Vrouw
Mijn verhaal

Een eierstokcyste van 12 kilo

Jolanda (31) liet twaalf jaar geleden een cyste aan haar eierstok verwijderen. Deze bleek twaalf kilo zwaar te zijn, met een doorsnede van meer dan twintig centimeter.

Gezwellen in onderbruik 

Ik was achttien en had al een tijdje last van onregelmatige bloedingen. Daar maakte ik me niet zo druk om. Wat ik wel zorgwekkend vond, was dat ik op een gegeven moment last kreeg van pijnscheuten in mijn onderbuik. En mijn buik werd steeds dikker en voelde hard aan (zwanger kon ik niet zijn, want ik was nog maagd). Mijn huisarts temperde die onrustgevoelens na wat kloppen en duwen op mijn buik al snel. 'Luchtophopingen', meende hij en stuurde me naar huis met een recept voor pillen die dat probleem moesten verhelpen.

Maar de pijnscheuten verdwenen niet en ik vertrouwde het niet meer. Ik ging weer terug en werd doorverwezen naar het ziekenhuis voor een echoscopie. Na vijf dagen zou ik de uitslag krijgen, maar nog dezelfde dag belde mijn huisarts me op. 'Het ziet ernaar uit dat je allerlei gezwellen hebt in je onderbuik', zei hij, en voegde eraan toe dat hij niet wist of ze goed- of kwaadaardig zouden zijn. Dat zou pas duidelijk worden na een buikoperatie, want die was onvermijdelijk. Dat was geen prettig bericht. Ik was alleen thuis (beetje slordig van de huisarts om daar niet naar te informeren) en nogal van streek. Aan de andere kant drong het niet echt tot me door dat de situatie wel eens ernstig zou kunnen zijn. Misschien vanwege mijn leeftijd? Ik herinner me in ieder geval dat toen een vriendin aan mij vroeg 'maar wat als het kwaadaardig is?', ik alleen maar kon zeggen 'maar dat is het echt niet' - en dat ook zo voelde. Toch is die vraag wel blijven hangen, omdat zij de enige was die dat zo rechtstreeks vroeg.

Operatie eierstokcyste

Na een week werd ik al opgenomen in het ziekenhuis. De avond voor de operatie sloeg de stress wel toe, maar waar ik me vooral druk over maakte was het laten inbrengen van een infuus (ik heb het niet zo op injecties). De operatie ging gelukkig goed, en bleek erg bijzonder te zijn geweest vanwege de omvang van mijn (goedaardige en slijmvormende) cyste: 24 centimeter lang en 12 kilo zwaar! Volgens een verpleegkundige hadden zij en een aantal collega's op stoelen om de operatietafel heen gestaan. Het klinkt onwaarschijnlijk, maar zelf heb ik de hele gebeurtenis niet eens als vervelend ervaren. Ik vond het eerlijk gezegd een enorme belevenis om tien dagen in het ziekenhuis te liggen en de beslotenheid van zo'n wereldje mee te maken. Het enige vervelende dat ik aan de operatie heb overgehouden is een litteken over mijn hele onderbuik (verticaal). Mijn ene eierstok is ook verwijderd. Die was helemaal opgelost in de cyste. Onlangs heb ik begrepen dat ik daardoor niet eerder in de overgang kom. Dat was eigenlijk mijn enige angst, want dat lijkt me gewoon heel vervelend. Verder leef ik vrolijk verder en ben ik - zoals ik het beleef - een ervaring rijker. En ja, ik ga letterlijk getekend door het leven, maar dat ervaar ik niet als een probleem.

Lees meer over de hier vermelde aandoeningen:
Reageer

Jouw eigen verhaal?

Wil je jouw eigen verhaal hier op de site terugzien en past het binnen een van de thema's van Gezondheidsplein?
Klik hier om jouw verhaal in te zenden
Reacties:
Agnes

Heeft er iemand ervaring met een vastgestelde eierstokcyste bij een ongeboren baby? Mijn dochter moet normaal op 4 mei bevallen en vandaag bleek bij een echo dat er op 1 eierstok van de baby een cyste te zien zou zijn. De arts leek zich volgens mijn dochter geen zorgen te maken maar toch. Meer info zou welkom zijn.

