Maatje meer

ja dat is een goed plan van je hoor t zal je zeker lukken ik weet zelf,s wat overgewicht is dus ga dr voor veel succes

Ik weet dat door te sapvasten men enkele kilo\'s verliest en je lichaam schoonmaakt hierna heeft men veel meer energie en gaat men anders om met voedsel. De knop gaat als het ware om.

goede middag
een oplossing voor jou ,maatje meer heb ik niet ,maar je zou ook bv. kunnen beginnen met iedere dag een uurtje lopen ,stevig wandelen dus.
het kost volgens mij niet echt veel moeite en je knapt er nog van op ook ..bewegen is toch een van de belangrijkste dingen om af te vallen .
ik lees bij de reacties ook dat mensen pillen gebruiken ,dat helpt misschien wel even maar als je volgens mij die pillen niet meer slikt kom je weer dubbel zo snel aan .
veel succes.

Hallo Sandra,

Ik heb misschien wel een oplossing voor jou. We hebben een NIEUW natuurlijk product om af te slanken. Dit zonder verandering van je voedingspatroon.

Het probleem bij vele mensen is dat na een dieet een jojo-effect optreed.
Wel, daar is nu een oplossing voor! Het hormoon leptine moet terug geactiveerd worden om vetcellen te verbranden + de zuurtegraad moet goed zijn anders kan je niet afvallen.

Het product verlaagt ook de cholesterol en geeft een verbetering van de suikerspiegel. Dus dit product is anders dan alle andere afslankproducten en voedingssupplementen. Men heeft eindelijk een oplossing gevonden voor het probleem. M.a.w. het bedrijf dat er kon voor zorgen dat Leptine op een natuurlijke manier terug aangemaakt wordt in het lichaam zou het gat in de markt vinden.

Wow, het is fantastisch en de mensen zijn blij!

Als je meer info wil over het product dan stuur je gewoon een mailtje naar patrick@reka.be en sturen we vrijblijvend info over het nieuwe product door.

Mvg

ik heb maat 42 en kan hier prima mee leven kleding genoeg, maar er zijn toch mensen die menen er iets over te moeten zeggen ik erger mij hier enorm aan de buurman met een enorme bierbuik bijvoorbeeld nou jij moet ook niet dikker worden . Ik had een beetje genoeg van zijn opmerkingen want die maakt hij wel vaker dus toen vroeg ik aan hem wanneer hij de kleine ter wereld zou brengen vond hij niet leuk maar ik was mooi mijn ergenis kwijt en liep hem lachend voorbij.

Hallo,
Ik ben een moeder van 2 kids en ben aan de zware kant.
Ik ben 1.80 lang en weeg 96 kilo. Ik voel me hier niet prettig bij, maar weet niet zo goed hoe ik het beste af kan vallen.
Ik eet niet extreem veel en snoepen doe ik alleen in het weekend (en dan pas ik nog op met wat ik eet). Heeft iemand tips voor me? Beweging krijg ik mijns inziens genoeg. Ik ga op de fiets naar het werk en de kids houden me ook wel bezig. Daar ligt het denk ik niet aan.
Ik hoor graar van jullie.
Groet, Mama

Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen dat ik zo ontzettend blij ben dat er meer mensen zijn die dus niet te veel eten, niet te veel snoepen, een goede conditie hebben, sporten en toch overgewicht hebben.
Het (voor)oordeel wat mensen hebben over mensen met overgewicht noem ik kortzichtig. Ik denk dat ik wel een wedstrijdje wil doen met een slank iemand die zo'n vooroordeel heeft. Kijken wie het het langste volhoudt met fietsen? Mijn conditie is prima, niks mis mee. Ik heb niet eens een auto, dus ik moet ook wel dingen op de fiets of lopend doen.
Eten doe ik praktisch niet, ik hou er niet eens van. Eten staat me tegen, het is een noodzakelijk kwaad. Ja, ik hou van snoep, wie niet? Maar ik eet het niet zo vaak. Een koekje bij de thee, maar die wil ik ook niet missen.
Wie had dat gedacht? Dik worden van te weinig eten? Tja, het kan blijkbaar. Ook is stress bij mij een zeer grote factor. En ik bedoel niet een klein beetje stress, maar de heftige angsten-stress. Veel ziekte en ouderdom in de familie en mijn vader die net een longtransplantatie heeft gehad. Gelukkig gaat het heel goed, maar toch ...
Ik ben verder lichamelijk gezond, geen te trage schildklier, geen suikerziekte (die huisarts van mij wil gewoon dat ik het heb omdat ik dik ben volgens mij) en mijn bloeddruk is ook goed (zelfs wat laag).
Dus mensen met een (voor)oordeel: oordeel niet te snel, het is niet je plicht en ook niet je recht!

Neem de mensen zoals ze zijn,
niet zoals ze moeten wezen.
Dan zul jij met ieder
en ieder met jou tevreden wezen.

Beste maatje meer,

Ik denk dat werken aan jouw zelfvertrouwen en zelfbeeld misschien nog wel wat belangrijker is dan je alleen te focussen op afvallen. Dit is niet makkelijk en misschien heb je hier wat hulp bij nodig. In Nederland zijn veel organisaties die zich met overgewicht bezig houden en jou wellicht kunnen helpen.Kijk bijv. eens op de site van www.victoryforlife.nl Deze organisatie organiseert zomerkampen voor kinderen en jong volwassenen met overgewicht. Misschien kan zij helpen.
groet,
rosalie

ik heb jullie verhalen gelezen. en ik denk ik kan mensen helpen die nog graag willen kilo's kwijtraken. mij vriend heeft een product gebruikt. hij was 100 kilo en nu is hij 78 en dat heeft hem ongeveer 6 maanden geduurt. terwijl hij afvalt krijgt hij voldoende vitaminie en miniralen binnen. ik hou dat kort. is er iemand die toch interesse heeft reageer naar friends_whereever@hotmail.com . veel succes. niet twijfelen gewoon doen

Hej, ik heb al deze verhalen gelezen, en ik wil ook wat kwijt. Ik ben 18, 1.87 en ik weeg 130. In het begin had ik geen moeite met mezelf, heb goede vrienden, en ook een paar vriendjes gehad. Maar sinds een paar maanden word ik soms ziek van mezelf. Ik weet dat het verkeerd is, maar toch als ik teveel heb gegeten, steek ik een vinger in mijn keel. Ik wil gewoon zo snel mogelijk weer normaal wegen.

