Chaos in je hoofd
Helma is de oudste uit een gezin van drie kinderen. Vroeger was ze een druk en lastig kind. "Ik speelde elke dag buiten, klom in bomen, hing op de kop in de sloot en hield enorm van voetballen en muziek maken." Toen Helma achttien was, ging ze op kamers maar dat ging helemaal niet goed. "Ik vond het erg ongezellig om alleen te wonen. Het werd een puinhoop. Ik kon zaken als de financiën, de boodschappen en het huishouden niet organiseren. Dan wilde ik bijvoorbeeld koken en dan had ik niets in huis." Helma weet sinds tweeënhalf jaar dat ze ADHD heeft. Ze zag iets op tv over ADHD bij volwassenen en herkende zichzelf hierin. Ze heeft zich laten onderzoeken. Uiteindelijk werd de diagnose ADHD gesteld. "Toen ik het hoorde, was ik in de eerste instantie opgelucht. Alle puzzelstukken vielen in elkaar. Daarna viel ik in een gat. Ik voelde me schuldig, want ik zou andere mensen wel heel erg veel last bezorgen. Dan ga je heel erg opletten hoe andere - normale - mensen zich gedragen. Dat probeer je dan te imiteren, maar dat houd je niet langer dan zes weken vol." Na de diagnose begon ze met therapie en medicatie. "Ik ben gebaat bij de medicijnen, ik word er rustiger van. Mijn man merkt veel verschil. Ik moet wel opletten dat ik mijn medicijnen op tijd inneem. Als ik dat niet doe, krijg ik een rebound effect, dan word ik helemaal hyper".
Relaties
Relaties aangaan was moeilijk voor Helma vanwege haar negatieve zelfbeeld. Ze voelde zich onzeker en was bang om afgewezen te worden. "Als mensen weten hoe ik ben, dan willen ze me niet meer". Relaties met mannen liet ze niet verder komen dan vriendschap. Inmiddels is ze getrouwd met Leon. "Leon sprak mij aan vanwege zijn rustige karakter. Hij vond mij weer leuk omdat ik juist niet zo'n rustig type ben. Hij dacht: 'Gekke meid, leuk!'" Helma's drukke karakter veroorzaakte op den duur spanning tussen hen. Helma: "Ik was altijd zo, ik had geen serieuze momenten. Leon zei vaak: 'Doe nou eens rustig!'" Ze hebben veel baat bij de communicatietraining waardoor ze elkaar beter begrijpen. Leon en Helma zijn inmiddels meer dan twintig jaar bij elkaar en ze hebben twee kinderen: Mirinke en Imre.
Frustratie
ADHD is altijd aanwezig, het kan erg frustrerend zijn. "Ik kan plotseling heel boos worden om iets. Als iemand bijvoorbeeld net mijn parkeerplaats voor m'n neus inpikt, kan ik ontzettend boos worden. Op dat moment kan ik mezelf niet onder controle of in bedwang houden. Ook word ik voortdurend afgeleid. Als ik bijvoorbeeld door de kamer loop om even koffie te halen, en ik zie dat bijvoorbeeld het schilderij aan de muur scheef hangt, moet ik het meteen recht hangen. Ook ben ik erg chaotisch. Ik raak veel dingen kwijt ondanks al mijn laatjes en vakjes in het huis." In het huishouden kan Helma twee dingen helemaal niet organiseren: boodschappen doen en de financiën. Helma: "Als ik boodschappen moet doen op zaterdagmiddag, dan moet ik parkeren, een karretje halen, en dat terwijl er heel veel mensen zijn. Daar kan ik gewoon niet tegen. Als ik dan in de supermarkt ben, gooi ik gewoon alles wat ik lekker vind in de kar." Haar man zorgt dan ook voor de boodschappen en voor de financiën.
Acceptatie
"Ik heb mezelf geaccepteerd hoewel deze acceptatie nog verder moet groeien. Ik besef dat ik ben zoals ik ben. Ik voel me vaak rot, hoewel ik soms ook best heel blij ben dat ik zo in elkaar zit".
Wil je jouw eigen verhaal hier op de site terugzien en past het binnen een van de thema's van Gezondheidsplein?
Ik ben 37 jaar en weet net een paar weken dat ik ADHD heb. Mijn klachten zijn: onrust in mijn hoofd, overdreven piekeren erg onzeker, gauw uit balans, energie rond middag uur op. Herkent iemand zich hierin?
Hoi ik 27 jaar en ben altijd als een komeet door het leven geschoten. Ik weet van jongs af aan dat ik anders ben, dat er wat in mij zit, maar heb er nooit echt iets aan gedaan omdat ik dacht dat het door de gezinssituatie bij mijn ouders kwam.
Ik ben op mijn 15e met gedonder het huis uit gegaan, veel feesten veel alcohol en drugs.
Tot 3 jaar geleden ik rugpijn kreeg en naar het ziekenhuis, en daar was het u krijgt een kind, nooit iets gemerkt en dan ben je moeder. Toen stond mijn hele leven op zn kop en moest ik in een keer voor een kind gaan zorgen, iets wat ik altijd zei dat is niks voor mij.
Ja en toen kwamen de problemen echt, depressies, je moet een ordelijk huis hebben, regels orde en regelmaat, iets wat mij door de chaos in mijn hoofd niet lukt, toen zei iemand jij moet eens op adhd getest worden en ja hoor, ben bij psychiater geweest en medicijnen gekregen. Ik was in jubel stemming eerst, nu wist ik het zeker wat ik altijd dacht ik ben echt anders als de rest en zie je nu wel ik ben niet gek.
Maar het onbegrip van anderen dat steekt me en aan die psychiater heb ik ook niks gehad achteraf, ik zit nog steeds met chaos in mijn hoofd, verslavingsdrang het blijft elke dag weer een gevecht wat ik lang niet altijd win,huilbuien,een chaos in mijn huis. Ik werk me kapot om het een beetje op orde te houden en overal waar ik aan klop loop ik tegen een muur op. Ik ben moe zo ongelooflijk moe. Wie weet wat voor mij goed zou zijn, ik zit zelf aan gespecialiseerde gezinshulp ofzo te denken, ik weet het anders ook niet meer. Wie owie heeft er tips voor mij, want ik zit echt stuk op dit moment.
Mijn zoon van 12 heeft ook ADHD en zeer vaak zet hij thuis de boel op ze kop. Door zijn gedrag op school kreeg hij ritalin maar hij kon er niet tegen. Sinds kort geef ik nu valeriaan druppels.
Finally I can find something about ADHD. Thank you!
My husband was diagnosed with ADHD and I felt terrible because I never heard about it before and i didn't know what it really was. I always thought that he was a special person.
Now is easier for me to understand some reactions and I don't get angry, it makes me think...