mvg
Agnes

Reageer   Quote

Trijntje

Vorig jaar kreeg ik´s ochtends vroeg opeens hevige buikpijn. De huisarts kwam en gaf mij een diclofenacspuit en daarmee ging het over. Hij zei dat het vermoedelijk een darmkoliek was. Ik kreeg zetpillen diclofenac voor als het nog eens terugkwam. 3 Maanden geleden had ik nogmaals dezelfde pijn, na een zetpil ging het opnieuw over. Ik ging er vanuit dat het mijn darmen waren. 3 Weken geleden echter kreeg ik opnieuw hevige buikpijn en wist niet waar ik het zoeken moest. De huisarts, een andere, kwam langs en gaf me een diclofenacspuit die niet hielp. Daarna een morfinespuit, die ook niet hielp. In overleg ben ik toen met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Ik verging van de pijn en moest overgeven en kon niet stilligen van de pijn. Onderzoeken volgden, een clysma, rontgenfoto van de nieren, urineonderzoek, maar daar kwam niets uit. Ik vroeg of ik meer pijnstillers mocht, maar de arts gaf aan dat de hoeveelheid al tegen het plafond zat en dat die hoeveelheid genoeg zou zijn om een paard neer te leggen.


Ik werd er hopeloos van omdat er maar geen duidelijkheid kwam over wat er mis met me was. Uiteindelijk werd besloten om een CT scan te maken. Daar werd de boosdoener gevonden: een cyste van 16 cm aan de linker eierstok die omgeklapt was. Ik werd meteen naar de afd gyneacologie gebracht en 's middags geopereerd. De arts wilde de cyste er graag in zijn geheel uithalen en besloot daarom een verticale snee te maken in plaats van een laparascopie. Het is me allemaal ontzettend meegevallen. Ik mocht na drie dagen alweer naar huis en moet het nog een aantal weken rustig aan doen. Vanmiddag moest ik voor controle en de uitslag van het weefsel was goed. Het was een slijmvormende cyste geweest die niet uit zichzelf weggegaan zou zijn, in tegenstelling tot andere soorten cystes. De arts heeft mij van begin af aan goed en duidelijk voorgelicht wat mij erg geruststelde. Ook de verzorging op de afdeling was erg goed.

Reageer   Quote

sonja

Ik was 8 maanden zwanger toen ik midden in de nacht opeens pijn had in mijn zij. Na 10 minuten kon ik amper nog lopen en ben met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Niemand wist wat er mis was. Na uren (7 uren schreeuwend van de pijn, geen lolletje) kreeg ik eindelijk een echo en ontdekten ze een cyste op mijn eierstok, niet zo groot, maar groot genoeg om mijn eierstok te doen "omklappen" en hierdoor was 'ie afgestorven en zwart geworden. Ik moest geopereerd worden en daardoor kreeg ik eerst een keizersnede (een dochter!) en daarna werd de eierstok verwijderd. Met de andere was niks mis en ze zeggen dat ik gewoon nog kinderen zou kunnen krijgen. Gelukkig was ons kindje oud genoeg om gehaald te worden... Ik heb niet gevraagd wat de oplossing was geweest als ik 4 maanden zwanger was geweest.... Ik ben erg blij dat we beiden gezond zijn!

Reageer   Quote

ilse

Mijn moeder(78) jaar heeft het zelfde zei word morgen geopereeerd,alleen vind ik het vreemd dat het een snee word van af het strotte hoofd naar beneden de buik.
is dit normaal?

Reageer   Quote

esmaralda schonewille

ik ben dit jaar 13 september geopereerd aan een gesprongen cyste en die zat ook bij me eierstok ik voelde het gewoon kanppen en daarna een ongelovelijke pijn kon amper lopen van de pijn en als ze me gingen onderzoeken en ze kwamen aan me buik dan zat ik tegen het plafond ik had dus een inwendige bloeding maar nu 5 weken later heb ik nog steeds pijn in mijn onderbuik moet de 18e oktober weer terug voor kontrole

Reageer   Quote

Smets Tineke

Als er 1 eierstok niet meer werkt krijg je dan die maand nog je maandstonden??? zat een cyste maar die is verwijderd, eierstok werkt nu waarschijnlijk niet meer krijg je dan om de 2 maand je maandstonden?