Ieder pondje komt door het mondje. En voor ik commentaar krijg van alle kanten; ik ben te zwaar en ik rook als een ketter. Maar jeetje zeg, dat doe ik toch zelf? Te laks om anders te leven.. zeur niet zo, eet minder, ga sporten en nog wat: wat kost al dat eten, wat je naar binnen werkt? Kun je leuk van op vakantie!

Beste...... Ik heb 25 jaar gevochten tegen overgewicht. Alles geprobeert. Uiteindelijk heb ik mezelf in oktober laten opereren (maagband) omdat ik ruim 50 kilo overgewicht had. Weeg nu 78 kilo! Ben 25 jaar niet zo "licht" geweest. Ben dolgelukkig dat ik het gedaan heb. Moet ieder voor zich weten natuurlijk, maar voor mij??? Ideaal. Nooit meer te hoeven opletten.

Hallo Sandra en vele anderen. Ik weet wat het is om jezelf negatief te benaderen en weet ook dat je daar vanaf kunt komen. Hoe? Dat doet iedereen op zijn eigen manier. Bij mij hielp praten en open zijn over mijn gevoelens. Je ziet dat je dan reacties krijgt als : ooo wat herkenbaar! Dat heb ik ook !! 1 ding: ik vind dikke mensen net zo mooi als dunne mensen en ik vind lange mensen net zo leuk als korte mensenen ook vind ik bruine mensen net zo grappig als rode mensen (moet ik nog door gaan? ). Ik ben er dan ook van overtuigd dat je eerst jezelf moet terug vinden voordat je een rigoreuse stap kunt zetten als afvallen. Je moet sterk zijn wil je jezelf de moeite waard vinden om te knokken voor het lichaam dat jij vind dat het beste bij je past. En dat alles gebeurd toch in eerste instantie in je koppie, of heb ik het mis? En weet je wat nu zo grappig is ? JIJ BENT HET WAARD !! Doe je best en hou van jezelf want ook jij mag er zijn! Sterkte allemaal.

Hoi ik denk dat het voor jou net zo moeilijk is als voor mij. Ik wil heel graag aankomen!!! Maar ik rook veel... en ik geef niet veel om eten, dus ik ben van plan om te gaan stoppen met roken kijken of het dan lukt........om iets aan te komen, succes.ps ik ben 56jr en ik weeg 49kg.

Ik ben zelf 15 kilo te zwaar. Voor sommige mensen is het niks maar voor mij is het veel en moeilijk eraf te krijgen. Ik heb vanaf mijn 15e jaar een te traag werkende schildklier en vanaf toen ben ik ook veel aangekomen. Ik ga binnenkort ladyline proberen, ik hoop dat het me lukt. Ik ben 2 keer bij een diëtist geweest en de laatste keer heeft die man mij zo gekwetst. Hij zei dat ik net niet slank genoeg was om mooi te zijn!! :( ik ga niet meer naar hem toe en hoop dat ladyline iets is voor mij. En mollige meisjes kunnen naar mijn mening wel slank worden want er wordt vaak gezegd "ja dat is nou eenmaal je bouw" nou ik vind dat bulshit. Iedereeen heel veel succes met afvallen..

Hey, Ik wil even op Jacqueline reageren. Ik las dat je 1.64 ben en 78 kg weegt, maar hoe oud ben je. Ik ben 17 jaar en 1.63 en 75 kg. Ik zou eigenlijk ook wel bij de E G A willen, maar ik voel me daar zo jong voor. Straks zit ik met allemaal ouderen en daar schaam ik me voor. Welke leeftijden zater er allemaal bij de E.G.A???

Wat erg dat je een hekel hebt aan jezelf; misschien is dat nog wel het ergste aan je hele situatie. Maar mooi ben je niet van buiten, dat ben je binnenin. Ook jij. Probeer die buitenwereld te laten voor wat die is en jezelf te nemen zoals je bent. Lééf!! Je mag er zijn!!

Dag dikkerdjes samen. Ook ik behoor tot jullie clubje! 163cm en 85 kg. Maar het grote probleem is niet dat gewicht van nu! Wel het idee dat ik te dik ben, want dat heb ik al van toen ik 16 was! Het slankheidsideaal wordt ons zo opgedrongen dat we zelfs niet meer bseffen hoe we eruit zien. We zijn iets zwaarder dan 'het model', dus zijn we te dik! En jaren gefixeerd zijn op je lijf kan gewoon niet gezond zijn. Als ik nu foto's zie van 20 kilo geleden, vraag ik me af waarom ik toen zo ongelukkig was met mijn niet bestaande overgewicht. Nu walg ik soms van mijn lijf, en die walging doet me grijpen naar troostchocola...dus nog een kilootje erbij... Na 30 jaar roken was stoppen makkelijker dan wat ik nu moet doen: stoppen met snoepen. Voor die ene mevrouw die ons niet begrijpt, wil ik nog graag dit zeggen: je hoeft ons niet te begrijpen, je kan ook respect hebben voor mensen zonder dat! Maar dat respect verdienen we wel, je kan de moeilijkheidsgraad van eetproblemen (of enig ander probleem) niet vergelijken of afwegen.

Claudia bij welke homeopaat ben je geweest en wat had hij jouw aangeraden!

Hallo, ik heb je verhaal gelezen en weet wat je door maakt. Ik heb ook te kampen met overgewicht en vond weinig begrip bij de huisarts. Bij mij is het ontstaan nadat ik gestopt ben met roken en in korte tijd heel veel kilo's aankwam. Ik gebruikte diverse pillen waar ik alleen maar armer van werd en heel opgefokt, maar geen gram van afviel. Nu gebruik een maaltijdvervanger, tweemaal daags met een tussendoortje en 's avonds eet ik een heerlijke vetarme maaltijd met een toetje en voel me super. Ik vindt het echt een aanrader en kan de hele wereld weer aan.

Ik ben in drie maanden 25 kilo afgevallen door gewoon minder te eten maar wel drie keer per dag fruit te nemen. Misschien zouden jullie dat eens moeten proberen.

