Mijn vriend heeft een dwangstoornis
"Mijn naam is Jessica en zit met een probleem. Niet zozeer met mezelf, maar mijn vriend waar ik nu een jaar mee omga. Ik ben er sinds een half jaartje achter dat hij een dwangstoornis heeft en weet niet hoe ik daar mee om moet gaan.
Dwanghandelingen
Hij is enorm verslaafd aan chips en voordat hij chips gaat eten telt hij eerst met zijn duim wrijvend over de datum. Ook voor dat hij de keuken uitloopt gaat hij in een hoekje van de keuken staan met zijn voet op een van de tegels en telt hij (ik weet niet tot hoeveel, maar het duurt altijd wel lang).
Ook voordat we het huis binnen gaan loopt hij eerst voorbij het huis loopt dan weer terug en raakt bepaalde tegels niet aan en voor de deur doet hij allebei zijn armen wijd en duwt zijn 2 vingers tegen de deurpost aan en doet zijn voet op de drempel en telt weer eerst voordat hij naar binnen gaat. Als hij dan binnen is (want er is een halletje) doet hij weer eerst zijn vingers aan de deurposten en dan loopt hij pas naar binnen.
Als hij onze slaapkamer uitloopt gaat hij eerst bij het trapgat tellen en dan springt hij naar de opening van onze slaapkamer, duwt 3 a 4 keer tegen de wc-deur die ernaast zit en knippert met zijn ogen en zet hij 1 stap in de slaapkamer, gaat dan tegen de muur aan staan, zet zijn benen strak tegen elkaar, wat wiebelend, gaat weer tellen en dan neemt hij een sprong in het bed. Hij is ook gokverslaafd geweest en af en toe gokt hij nog steeds. In principe is dit niet echt mijn probleem, maar ik wil weten hoe dat komt en hoe hij er van af kan komen.
Hij is ook enorm hypochondrisch. Hij denkt bij elk pijntje dat hij iets ernstigs heeft. Zijn vader is 3 jaar geleden overleden aan kanker dus misschien kan dat daar mee te maken hebben.
Agressief en egocentrisch
Wat wel een probleem is, is dat hij af en toe heel erg agressief kan zijn. Niet dat hij mij slaat, maar met woorden (soms schopt hij me wel eens als ik iets verkeerd heb gedaan). Hij kan me soms ook enorm voor schut zetten bij anderen en als ik er wat van zeg als we alleen zijn, dan zegt hij dat ik op dat moment dan wel iets verkeerd deed en dat niet had mogen doen. Hij behandelt mij soms als een voetveeg en ik heb maar naar hem te luisteren, want hij heeft gelijk.
Hij heeft een huisgenoot en die vindt dat zijn vriendin alleen maar goed is voor het huishouden. Hij vindt dat zelf heel erg, maar als wij dan ruzie hebben zegt hij ook dat ik alleen maar goed ben voor het huishouden en dat ik hem moet accepteren zoals hij is; dan hou ik pas van hem. Hij is heel erg egocentrisch aangelegd en doet alleen maar dingen die hij wil.
Dochtertje
Hij is enorm saai en geniet niet van het leven. Hij eet alleen maar junkfood. Hij heeft ook nog een dochtertje van bijna 3 jaar en dat is echt een schat, maar af en toe heb ik het idee en gevoel en soms zegt hij dat ook wel eens tegen mij dat hij het niet alleen kan, maar ik mag me niet met haar opvoeding bemoeien. Ze komt om de week bij ons en dat kindje wordt enorm opgestookt. Soms doet ze heel erg raar tegen mij en de andere keer loopt ze weer met me weg. Ik heb af en toe problemen ermee omdat ik haar moet aankleden, eten geven en aandacht geven terwijl hij er vaak weinig mee doet.
