RIAGG

Hoi lieve mensen, Wat is dat toch vervelend als je eindelijk om hulp vraagt. Dat je dan of een etiket opgeplakt krijgt of je wordt niet goed gehoord. Die zogenaamde geleerde mensen weten dus ook niet altijd een oplossing. Misschien kunnen wij een vriendensite oprichten. Wij kunnen problemen niet oplossen, maar wel naar elkaar luisteren. En dat help!! Reageer als je dit een goed idee vindt.

Na een lange, zware periode thuis te hebben gehad, had mijn huisarts me verwezen naar het Riagg. Na 5! gesprekjes ´wist´ze me al te vertellen dat ik Borderline had. Eenmaal terug bij mijn huisarts wist hij mij gelukig te vertellen dat dat onmogelijk is na 5 sessies. Echter, 5 jaar verder moet ik naar het ziekenhuis voor een darmonderzoek. Ik zie nu net mijn ´Episoden problemen´ zoals ze dat noemen: Borderline, persoonlijkheidsstoornis, obsessief, Paranoide en depressie!!!!! En dat alles na 5 gesprekjes!!!!! Nu moet ik dus zsm naar het Riagg bellen om dit uit mijn dossier te laten verwijderen en dan dit aan mijn nieuwe huisarts door te geven. Wat een ellende! Ik vind dit zeer slecht en ik hoop echt dat dit nog te corrigeren valt want ik weiger dit in file te hebben staan!

Riagg in Rotterdam is zeer client onvriendelijk en slechte behandelafdeling. Er werken een setje psychiaters die beter zelf opgenomen kunnen worden of de naam psychiater niet zouden mogen dragen. Plakkers is het enige wat ze kunnen geven. Echte doelgerichte therapie is er niet. Echt erg.

Waarom heten er nog maar 3 instanties RIAGG. Juist 'm omdat ze zo slecht bekend staan. Dit is gewoon oplichterij onder een andere naam. Volgend jaar kan je ook nog een eigen bijdrage gaan betalen voor totaal onzinnige hulp. Waarom wordt de rekening niet bij de instelling neergeled. Zij maken fout op fout en vernielen mensen zonder ze te helpen.

Ook ik heb zeer slechte ervaringen met RIAGG Hoofddorp. Na een langdurige opname op een goede PAAZ afdeling, helaas doorverwezen naar dit stelletje idioten. Postcodezorg heet dat. Als je goede GGZ hulp wilt hebben, dan moet je dus zorgen dat je niet een postcode hebt in de buurt van een RIAGG instelling. Mijn spv er, een mens dat zelf knettergek was, maakte eigenhandig even een diagnose van een ernstige psychiatrische ziekte. Deze diagnose was in geen enkel ziekenhuis en op geen enkele PAAZ afdeling ooit gesteld. De hulpverleners op PAAZ afdelingen zijn veel bekwamer dan SPVers van het RIAGG. Ik ging naar dat mens in Hoofddorp voor nazorg. Het enige dat het opleverde was strijd en voor mij nog meer ellende. Het doel van de behandeling was stabiliteit bewaken. Toen ik opnieuw een depressie kreeg, zei dat mens; ik zag al langer dat er een depressie aan zat te komen. Wat is dan het nut van een behandelplan, als je de client niet waarschuwt. Ik kon niet meer tegen haar getreiter. Elke keer moest ik horen dat ik ongelukkig was omdat ik veel te dik was. Logisch als je volgestopt wordt met Seroquel en Zyprexa. Voor ik aan deze rotzooi, begon had ik een normaal figuur. Ik kon nergens met mijn klachten heen, want dat mens vertelde overal dat ik gek was en dat men mij niet serieus moest nemen.



Toen ik echt ten einde raad was, heb ik alle medicijnen weggegooid. Ik voelde me zo goed als ik me jaren niet gevoeld had en ik viel spontaan 15 kilo af. Ik had heel veel energie. Die medicijnen hebben geen enkel nut en ze maken je leven nog verder kapot.



