Ruggeprik bij tweede bevalling na moeizame eerste bevalling
Na een moeilijke eerste bevalling besloten Esther en Jan een ruggeprik te nemen bij de geboorte van hun tweede kindje. Deze keer ging het dan ook een stuk makkelijker en zonder pijn. Lees hier het verhaal van Esther en Jan. Bijna drie jaar geleden werd onze zoon Gijs geboren. Zeer blanco gingen wij de bevalling in. Deze vond plaats in het ziekenhuis, omdat Gijs met 42 weken nog niet ter wereld wilde komen. 's Morgens om half tien braken de vliezen, maar er kwamen geen weeën. Om tien uur werd het infuus met weeopwekkende middelen aangebracht. En toen ging het in een razend tempo. Al snel werd de pijn te hevig om met puffen op te vangen. Ik werd verzocht op mijn rug te blijven liggen omdat men anders de harttonen niet goed kon registreren. De combinatie van een weeënstorm en letterlijk vastgenageld liggen brachten bij mij een enorme angst en paniek te weeg. De prik met pithine gaf geen enkele verlichting. De arts-assistent, co-assistent en verpleegkundigen waren niet in staat mij dusdanig te kalmeren dat ik weer grip op de situatie kreeg. Om half twee had ik volledige ontsluiting en mocht ik gaan persen. Helaas zat Gijs met zijn schouders vast. Hoe ik ook perste, de arts- en co-assistent kregen Gijs er niet uit. Gelukkig kwam op een zeker moment Nettie, de ziekenhuisverloskundige, binnen. Met een handige draai kreeg ze Gijs er uit. Bleek en slap kwam hij op mijn buik terecht waar hij al snel werd weggehaald omdat de kinderarts naar onze zoon moest kijken. Een APGAR score van 4 om mee te starten was niet best. Gelukkig was de tweede score 8 en mocht hij naar de couveuse afdeling. Dit laatste ter observatie.
Langzaam herstel met veel pijn
Mijn man was nog steeds zwaar onder de indruk van het natuurgeweld van de afgelopen uren en ik had het idee ternauwernood een zwaar auto ongeluk te hebben overleefd. Pas aan het einde van de middag, tegen zessen, hebben we onze zoon voor het eerst aanschouwd in zijn glazen bakje. De weken erna verliep het herstel niet al te vlot vanwege de explosief gegroeide aambeien tijdens het persen. Een jaar later waren deze nog niet weg en zijn chirurgisch verwijderd. We wilden dolgraag meer kinderen maar de pijn, angst en machteloosheid van de eerste keer en de met 12 hechtingen bekroonde operatie aan de aambeien waren in mijn geheugen gegrift. Na een stukje te hebben gelezen over de mogelijkheid van bevallen met een ruggenprik waren mijn man en ik er uit. De tweede keer bevallen zou met een ruggenprik gebeuren! Vorig jaar was ik in verwachting van onze tweede zoon.
Ruggeprik bij tweede bevalling
De verloskundige die ons begeleidde vond, gezien de ervaringen uit het verleden, dat een ruggenprik een goed plan was. Een zorgeloze zwangerschap begon. Tot het eerste bezoek aan de gynaecoloog in het ziekenhuis. Zij vond een ruggenprik helemaal geen optie en verwees mij door naar de ziekenhuispsycholoog om de eerdere trauma's te verwerken. En als ik dan toch een ruggenprik wilde kon dat alleen maar tijdens kantooruren, dat was de afspraak met de anesthesisten. Alsof je het tijdstip van bevallen kunt plannen….De angst sloeg weer onverbiddelijk toe. Een aantal collega's en vrienden vonden het ook overdreven om met verdoving te bevallen. Want is het kennelijk zo dat als je kiest voor een ziekenhuisbevalling met een ruggenprik (en je geeft flesvoeding) dat je wel een heel raar geval bent. En dan hebben we het nog niet eens over het kostenplaatje. We besloten een collega gynaecoloog te proberen. En gelukkig begreep deze man dat het voor ons heel belangrijk was dit keer op een leuke manier te bevallen. Om de kans op klemzittende schouders, te veel persen en aambeien te verkleinen, werd besloten de bevalling een kleine twee weken eerder in te leiden. Het infuus met weeopwekkers werd pas aangebracht na de ruggenprik. Deze keer geen spoor van angst of paniek. Nettie, de verloskundige, was er ook weer en vroeg de arts-assistenten beleefd of zij zich niet met de bevalling wilden bemoeien. Af en toe zag ik de meest gruwelijke weeën op de CTG, maar ik voelde niets. Na enkele uren bleek ik volledige ontsluiting te hebben en werd het infuus met de ruggenprik dichtgedraaid. Stiekem ben ik onder mijn dekentje een beetje gaan persen als ik wat lichte persdrang voelde. Na acht keer zachtjes drukken voelde ik het hoofdje. Nettie werd gehaald en bij de volgende perswee glibberde Pelle er pijnloos uit. Een lekker schreeuwend mannetje lag op mijn buik en het was liefde op het eerste gezicht. Het grote genieten begon! Wat een verschil met de eerste bevalling en ook het herstel erna gingen stukken sneller!