Lieve mensen, ik heb nu een heel aantal van jullie verhalen gelezen en het riep nogal wat bij mij op. Ik heb zelf geen last van overgewicht maar begrijp jullie zeker wel! Hoe gelukkig kun je jezelf noemen als je vol zelfvertrouwen in het leven staat. Ik denk dat zelfvertrouwen een grote invloed heeft op je eetgewoontes (met uitzondering bepaalde ziektes natuurlijk) als ik me eens ongelukkig voelde met wat ik zag in de spiegel wilde ik weer lijnen en hield het maar niet vol. Dat ik zo ongelukkig was had denk ik te maken met mijn pubertijd. Ik was gewoon heel emotioneel, beïnvloedbaar enzovoorts. Nu ik wat ouder ben en de pubertijd (deels) wat achter me heb gelaten en me beter voel over mezelf lukt het me ineens wel om wat kilo's kwijt te raken omdat ik gewoon beter voor mezelf wilde zorgen door minder vet eten te eten. Ik snap dat jullie aan dit verhaal waarschijnlijk niet zo veel hebben omdat zelfvertrouwen niet iets is dat je zomaar even krijgt ofzo, maar ik denk wel dat het een goede tip zou zijn om aan jezelf te werken en daarmee bedoel ik niet je uiterlijk maar wie je werkelijk bent. Veel dingen die je heb meegemaakt hebben samen deels bepaald wie je nu bent. Maar goed, in plaats van te preken ofzo was het eigenlijk alleen mijn bedoeling jullie wat steun te geven en ik hoop dat ik dat met mijn wat onsamenhangende verhaal toch heb kunnen doen. Veel succes geluk en liefde uiteraard toegewenst.

Ook ik heb een maatje meer. Ik heb nu een sport gevonden die echt werkt. Sporten in een warmte cabine. Je valt niet echt af, maar het gaat om de centimeters. Ik ben net begonnen en het werkt echt. Ik ben na 3 keer al een centimeter kwijt.

Ik hoorde onlangs van het middel Reductil dat het hongergevoel onderdrukt. Het wordt voorgeschreven door de huisarts. Het schijnt wel een soort van antidepressivum te zijn met alle nadelen. Toch schijn je er weer gemakkelijk mee te kunnen stoppen. Nadeel is dan dat de eetimpuls terugkomt, dus die moet je wel op een of andere manier ondertussen onder controle zien te krijgen.

Van deskundigen hoor je altijd dat maaltijdvervangers e.d. slechts op de korte termijn helpen. Als je weer 'normaal' gaat eten kom je zo weer aan, zo niet boven je oorspronkelijke gewicht. Voor mij was de oplossing mijn eetpatroon te veranderen, wat duidelijk geen dure oplossing is aangezien ik dit gewoon uit mezelf, zonder diëtiste of pillen, doe. Geen snoep of koekjes meer maar fruit of een dieetreep met weinig calorieën, geen frisdrank alleen nog maar water (veel water!) en thee, 's avonds wat minder eten dan eerst enz. enz. Daarbij helpt sporten ook erg. Het is moeilijk, vooral om nu op gewicht te blijven aangezien ik nu toch echt af en toe wel weer wat tussendoor neem maar het is te doen en ik voel me veel beter nu ik bijna 20 kilo kwijt ben. Discipline, dat is het hele verhaal (mits je geen ziekte of aandoening aan je schildklier o.i.d. hebt, want dan wordt het denk ik een ander verhaal).

Kan iemand mij vertellen waar je afslankpillen zoals xenadrina en zo kunt kopen of bestellen via internet .

Ook ik Jacqueline (43) voel met jullie mee. Dertig jaar kon ik mijn gewicht keurig op pijl houden en woog tussen de 58 en 64 kg met mijn lengte 1.80 m. Echter kreeg ik in verband met mijn nieuwe werkkring niet meer de kans om dagelijks te sporten en groeide al snel 25 kg. Door herbalife viel ik 18 kg af en besloot te stoppen met roken. Het stoppen met roken ging perfect maar wat nog beter ging: de kilo´s vlogen eraan en omdat ik ging trouwen wilde ik toch afvallen. Echt niets hielp en je omgeving veroordeelt je tot een snoeperd, terwijl ik trouw doorging met de herbalife.
Ik besloot mijn huisarts te informeren en kreeg als antwoord: "je hebt twee problemen; je bent grof gebouwd en het is erfelijk". Hij kon mij niet helpen ondanks mijn "schreeuw" om hulp en hij probeerde mij ervan te overtuigen dat alles wel weer goedkwam.
Daarop heb ik een homeopaat om hulp gevraagd. Deze verstrekte mij een kuur waarbij ik 23 dagen lang mijzelf moest injecteren en daarbij 500 calorieën mocht nuttigen. Na deze dagen kon ik 1000 calorieën gebruiken. Tweemaal met tussenpozen heb ik dit dieet gevolgd (hoe het dieet heette ben ik vergeten). Ik verloor 20 kg en zag er daardoor op mijn bruiloft goed uit. Na onze huwelijksreis ging het weer bergafwaarts, druk op de zaak, veel arbeidsuren en weinig ontspanning en eerlijk gezegd ben ik na een lange werkdag en de nodig huishoudelijke verplichtingen best opgebrand.
Maar iedere dag haat ik mijn lichaam dat alleen met dagelijkse sport en slablaadjes wat onsjes wil laten schieten. Dus moppie, oordeel niet te snel.

Ook ik ben al mijn hele leven zwaar. Op het moment weeg ik 135 kilo bij een lengte van 1.83. Ik heb geen hekel aan mezelf of vind mezelf vies of lelijk. Toch ben ik weer aan het lijnen, omdat je met de jaren toch weer zwaarder wordt. Op het moment ben ik bezig met Herbalife. Ik ben nu 6 weken verder en al 5 kilo afgevallen. Mijn taille is al 8,5 cm smaller en ook mijn benen zijn 5 cm dunner. Het is niet zo moeilijk vol te houden, omdat je 's avonds gewoon mee mag eten. Ik kan het anderen ook aanraden.

Ik ben 36 en weeg ongeveer 130 kilo. Precies weten doe ik het niet en om eerlijk te zijn wil ik dat ook niet. Ben na jaren lijnen en aankomen zo zat van mezelf geworden, dat ik nu in een praatgroep zit voor vrouwen met een eetstoornis. Had zelf altijd eerst het idee dat ik gewoon van lekker eten hield, maar het is dus echt een ziekte. Ik heb nl. de ziekte B.E.D.: Bingy Eating Disorder. Ikzelf noem het meer een emotie-eter. Ben in al die jaren zelfs al een keer 40 kilo afgevallen en dacht dat ik daar gelukkiger van werd, maar nee dus.

