegt, je bent dik, dan denkt ze meteen dat ze dik is en dan wil ze afvallen. Dat maakt haar onzeker. Ik ga hier mn spreekbeurt over houden in de klas, dan hoop ik dat ze weten wat anorexia nervosa is. Ik hou me er mee bezig en vind het heel erg.

Heb anorexia gehad, vanaf mijn 13e jaar tot mijn 25ste jaar. Ik heb geluk want ligt ver achter mij, maar kan er nu pas over praten (schaamte). Oorzaak zijn jeugd trauma's, heel heftig. Ik haatte mezelf, het heeft lang geduurd om weer van mezelf te houden. Denk dat de wil om te leven me in leven heeft gehouden. Heb me laten opnemen toen ik heel mager was. Na een jaar mocht ik doorvoed weer de maatschappij in. Ik wilde nooit meer in dat rot hokje. Het heeft mijn halve leven gekost en heeft net zoveel tijd nodig om te leren leven. Zoals ik nu bekijk, was het niemands schuld, het had mij in de macht. Ik was bijna dood, weet je. Toch heeft dat rotte hokje met sondevoeding mij gered, want zonder dat was ik nooit zoveel aangekomen. Ik heb nog steeds nare gedachten aan dat rotte hokje, maar het heeft wel mijn leven gered, dat besef ik nu.

Het is een rotte en lastige ziekte, want ook al heb ik het jaren geleden gehad, heb ik niet de waarheid in pacht. Maar ik weet wel dat het goed is om jaren op een gezond gewicht te zijn. Om te veranderen en anders naar jezelf te kijken. Ik denk dat het net zo lastig is als alle andere verslavingen en net zo dodelijk. Maar weet je, wat heb je te verliezen.........behalve je leven. Klinkt makkelijk maar is het niet, ik knok nog steeds om problemen op te lossen (ook al ben ik op gewicht), maar ik geef niet op. Vecht niet voor leven, maar knock ervoor. Het stomme is dat ik de eerste 6 jaar mezelf heel rot voelde (toen ik op gewicht was) echt niet tof, dikke depressie, maar daarna ging het beter. Ik vind het leven geen makkie, maar ben er wel blij mee. Het stomme is dat ik pas sinds een jaar of vijf besef dat ik best een mooie vrouw ben en ik met mezelf uit de voeten kan. Waarom ik dit schrijf...........ik hoop dat iemand toch doorzet als die de moed verliest. Want opgeven kan altijd nog. Niet voordat je echt alles geprobeerd hebt, geef niet op. Tegen angst niet vechten, overwin het. Niet makkelijk, een levenswerk, zoiets ongeveer.

hoi ik ben een meisje van 12,5 en weeg 50 kilo. ik wil graag afvallen en spuug daarom mijn eten uit. mijn broertje heeft een soort laxeerpillen (die heeft mijn moeder voor hem gekocht omdat het nodig was.) maar die heb ik heel vaak ingeslikt. eerst weegde ik 55 kilo en toen 50 kilo. alleen ik wil graag nog meer afvallen en dan gezond als iemand tips voor mij heeft wil je die dan a.u.b. sturen (gewoon reageren na mij) bedankt! xxmij.

Hallo, ik ben celine en ben een meisje van 15 jaar en heb ook anorexia. Ik heb dit al van mn geboorte en heb nu een probleem, ik kan nimmer naar school omdat ik nergens binnen mag. Wat of hoe moet ik doen? Graag berichtje terug groetjes celine

Mijn nicht heeft anorexia maar ik weet niet wat ik moet doen kan iemand mij helpen? Ikzelf ben 13 en ik had laats bij haar gelogeerd maar ze wou niet eens een halve aardappel opeten. Ze sneed hem in duizenden stukes en schoof het toen wat heen en weer. Ik weet echt niet eens zeker of ze ooit nog beter wordt. Help mij alsjeblieft, wat kan ik als nicht doen?

Wat ontzettend knap trouwens Andrea dat je zelf weet dat je er voor moet vechten. Mijn nichtje gaat vandaag naar de kliniek ze wil niet, is er dan wel kans dat ze gaat in zien dat ze er tegen moet vechten. Het is inderdaad echt een rot ziekte! Het moeilijke is dat jullie het zelf moeten doen. Heel veel sterkte er mee

Ongelooflijk mijn nichtje van 10 jaar heeft anorexia en als familie sta je met de rug tegen de muur. Wil er alles wel voor doen zodat ze beter wordt. Ben ontzettend bang. Heeft iemand tips?

lieve mensen
ik wou even zeggen dat ik jullie allemaal heel dapper vind dat jullie hier zo openhartig over durven te praten , ik hoop voor jullie allemaal dat jullie deze vreselijke ziekte zullen overwinnen ook al snap ik dat het heeeeeeeeeeel moeilijk is.
graag zou ik mensen met anorexia willen steunen en helpen om te vechten
ik wens jullie allemaal heel veel sterkte en kracht toe
groetjes melissa

Ik heb een filmpje van anorexia gezien:IEEEEEEEEEEEEEEEEEEEP. iK HOOP DAT HET JE LUKT.

hoi andrea
ikben zelf 36 jaar en vecht al 22 jaar tegen deze vreselijke ziekte en inderdaad ik met het met je eens..........zoek zo snel mogelijk hulp, echt want hoe langer je gevangen zit in het monster van anorexia hoe moeilijker het is hieruit te komen.

groetjes simone

ik moest voor school informatie over anorexia opzoeken en kwam op deze site uit.En toen las ik dit bericht.Ik vind het heel moedig van haar dat ze hulp zoekt en dat ze voor haar 2 jongens blijft vechten.En ik denk dat mensen met een eetstoornis na dit te lezen ook wel iemand kunnen bedenken om voor te vechten.Al is het maar iemand van de buren.Dus daarom hoop ik echt dat mensen met een eetstoornis genezen.