Eerst ging hij op stap vrijdagavond en dan bleef ik bij haar. Zaterdag overdag moet hij dan z'n dingetjes doen en dan ben ik met haar bezig. Dat komt gelukkig niet vaak voor. Maar ik heb soms het idee dat hij de lusten van zijn dochter wilt en ik de lasten. Ik moet luier verschonen, in bad doen, aankleden; alles wat een moeder ook zou doen, maar ik heb zoiets van: ze woont niet bij ons en ze is dan dolblij dat ze weer naar haar vader mag en dan dumpt hij haar bij mij; 'vraag maar aan Jessica of je drinken mag, ga maar naar Jessica voor dit en dat en zus en zo.'
Op een gegeven moment heb ik er wat van gezegd en nu is het wat minder. Ik zou willen weten of dit gedrag ook te maken heeft met die dwang. Af en toe weet ik niet meer of ik met deze relatie verder moet gaan, misschien moet ik hiervoor wel naar een therapeut, maar moet op dit moment even mijn verhaal kwijt en dat kan gelukkig anoniem.
Mijn leven staat stil
Ik ben een heel vrij ruimdenkend gezellig meisje (24), maar mijn leven staat stil op dit moment, maar ik houd zo ontzettend veel van hem dat ik het zo ontzettend moeilijk vind om de knoop door te hakken. Ik kan nergens met hem over praten, want als ik de dingen zie zoals ik ze zie ziet hij ze weer anders, of hij is te moe en heeft andere dingen aan zijn hoofd.
We doen nooit leuke dingen, als we op vakantie gaan is het alleen maar liggen bakken en 's avonds vroeg naar bed. Hij wil niet gezellig ergens wat gaan drinken met zijn vriendin. Ik hou van avontuur en spanning, maar dat zit er bij hem niet bij. Hij is nu 30 jaar en hij gedraagt zich de ene keer als iemand van 50 en de andere keer als iemand van 20. Hij zegt ook vaak dat hij meer gezelligheid met zijn vrienden heeft dan met zijn eigen vriendin.
Er zijn nog zoveel dingen waar ik mee zit en misschien willen jullie met mij praten via de mail of weten jullie iets wat ik nu moet doen. Ik mag hem ook niet lastig vallen als ik problemen heb met iets en hij zegt vaak dat ik dom ben als ik zelf iets niet kan oplossen. Ik kom zelf niet uit een kakkersmilieu en hij wel en hij noemt mij vaak asociaal en volks. Soms heb ik het idee dat hij zich meer voelt dan ik. Hij zegt vaak ook tegen me, als ik tegen hem zeg 'als je zo door gaat dan ben ik binnenkort echt weg bij je', 'nou da ga je toch lekker, denk je dat ik achter je reet aan ga lopen of zo. ik zal nooit achter je aan komen, jij beslist dat je weggaat en ik zal nooit achter een wijf aanlopen. Ik zal me nooit meer geven aan een wijf en ik zal er pijn van hebben de eerste paar dagen, maar er zijn zat andere wijven waar ik misschien wel gelukkig mee kan worden, dus ga maar als je wilt. Als dit niet werkt dan werkt het niet.' Een uurtje later is hij dan ineens weer heel anders.
Soms in een goede bui zeg ik ook wel eens 'hou je van me?' en dan zegt hij 'ja natuurlijk'. 'Wil je bij me weg?' 'Nee natuurlijk niet.' 'Ben je gek op me?' 'Tuurlijk schat.' Als het dan weer gezellig is tussen ons, dan kan hij ook ZO lief zijn. Maar hij knuffelt me bijna nooit, hij zegt alleen maar 'ik hou ook van jou' als ik zeg 'ik hou van je', nooit uit zichzelf. Ik blijf maar door ratelen ik hoop dat jullie mij kunnen antwoorden en misschien advies kunnen geven. Ik weet het niet meer......"
Wil je jouw eigen verhaal hier op de site terugzien en past het binnen een van de thema's van Gezondheidsplein?
