Het gebruik van pijnstillers tijdens de zwangerschap

@nancy hee ik ben momenteel zwanger van ons 4e kindje en ook ik slikte tramadol voor mijn pijn. In mijn bijsluiter staat echter dat het niet verantwoord is om tramadol te gebruiken. Ik ben wel van mening dat de medische wetenschap moet zoeken naar een pijnbestrijder die veilig gebruikt kan worden tijdens een zwangerschap. Ben alleen bang dat die doorbraak voor ons niet meer op tijd gaat zijn. Sterkte ermee.

Ik heb een vraagje ik ben fibromyalgiepatiente,ik neem tramadol van 100mg als ik veel last heb. Nu is mijn vraag wat moet ik nemen als ik zou zwanger zijn om de pijn die ik heb als fibromyalgiepatiente te verlichten?

Ik heb 8 jaar niet zwanger durven raken vanwege het trauma dat ik aan de pijn bij het thuis bevallen heb overgehouden. Ik ben ervan overtuigd dat de ene vrouw veel meer pijn heeft dan de andere. Daarom ben ik vóór pijnbestrijding. Ongeveer 10 minuten voordat ik mocht persen had ik zo'n afschuwelijke pijn dat ik dacht dat ik dood ging. Het persen zelf vond ik heerlijk, eindelijk mocht ik persen. Dat ik aan alle kanten inscheurde voelde ik niet eens en van het persen zelf voelde ik ook niks. Zo heerlijk was het dat ik verlost was van die oorverdovende pijn die ik had in de laatste 10 minuten. Mijn zoon floepte er dan ook zo uit. Ik was jarelang als de dood om ooit weer zwanger te worden. Nu jaren later durf ik het weer aan maar wel met een hele grote angst. Bang dat ze geen pijnbestrijding willen geven. Maar ik beval wel in het ziekenhuis dat is een ding dat zeker is! Het was een ondraaglijke pijn.

Ik ben van mening dat pijnbestrijding veel makkelijker zou moeten worden toegepast in ons land. Ook moeten doktoren beter naar de aanstaande moeder luisteren. Vaak worden er dingen gezegd zoals: ach het is je eerste je weet nog helemaal niet wat het is, maar je lijf geeft echt wel aan tijdens een bevalling wanneer het niet mee kan. Oordeel niet over een moeder in spe die pijnbestrijding wil, de een heeft een bevalling die 10 minuten duurt en als prettig wordt ervaren en de ander heeft een bavalling waar ze een trauma aan over houdt. Zelf ben ik er een die 72 uur lang weeen heeft gehad en nog steeds(na bijna een jaar) met tranen terugdenkt aan de bevalling. Tja ik ben op de naturlijke wijze bevallen zonder pijnbestrijding en ben daar niet echt voor. Maar ook ik vind dat een ieder het recht heeft om te kiezen en je niemand mag veroordelen voor de gemaakte keuze. Oh en wat betreft gevaren voor je kind, mijn kind heeft zolang in het geboortekanaal gezeten dat ze zuurstof tekort had en een eihoofd wat pas na een maand weer weg was. Ook geen pretje voor een baby denk ik.
Zo heb je ook bij een natuurlijke bevalling voors en tegens.

Ook ik heb pethidine gehad bij mijn eerste bevalling, maar dat vond ik doodeng.. Ik werk zelf op een kraamafdeling als verpleegkundige en als iemand een pijnstiller nodig heeft kan zij dat krijgen maar dat beslist de arts. en waarom? omdat hij er verstand van heeft wanneer dat verantwoord is. Als je baby maar gezond geboren wordt toch??? Baby's krijgen ademhalings problemen als de pijnstiller op het verkeerde moment gegeven wordt en drinken slechter aan de borst (en wie weet wat voor gevolgen op langere termijn??) Pethidine werkt lang door, bij een baby later dan bij jou, dus een hele verantwoording voor de arts om dat te geven. er zijn ook alternatieve manieren om de pijn te bestrijden nl een bad of douche, bewegen op een bepaalde manier, andere houdingen die de pijn verlichten. Denk eens aan een doula bij je bevalling! die weet daar alles van en blijft al die tijd bij je... Als je veel vertrouwen in je eigen kracht hebt gaat het veel soepeler. Een bevalling is geen ziekte maar een prachtige beleving, ondanks de pijn.