Ik slik nu alleen mijn medicijnen als ik me niet goed voel. Dat bevalt uitstekend. Af en toe ga ik naar een pscyholoog, die ik zelf moet betalen. Ik krijg daar hulp waar ik echt iets aan heb. Het Riagg is uurtje factuurtje. Voor 10 minuten binnen zijn, schrijven ze drie kwartier, want dat is de normale duur van een gesprek.



IK WIL HIER IEDEREEN WAARSCHUWEN VOOR RIAGG, GGZ IN GEEST HOOFDDORP. DIE HELPEN JE VAN DE REGEN IN DE DRUP.

nha het riagg,



zou je der ook een boek over kunnen en willen schrijven, tenminste als je gehoord wordt en iemand dat wil horen wat helaas niet zo lijkt te zijn.
nu 28 jaar en me leven een dikke chaos, in mijn ogen met dank aan het riagg die me zo buitengewoon kut begeleid heeft toen ik 8 was tot men 18de. 15 verschillende plekken gewoont, en behandeld als een een of andere debiel of slechts een nummer zonder gevoel. mij niks uitleggent van wrm, langs me heen praten me ouders bedreigen dat ik uit huis moest, me overal dumpen als oud vuil, en me geheel aan me lot overlatent met zogenaamt de goede bedoelingen waar ik niks van geloof. heb er alleen maar ellende en verdriet van die tijd met het riagg, en het riagg geeft niet thuis over mijn klachten, te lang geleden. heb nu ook meer met dieren dan met mensen want mensen zijn in mijn ogen niet te vertrouwen, en jha mijn opvoeding bestont uit vechten stelen dat is wat ik geleerd heb. regt van de sterkst. praten leer ik nu pas nu ik wat ouder ben en zelf kinderen heb.



kon iemand me maar horen en wat tegen deze misstanden doen, en mensen hun verantwoordelijkheid nemen en niet zoals vroeger en nu alles afschuiven. kan ik mee weer mens voelen en misschien helpt het in de hulp na anderen



Dank je riagg voor al die mooie herinneringen en belevingen zal ze niet zo gauw vergeten.



GrtZz.

Och, ik kan boeken vol schrijven over het RIAGG! Ik heb er geen goed woord voor over. Zo'n 20 jaar geleden ben ik er ook onder behandeling geweest en ik vond het daar maar een sekte achtige toestand. Heel unheimisch. Ik was toen bij een psychologe die er niet helemaal bij was. Zij had zelf hulp nodig leek wel! En de medewerkers riepen dan "goeiemorgen zonder zorgen". Of ze waren met de deuren open met een cliënt aan het bellen. Ze deden alsof alles goed was maar daar prik je zo doorheen. Ze waren gewoon aan het konkelen onderelkaar.

Ik werd opgesloten in een kelder zonder ramen en daar moest ik met blokjes spelen. Ik snap eigenlijk niet wat hier de ratio van is tegen depressies. Na afloop voelde ik mij zo raar worden. I.p.v. dat ze mij daar in verder hielpen. Ik was ook zogenaamd autistisch terwijl ik mij daar absoluut niet in herken! Ik moest vragen invullen over deze ziekte.

In Nederland zijn nog maar 3 instellingen die RIAGG heten, de commentaren hier gaan ook over allerlei andere instellingen, dat lijkt me niet juist

Twee jaar geleden kreeg ik depressieve klachten omdat ik genoodzaakt was om op mezelf te gaan wonen. Op een gegeven moment werden de klachten zo erg dat ik hulp ben gaan zoeken. De huisarts heeft me door verwezen naar het RIAGG. Bij de intakegesprekken ging het al niet goed. Want de psychologe had een afspraak met mij en met nog een cliënte op dezelfde tijd. En ik was degene die naar huis kon. Want mijn problemen zouden niet zo erg zijn. Terwijl ik zelf zag dat ik mager was en wallen onder mijn ogen had van de slapeloosheid. Sindsdien heb ik zo'n argwaan en agressie voor die psychologe. En ik wijger om ook een stap naar binnen te zetten! Trouwens ik vind zowiezo de aanpak niet goed. Want ze behandelen de cliënt alsof ze allemaal dezelfde klachten hebben. Tegenwoordig zijn er ook mensen in mijn omgeving die zeggen als ik het even niet zie zitten dat ik maar naar het RIAGG moet gaan. Dat wordt te snel gezegd!