Beste Jessica, als ik jou was ging ik heel gauw bij die jongen weg. Ook al heeft hij een dwangstoornis, dat is nog geen reden om jou zo te gebruiken. Ik heb zelf ook het nodige meegemaakt en daarvan heb ik een ding geleerd, kies voor jezelf en ga door met de dingen waarbij je je prettig voelt. Jij voelt je duidelijk niet gelukkig met hem dus heel gauw kappen met deze relatie hoe moeilijk ook. Over een tijdje ben je blij dat je hebt doorgezet. Je bent nog zo jong. Veel geluk en succes. Groetjes Monique.
Vervolg Iedereen heeft wel eens problemen, maar dit is behoorlijk extreem. Jij bent iemand die met respect behandeld moet worden, jij doet dat bij hem ook dus jij verdiend dat terug...Jammer dat je nog niet zo goed weet wat je er mee aan moet! Heb ook respect voor jezelf en laat je niet zo behandelen, dat ben je echt echt echt niet waard!
Het leven is niet makkelijk, maar maak er het beste van. En dat doe je niet door met zo'n iemand te gaan leven. Het wordt je zo
knap moeilijk gemaakt. Het is belangrijk dat jullie samen op een lijn liggen. Zodat je elkaar begrijpt en ook kan vertrouwen en
dat je goed met elkaar kan praten. Anders raakt je hoofd vol met onzekerheden en vragen en dingen waar je hoe langer de tijd
verstrijkt steeds bozer over maakt of juist heel verdrietig maakt wat jou uitput. Zorg er asjeblieft voor dat het niet zover komt...Dat
je dit verhaal schrijft zegt al heel veel!!!Jou vriend moet weten dat hij zichzelf moet veranderen en dat hij rekening moet houden
met mensen waar hij om geeft en daar ook wat voor moet doen. En dat hij zichzelf echt moet veranderen. Doet hij dat niet ben ik
bang dat het alleen maar erger wordt. Mensen die zo zijn als jou vriend hebben altijd geluk dat er mensen een plank voor hun
hoofd hebben, die alles voor ze willen doen ( die neiging heb ik ook snel! )Maar ga eens goed bij jezelf na wat jij GEEFT en wat
je er voor TERUG krijgt! En wereld van verschil!Ik ben misschien wel jonger dan jou... maar dat hoeft niet altijd wat te zeggen.
Ik hoop dat je de goede keus maakt! Mailen mag je altijd....
Hai Jessica, poeh wat een verhaal zeg! Erg pittig! Wat ik zou doen als ik jou was: bij hem weg gaan. Je kan veel van iemand houden maar
ondanks dat verdien jij een betere man als dat... Jij hebt het allemaal goed op een rijtje wat ik zo lees! Dat moet je zou houden
en iemand waar je veel om geeft kan je veel pijn doen!Als je bij hem blijft stel je jezelf als het ware open om gekwetst te
worden. En dat risico is heel groot! Wacht niet tot je het ECHT niet meer trekt tot dat je bij hem weg gaat. Het kan je geestelijk
uitputten! Het is erg belangrijk dat je partner alle problemen eerst oplost. Anders trekt hij jou in zijn problemen mee. Dat weet ik
uit eigen ervaring. Hij moet eerst zijn problemen inzien en dat willen veranderen, niet alleen voor hem maar ook voor de mensen
in zijn omgeving vb jou en zijn dochtertje. Iedereen heeft wel eens problemen, maar dit is behoorlijk extreem. Jij bent iemand
die met respect behandeld moet worden, jij doet dat bij hem ook dus jij verdiend dat terug...Jammer dat je nog niet zo goed
weet wat je er mee aan moet! Heb ook respect voor jezelf en laat je niet zo behandelen, dat ben je echt echt echt niet waard!
Vervolg zie hieronder...
Beste meid.
Jij moet voor jezelf kiezen.
Je vriend heeft totaal geen respect voor jou.