@ daantje. Reeds drie keer hier een kind op de wereld gebracht; 1 keer keizersnede (ruggeprik), 1 keer spontaan (geen pijnbestrijding), 1 keer ingeleid (aan het infuus met oxytocine en 1 prik met betidine tijdens de laatste ontsluitingsweeen). Waarschijnlijk krijg je je eerste kindje en weet je niet goed waarover je praat. Pijnbestrijding kan een moegestreden moeder tijdens de bevalling erdoorheen slepen, zodat het kind, wellicht ietwat dizzy maar evengoed bij de pinken, zonder vacuumpomp, tang of andere ellende ter wereld kan komen. Soms is pijnbestrijding dus goed voor moeder EN kind!! We zullen zien hoe jij je houdt tijdens je bevalling en je praat volkomen nonsens over de schade aan het kind. Zowel verloskundige als gynaecoloog luisteren heel goed naar de aanstaande moeder, die zelf perfect kan aangeven wat zij tijdens die zware uren nodig heeft. Ik hoop dat het voor jou meevalt; maar kan je geen enkele garantie daarop geven. Bevallen kan zo pijn doen dat de moeder denkt dat ze gek wordt of dood aan het gaan is... en ik weet echt wel waarover ik het heb. Mijn partner was bij alle drie de keren aanwezig en ik ga voor de bevalling via het natuurlijke kanaal; dat is de beste weg en het snelste herstel is daarmee gegarandeerd. Ik was bij de laatste twee kinderen binnen een week weer op de been en verzorg mijn gezin zo goed ik kan en het gaat prima. Pijnbestrijding? Gewoon om vragen als je aan je eind zit. Er zijn meerdere manieren en de deskundigen helpen jou om de beste manier toe te passen. Voel je niet schuldig; vroeger gingen babies veel meer dood en moeders ook. Pijn is niet erg, maar als het een goede bevalling in de weg gaat staan... Gewoon doen die pijnbestrijding. Is he-le-maal niets mis mee!! Ik heb drie gezonde dochters van 10 jaar, 4 jaar en 0 jaar en ik dank mijn goede gesternte voor een uitstekende begeleiding en deskundige hulp, met pijnbestrijding.

Het is belachelijk dat in Nederland verdoving tijdens bevallingen zo wordt tegengehouden. Wanneer je je ingegroeide teennagel weg laat halen, wat veel minder pijn zal doen dan de meeste bevallingen, zou het raar zijn als je het niet wilt, maar bij een bevalling belachelijk als je er al vooraf aan zou denken! In Belgie en andere ons omringende landen wordt verdoving bij bevalling veel meer toegepast en als normaal gezien. Nederland heeft een rare manier van conservatisme en arrogantie, ondanks dat wij hier dan zo voorzichtig zijn met verdoven en zogenaamd vooruitstrevend zijn met thuisbevallingen hebben we toch nog bij het hoogste aantal moeder en kinder sterfte. Waarom op een paternalistische manier iets moois voor een aanstaande moeder verpesten, als iemand hier tegenop zou zien!?

Hoi ik ben daantje,20 jaar en ben 3 maanden zwanger. Ik las op deze site over pijnbestrijdeng tijdens je bevaling. Vrouwen die hier vrijwillig voor kiezen hadden beter niet zwanger kunnen worden! Je bemoeilijkt je bevaling niet alleen met pijnbestrijders je wordt een soort van verdooft, jouw kind dus ook (je kind zit tijdens de bevaling nog steeds verbonden aan de navelstreng en krijgt alles binnen wat jij ook krijgt!). Fijne start voor je pas geboren baby om half verdooft ter wereld te komen en lekker gezond ook! Maar wel lekker handig voor jou, je voelt minder pijn en hebt je kindje toch... Wel de lusten niet de lasten...Als de doctoren zeggen dat je MOET is het wat anders, maar mensen doe je kind dit niet aan!! Je hebt voor een wonder gekozen, laat het dan ook een wonder zijn en geen 'makkie'. Er zijn miljoene, duizende vrouwen voor ons geweest die het zonder hebben gedaan...Ben jij dan zo'n watje die bij elk pijntje auw zegt en niet eens je eigen kindje op EIGEN KRACHTEN ter wereld wilt brengen?! Denk er over na en zoek informatie over pijnbestrijding tijdens de zwangerschap. Die pijn hoort er bij, die pijn is net zo wonderlijk als jou kindje. Zie het als iets goeds, verwelkom het en kijk er naar uit, netzo als dat je naar je kindjes komst uitkijkt.