Sommige reacties op deze website vind ik zó moeilijk. \"Ik weeg zus of zo, heb ik anorexia?\" is er zo één. Anorexia zit niet alleen in je lijf, anorexia zit veel meer in je hoofd. Sommigen (zoals ik) zijn fysiek genezen (door het werk van een kliniek) maar in hun hoofd nog net zo hard aan het vechten met eten.

Het is een ontzettend onbegrepen ziekte. De opmerkingen die je zo vaak krijgt: \"Gewoon eten, dan komt het goed.\" Dat eten is juist zo moeilijk. Daarmee komt het helemaal niet goed.

Voor degenen die wel eens wat meer zouden willen horen van een ervaringsdeskundige:
littlepinklady89@hotmail.com

ik ben eeneiige tweeling en mijn tweelingzus worstelt al een aantal jaar met deze ziekte.
Anorexia is idd verschrikkelijk, maar het gezin lijdt net zo erg als de patient zelf.
Mijn zus heeft veel dingen kapot gemaakt en zelf heeft ze dit niet eens door. Ik heb zoveel voor haar gedaan en heb nooit dankjewel gehoord. Ik weet wel dat dit bij de ziekte hoort maar Alles draait om mijn zus! Ik word er gek van!
De relatie tussen ons is op zijn dieptepunt en ik kan haar soms niet uitstaan en schaam me voor haar!
Ik lijdt net zo hard alsmijn zus, alleen dan in stilte!

Hoi,
Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben juf op de basisschool en wil graag kinderen helpen die een eetprobleem of eetstoornis hebben. Daarvoor heb ik jullie hulp nodig! Alleen jullie weten hoe je door een juf/meester of anderen om je heen geholpen willen worden! Ik ben op zoek naar kinderen die op de basisschool zitten en ervaringen hebben met het niet willen eten! Dan kan de eetstoornis anorexia zijn, maar kan ook gaan over een eetprobleem dat je een tijdje om een bepaalde reden niet (genoeg) wil eten.
Ik wil graag wat weten over de onderstaande vragen.

Wat helpt kinderen op de basisschool om te gaan met het niet willen eten?
Hoe ervaar je zelf op dit moment het niet willen eten?
Welke oplossingen zie je zelf voor het niet willen eten?
Welke houding wens je van de leerkracht, ouders of anderen om je heen?

Ik hoop op antwoorden op bovenstaande vragen.
Daarbij zou het geweldig zijn als je een stukje wil schrijven over de voor jouw meest ideale situatie wat betreft je eetgewoontes. Stel er zou een wonder gebeuren, je wordt \'s ochtends wakker en je hebt je nog nooit zo goed gevoeld! Wat zou er dan anders zijn? Heb je al wel eens een stukje van dit wonder meegemaakt? Wat deed je toen? Wat deden anderen toen?
Uiteraard mag dit anoniem gebeuren.

Ik hoop op reacties!Hopenlijk kan ik kinderen in de klas helpen dankzij jouw medewerking/hulp!
Alvast bedankt!

Juf I.

Hallo ik ben Esmee Overbeek, ik zit in groep 8 en ik hou mijn spreekbeurt over anorexia omdat ik het een afschuwlijke ziekte vind. Ik weet jammer genoeg niet zo veel van anorexia en ik zou graag wat mee infomatie willen hebben. zou u mij willen helpen? Ik zou het erg aardig vinden. xx Esmee ps: veel beterschap met uw ziekte!

Dag Andrea

Ik ben bezig met een documentaire foto serie over mensen met Anorexia. Dit doe ik om men er bewust van te maken wat de ernst is van deze ziekte. Graag zou ik contact met je willen opnemen hier over.

Als je interesse hebt zou je mij kunnen contacten? Ik wil graag jouw verhaal horen en de beelden vanuit jouw perspectief maken!

Mijn email is: info@angelatellier.com


Groetjes Angela Tellier

pff wat erg..
ik heb zelf een vriendin met anorexia en nu sluit ze zich van iedereen af en ik weet niet meer wat ik moet doen
groeten jetta

hallo ik ben abi,
ik houd mijn werstuk over anorexia en ik wil graag een interview doen met iemand die het heeft of had !
alleen begrijp ik dat het best moeilijk is om het te vertellen.
naja ik hoor het wel.
xx.

hey iedereen!
Mijn naam is Anna,
ik doe voor school een project over anorexia,
nu zeg ik niet dat iedereen dit heeft hier,
maar als er iemand beried zou zijn om anoniem met mij een intervieuw te doen,
wat dan ook gewoon gebeurd via hotmail,
stuur dan als je wilt een mailtje naar ;
anoniempraten@hotmail.com,
en dan spreken we daar wat verder af over details.
Groetjes

Wie heeft er hulp gezocht?
helpt het??
nou jaa laat maar een reactie achter!