Zijn dwanghandelingen gaan erg ver, maar pas op dat je die niet gebruikt als kapstok om zijn hele gedrag aan op te hangen.
Als je de dwanghandelingen even buiten beschouwing laat, is je vriend gewoon weg een hele nare egoistische vent die echt wel weet wat hij doet of nalaat.
Ben jij in staat , als hij hulp zou wensen van een deskundige en dit ook consequent blijft volhouden,hem terzijde te staan?
Denk dan gerust aan een periode van lange tijd.
En dan is het afwachten hoe je vriend zonder dwanghandelingen is.
Ik denk ook nog een eikel.
Pak je koffer en ga weg voordat je energie, je warmte, je creativiteit, je eigenwaarde, je zelfvertrouwen op is.
Jij moet eens bij jezelf te raden gaan wat maakt dat jij zegt dat je van hem houd?????
Beste Jessica,
Ik heb drie jaar een relatie gehad met een man die dwangneuroses had en alleen maar junkfood at (vooral chips en niks groens, geen groene M&M's bijvoorbeeld). Hij is ook gokverslaafd (geweest) en had veel moeite met verantwoordelijkheid. Hij was niet agressief, maar hij had veel moeite met zijn financiën. Hij betaalde nooit rekeningen en verstopte de aanmaningen voor me. Als ik jouw verhaal vergelijk met het mijne denk ik dat al die symptomen met elkaar te maken hebben. Ik ben uiteindelijk bij hem weggegaan omdat ik het idee had dat hij niet zou veranderen voordat hij zelf inziet dat hij een een probleem heeft. Ik had geen zin om onderdoor te gaan aan zijn problemen en ik ben erg opgelucht dat ik nu weer aan mezelf kan denken en niet meer constant bezig hoef te zijn met de problemen die hij veroorzaakte.
Lieve Jessica,
Ik kom in de reacties nergens het woord Gilles de la Tourette tegen want daar lijkt het wel erg veel op. Twee van mijn 5 kinderen hebben het syndroom van Gilles de la Tourette wat zich kenmerkt door tics en dwang-en dranghandelingen.
Hpoelijk heb je er wat aan en kun je er eens wat over opzoeken op het net of in de bieb...
Heel veel sterkte meis want het is best moeilijk voor je.
Hoi Jessica, je zit in een erg moeilijke situatie en ik kan je alleen maar een advies geven. Hoe hij jou behandeld is niet normaal en ik denk dat het ook te maken heeft met zijn dwangstoornissen. Laat hem in ieder geval hulp zoeken! Kijk die hulp een paar maanden aan en als hij niet veranderd kan ik maar 1 ding zeggen; ga bij bij hem weg, jij wordt doodongelukkig en hij heeft het niet in de gaten. Misschien kan je het hem laten inzien met de therapie. Kijk het een paar maanden aan en besluit dan wat je wil! Je hebt nog een heel leven voor je, laat je dat niet afpakken! Heel veel sterkte...Liefs Anne
De door u omschreven stoornis is nogal belastend voor zowel uw vriend als uzelf. Uit vrije wil moet hij kiezen voor verbetering van de situatie. Wellicht dat een natuurgeneeskundig therapeut in deze kan assisteren bij het te doorlopen genezingsproces. Eerstelijns psychologie is meteen zo zwaar als je vriend zijn beperkingen niet zelf inziet
Beste Jessica
Hoe leef je over 10 jaar met die man? Je zegt zelf dat je leven stil staat. Nou blaas er weer wat leven in, met of zonder die vriend. Als ik jou was ging ik heel gauw weg. Je hoeft je toch niet te laten gebruiken en vernederen in het openbaar. Dat heb je niet verdient. En denk eraan houden van is krijgen en ontvangen en ik vraag me af wat jij ontvangen hebt.
Ik zal bij hem weggaan, ook al heeft hij dwangstoornissen hoeft hij niet zo lelijk tegen jou te doen, en je wordt alleen maar gebruikt zo te lezen.