Wil je jouw eigen verhaal hier op de site terugzien en past het binnen een van de thema's van Gezondheidsplein?
Voor ieder pijntje is er wel een pilletje, drankje, of zalfje op de markt en die gebruiken we toch ook allemaal? Snap niet dat er zo moeilijk om wordt gedaan, ik ben ook fijn met een ruggenprik bevallen en het was fantastisch! Als het de pijn weg kan nemen is dat toch geweldig! Ik raad het iedereen aan!
Typisch Nederlandse vrouwen om zo bekrompen te doen over een ruggeprik. In alle ontwikkelde landen is de ruggeprik erg normaal, in tegenstelling tot minder ontwikkelde landen. Nederlandse vrouwen (boeren worden ze ook wel genoemd) vinden dat je pijn moet lijden om een goede moeder te zijn.. Tja... Alle Amerikaanse vrouwen als slechte moeders...
Ik begrijp heel goed als mensen er wel/niet voor kiezen, maar hoe vrouwen hier reageren op pijnbestrijding is echt niet meer van deze tijd.
De vrouwen die op dit forum moeilijk doen over een ruggeprik hebben er echt geen verstand van en flesvoeding mishandeling ...kom je uit de middeleeuwen ofzo.
Ik zou graag borstvoeding willen geven maar kan dit niet omdat ik na de bevalling weer zo snel mogelijk aan de medicijnen moet om mijn Multiple Slerose weer onder controle te krijgen.
Ook door die ziekte heb ik weinig kracht en ben erg snel moe dus een ruggeprik is voor mij heel erg fijn.
De neuroloog en de gynaecoloog zeggen allebij dat het voor mij de beste opties zijn. Heb geen ordeel over een ander als je niet weet wat er met iemand aan de hand is.
hoi allemaal,
ik ben ook bevallen met een ruggeprik en dan wel op advies van de verloskundige.
mijn zoontje lag als sterrekijker en kon tot 8cm ontsluiting komen de laatste 2cm heb ik in het ziekenhuis gedaan met een ruggeprik.ik had enorme rugweeen en moest een aantal uren (weet niet eens meer hoeveel uur,denk een uur of 6)in een bepaalde positie gaan liggen zodat mijn zoontje kon draaien en ja hoor het heeft bij mij zoveel pijn weggenomen dat ik hem zelf ter wereld heb kunnen brengen dat was me anders niet gelukt.
dus ik ben voor de ruggeprik,zeker voor iedereen bij wie het een aantal uren moet duren,waarom pijnlijden als daar NU iets voor is.
Ook ik ben het ermee eens dat pijn nou eenmaal bij een bevalling hoort. Je krijgt geen nieuwe schoenen je krijgt een kind! En de bevalling is de weg die je moet doorstaan om het zelfvertrouwen te krijgen dat je nodig hebt om een kind op te voeden. De ruggeprik is een luxe in deze tijd en een ontzettend fijn middel voor vrouwen als ze het anders niet meer volhouden. Dat het wordt gezien als iets wat in de maatschappij hoort en dat vrouwen achterlijk zijn als ze pijn moeten lijden voor een kind is naar mijn idee een heel slecht kenmerk van de westerse wereld. Angst voor pijn. Van pijn ga je niet dood! Het hoort bij een BEVALLING! De mensheid doet het al zolang ze bestaat, maar de laatste 2-3 decennia zou het opeens een vreselijk probleem zijn als vrouwen geen pijnbestrijding krijgen? Kom op hee, waar is het doorzettingsvermogen? Bij seks hoort een lekker gevoel, waarom? Omdat het een lokkertje is voor de natuur om mensen te laten voortplanten. Bij een bevalling hoort pijn, waarom? Omdat het nodig is om te beseffen waar je het voor doet. Hier zal ik natuurlijk een hoop tegenspraak op krijgen. Als je een extreme bevalling hebt gehad als het bovenstaande, okee, dan is het gebruik van deze \"luxe\" geen luxe meer. Maar als verloskunde student zie ik ook soms vrouwen al binnen komen lopen op het spreekuur, zwanger van hun eerste kind \"ik wil pijnbestrijding\". Of vrouwen die bij een vingertopje ontsluiting al gillen dat ze het echt niet volhouden. Vaak is het gewoon zo dat de endorfines nog niet op gang zijn gekomen die je in een roes laten komen en je door de pijn heen slepen. En waardoor ontstaan endorfines? Juist.. door pijn. Lieve mensen, een vrouw is hiervoor gebouwd en iedere vrouw heeft recht op pijnbestrijding. Ik zou alleen wat meer trots willen zien op de zeldzame cultuur in nederland: WIJ KUNNEN HET ZELF!