In deze praatgroep leer ik vooral mezelf te accepteren en het gekke daarvan is, dat ik merk dat ik nog steeds vreetbuien heb, maar er wel heel erg bewust van ben. Dit is best eng soms. Nu heb ik iets gehoord over de stichting IMET (wat mij persoonlijk een goede oplossing lijkt) maar dat kost hopen geld en dat heb ik niet. Heb het geld hard genoeg nodig om andere dingen te betalen. Wat ik vervelend vind van dit alles is, dat ik nu eindelijk de energie heb om iets te gaan doen en dat hetgene waar ik dan voor kies weer handenvol geld gaat kosten. Hier word ik zo moe van; het is net of ik gedoemd ben om eeuwig te gaan strijden. Daar heb ik geen zin meer in!!! Ik ga nu net naar een diëtiste, ik ben in therapie en ik zit in een praatgroep en niemand weet iets van elkaar, zodat het voor mij beter zou gaan.

Heeft iemand voor mij een oplossing wat rustig geld mag kosten, maar niet zo dat ik me in de schulden moet zetten, en wat toch in 1 pakket zit??

Help, ik ben het zat.

Ik ben al jaren bezig om af te vallen, maar op de een of andere manier
blijf ik stekenop 3 kilo wat er van af gaat, meer lukt gewoon niet. Ik zou
best wel wat begeleiding willen, maar ik weet niet hoe. Ik ben ook onder
behandeling van een dieëtist geweest. Zij vertelde mij dat ik mij er maar
moest bij neerleggen. Verder heb ik allerlei dieëten geprobeerd. Ik sport
ook: ik fiets heel veel en toch val ik niet af. Ik wil gewoon onder de 90
kilo komen. Wie heeft er een advies voor mij? Afz. Wanhopig

Mijn naam is Ria en ik ben 53 jaar. Sinds mijn jeugd heb ik aan sport
gedaan en hierdoor bleef mijn gewicht in evenwicht. Tien jaar geleden ben ik voor een bruiloft 14 kilo afgevallen met Weight Watchers. Ik woog toen 62 kg. Iedereen blij en enthousiast. Mijn man kon weer met me pronken. Mijn lichaam was het er niet mee eens. Doordat ik nu zoveel minder woog kreeg ik op mijn werk gezondheidsproblemen. Ik kon niet meer op mijn benen staan. Ben 8 maanden in de ziektewet geweest en ben daarna van baan veranderd. Eer zit een storing achter mijn haarvaten. Sporten ging nu alleen nog maar bij een speciale sportschool voor mensen met een handicap. De kilo's vlogen er in die 8 maanden tegenaan. Ik woog weer 87 kilo. Maar dat bleef weer in evenwicht door het rustig sporten. 3 jaar geleden kreeg ik door een verwaarloosde griep een luchtwegbeschadiging. Nu kan ik helemaal niet meer sporten hoe graag ik het ook zou willen. Maar elke inspanning wordt beloond met een dag vermoeidheid. Ik kan dan niets doen. Nu weeg ik 97 kg. Mijn man vindt me allang niet meer aantrekkelijk en laat dat ook heel erg merken. Afvallen lukt me echt niet. Kan iemand mij een advies geven voor een dieet waarbij je niet hoeft te sporten en toch kan afvallen. Ik zou die 30 kilo heel graag kwijt willen. Je kunt mailen naar Schut438@wxs.nl
Alvast bedankt.

Hallo Moppie,
Is het dan toch waar dat magere mensen niet zo gezellig zijn als dikke? In elk geval vind ik je reactie beneden alle peil. Je hebt kennelijk geen idee wat het betekent om een gewichtsprobleem te hebben, of dat nu te zwaar of te licht is. Het houdt je de hele dag bezig, ieder hapje bezorgt je een schuldgevoel. Natuurlijk weet elke dikkerd dat ze het haarzelf aandoet, maar dat is het probleem niet. De kunst is om het onderliggende probleem aan te pakken, want meestal wordt er uit frustatie gegeten. Daarnaast zijn er ook mensen die echt problemen hebben met hun stofwisseling. Kortom, iedereen succes met afvallen of aankomen; enne, dat meisje van 14: alsjeblieft niet aan de pillen.

Dit is even een reaktie op de reaktie van Moppie: heel erg bedankt voor je medeleven!! Ik (en vast velen met mij) voelen ons erg door jou gesteund!! Dat we daar nou nooit aan gedacht hebben om onze huisarts of dietiste te benaderen!! Ik ga ze vanmiddag nog bellen!!!
Hello, welcome to the real world !!!
Alle te zware vrouwen: duizend maal succes gewenst!!

Hallo, overgewicht is niet plezant...Niet alleen kijkt iedereen naar je, je voelt je fysiek ook niet goed. Uit ervaring (van 78 naar 60 kg) kan ik wel een paar waardevolle tips geven. Het begin is het allermoeilijkst en daarom zijn er veel opgevers. Van zodra je begint af te vallen ga je je mentaal ook beter voelen en dan gaat alles vanzelf vlugger (het is een soort kettingreactie). De allerallerallerbeste manier om af te vallen is zeker niet streng dieten en pillen zijn ook geen (blijvende) oplossing. Het sleutelwoord hier is LOPEN!! Of eerder joggen...En ik weet dat velen denken dat ze het niet kunnen (dat ze zelfs niet meer gewoon kunnen wandelen)
maar dit is iets dat iedereen kan opbouwen...Het belangrijkste is dat je langzaam opbouwt (begin met 1 minuutje lopen, een dag rust, dan twee keer 1 minuutje, een dag rust, 1 keer twee minuten enzoverder). En een tweede punt, loop met een hartslagmeter (je kan je ideale hartslag berekenen). Ook al loop je dan zo ontzettend traag, maakt allemaal niet uit, je moet rond je ideale hartslag blijven, dan verbrand je vet, anders gaan je spieren enkel verzuren. VOLHOUDEN IS HIER HET BELANGRIJKSTE. En echt het werkt...Vanzelf ga je minder zin hebben in snoep, minder eten, meer water drinken. Je gaat niet drastisch afvallen maar stilletjesaan en zo blijf je je gewicht ook beter behouden. Echt, ik meen het bloedserieus, dit werkt voor iedereen, jong, oud met overgewicht of gewoon om je beter in je vel te voelen...!!! Voor meer info (loopschemas, hartslagmeters) lees 'beter trainen met een hartslagmeter' van Paul Van Den Bosch, ook zijn er veel sites over opgericht. Zo, bedankt voor het luisteren en ik meen het: dit kan ieders leven veranderen!!

