Ik schaamde me voor mijn urineverlies
Erika (46): "Als ik terugkijk is het een aantal jaar geleden al begonnen: soms verloor ik ineens een drupje urine. Dat kon bijvoorbeeld gebeuren als ik thuiskwam en nodig moest plassen, maar dan toch nog eerst mijn fiets in de schuur moest zetten, sleutels zoeken en zorgen dat ik op het toilet kwam. Eigenlijk viel het niet zo op, want ik gebruikte altijd al inlegkruisjes en die vingen dat ene drupje urine ook wel op. Wel zorgde ik op een gegeven moment ervoor dat ik altijd een schoon inlegkruisje bij me had, want urine heeft toch een wat sterkere geur en ik was altijd bang dat mensen dat zouden ruiken. Maar het laatste jaar is het langzaam erger geworden: de drupjes werden plotselinge scheutjes. Ik kon er niks aan doen om het tegen te houden en het overkwam me steeds vaker dat het inlegkruisje niet voldoende was. Toen ik de eerste keer mijn ondergoed stond uit te wassen omdat het nat was geworden moest ik wel even slikken. Ik was verdorie toch nog niet op een leeftijd dat je hier last van kreeg! Dit soort problemen kende ik alleen van vrouwen die net bevallen waren of van dames op hoge leeftijd. Later kwam ik er pas achter dat maar liefst 1 op de 4 mensen van boven de 35 last heeft van urineverlies. Maar ja, je spreekt met vriendinnen wel over intieme dingen als bevallingen, relaties of menstruatie, maar dit is toch een onderwerp wat niet gauw ter sprake komt. Ik schaamde me er dan ook best wel voor. De enige die er iets van wist was mijn man en dan nog hield ik het ook voor hem liever zo veel mogelijk verborgen. Het werd zelfs zo erg dat ik mijn bezigheden op het urineverlies ging afstemmen en dat ik overal waar ik kwam precies wist waar het dichtstbijzijnde toilet was. Toen het echt niet langer ging ben ik naar mijn huisarts gestapt. Zij heeft onder meer mijn urine onderzocht op infecties. Dit bleek goed te zijn en ook anatomische problemen zoals een verzakking waren niet aan de orde. Mijn huisarts adviseerde me om mijn bekkenbodemspieren te gaan trainen en om over te stappen naar speciaal opvangmateriaal voor urineverlies. Dat laatste daar zag ik toch wel tegenop. Ik bedoel; iedere vrouw koopt maandverband of inlegkruisjes, maar dit was voor mijn gevoel toch iets heel anders. Inmiddels ben ik wel blij dat ik toch de stap genomen heb. Ik had in mijn hoofd dat het hele dikke verbanden zouden zijn, maar dat valt heel erg mee! En je merkt toch ook wel dat dit materiaal anders is dan een maandverbandje; het vangt het vocht veel beter op en ik heb nu nooit meer last van ongelukjes of angst dat mensen iets zullen ruiken. Bij de apotheek waar ik het haal weten ze ook wel dat dit toch een gevoelig onderwerp is en verpakken ze het keurig in een discreet tasje, zodat niet alle andere klanten meekijken. Mijn bekkenbodemoefeningen werpen nu ook vruchten af, ik heb het idee dat het toch beter beheersbaar is nu. En ik voel me een stuk minder onzeker! Waar het eerst mijn hele dag beheerste, gebeurt het nu dat ik er helemaal niet meer aan denk. Natuurlijk blijft het een lastig probleem, maar als je jezelf over een paar drempels heen helpt dan valt er toch heel goed mee te leven. Dus dat zou ik andere vrouwen die hiermee tobben willen meegeven: blijf er niet te lang mee lopen, ook niet als het "maar een paar druppeltjes" zijn, laat je goed adviseren en gebruik het materiaal dat het beste is voor het probleem!" Meer informatie over: Incontinentie.
Hij geeft onnodig vaak een signaal af dat ie "vol" zit. Of leegt de blaas te snel, waardoor je niet genoeg tijd hebt om de wc te halen.Benieuwd welke symptomen op een overactieve blaas kunnen wijzen?