Beste Jessica, in jouw plaats zou ik me proberen af te vragen waarom je van deze man houdt. Wat geeft hij jou en hoezeer behandeld hij je met respect. Ik denk dat je vriend heel hard hulp nodig heeft maar dat jij je niet langer als voetveeg hoeft te laten behandelen. Het klinkt wel heel erg als een eenzijdige relatie en ik denk dat dat niet vanzelf zal veranderen, eerder slechter zal worden. Jouw vriend moet tot het besef komen dat hij jou zo niet mag en kan behandelen en jij moet je grenzen proberen te trekken. Hoe moeilijk ook ik wens je toe dat je de kracht in je zelf vindt om voor jezelf te kiezen omdat je het waard bent. Wat is houden van als iemand zo tegen je doet? Heel veel sterkte en kracht gewenst.
Hoi Jessica,
Houden van is elkaar complimentjes geven over wat je goed doet (en niets zeggen als het een keer fout gaat, iedereen maakt fouten dat is normaal).
Houden van is elkaar stimuleren in datgene waar je goed in bent zodat je je steeds verder kunt ontplooien in datgene waar je hart ligt.
Wanneer ik jouw verhaal lees word je volgens mij heel langzaam aan het twijfelen gebracht over je eigen kunnen en je eigen inzichten, dit is nooit de bedoeling van een goede relatie.
Lees je eigen verhaal nog eens over en zet je verliefdheid even aan de kant want wat blijft er dan over?
Je weet het antwoord zelf wel, durf zelf ook te luisteren naar je hart en hier naar te handelen. Soms lijkt het heel moeilijk om te luisteren naar je hart maar als je dat eenmaal durft gaat er een wereld voor je open.
Veel succes met het maken van je keuze, en blijf geloven in het goede in jezelf!
Veel goeds van Annemrie
Lieve Jessica,
Ik heb je brief gelezen en denk dat de dwangstoornissen van je vriend samenhamngen met zijn gedrag. Ik heb therapie gehad (5jaar) en geleerd dat als je zoiets doet, dat je geleefd wordt door angst. Ik denk dat je vriend lijd aan angst om pijn gedaan te worden/te sterven of verlaten te worden. Hij moet dringend op therapie/ met of zonder medicatie. Ik heb met een man met zo`n karakter voor 8 jaar geleeft. Precies zo. De dag dat ik wegliep bedreigde hij me met de dood, nadat hij eerst 3 weken als een klein kind op zijn knieen huilde en vroeg of ik bij hem kon blijven. Maar na 8 jaar ben je psygisch en emotioneel zo kapot gemaakt, dat ik het niet meer aan kon. Ik verloor mijn zelfvertrouwen, spontaniteit, sex-appeal, werd bang en schuchter, nerveus en hij ging maar door met me te vernederen. Ik verloor familie en vrienden.
Als hij NU niet met jou SAMEN op therapie gaat en zijn gedrag niet wil veranderen. Jessica ga nu van hem weg, voordat hij je zoveel littetekens geeft, dat je in een volgende relatie JIJ degene bent met problemen!
Respecteer jezelf. Als hij ECHT van je houdt zal hij ALLEEN reageren als je ECHT weggaat. Eerder zal zo'n man nietsdoen. Als dan blijkt dat hij niet probeerd je terug te krijgen, dan was hij je liefde NIET waard, geloof me. Veel liefs van Cat, 37jaar.
Ik heb vroeger ook last gehad van dwangstoornissen, maar nooit zo heel erg. Ik liep ook altijd over bepaalde tegels en telde dingen. Op een gegeven moment kwam mijn familie erachter en probeerder ze mij eraf te helpen door steeds een seintje te geven als ik weer zoiets deed. Het was niet altijd even leuk om dat te horen, maar het heeft me wel geholpen, ik ben er nu helemaal van af. Ik hoop dat dit jou vriend misschien ook kan helpen. Succes!