Ik ben een vrouw van 26 jaar. De eerste 24 jaar van mijn leven heb ik een gezond gewicht gehad. Vanaf mijn pubertijd is dit 49/50 kilo geweest (ik ben trouwens 1.60m lang). Ik ben inmiddels al 2 jaar aan de pil. In het eerste jaar ben ik bijna 15 kilo aangekomen. Ik ben verschillende malen naar de dokter geweest, maar ik kreeg het verhaal van je houd wat meer vocht etc. etc. en verder geeft hij me alleen het idee dat ik me aanstel. Ik heb gelijnd tot dat ik er letterlijk bij neer viel (vaak flauwgevallen) maar ik ben geen gram kwijt geraakt. Het grootste probleem is dat het niet ophoudt, zodra ik 'normaal' ga eten komen de kilo's er bij. Ik weet niet wat ik er aan kan doen. Ik durf niet te stoppen met de pil, want ik wil niet het risico lopen dat ik zwanger raak. Zij er mensen die hier ervaring mee hebben? Weten jullie misschien wat ik kan doen?

Hallo allemaal, ik ben 13 jaar oud en was in het verleden veel te dik. Ik had op een gegeven moment de 78 kilo bereikt. Dat ging te ver. Ik wilde heel graag een vriendeje, dus ging ik op dieet. Het ging niet zo goed, tot ik Premier Reduce fat fast ontdekte. Het is me gelukt om 24 kilo af te vallen, en nu weeg ik 54 kilo. Ik heb nu al twee maanden verkering en ben dolgelukkig. Dus ik zou zeggen; Geloof in jezelf, en je kan het!

Hoi Marja, deze vraag hebben ze al gevraagd, maar ik wil ook graag weten waar jij die pillen hebt gehaald. Bedankt, Diana

Ik ben Ineke en ik reageer het verhaal van Carol. Vier jaar geleden was mijn gewicht 122kg, ik ben 1.65m lang. Ik had heel veel gelijnd en werd alleen maar dikker. Het enige waar ik slank in werd was mijn portomonee. Ik ben toen aan een maaltijdvervanger begonnen en wonder boven wonder viel ik af en voelde me heel goed. Ik ben inmiddels 54kg afgevallen en 3.85cm aan vet kwijt. Carol d'r verhaal klink mij heel bekend in de oren en ik voel heel erg met haar mee. Ik kan je zeggen Carol, ik wou dat ik dit produkt 10 jaar eerder in mijn handen had gehad, dat had mijn leven een stuk gemakkelijker gemaakt. Hartelijke groeten van Ineke.

Hoi, ik ben mijn hele leven ook dik geweest, zelfs zo erg dat ik 120 kg woog toen ik 13 jaar was.
Dit was echt een verschrikking..
Ik werd nagekeken en nageroepen. Ik had een kamertje op zolder waar ik mijzelf opsloot ...
alleen met 8 boterhammen dikbelegd met kaas en een halve liter ijs. Als ik dat allemaal op had gegeten dan huilde ik mijzelf in slaap.
Mijn vader is toen overleden toen ik 16 was. Ik deed toen het montignac-dieet en ben toen door alle emoties tot een gewicht gekomen van 92 kg in 1,5 jaar. Ik kreeg verkering en zakte weer af naar 116 kg en ik walgde van mijzelf. Ik had geen mooie kleren, geen mooi lijf en niks stond mij. Ook de wereld biuten mij hielp mij niet echt. Ze vonden dat ik maar af moest vallen en dat dat niet moeilijk was en dat je dat wel 'even deed'. Het was mij toch al eens eerder gelukt??
Ik heb nu ontdekt dat ik een kwaliteit heb die niet iedereen heeft en waar ik god elke dag op mijn knieen voor dank ... dat is dat een heeele mooie stem heb waar ik onzettend trots op ben en als ik voor 350 man sta te zingen dat gevoel dat je daar hebt is met geen pen te beschrijven !!!!!!!!!
Dat gevoel deed mij realiseren dat ik teveel met mijn gewicht bezig was. Hoe moeilijk dit ook is om te zeggen, maar doordat ik nu al anderhalf jaar aan het aankomen ben en dus aan het afvallen ben ben ik 1,5 jaar van mijn leven kwijt . 22 april was de dag dat ik mijn leven zal wijden aan mooie kleren die mij heel mooi staan voor een prikkie want je koopt een keer een mooie jurk en je hebt een goed patroon die je elke keer weer kunt gebruiken. En ik zing dan maar: JE BENT WAT UITSTRAALT MENSEN!!!!!!!!!!!

Ik heb ook een poos last gehad van knarsen, waardoor mijn tanden behoorlijk zijn gesleten. Gelukkig heb ik altijd gezonde tanden gehad en ze staan nog redelijk recht. Wel had ik de pech dat ooit een militaire tandarts een zachte splint voorschreef. Die splint fixeerde mijn gebit niet, een harde splint doet dat wel. Met als gevolg dat mijn bovenkaak niet goed meer past op de onderkaak.
Ik vroeg me altijd af hoe het knarsen komt en maakte me dagelijks zorgen. Terugkijkend naar toen begrijp ik dat ik erg ongelukkig was en vaak depressief. Het knarsen heeft daarmee te maken, vertelde de tandarts.
Ik baalde van de (nieuwe harde) splint, iedere nacht slapen met zo'n ding in je mond. Op een gegeven moment ben ik daar mee gestopt, ik kon er niet langer tegen.
Ontspanningsoefeningen helpen: ik ben met tai chi begonnen, dat is 2 jaar geleden. Sindsdien voel ik me echt beter en is de spanning in mijn nek, schouders en kaak stukken verminderd.
Ik heb nog een vraag: waardoor ontstaat kaakartrose en houdt tandenknarsen tijdens slaap op een gegeven moment gewoon op wanneer de problemen waarmee je zit zijn verdwenen?