Ik gebruikte tijdens mijn zwangerschappen wel paracetamol, tijdens migraine aanvallen. Alsof je een olifant met een veertje probeert te verjagen, maar het is tenminste wat. Tijdens de eerste bevalling kreeg ik pethadine, tijdens de tweede heb ik niets nodig gehad. Het is een keuze, maar goede informatie over de risico's is belangrijk. Het is niets om je voor te schamen dat je denkt dat je het niet aankan, het is mega-heftig. Het is ergens krom dat het ervan afhangt hoe je verloskundige/gynaecoloog er tegenover staat of je pijnstilling "mag" of niet! Maar ik moet bekennen dat ik het wel stoer vind dat in Nederland zoveel vrouwen het zonder redden. En oh ja, voor ik mensen over me heen krijg door deze opmerking (grinnik), mijn eerste bevalling heb ik 13 uur lang zeer heftige rugweeën gehad, die niks deden, totale bevalling 25 uur, dus zo ideaal was het niet!!!

Ik worstel met iets dat hier zijdelings mee te maken heeft. Begin volgend jaar moet ik een operatie ondergaan waarbij ik waarschijnlijk onder narcose moet. Op dit moment ben ik er ook sterk over aan het nadenken om te proberen zwanger te worden. Daarom is mijn vraag: Is het mogelijk onder narcose te gaan terwijl je zwanger bent?

zwangerschap : als het even kan, niks innemen, als het perse moet, dan in overleg met dokter. Ik heb niks ingenomen.

bevalling: vrouw moet zelf kunnen kiezen. In andere landen doen ze hun best om er een aangename ervaring van te maken, hier laten ze je, vaak tegen de vrouw haar eigen wil in, opzettelijk creperen.
Mijn bevalling heeft 28 uur geduurd, ik heb 0,0 pijnstilling gekregen. De verloskundige besloot dat ik het niet nodig had, de gyno die de tang heeft moeten gebruiken en pas op het laatst erbij kwam, zei bij de nacontrole dat het mijn keuze was, dat het zh er nooit moeilijk over doet.

Verloskundige, bedankt voor het opzettelijk laten creperen, tegen mijn wens in, bedankt voor het opzettelijk verpesten van deze mijlpaal in mijn leven.

Ik hoop dat als zij zelf een baby krijgt, dat ze het dan ook natuurlijk doet!

Er moet een verschil worden gemaakt tussen pijn tijdens de zwangerschap en pijn tijdens de bevalling. Tijdens de zwangerschap moet het zeker serieus worden bekeken omdat als de moeder veel pijn heeft dit stress bij het kind veroorzaakt. De afweging moet zijn wat is nu slechter voor het kind de pijnstress of een (mini)dosis pijnstiller. Pijn tijdens de bevalling moet ook serieus worden genomen. Als een vrouw teveel pijn heeft MOET ze een pijnbestrijdend middel kunnen krijgen. Bij pijn raak je in de stress waardoor je lichaam adrenaline aanmaakt waardoor je de pijn allleen maar scherper voelt. Ben je ontspannen bij de bevallingspijn (omdat je het wel ziet zitten) dan zal je lichaam endomorfine gaan aanmaken. Dit is een natuurlijk pijnbestrijdend middel. Of je een pijnbestrijder van de arts nodig hebt hangt dus van het moment af. Als je je nu bij 20 weken al zorgen gaat maken over de pijn en het gevoel hebt dat "het niets wordt"bij deze verloskundige moet je dat nu al bespreken zodat je eventueel een andere zwangerschapsbegeleider kunt zoeken. Ben je eenmaal gerust over de bevalling en de aan te bieden pijnstiller zal je veel relaxter aan de bevalling beginnen en heb je misschien niet eens iets nodig. Ik zelf heb bij mijn 6 bevallingen maar een keer gegild dat ik iets voor de pijn moest hebben. Het zou toen 20 min. duren voor de pijnbestrijder zou werken. 10 min later was de baby er al......