Nou, dan ben jij nog wel een gelukkige.. want ik heb iets heeeeeeel en dan wel heeeeel ergs mee gemaakt..!! Ik ben 20 en ik ben nog nooit zwanger geweest. Mijn probleem begon met het te vaak op het wc zitten. Ik kwam er net uit en voelde dat er nog een paar druppels er uit moest dus ging ik altijd weer terug zitte. Nou later veranderde dat in een situatie, dat als ik naar de wc moest, dat ik dan wel moest rennen want de begin druppels kon ik niet zo goed inhouden. Nou dat was dan dus iederekeer een paar druppels plassen voordat ik op de wc zat. En dan was het ergste gebeurd..!!!! Ik had met deze jongen al 2 keer eerder afgsproken, samen wat gedronke. enzo.. en toen heb ik dus met onze derde date helemaal tot het volle in mijn broek geplast en dat was op straat. Ik hield het zooo lang vol en toen liep ik net naar de wc en kon het helemaal niet meer inhouden.. ik dacht oke dan maar paar druppels tot ik op de wc zit, maar nee hoor na de paar druppels kwam de rest ook al uit en ik kon het gewoon helemaal niet stoppen! En nu schaam ik me er zooo erg van. Ik ben nog niet bij de dokter geweest maar ik denk dat ik dat wel moet doen. Alleen ik ben nog wel 20 en ik draag ook wel strakke broeken, als ik in zo\'n luier loop dan is dat dus best wel te zien neem ik aan.. dus ik weet echt niet wat ik moet doen :(
nancy
als ik hoest heb ik ook urineverlies en draag ook altijd inlegkruisje ik vind dat erg beu ben pas 42 jaar en wat houd bekkenbodemoefeningen in
Petra
Ook ik had al enkele jaren last van stress incontinentie, dat steeds erger werd. Vooral bij springen hoesten en vooral niessen. Ik heb een TOTbandje laten plaatsen en ik kan alles weer. En bij het plassen, vrijen enz heb ik nergens last van. Een kleine ingreep en het grote probleem is opgelost. Een echte aanrader.
Reni
Urineverlies is een heel vervelend kwaaltje ik moest er altijd rekening mee houden.Het begon een jaar of 15 geleden met een druppeltje af en toe ,vooral met lachen hoesten of tillen, langzaam aan werden het druppel of scheutjes.Na een onderzoek in het ziekenhuis werd stressincontinentie graad 2 vastgesteld,advies eerst met bekkenbodemoefeningen beginnen, daarvoor moest ik een keer per week naar een speciaal opgeleide fysiotherapeut en dan thuis iedere dag oefenen, het werkte wel een beetje. het vervelende is dat de oefeningen wel iedere dag gedaan moeten worden,wordt het een tijdje niet gedaan is het weer van voor af aan beginnen.Door de oefeningen kreeg ik heel veel last van spierpijnen in billen en bovenbenen en met het ouder worden en de overgang werd het toch nog erger ook. Op het laatst liep het gewoon weg met van een stoep afstappen of met gewoon wandelen.Ik gebruikte Tena verband maar dat was ook soms helemaal doorweekt.Ik ben nu 4 jaar geleden geholpen met een bandje om de urinebuis , en het plassen is wat moeilijker geworden je moet er de tijd voor nemen en soms voor het laatste beetje even krom staan.Ik heb nooit een seconde spijt gehad want sinds die ingreep kan ik alles weer zelfs met tennisen geen druppeltje en de operatie is maar een dag ziekenhuis.
Gerdie Rutjens
Gerdie (45) Ook ik heb al zeker een jaar last van urineverlies. Ik ben bij de huisarts geweest en die zei mij dat ik geen verzakking heb. Hij zei mij om oefeningen te doen. Dit heb ik een tijdje gedaan, maar op een gegeven moment ben ik er mee gestopt. Ik kreeg er kramp van in mijn billen. Ik vind het erg lastig dat ik urine verlies. Vooral als ik sport. Dan moet ik tussendoor een nieuw verbandje wisselen. Af en toe probeer ik zonder verband, maar dan gaat het fout wanneer ik hard moet lachen of als ik hoest of nies. Ik vind dit een heel vervelend iets. Misschien komt het ook doordat ik al met de overgang bezig ben.
Lisette
Ik heb ook urineverlies. Al vanaf mij kindertijd, alleen wordt het nu steeds erger. Zo erg dat je het echt zag. Ik krijg urineverlies na het lachen. Ik kan nu niet eens meer lachen. Het is gelukkig niet altijd. Maar je weet nooit wanneer het wel is. Ik ben naar de dokter geweest. Ik heb oefeningen gekregen. 2x per dag een bal tussen je knieen en dan je knieen samen knijpen. Ondertussen je zitten met voeten van de grond. Dat 5 à 10 tellen vol houden en dan de bal loslaten. Dit 10 á 15 x doen.
Bij mij helpt het echt. Toen ik geen last meer had ben ik ook met de oefeningen gestopt. Alleen het werd na een een tijdje weer erger. Het kwam dus terug. Ik kreeg het zelfs tijdens het afdansen. Dat was de druppel die de emmer deed overlopen. Ik ben dus pas weer begonnen met die oefeningen. Ik weet nog niet op het heeft geholpen. Ik ben nog maar een paar dagen bezig.
Wil je jouw eigen verhaal hier op de site terugzien en past het binnen een van de thema's van Gezondheidsplein?
Vul dan onderstaand formulier in; de redactie zorgt vervolgens dat je verhaal geplaatst wordt.