Ik heb zelf ook al jaren problemen met mijn gewicht. Ondanks het regelmatig sporten in mijn jeugd werd ik steeds dikker. Hierdoor ben ik veel gepest en kreeg ik een hekel aan mezelf. Dit ging zover dat ik letterlijk jaren zwaar depressief ben geweest en overwogen heb om er een einde aan te maken. En waarom? Omdat anderen problemen hadden met hoe ik er uit zie. Ik heb alles gedaan: ontelbare dieten, dieetclubs, (levensgevaarlijke) "medicijnen" en allemaal zonder resultaat. Ook heb ik psychologische hulp moeten zoeken. Twee jaar geleden (ik ben nu 24) is eindelijk ontdekt dat mijn schildklier niet goed werkt. Iets wat de dokter altijd onzin heeft gevonden. Ik ben daarna mezelf proberen te gaan accepteren. Ik ben nog steeds te zwaar (1.65m, 105 kilo) Het is alleen moeilijk om leuke kleren te kopen, al zie je steeds leukere kleding. Ik vind mezelf niet lelijk en ik heb besloten om me niet onopvallend te gaan gedragen omdat de maatschappij voorschrijft dat je er uit moet !
zien alsof je uit een concentratiekamp komt lopen. Ik heb ook over aandacht van mannen niets te klagen. Ik krijg zelfs heel vaak te horen dat ik er heel wat beter uitzie "dan die magere meiden". Niet dat ik wat heb tegen meiden die mager zijn. Ieder voor zich.

Ik zit zo jullie verhalen te lezen maar het valt mij op dat jullie allemaal veel te zwaar zijn.
Hoe kan een mens het voor elkaar te krijgen om zo'n overgewicht te krijgen.
Ik begrijp het gewoon niet.
Waarom doen jullie er zo weinig aan om iets af te vallen, ik zelf heb er geen moeite mee en vraag me eigen af waarom jullie er geen moeite mee hebben om iets aan het lichaam te doen je hebt het tenslotte in je eigen handen.
praat er eens over met je huisarts of dieetist die kunnen meestal wel helpen.
ik wens jullie allemaal veel succes bij het afvallen

Hai Sandra, ik ken mijzelf precies in jouw verhaal, ik ben 20 jaar, maar ben al vanaf mijn 8e bezig om af te vallen. Het lukt niet, wat ik ook probeer. Het enige dat ik weet is dat mijn schildklier veel te traag werkt, daarom dacht ik dat misschien die amerikaanse pillen wat voor mij zouden zijn omdat dat je schildklier bevordert. Het maakt me niet meer uit wat de dokters zeggen, ik ben het zat, als ik zo doorga met ongelukkig zijn en depressief zijn ben ik bang dat ik rare dingen ga doen. Ik heb zo geen plezier meer in het leven, en dan kunnen anderen mensen wel zeggen van het gaat toch om het innerlijk, uiteindelijk wel ja, maar als je niet uit durft te gaan (terwijl ik dat juist gezien mijn leeftijd volop zou moeten doen) je eigenlijk de deur niet uit wilt, en noem maar op, dan heb ik daar echt alles voor over! wie kan mij helpen?

Hoi Sandra,

Mijn naam is Belinda....en net als zovelen die jouw brief hebben beantwoord...heb ik last van overgewicht..maar het is niet jezelf vaak die er last mee heeft...maar de buitenwereld die opmerkingen maakt....de media die je verteld dat jij er zo anders uitziet....wat ik geleerd heb overmezelf..is te realiseren dat ik een volwaardig, spontaan en leuk mens ben...die er niet slecht uitziet ondanks de vele kilo's....dat wil niet zeggen dat ik niet slank wil zijn in het leven....maar wel meer aan zelfacceptatie heb gedaan....en daardoor veel zekerder in het leven ben komen te staan....als je maar wel goed voorjezelf zorgt....daarmee bedoel ik....nooit denken..ach ik ben toch maar dik..en zie er niet uit....dus waarom zou ik dat belangrijk vinden...als jij jezelf goed voelt kom je heel anders over....en zal je ook goed in het leven komen te staan.....doe het niet voor anderen maar puur voorjezelf..leuk kapsel, goede uiterlijke verzorging..en tegenwoordig is het niet meer moeilijk om!
leuke kleren te kopen voor de grotere maten....
Wat ik hiermee wil zeggen...is dat misschien blijf je je hele leven stevig/dik/enorm dik...wat moet je dan....jezelf elke dag ellendig voelen....nee toch kom op...daarvoor zijn we niet gemaakt..maar wel om gewoon gelukkig hier op aarde te leven net zoals elke andere slanke den..
Hoop dat het lukt...en vergeet niet te geloven in jezelf....IK BEN LEUK..EN IK MAG ER ZIJN..dat is mijn motto..(ondanks de ook moeilijke perioden hoor....dat ik in de spiegel kijk) groetjes Belinda

ik ben dinie en ik ben 47 jaar ik zeg zelf altijd dat ik ook bolimia heb maar ik spuug niks uit (zonde).sinds mijn kindertijd al overgewicht gehad en regelmatig 30 kg afgevallen omdat ik walgde van mijn lichaam. Ik heb struma ook een schildklier aandoening maar de dokter zegt dat hij niet verkeerd werkt.
Ik kan niet eens op mijn rug leggen want dan heb ik het gevoel dat ik stik. toch raar dat hij niet verkeerd werkt.
Zelf denk ik aan verband tussen dik zijn en heel jong gaan sporten. Ik was zelf een jaar of 5 toen ik begon met turnen. En toen ik mijn nieuwe tanden eruit viel bij brugoefeningen ben ik gestopt met sporten en dat was net voor mijn puberteit.Als je jong begint met sporten is je lichaam daaraan gewend en als je dan stopt moet je eigenlijk je eetpatroon aanpassen maar daar denk je als puber niet aan dus toen begon de strijd tegen de pondjes. Je valt wel af van sporten maar als je je eetpatroon niet aanpast als je stopt vliegen de kilo`s er weer aan.
Ik ben nu op een leeftijd gekomen dat het helemaal moeilijk is om af te vallen.
Ik vraag me trouwens af of ik fatburners kan gebruiken of krijg ik dan extra last van mijn struma? Ik ben nu extra zwaar omdat ik 3 jaar geleden was gestopt met roken maar daar werd ik helemaal absurd vet van. Ik beweeg veel we fietsen gemiddeld 100 km per week maar ik viel niet af dus ben ik weer gaan roken(stom he) het is wel niet veel maar als ik daar nu mee stop wordt het weer erger. Ik ben 1.63 lang en weeg 89 kilo maar nu ik rook snoep ik niet meer. Het blijft levenslang een probleem. Ik wens jullie allemaal sterkte.