Reageer   Quote

lieke

Hoi ik ben afgelopen februari geopereerd aan een cyste die er niet bleek te zitten. Helaas heb ik hierbij beide eirestokken verloren,ze zijn perongeluk verwijderd door verkeerd dossier patiëntenruil!!!
IK BEN WOEDEND!! en er loopt immers een rechtzaak.
Gelukkig ben ik wel moeder van een zoon van bijna 5. Mijn man en ik wilde graag meerdere kinderenen, maar als ik zwanger was eindigde het telkens in een miskraam. Daar heb ik er 4 van gehad. Bij de laatste miskraam moest ik naar het ziekenhuis voor een quratage. Toen ze vertelde dat het wel ens goed pijn kon doen kon ik kiezen voor nacose. Dat hen ik met mijn stomme verstand toegestaan. Toen ik ontwaakte uit de nacose, had ik gelijk door.....dit is mis!!! Ik raakte in paniek en direct kwam er een boeder zeg maar SLAGER!! aan mijn bed. Toen werden mijn man en ik ter kennis gesteld van het ongelooflijke verschrikkelijke nieuws Uw beide eierstokken zijn preventief verwijderd de operatie is geslaagd!! Ik...IK zij wat!!! Ik ben helemaal door het lint gegaan heb hem helemaal kapot gescholden!! Nu blijft het helaas bij 1 kind, en ik had er zo graag meer gewild! Zijn er vrouwen die hetzelfde hebben meegemaakt dan hoor ik het graag om ons verdriet te delen.

lieke.

Reageer   Quote

verena

Hoi ik ben op 3 november \'08 bevallen van een overleden kindje na 37 weken zwangerschap.In januari \'09 heb ik een spiraal gekregen omdat ik altijd onregelmatig ongesteld was.Ik kreeg gezegd dathet lichaan aan de spiraal moest wennen 3-6 maanden lang.Een week nadat de spiraal was geplaatst begon ik te bloeden.In maart ben ik terug geweest naar het zkh en kreeg gezegd dst het lichaam eraan moest wennen.Omdat ik nog steeds bloed verloor ben ik in april terug gegaan naar het zkh.Weer kreeg ik te horen dat het lichaam moest wennen.Na in totaal 4 keer in het ziekenhuis te zijn geweest kreeg ik eindelijk 24 juni een echo gemaakt na lang zeuren.Ondertussen was ik al meer dan 27 weken ongesteld.Volgens de dokter kon dat niet.Toen kreeg ik dus een echo en wat bleek ik had een cyste van 15cm al!!!.aan me linker eierstok.Erna werden oderzoeken gedaan.Ik moest de scanner in.En na de uitslag van de scanner werdt er besloten dat ik werd geopereerd.op 5 november \'09 was het dus zover.Ondertussen bleek uit de scanner dat mijn rechter eierstok er ook al beschadigd was door een cyste.Op 5 nov \'09 ging mijn eierstok eruit.Op 12 november \'09 moest ik op controle voor de wond of die goed heelde na de operatie.De dokter zei me meteen al dat de rechter eierstok er ook uit moest.Ze deden dat niet omdat ik te jong ben in 1 keer eruit.Ze wilden kijken hoe de cyste zich verder ontwikkeld.Nu was ik woensdag 10 maart \'10 op controle.Om te kijken hoe de cyste zich verder ontwikkeld heeft.Ik heb nu al 3 cystes op me rechter eierstok ipv 1!!!!!.Nu moet ik 14 april pas naar het zkh terug voor een gesprek.De rechter moet er ook uit en dat betekend dat ik met 29 jaar onvruchtbaar ben.Het enigste keer dat ik in verwachting was is mis gegaan.En nu kan ik nooit meer kinderen krijgen.Graag wil ik in contact komen met mensen die het zelfde mee hebben gemaakt.en de andere mensen veel succes of sterkte.
Groetjes Verena

Reageer   Quote

Marieke

Ik heb sinds gisteren ook te horen gekregen dat ik een cyste in een van mijn eierstokken heb zitten, ze kunnen met de echo niet goed zien vanuit welke eierstok hij is gegroeid omdat mijn cyste maar liefst 25cm groot is. Vorig jaar had ik al last van mijn buik maar de arts gooide het om mijn darmen, dus ik moest me niet zo druk maken. Nu meer dan een half jaar later moet ik 1 eierstok afstaan en ben ik zo onwijs bang dat ik geen kindjes meer kan krijgen. Ik wordt gek van onzekerheid en snap niet dat ze er geen spoed van maken?