@Anoniem: volgens mij zou je je kosten nog steeds vergoed kunnen krijgen.. :S

ik heb al eerder gereageerd (tel maar drie reacties terug) en nu krijg ik een rekening van mijn zorgverzekeraar in de bus... of ik even 265 euro wil betalen voor de gevolgde therapie. Therapie? Welke therapie? 55 minuten in totaal in ongeveer 3 maanden tijd? Want omgerekend was het niet meer dan dat. Die zogenaamde therapeut was meer geïnteresseerd in zijn eigen verhalen en deed helemaal niets met wat ik hem vertelde. Waar ga ik die 265 euro vandaan halen?

Wat heb ik een spijt dat ik in een vlaag van verstandsverbijstering naar het Riagg ben gegaan. Nooit meer! Het is een stelletje incompetente, zelfingenomen, niet-luisterende, gesjeesde psychologen. En ik zit alleen maar nog meer in de problemen dankzij die gasten.

Tot een paar jaar geleden werd ik uitstekend geholpen door het RIAGG. Recent heb ik te maken met een andere mentaliteit en ongerust geworden kwam ik tijdens het lezen van mijn dossier, de ene na de andere onwaarheid tegen. In plaats van als slachtoffer, werd ik meer getypeerd als delinquent. Waar ik wel om moest lachen is dat ik misschien de hulpverleners verveel, omdat ik teveel vertel en ook dat ik een moeilijk taalgebruik zou hanteren.. :)

Afschuwelijke ervaring bij het RIAGG. Na een suicide-poging ben ik eerst op intake-gesprek geweest. Hier moest ik enorm oubollige vragenlijst invullen op een pc. Tijdens het gesprek heb ik gemeld dat ik het type vragen te breed interpreteerbaar vond, en in die zin waardeloos als meetinstrument. Er werd mij gelijk gegeven, en verteld dat er niets mee gedaan wordt en dat ze alleen voor de verzekering dienen. Tegelijk kreeg ik een folder in mijn hand geduwd waar in staat dat deze vragenlijst wel degelijk gebruikt wordt. Voor wie het niet weet- een suicide-poging kom je uit met een hart van goud, en je streeft naar niets anders dan eerlijkheid en oprechtheid als je dan toch moet verderleven. Ik heb dus een klacht ingediend over deze lafhartige entree van het RIAGG waar ze ieder suicide-geval mee benaderen. Het eind van het intake-gesprek luidde dat ik rijp was voor opname. Ik heb gehuild, gebedeld en gesmeekt dit ook daadwerkelijk te doen maar men wilde eerst een diagnose stellen.
Op het eerste gesprek heb ik 7 weken moeten wachten, deze periode was een hel. De conclusie na het eerste gesprek was letterlijk dat ik in de toekomst beter geen gemeente-ambtenaren dwars kon liggen omdat je dan in de onderste bureaulade terechtkomt, en dat ik zelf mijn problemen maar moest oplossen omdat ik geen psychiatrische ziekte zou hebben. Einde oefening dus. Al met al een waanzinnig kinderachtige reaktie, waarvoor je dan je leven lang premies betaald hebt. RIAGG Rijnmond bedankt.