Ik was erg blij met de bijdrage over de ruggeprik en de moeilijkheden hieromtrent in Nederland.

Ikzelf ben momenteel 20 weken zwanger. Ik heb de verloskundige een aantal weken geleden gevraagd of ik kan bevallen middels een ruggeprik, omdat ik vreselijk bang ben voor de pijn. Ik kreeg toen te horen dat de anesthesist hier echt niet voor zijn bed uitkomt als ik dit zo nodig wil. En later zou ik trots zijn op mezelf als ik de bevalling zou hebben doorstaan zonder pijnbestrijding. Ik heb hier psychisch de laatste maanden erg veel last van gehad, omdat ik mij absoluut niet serieus genomen voelde. Ik weet ook dat vrienden van mij in het het buitenland wel op deze wijze zijn bevallen. Zij hebben het mij juist geadviseerd. Misschien kan iemand mij adviseren tot welke gyneacoloog ik mij kan wenden in de buurt van Vlaardingen? Ik wil best bevallen in Rotterdam, als er geen andere mogelijkheid is. Ik voel mij nl. toch niet serieus genomen door deze verloskundige. Ik snap de bevoogdendheid van verloskundigen niet op dit vlak, terwijl er in Nederland op allerlei manieren aan pijnbestrijding wordt gewerkt. Er zijn zelfs verloskundigen die durven te beweren dat de Nederlandse vrouw een sterker soort is, omdat ze de pijn doorstaat. Onzin! Ik heb geen keus als ik, zoals nu, geen extra informatie krijg. Ik hoop echt dat iemand mij informatie kan verstrekken en dat er ook meer aandacht aan dit onderwerp besteed gaat worden. Ik weet nl. uit ervaring dat ik niet de enige ben die met dit probleem worstelt.

Ik heb in 1977 in Zuid-Afrika en in 1979 in Venezuela bij de geboorte van mijn 2 zoons daar epidurale anesthesie gehad. Prima vond ik dat. Ik had er nog nooit van gehoord, maar in Zuid-Afrika werd mij gevraagd of ik dat wilde (de artsen daar vonden het prettiger als de moeders dat kregen, dat was voor hen gemakkelijker) en ik dacht bij mezelf: Tja, ik laat me bij de tandarts ook verdoven, dus waarom bij zo iets groots niet? En ik had het volste vertrouwen in de artsen daar. Het is mij prima bevallen, en dus wilde ik dat in Venezuela ook weer, en dat was mogelijk. Ik snap nog steeds niet, dat er hier in Nederland zo moeilijk over gedaan wordt. Het kost wat extra geld, nou, dat kan er dan ook nog wel bij. Als je een complete baby-uitzet aanschaft, kan dat ook nog wel betaald worden, dacht ik zo. En ik heb er lichamelijk niets aan over gehouden, geen complicaties o.i.d.

Wat ik belangrijk vind is dat vrouwen goed geïnformeerd worden over de voors en tegens (eerlijk!!!) van verschillende mogelijkheden van bevallen en/of medische ingrepen. Dan is het aan de vrouw zelf om te beslissen wat ze wil.

Ik vind het jammer dat ons gezondheidssysteem soms zo werkt dat artsen e.d. de macht en verantwoordelijkheid overnemen van de individuen. Bijv. de arts vandaag in de uitzending zei voor de ruggeprik te zijn en dat hij het waarschijnlijk achtte dat de thuisbevallingen er in de toekomst niet meer zullen zijn. Dat vind ik dus precies hetzelfde, alleen gaat het over een andere mening. Nogmaals: ik vind dat ieder voor zichzelf moet mogen beslissen wat zij (of hij) wil. De artsen mogen voorlichten en begeleiden, niet de beslissing nemen voor anderen!