Reageer   Quote

carla

hallo mijn schoondochter ik bulgaarse van afkomst en is nu al een jaar bezig zwanger teworden met mij zoon haar linker eierstok is weg gehaald door groei van cystes nu is ontdekt dat op haar linker eierstok ook een cyste zit nu zegt de arts kom over tweemaanden maar trug dan is hij wel weg maar alsje eierstok links al weg gehaald is zal op de rechter eierstok toch niet van zelf verdwijnen nu maakt zij zich vreselijk ongerust dat mischien haar rechter eierstok ook er uit zal gaan wat betekend dat ze niet meer zelf zwanger zal kunnen worden kunt iemand ons vertellen met een gelijk waardig gebeurtenis of onz advies geven wat tedoen hartelijk dank daar voor al vast carla

Reageer   Quote

Mandy

tijdens mijn zwangerschap ontdekte de artsen dat er ook een cyste op mijn eierstok zat die hebben ze afgelopen september verwijderd vorige week donderdag ging ik opnieuw voor controle en kreeg opnieuw te horen dat ik een cyste had nu met bloed erin en daarbij ook op me rechter eierstok een cyste is gekomen

Reageer   Quote

samantha

hoi
binnenkort krijg ik ook een kijkoperatie om een cyste te verwijderen 11.5 cm groot en 9.8 cm breed
alleen het probleem is dat deze los?? zit
ik heb in de tussentijd een bloeding gehad en ik dacht dat hij was gesprongen dus terug naar het ziekenhuis geweest konden ze het niet meer vinden.
toen moest ik terug na de bloedingen en toen zat het dus niet meer op de plaats waar het voor het eerst was gevonden maar een stukje verder.
Het zit dus in de rechtereileider, en de bloeding bleek achteraf een menstruele bloeding te zijn.
Ik merk er dus niks van omdat ik geen pijnen heb, het enigste wat ik merk is dat ik meer naar de wc moet dan van te voren.
Mijn symtonen waren dan ook heel raar,
Normaal heb ik een cyclus van 6 maanden maar de laatste 3 maanden opeens elke maand precies op de tijd.
de laatste paar weken werd ik misselijk en begon ik zonder opgaaf van reden te braken zowel overdag als s\'nachts in mijn slaap.
toen ging ik maar naar mijn gyn. toe omdat zwangerschaptest negatief was.
Daar zijn we erachter gekomen dat ik een cyste bij me droeg van die grootte.
eerste instantie besefte ik het niet en wimpelde ik het maar weg.
Mijn omgeving kon het al helemaal niet geloven dat het zo groot was.
Maar nu na die bloeding hebben ze er toch maar wat meer druk achter gezet dat ik snel geholpen word.
nu hoop ik dat de operatie mee gaat vallen
groetjess

Reageer   Quote

Monica

Hoi, Ik heb eigelijk een vraag. Ik ben vorig jaar zwanger geweest en ben tijdens mijn zwangerschap geholpen aan een blindedarm onntsteking!!9 sep 2006 ben ik mijn kindje dan met 18 dagen verloren en nu sinds een jaar weet ik dat ik cysten heb in mijn rechter eierstok en die is van 2 cm, een jaar geleden, naar 6 cm gegroeid. Omdat ik nu diabetes heb moet eerst mijn suiker goed zijn voordat ik geopreerd mag worden anders kan ik in een shock raken. Heb gehoord dat ze ook verdwijnen kunnen door hormonen pillen, weet iemand dat ? Hoe groot is mijn kans dat toch mijn eierstok blijft zitten? De dokters zeggen 50% op 50%. Wil heel graag een kindje. Zwanger worden is geen probleem, ik was toen binnen 3 wk zwanger, maar heb nu zo'n onregelmatigheid wat ik nog nooit heb gehad. Word er soms zo knetergek van. Maar mijn ene eiernstok kan toch ook nog kinderen krijgen? Volgende week vrijdag ga ik naar een arts die gaat over suiker cysten en zwanger worden. Dus wachten wel af, maar ik weet zeker als de tijd rijp is komt alles echt goed. Ik hoop dat iemand me kan helpen met deze raadsels. Alvast bedankt monica

Reageer   Quote

angelique en daphne

Mijn dochter van 8 jaar is afgelopen december geopereerd. Er is toen een eierstok verwijderd omdat hier een cyste in zat, en haar eierstok daaromheen was gedraaid. Maak me een beetje zorgen om haar andere eierstok gezien haar jonge leeftijd. Zijn er ouders die hier ervaring mee hebben.

Reageer   Quote

tiemke

Ook ik ben nu 14 jaar geleden geopereerd aan een cyste. Afm.20x17, hierbij is ook de rechtereierstok verwijderd. Bij mij zaten er wel celletjes in die zich snel deelden, daarvoor moest ik een jaar later een kijkoperatie ondergaan om het buikvocht te controleren ,en ben ik 10 jaar onder controle gebleven.