Trouwens.. natuurlijk is flesvoeding geen kindermishandeling! Het is wel beter voor het kindje! Dit omdat de moedermelk zich aanpast aan het aantal weken dat het kindje oud is, dus vooral bij prematuren is dit van belang! Ook zit dit boordevol antistoffen van de moeder die het kind helpen de weerstand snel op te bouwen.
Ook ik ben het ermee eens dat pijn nou eenmaal bij een bevalling hoort. Je krijgt geen nieuwe schoenen je krijgt een kind! En de bevalling is de weg die je moet doorstaan om het zelfvertrouwen te krijgen dat je nodig hebt om een kind op te voeden. De ruggeprik is een luxe in deze tijd en een ontzettend fijn middel voor vrouwen als ze het anders niet meer volhouden. Dat het wordt gezien als iets wat in de maatschappij hoort en dat vrouwen achterlijk zijn als ze pijn moeten lijden voor een kind is naar mijn idee een heel slecht kenmerk van de westerse wereld. Angst voor pijn. Van pijn ga je niet dood! Het hoort bij een BEVALLING! De mensheid doet het al zolang ze bestaat, maar de laatste 2-3 decennia zou het opeens een vreselijk probleem zijn als vrouwen geen pijnbestrijding krijgen? Kom op hee, waar is het doorzettingsvermogen? Bij seks hoort een lekker gevoel, waarom? Omdat het een lokkertje is voor de natuur om mensen te laten voortplanten. Bij een bevalling hoort pijn, waarom? Omdat het nodig is om te beseffen waar je het voor doet. Hier zal ik natuurlijk een hoop tegenspraak op krijgen. Als je een extreme bevalling hebt gehad als het bovenstaande, okee, dan is het gebruik van deze \"luxe\" geen luxe meer. Maar als verloskunde student zie ik ook soms vrouwen al binnen komen lopen op het spreekuur, zwanger van hun eerste kind \"ik wil pijnbestrijding\". Of vrouwen die bij een vingertopje ontsluiting al gillen dat ze het echt niet volhouden. Vaak is het gewoon zo dat de endorfines nog niet op gang zijn gekomen die je in een roes laten komen en je door de pijn heen slepen. En waardoor ontstaan endorfines? Juist.. door pijn. Lieve mensen, een vrouw is hiervoor gebouwd en iedere vrouw heeft recht op pijnbestrijding. Ik zou alleen wat meer trots willen zien op de zeldzame cultuur in nederland: WIJ KUNNEN HET ZELF!
Trouwens.. natuurlijk is flesvoeding geen kindermishandeling! Het is wel beter voor het kindje! Dit omdat de moedermelk zich aanpast aan het aantal weken dat het kindje oud is, dus vooral bij prematuren is dit van belang! Ook zit dit boordevol antistoffen van de moeder die het kind helpen de weerstand snel op te bouwen.
ik vind het echt verschikkelijk om te lezen hoe sommige volwassen vrouwen dit over een ander kunnen schrijven..
heel fijn dat de bevalling bij hun wel heel goed ging en dat de borstvoeding ook is gelukt.
alleen jammer dat ze niet beseffen dat ze andere vrouwen er pijn mee doen..
ik had ook liever thuis willen bevallen zonder ruggenprik(die zijn werk niet deed bij mij).. en ik had ook heel graag borstvoeding willen geven wat helaas helemaal mislukte omdat mijn kindje te klein was geen kracht had en bijvoeding moest geven en nee kolven lukte ook niet..
ik heb er maanden last van gehad dat het niet gelukt is om mijn kind zelf te voeden...
flesvoeding is GEEN mishandeling!!!!!
je kind bond en blauw slaan dat WEL!!!
maar goed waar waren we ik heb er ook 30 uur over gedaan en 4 uur daarvan met pijnbestrijding...
daarna 3 weken niet goed kunnen lopen poepen zitten en een jaar lang incontinent....
leuk en heel fijn dat het bij andere wel allemaal goed gaat maar oordeel niet over een ander als je er geen weet van heb dank je.
vr groet amber
Volgens mij heb jij niet genoeg pijn gehad bij de bevalling om zoiets te kunnen zeggen, En flesvoeding is mishandeling, Meid hoe oud ben je?
