Rolstoelbasketbal

Coen raakte vijf jaar geleden verlamd na een ongeluk. Sindsdien kan hij zijn benen niet meer gebruiken en zit hij in een rolstoel. Na zijn revalidatie stortte hij zich vol overgave op het rolstoelbasketbal, want ondanks de beperking hoef je als rolstoelgebruiker niet stil te zitten.

Coen: "Door een auto-ongeluk kreeg ik een dwarslaesie en raakte ik vanaf mijn middel naar beneden verlamd. Mijn leven was vanaf dat moment totaal anders, ook toen ik na revalidatie uit het ziekenhuis kwam. Als je gewoon kunt lopen, weet je niet beter. Als je niet meer kunt lopen, merk je op ieder moment van de dag de beperkingen."

Sporten in een rolstoel

"Ik wilde ondanks mijn handicap graag blijven sporten, omdat dat goed is voor lichaam en geest. Voor het ongeluk had ik ook altijd al veel gesport, en daar voelde ik me erg goed bij. Ik dacht: het is nu al moeilijk genoeg, laat ik er op z'n minst voor zorgen dat ik - ook met mijn handicap - zo gezond mogelijk blijf. Er zijn gelukkig voor rolstoelers veel mogelijkheden om aan sport te doen, en ik ben gewoon wat verschillende sporten gaan proberen. Zo kwam ik ook in aanraking met rolstoelbasketbal en dat voelde goed. Ik ben steeds enthousiaster geworden over de sport en sindsdien ben ik hard aan het trainen."

Rolstoelers zijn niet zielig

"Ik ben van mening dat je heel goed aan sport kan doen, ondanks dat je in een rolstoel zit. Je hoeft je niet beperkt te voelen. Rolstoelers zijn ook niet zielig; een potje rolstoelbasketbal gaat er flink hard aan toe, soms, zeker op hoger niveau. Niet voor watjes, zeg maar. Het is erg intensief en ik voel me er ontzettend goed bij."