Reageer   Quote

els

Hallo, Mijn dochter was 14 jaar toen er een cyste is verwijderd. Ook bij haar dachten ze dat ze zwanger was. De cyste was 2 kilo! Helaas is er ook 1 eierstok verwijderd. Om de andere zat ook een cyste maar die konden ze er gelukkig vanaf pellen. We hebben een zeer goede begeleidng gehad in het UMCG. Mijn dochter heeft nog wel een jaar lang begeleiding van een psychologe gehad. Zoiets is moelijk te verwerken voor een meisje van 14 jaar.

Reageer   Quote

Marion van Wingerden

Genezing en hulp via de geestelijke weg; www.bruno-groening.org. Ook bij eierstokcyste is genezing hiervan bekend!

Reageer   Quote

Caroline

Beste Jolanda,

Op de website van Margriet / Gezondheidsplein las ik je brief. Ik herkende wel het een en ander in je verhaal daar ik sinds 2 jaar ook mijn rechter eierstok kwijt ben.

Bij mij is het echter begonnen met de endometriose die in 1996 ontdekt werd door de gynaecoloog. Tijdens de kijkoperatie had men al diverse verklevingen weggehaald en een deel van de endometriose.

De medicijnen die ik gebruikt heb, hebben geen van allen geholpen, en ook het hormoonspiraaltje (Mirena) heeft meer ellende dan goeds gegeven.

Doordat de artsen op gegeven moment niet meer wisten wat ze moesten doen werd ik naar het academisch ziekenhuis in Leiden verwezen. Daar zei de professor echter dat mijn klachten psychisch waren terwijl ik in nog geen jaar tijd al meer dan 100 bloedingsdagen had en niet vooruit kon van de buikpijn.

Natuurlijk was ik erg kwaad, bloedingen zijn immers niet psychisch. Ik had echter een brief naar mijn eigen gynaecoloog gestuurd en uitgelegd wat er in Leiden gezegd was. We konden al vrij snel voor een gesprek naar de eigen gynaecoloog die een kijkoperatie voorstelde.

Tijdens de kijkoperatie is het goed misgegaan. De beide cysten die op mijn rechter eierstok zaten zijn tijdens die kijkoperatie allebei gesprongen wat een enorme bloeding teweeg bracht. De gynaecoloog kon niets anders doen dan mijn rechter eierstok te verwijderen.

Toen ik bijkwam uit de narcose stond de gynaecoloog aan mijn bed. Ik ben nog nooit zo opstandig geweest. Hoe kon men nou zeggen dat mijn klachten psychisch waren terwijl ik net gered was van de dood. Nu besef ik hoeveel geluk ik heb gehad, wat zou er immers gebeurd zijn als de cysten waren gesprongen zonder die operatie, als ik bijvoorbeeld ergens mee bezig was.

Artsen stappen vaak heel luchtig over klachten heen. Men beseft vaak niet hoeveel pijn iemand heeft.
De professor in Leiden heb ik aangeklaagd met medewerking van de gynaecoloog die mij geopereerd heeft. Ik had mijn operatierapport in handen. De professor in Leiden bleef liegen en ik kreeg van de commissie voluit gelijk.

Wat je huisarts met je heeft gedaan is inderdaad slordig. Heb je daar destijds stappen voor ondernomen voor genoegdoening? Je krijgt er de eierstok niet mee terug, maar een arts die dergelijke fouten maakt moet hiervoor op de vingers getikt worden. Daarom heb ik dat destijds ook gedaan.

Ben nog steeds blij dat ik voet bij stuk gehouden heb. Ook mijn huisarts stond volledig achter me en zei dat ik datgene wat mij in Leiden verteld werd absoluut niet moest accepteren.

Door dit alles is mijn leven veranderd, kinderen krijgen zit er niet meer in - maar na die ervaring wil ik dat ook niet meer.

Ik vind het nog steeds onvoorstelbaar dat die cysten zoveel leed veroorzaakt hebben en dat artsen het zo gauw op het psychische gooien of er op een andere manier vaag mee omgaan. We hebben immers maar één leven.

Ben door die ervaring toch veranderd en besef hoe betrekkelijk alles is, weet nu ook dat het heel belangrijk is dat er goed naar je geluisterd wordt. Klachten zijn er immers niet zomaar.

Jolanda, ik wil je verder nog veel geluk in je leven toewensen en wens je verder veel sterkte en succes.

Met vriendelijke groet, Caroline

Reageer   Quote



Je reactie en/of vraag

Personalia



* Verplicht

Dossiers

Stel je vraag

Tweet