Een familielid van mij kreeg een ruggeprik voor haar spoed operatie(keizersnee). Daarna zag ik haar het leek op een hersenbloeding. Zoveel verlamt. Spraak, handen, benen, mond.
Zachtjes aan trok het bij maar nu na 3mnd nog steeds niet goed. Ze gaat stotteren als ze in stress is, geheugen stoornissen en ook haar concentratie is nog niet goed.
En dat voor een meid met een top baan??
Ik vind het heel normaal dat iemand zelf kan beslissen of je een ruggeprik wil of niet!Ik zelf heb ook een ruggeprik gehad en dat was echt geweldig!Ook een zeer snelle genezing en mijn dochtertje was zonder pers geweld op de wereld gekomen!
Je word toch ook niet geopereerd zonder verdoving!!
Dus Julia, ik vind jou een vreselijk mens zonder dat ik je zie!!
Ik vind het fijn jullie ervaringen te lezen. Ik ben nu 5 maanden zwanger van ons 4e kindje. De eerste 2 keer ben ik thuis bevallen, hele snelle bevallingen, goed anderhalf uur flinke weeën en na een paar persweeën was de baby er. Ook nog eens 10 en 12 dagen te vroeg. De laatste keer had de baby een instabiele ligging, dan weer in stuit, dan weer overdwars. Daarom werd ik ingeleid. Helaas heeft de gynaecoloog toen niet goed gevoeld naar de ligging van de baby. De vliezen zijn gebroken en het infuus aangesloten. Ik kreeg al snel heftige weeën maar de ontsluiting schoot niets op. Na 3 uren infuus kreeg ik heftige pijn tussen de weeën door. Helaas is daar pas 4 uren later actie op ondernomen, toen had ik nog steeds maar 4 cm ontsluiting. De gynaecoloog die de dienst inmiddels had overgenomen, constateerde dat de baby in stuitligging lag en was boos; ik had helemaal niet ingeleid mogen worden. Het werd een spoedkeizersnede. Wat was ik blij op de operatiekamer een ruggeprik te krijgen: geen pijn meer. Een klein half uur later is onze zoon geboren. Als ik nu nog naar de eerste foto\'s kijk, lijk ik wel 60! Ik was finaal gesloopt en heb echt 2 dagen nodig gehad om weer een beetje bij te komen. Ik heb die eerste dagen heel weinig aandacht gehad voor onze zoon. Achteraf vind ik dat heel erg jammer. Hij was erg misselijk, had vruchtwater gedronken en spuugde veel. Visite verschoonde het bedje en trok hem schone kleertjes aan, de verpleegkundigen hadden het verschrikkelijk druk. Ik ben eigenlijk te vroeg ontslagen, maar ik had thuis met een kraamverzorgster veel meer hulp, dan in het ziekenhuis.
Nog 4 maanden, dan mag ik opnieuw bevallen. Ik zou heel graag een ruggenprik willen, maar durf het bijna niet ter sprake te brengen, bang om afgewezen te worden. Ik droom nog steeds over de laatste bevalling en wil het echt nooit meer op die manier. Dus ik kan me de reakties heel goed voorstellen, dat je op voorhand een ruggenprik wilt als je een slechte ervaring achter de rug hebt.
Ik heb nu beide meegemaakt, de spontane en \"kunstmatige\" bevalling. En ik kies deze keer heel bewust voor een ruggeprik. Bij de volgende controle toch maar door de zure appel heenbijten en het ter sprake brengen. Ik ben rond oud en nieuw uitgerekend, dan zijn er ook weinig anaesthesisten aanwezig. Dus dan maar van te voren een inleiding afspreken. Ik heb er geen problemen mee. Die gedachte maakt dat ik toch ontspannen van de zwangerschap kan genieten. Ik denk dat dat me anders veel minder zou lukken.
gelijk hebben jullie ik heb het bij mijn 2 kindje ook gehad en nu de 3 komt wil ik ook weer een ruggeprik
zo veel beter
Beste Julia,
Flesvoeding mishandeling? je zult maar geen borstvoeding kunnen geven door een medisch probleem! je mishandeld dan meteen je kind. Rare gedachtengang...
Jessica
Ik vind het terecht dat er in Nederland moeilijk word gedaan over een ruggenprik. Een bevalling HOORT pijn te doen! En zelfs met pijn kun je een goede bevalling hebben, of een feestje zoals je dat noemt.