Mijn reactie op de verhalen die ik heb gelezen komt misschien wat vervelend over op veel mensen, maar alle kilo's die er bij mij te veel aanzitten heb ik er zelf aangevreten.Heel gezellig met een gebakje en een dropje (lees zakken drop en dozen gebak)Ook natuurlijk veel verdriet kilo's die er bij gekomen zijn doordat ik een aantal miskramen heb gehad. We hebben nu een zoon en ik zit fantastisch in mijn vel
Nu heb ik dus ook zin om de 60 kilo overgewicht weg te werken. Ik gebruik maaltijdvervangers omdat ik walg van alle blaadjes sla die je moet eten als je gezond wil lijnen. Voor mij is dit de beste oplossing en ik geloof dat als je gewicht wilt verliezen dat je de beste manier voor jezelf moet gaan zoeken. Niet bijvoorbaat al zeggen dat het toch niet lukt. Er is nu 20 kilo vanaf en ik weeg nog steeds erg veel (115,5) maar door de goede resultaten heb ik er nog steeds zin in. Mijn advies als je baalt van jezelf, is het de hoogste tijd dat je er iets aan moet doen.

Hallo dames met overgewicht,
Ik lees jullie verhalen en merk dat jullie allemaal erg geïnteresseerd zijn in een middel da Xenadrine heet, een zogenaamde vetoplosser. Ik ben zelf arts en heb even kritisch naar de produktinformatie van dit middel gekeken. Over de precieze werkzame stof wordt weinig gezegd maar aan de hand van de mogelijke bijwerkingen heb ik wel een vermoeden wat voor een soort middel het is. Het doet mij denken aan thyrax, een middel wat patiënten krijgen wiens schildklier te traag werkt. Als je als gezond persoon dit soort medicijnen neemt, val je wellicht af maar je hebt wel kans op hartritmestoornissen, nerveusiteit, diarree, hoge bloeddruk met alle consequenties van dien etc. Ik weet niet of jullie het verhaal van de Belgische wonderdokter nog kunnen herinneren waardoor Adèle Bloemendaal bijna het leven liet, nou dit is net zoiets. De firma prijst het aan als vetoplosser, maar het lost het vet niet op, het bevordert alleen je stofwisseling, iets dat gevaarlijk is als je stofwiseling !
normaal is. Ik snap dat dit een teleurstelling voor jullie is, maar als er een wonderafvalpil zou bestaan zouden artsen die echt wel voorschrijven. Er wordt op dit moment gewerkt aan afvalpillen, pillen die voorkomen dat vet wordt opgenomen uit het darmkanaal, het probleem is dat je vet nodig hebt om de vitamines A,D,E en K op te nemen en die zijn nodig voor een goede bloedstolling.
Ik wens jullie veel succes met de strijd tegen de kilo´s.

Ik zou heel graag willen weten hoe je aan die pillen gekomen bent! Ik ben een meisje van 14, 1.68 lang en weeg 78(!) kilo. Ik heb al dieten gehad, maar niks helpt! Kun je me alsjeblieft helpen?!

Marja, Ik zou ook wel willen weten waar je die pillen vandaan hebt, het gaat bij mij (maar) om 10 kg maar daar doe ik al 2 jaar over

Afgelopen zomer woog ik 140 kilo. Dat houdt in niet meer liggend kunnen slapen en doodmoe, alle diëten geprobeert maar zelfs met "Modifast" kwam ik nog 5 kilo per week aan!

Vanaf augustus ben ik bezig met x-enadrine, een Amerikaanse vetoplosser, en dat werkt wel met 1000 calorieën en 2x3 pillen per dag 32 kilo afgevallen!

Ik slaap weer goed en functioneer weer normaal, ik hoop op 70 kilo te komen. Voor het eerst sinds 20 jaar durf ik daar weer op te hopen.

Sterkte voor alle mensen die met het zelfde probleem worstelen. Laat ik wel even duidelijk zijn: ook met 140 kilo ging ik gewoon naar het zwembad, en natuurlijk kijken de mensen dan naar je.

Zou ik ook doen maar wat een ander van mijn figuur vind zal me een rotzorg zijn, en dat maakt het wel een stuk makkelijker. Groetjes, Marja

Beste Sandra, ik ben net als jij veel te dik, wel 40 kg. En iedereen zegt (incl. mijn man) je hebt toch een leuk koppie - net of je daar gelukkig mee wordt.

Ik weet gewoon dat als ik die 40 kg kwijt zou zijn ik dat koppie ook leuk zou vinden. Eind januari ga ik met M' n schoonfamilie een weekend naar Preston Palace. Het liefst zou ik voor die tijd nog 20 kg kwijt zijn maar dat gaat niet.

Ik ben nu behoorlijk ongelukkig en vraag me af wat er nog moet gebeuren wil ik de wilskracht hebben om er daadwerkelijk wat aan te doen - en niet alleen elke dag denken "vandaag ga ik het goed doen".

Daar komt ook nog eens bij dat ik geen groente lust, ja wel de stamppotten maar daar word je nou net niet slank van.

Ik hoop dat het niet lang meer duurt want ik begin er nou toch ook lichamelijk last van te krijgen ik woon nl. 4 hoog zonder lift. En dat gaat je met 108 kg. niet in je koude kleren zitten.

En trouwens iets waar ik me ook nog ongelukkig bij voel is dat ik mijn man niet durf te vertellen dat ik zoveel weeg - hij denkt dat ik nog rond de 90 kg weeg. Misschien naïef van hem maar ik ga hem echt niet wijzer maken.

Het ergste is nog wel als er ergens een weegschaal tevoorschijn komt, en iedereen je een aanstelster vind als je er niet op gaat staan. Begrijpt dan niemand dat je je gewoon schaamt voor jezelf, ook al zegt de hele wereld dat je dat niet hoeft te doen - ik doe het wel.

Ik hoop dat het je op een dag gaat lukken om je wensen waar te maken, en ook al is het moeilijk probeer het in ieder geval op een gezonde manier te doen. Groetjes, Gerda

Afgelopen vrijdag heb ik voor het eerst de Margriet-site gevonden. En omdat ik mij beroepshalve bezighoud met de begeleiding van vrouwen met gewichtsproblemen, viel mijn oog direct op het thema "Lijnen Online". Mijn beknopte reactie daarop kun je daar ook lezen.