VRAAG: kan over dit onderwerp een keer aandacht worden besteed in een van de uitzendingen?

Ik heb 2 dochters van 4 en 8 jaar en als ik van te voren zou weten dat ik pijnbestrijding zou kunnen krijgen dan wil ik nog wel een derde.
Maar de verloskundigen hier zijn niet zo makkelijk met het geven van pijnbestrijding.
Ik heb 2 zware bevallingen gehad en dat wil ik geen derde keer. Ik vind dat de vrouw in kwestie ZELF mag beslissen of er iets gegeven word en niet de arts.

Ik heb pas de diagnose hypermobilteitssyndroom
gekregen. Dit betekend dat mijn gewrichten vrij snel
luxeren.(uit de kom schieten) Hierdoor heb ik
regelmatig ontstekingen en veel pijn. De huisarts is
absoluut tegen het gebruik van medicatie tijdens een
eventuele zwangerschap. Op dit moment slik ik
tramadol. In de bijsluiter staat dat je dit middel
tijdens de zwangerschap mag slikken. Mijn huisarts
en reumatoloog zijn hier pertinent niet voor.
Pijnstilling is echt noodzakelijk ook tijdens een
eventuele zwangerschap. Is er iemand die ervaring
heeft met zo iets dergelijks??

Voor dat ik zwanger werd slikte ik vrij gemakkelijk een pijnstiller als ibuprofen. Ik werk als verpleegkundige en heb drie jaar geleden een wiplash opgelopen, nadat ik twee dagen achter elkaar aangereden ben. Zodra ik wist dat ik zwanger kon zijn ben ik gaan minderen met de medicatie en toen ik eenmaal zwanger was helemaal gestopt. De gezondheid van mijn kind gaat voor alles, ook al betekend dat dat ik meer moet rusten en minder kan doen. Ik heb wel het geluk dat de zwangerschap probleemloos verloopt. Ik heb zelf het idee dat ik minder pijn in mijn rug en nek heb dan voorheen. Ik ben dan ook benieuwd hoe dit gaat na de bevalling. Tuurlijk zijn er wel dagen dat ik pijn heb, maar als ik niet zwanger was had ik ook wel eens mindere dagen. Er zijn ook veel alternatieven om pijn te bestrijden, zoals ontspanningsoefeningen,rust, vermijden van stress enz.

Wat is symfyse-probleem overgehouden na de zwangerschap?

Tijdens zwangeschap tweede enorme bekkeninstabiliteit en daardoor bekkenpijn gehad. Gynaecologen zeggen gemakkelijk: neem maar in die 6 paracetamols en dat heb ik dan ook maar gedaan, want als de pijn echt niet meer te harden is. Toen ik in het ziekenhuis kwam te liggen met complicaties werd met plezier dezelfde dosis verstrekt. Maar vraag je om eerder in te leiden ivm pijn, wijgeren ze dat. Groot contrast in Nederland! (Het resultaal was dat ik na 3 weken over tijd te zijn, toch ingeleid moest worden...) Ik vind dat pijnbestrijding mogelijk is en moet zijn, maar ik weet ook niet zeker of mijn kindje er schade aan heeft overgehouden. Wel moet ik erbij zeggen dat ik blij ben geen andere pijnstillers heb genomen die kwaad "kunnen" (want je krijgt geen garantie). Wat ik zelf zie is dat ze er niets aan heeft over gehouden, behalve een moeder die door de bevalling een hernia en symfyse-probleem heeft overgehouden.

Indien noodzakelijk en in goed overleg met de desbetreffende medici dan wel maar nooit "dokteren" op eigen initiatief. Zelfs met aspirine ed. De gezondheid van het ongeboren kind en de(eventuele schadelijke) gevolgen van sommig medicijngebruik zijn nog niet altijd bekent op langer of korter termijn