En flesvoeding geven vind ik inderdaad mishandeling. Ik word zo langzamerhand gek van die flesvoeding en ruggenprikmaffia in Nederland...
En ja ik ben al eens bevallen, gewoon thuis zoals het hoort, en ja ik geef borstvoeding en dat heeft moeite gekost maar elke vrouw kan het doen en hoort het te doen!
Ik vind het zooooo achterlijk dat je raar ben als je met ruggeprik wil bevallen!!!
Het hele western world doet het zo, waarom niet Nederland?
Ik ben in Belgie bevallen met ruggeprik van mijn eigen wil. Geen angst, alles rustig, alles onder controle. Ik ben nu in Nederland en zwanger... en bang.
Ik was al 40 weken en 4 dagen zwanger. Mijn bloeddruk was veel te hoog waardoor ik de laatste 8 dagen in het ziekenhuis moest blijven. Toen na 3 keer zalf en 7 dagen verder eindelijk mijn vliezen braken konden de weeen op gewekt worden. Ik zag meteen dat mijn vruchtwater groen was. Dit was niet erg volgens de verloskundigen maar ik moest wel direct aan het infuus (het was dus wel erg). Na 4 en een half uur aan het infuus gezeten te hebben werd mij een ruggenprik aangeraden omdat ik bijna geen ontsluiting kreeg (ze konden er gewoon niet bij omdat bij mij alles erg naar achter ligt). De weeen zouden nog 24 uur kunnen duren. Deze ruggenprik hielp voor geen meter. De ruggenprik verdoofde mijn buik maar een klein stukje. Ik had rug weeen dus ik had helemaal niets aan. Toen de arts zag dat het niet hielp heeft hij zoveel gegeven dat mijn hoofd er duizelig van werd.
Na de prik ben ik na 1.30 uur bevallen. Ik had hem dus helemaal niet nodig gehad.
Ik kreeg ook nog een cateter. Dat hoorden ook bij de ruggenprik. Alleen daarvoor zou je al geen verdoving nemen. De cateter werd na het inbrengen er bijna gelijk weer uit werd gehaald. Door de snelle ontsluiting ben ik totaal uitgescheurt van onder tot boven. Ik was een liter bloed verloren. Omdat het zo snel ging konden ze me niet meer inknippen. Ook had ik een baby van 4650 gram wat ook niet mee hielp. Omdat ik zo hevig bloeden moesten ze me gauw dicht maken. Dit verdoofde ze wel maar ze wachten niet lang genoeg waardoor ik veel hechtingen 10 stuks gewoon kon voelen. Lang leven de ruggenprik die alles moet verdoven (not)).
Ik zou hem niemand aanraden.
gefeliciteerd.
Ik heb 9 jaar in Spanje gewoond, en daar is een ruggeprik standaard bij een bevalling zeg maar. Ik weet dat dit in veel andere landen ook het geval is. Alleen hier in Nederland ben je blijkbaar maar raar als je een ruggeprik wilt. Nou, jullie hebben groot gelijk, iedereen moet daar zelf over kunnen beslissen en niet de arst als daar geen medische gronden voor zijn. Want wie ondergaat de bevalling, de vrouw of de arts?
Goedemiddag,
Ik heb je verhaal gelezen en was wel gerustgesteld alleen mijn verloskundige maakt het heel moeilijk voor me. Ik heb nu al behoorlijke aambeien 4 stuks druiven zijn het, ze worden tijdens de bevalling altijd heel groot en heb ik bij mijn laatste bevalling meegemaakt en ze deden er ook niets aan, het heeft 2 weken geduurt voor dat ze weer kleiner waren dus een hel van een kraamtijd. Nu ben ik heel bang wat ik moet doen weet ik niet ik heb het lieftst een keizersnee maar dat doen ze niet ze geven me ook geen informatie wat ze wel kunnen doen. Hetis voor mij ongerust in stres blijven wachten. Ik vroeg me af of iemand mij hierover meer kan vertellen of helpen.
Dank iedereen voor aandacht.
ik heb bij mijn bevalling ook een ruggeprik gehad. ik ben in de 35st week van mijn zwangerschap openomen in het ziekenhuis omdat ik zwangerschapsvergiftiging had. maar ik had zoveel vocht ( was echt mega dik) dat de anestesist niet goed kon zien waar hij prikte. ze hebben bij mij een zenuw geraakt en nu 4.5 jaar later heb ik hier nog steeds last van.
ik was op het moment ook erg blij met de ruggeprik. maar ik zal met de pijn in mijn been moeten leven.
mijn dochter is inmiddels 4.5 en ik twijfel nog steeds of ik aan een 2e kindje wil beginnen.