Vandaag kwam ik via "links" terecht op deze pagina. Ik las jou verhaal Sandra en de reacties van je lotgenoten. Ik zet me al 'n aantal jaren in om begrip te kweken voor vrouwen zoals jij, o.a. door artikelen in een krant of huis aan huis blad en uiteraard door ze zelf te begeleiden.

Vorig jaar juni heb ik ook een enquête ontwikkeld voor huisartsen, diëtisten en "gewone" vrouwen met gewichtsproblemen in mijn regio. Met "gewone" vrouwen bedoel ik hier ALLE vrouwen die problemen ervaren met eten/lijnen en hun (over)gewicht, UITGEZONDERD zij die lijden aan Anorexia of Boulimia.

Ik wilde onderzoeken waarom er nog zo weinig aandacht besteed wordt aan de psychosociale problemen, die bij overgewicht ook een rol kunnen spelen, nog zo weinig herkend/onderkend worden binnen de gezondheidszorg.

Daarnaast wilde ik onderzoeken waarom er nog zo weinig hulp gekregen en/of gezocht wordt door de vrouwen zelf. De uitslag komt in het kort hierop neer. De gezondheidszorg richt zich nog voornamelijk op de lichamelijke factoren en gevolgen van overgewicht, en de vrouwen durven vaak niet de werkelijke problemen die zij ondervinden m.b.t. hun gewicht en/of eetgedrag met de huisarts of diëtist te bespreken.

Er kwam nog veel meer uit, maar daar leent deze pagina zich niet voor, denk ik. Sandra, ik hoop dat je/jullie de moed niet opgeven en doorzoeken tot je begrip en goede hulp voor je probleem hebt gevonden. Weet in ieder geval dat er vele, vele vrouwen zijn zoals jij, maar dat zij vaak de moed niet hebben om daarmee naar buiten te komen. Of erger nog, na heel veel teleurstellingen de moed hebben opgegeven.

Ik ben momenteel bezig met nadenken over het opzetten van een groep voor vrouwen, die "alles" al geprobeerd hebben. Ik heb alleen de juiste "formule" nog niet. Misschien heb je zelf wel ideeën want uiteindelijk ben je zelf(helaas)ervaringsdeskundige.

Ik wens je in ieder geval heel veel moed, sterkte en vertrouwen en mocht je willen reageren, dan staat mijn email-adres hieronder of is anders bekend bij de redactie.

Ook ik ben altijd aan de zware kant geweest. Dit, in combinatie met de pil, heeft tot een vervelende aandoening geresulteerd: Idiopathische Intracraniale Hypertensie. M.a.w. Ik heb een teveel aan liquor (hersenvocht) ontwikkeld wat alle symptomen van een hersentumor geeft. Niemand kon mij helpen met afvallen, totdat ik bij een homeopaat terecht kwam, ik ben deze man veel verschuldigd.

Beste Sandra. Als ik jou verhaal zo lees, dan denk ik wat klaag ik nou. Ik weeg 78 kg en ben 1.64 meter en ik voel me te zwaar! Er moet voor de zomer 10 kg van af. Ik ben naar een lijnclub gegaan. De E.G.A.

Ik ga daar ook niet meer weg. Je krijgt zoveel steun en hulp en je zit met lotgenoten die het vaak moeilijker hebben als jezelf. De sfeer is gewoon heel prettig. Als je aangekomen bent dan wordt er niet vreemd gekeken, maar ze zoeken gewoon naar de oorzaak. Misschien is het iets voor jou.

Ik wens je heel veel succes en vooral gezondheid want dat is ondanks teveel kilo's toch het belangrijkste. Groet, Jacqueline.

Hallo Sandra, De reden dat ik je dit berichtje stuur is dat ik het vervelend voor je vind dat je zo ongelukkig bent. Het lijkt wel of mensen alleen maar met gewicht & uiterlijk bezig zijn, terwijl dat niet het belangrijkste is in het leven.

Ik weet dat doordat ik anorexia heb gehad. Dat is dan wel het tegenovergestelde, maar ik wil je er toch op wijzen dat er meer is dan gewicht! Ik hoop voor jouw dat je een weg kunt vinden, die jouw tevreden kan maken. Veel sterkte!! groetjes, Dorien

Ik ben 50 kilo te zwaar, ben 53 jaar en 158 lang, dus daar hoef ik niks aan toe te voegen, geen mens kan zich voorstellen hoe ongelukkig je bent, alles geprobeerd in ziekenhuizen gelegen toen ik jong was, ben daarnaast ook nog diabeet, wat het allemaal nog erger maakt, ben ten einde raad weet niet meer waar ik hulp kan vinden, de internist doet ook verder niets zegt alleen ga maar op water en brood, fijne hulp hoor. Mijn hoop is hier op gericht misschien zit de gouden tip er bij voor mij, want ik weet het echt niet meer.

Hallo Sandra. Ik kan je (net als alle andere) heel goed begrijpen. Ik ben 24 jaar en weeg 104 kilo. Na mijn zwangerschap in juni ' 99 ben ik alleen maar gegroeid. Ik was 83 kilo en eigenlijk ook niet tevreden met mijzelf. Dus nu is het helemaal stressen.

Ik ben nu zo ver dat ik naar mijn huisarts ben gestapt voor een maagbandje. Gisteren mocht ik eindelijk naar de chirurg voor een gesprek en voor en nadelen. Wat denk je, ik ben niet zwaar genoeg, je moet er maar mee leren leven werd er gezegd. Dus, hoe erg ik er zelf er mee zit is geloof ik dan niet belangrijk genoeg.

Ik ga binnenkort naar een diëtiste en hoop dat ik er voor de zomer nog een kleine 15 kilo af kan lijnen. Ik wens jou en alle andere heel veel sterkte toe en probeer lekker van alles te genieten. Groetjes, Anja

Hoi Sandra, wat ben ik blij om te lezen dat ik niet de enige ben die een hekel aan zich zelf heeft omdat ze te dik is. 116kg / 1.83 meter lang en 41 jaar oud. Al jaren aan het lijnen.

Net zoals een van de anderen die reageerde houd ik ook niet van groente. Raar maar waar. Bovendien kunnen mijn man (wel een buikje) en kindertjes wel normaal eten, en dat maakt het alleen maar moeilijker.

Ik ga door met lijnen en heb een stille hoop dat ik ooit, ja ooit de 80 kg bereik. Maar hoelang duurt dat nog?