Drie maanden fietsen door Azie

Freija (29) wilde een lange reis maken. Ze besloot samen met een vriendin drie maanden in Azië te gaan fietsen. Lees hier haar verhaal.

'Ik heb altijd al willen reizen. Toen ik van de middelbare school afkwam speelde ik met de gedachte om een tijdje weg te gaan uit Nederland. Ik had alleen nog geen geld en ik moest van mijn ouders eerst een vervolgopleiding volgen. Zodoende heb ik in vier jaar daarna mijn diploma Sociaal Pedagogische Hulpverlening gehaald. Ik kon eindelijk echt gaan werken en mijn geld bij elkaar sparen voor mijn reis door Azië. Zo gezegd zo gedaan. Ik zocht een baan in de hulpverlening en ik gaf zo min mogelijk geld uit. Ik had voor me zelf besloten dat ik veel geld bij elkaar wilde sparen, zodat ik op reis alleen maar leuke dingen kon doen.

De voorbereiding

Op een feestje van een vriendin kwam ik in contact met een ander meisje die drie maanden de wereld rond wilde fietsen. Ik werd meteen enthousiast. De andere kant van de wereld ontdekken op een fiets was iets waar ik nooit over na had gedacht, maar het leek mij helemaal geweldig! Zo vrij als een vogeltje, je bent niet afhankelijk van openbaar vervoer, je kan gaan en staan waar je wilt en je bent nog sportief bezig ook. Nadat we er allebei goed over na hadden gedacht besloten we om een half jaar later samen op reis te gaan. Aangezien we allebei niet echt getraind waren om erg lange afstanden te fietsen hebben we in Nederland geoefend. Dikwijls gingen we naar Limburg waar het landschap minder vlak is dan in de rest van Nederland. We trainden in weer en wind, want ook regen zouden we in het buitenland tegenkomen. Wat betreft mijn conditie zat het wel goed. Ik heb van jongs af aan gesport en zou het dus een behoorlijk tijdje vol kunnen houden. En dat had ik ook wel nodig, bleek later.

De reis

Azië was niet zoals ik het van tevoren voorgesteld had. Het ene landschap was nog ruiger dan het andere en het weer viel ook niet mee. We kwamen regelmatig vast te zitten in de modder of bij een rivier die we niet over konden. Gelukkig werden we vaak geholpen door de vriendelijk bevolking aldaar. Overdag was het afzien in de hitte. Veel water drinken en je hoofd koel houden was de enige oplossing om jezelf een beetje koel te houden. Waar ik ook niet aan kon wennen was zadelpijn. Iedere ochtend als ik op mijn fietsje stapte leek het alsof het erger werd. Maar ik zette door. Ik was eraan begonnen en ik wilde dit nu eenmaal. Afmaken zou ik het dus zeker, al was het af en toe behoorlijk afzien.

In het begin hebben wel een paar dagen niet gefietst, maar zijn we met de trein verder gegaan. Het bleek toch dat we lichamelijk niet helemaal goed waren voorbereid. Mijn spieren verzuurden snel waardoor ik steeds moest afstappen en rusten. Ik had in de eerste paar weken ook alleen maar spierpijn. Ik kon amper lopen. De Limburgse heuvels zijn ook helemaal niet te vergelijken met de bergen in Azië. Een beetje naïef van ons om zomaar te vertrekken en niet eerst jaren voor deze onderneming te trainen.

Al met al hebben we onze reis wel afgemaakt. In de laatste paar weken had ik er wel al snel genoeg van. Ik kon geen fiets meer zien. Ik was dan ook blij dat we de laatste week ook lekker hebben geluierd op het strand. Mijn spieren konden eindelijk tot rust komen. Het geeft wel een kick als je kan zeggen dat je drie maanden lang door Azië hebt gefietst. Het is iets wat ik nooit zal vergeten, maar het is ook iets wat ik niet snel opnieuw zou doen zonder te trainen.'

Heb jij ook een sportieve prestatie geleverd? Heb je bijvoorbeeld meegedaan aan de Nijmeegse vierdaagse of de zwemvierdaagse? Ben je van plan dit ooit nog eens te gaan doen? Geef hier je reactie.