Erg slechte ervaringen met Riagg. Ik ging erheen omdat ik heel graag eindelijk eens antwoorden wilde op vragen, ik wilde antwoorden, ik wilde onderzoeken waarom ik soms ben zoals ik ben. En dat ik ben zoals ik ben komt omdat ik vroeger ongelooflijk gepest werd, en dat draag je gewoon je hele leven lang met je mee.
Ik trof een therapeut, ik zal zijn naam niet noemen, maar hij deed \'m eer aan (!) die geen flauw benul had hoe hij met mij om moest gaan. Hij stelde een behandelplan op, maar daar bleef het bij. Het hele behandelplan was de volgende sessie alweer vergeten en hij zat met z\'n handen in zijn bijna niet aanwezige haar, want hij had geen benul hoe nu verder. Een volgende sessie stelde hij voor de hulp van een andere therapeut erbij te roepen. Ik ging ermee akkoord, maar heb er nooit meer iets over mogen vernemen. Uiteindelijk stelde hij voor om de behandeling te stoppen. Hij kwam met een heel verhaal over zichzelf nota bene, hoe hi­j situaties te lijf ging, namelijk door middel van Mindfulness en dat dat echt iets voor mij zou zijn. Nadere informatie moest ik zelf maar opzoeken op internet, want hij had zelf geen zin om dat aan mij te verstrekken. Inmiddels was ik al zover dat ik hem in alles gelijk gaf om van het gezeik af te zijn, ben weggewandeld, blij dat ik nooit meer iets met die man te maken te hoeven hebben. Mijn problemen zijn niet opgelost, ik ben geen steek verder, en dat hele Mindfulness-idee past helemaal niet bij mij. Maar het is toch van de zotte dat ik een hele sessie lang alleen maar zi­jn problematiek moest aanhoren? Wie is hier nou de therapeut? Wat mij betreft steekt die persoon de hele therapie daar waar de zon niet schijnt, ik heb er geen goed woord voor over en voel me zwaar voor de gek gehouden. En ik maar babbelen bij die vent over wat me bezighoudt zonder een echt klankbord te vinden. Tsja... het Riagg... het moddert maar wat aan...

Het Riagg? Ik heb er geen goed woord voor over. Op mijn 22ste kreeg ik te maken met een ongeneeslijke chronische ziekte die mijn hele leven heeft veranderd. Dingen die normaal deel uitmaken van de dagelijkse routine, werden voor mij onmogelijk. Ik heb geen ouders maar toendertijd wel een leuke partner die er op dat moment voor mij was. We zijn gaan samenwonen en de eerste paar jaren ging het goed totdat zijn gedrag helemaal de verkeerde kant uitging. Hij werd agressief ook naar mij toe. Wel direct hulp gezocht, maar mocht niet baten. Toen relatietherapie bij de Riagg. Ik zal dat gesprek niet meer vergeten. De week ervoor had mijn partner me een pan naar mijn hoofd gegooid, een week later een doos. De man bij de Riagg vond dat toch een hele vooruitgang want het was nu immers een doos en geen pan meer. Ik wist niet wat ik hoorde...Dat beide dingen totaal onacceptabel zijn, kwam schijnbaar niet in hem op. Enkele weken later was het thuis niet meer uit te houden. Ik had al langer gespeeld met de gedachte om weg te gaan maar de obstakels (gezondheid, financien, meenemen huisdier) hielden me tegen. Maar die dag wilde ik gewoon weg, het was genoeg! Dus weer naar het Riagg toe en alles uitgelegd. Die man pleegde toen een telefoontje naar een blijf van mijn lijf huis maar daar kon ik niet terecht. Ik was helemaal van streek. Uiteindelijk kon ik nergens terecht. Toen ik vroeg wat ik moest doen, of dat ik soms onder een boom moest slapen zei die man doodleuk dat ik dat misschien maar moest doen. Maar dat hij nu een einde aan het gesprek ging maken want zijn werktijd zat erop...Ik ben dan ook diep teleurgesteld in de Riagg en dat was dan ook mijn laatste bezoek aan het Riagg. Na die tijd ben ik een tijdje door een hel gegaan maar nu gaat het beterder. Nog niet hoe het moet zijn, maar in ieder geval beterder. Ik hoop in de toekomst een leuke baan te vinden die bij me past. Alleen, door mijn ziekte kan ik alleen werk vanuit thuis doen waar ik mijn eigen werktijden in kan delen wanneer ik me goed voel en helaas heb ik zo\'n werk tot heden nog niet gevonden.
En hopelijk gaat er in de toekomst iets veranderen bij het Riagg, zodat mensen wel fatsoenlijk geholpen kunnen worden want hoe het er nu aan toe gaat, vind ik een schande.

Bedankt Riagg,Mijn moeder was onder behandeling van De heer Hoenderdos (bekend van de zaanse verhoormethode)en zag een hersenbloeding voor een depessie aan.

Verschrikkelijke instantie...heeft mij nog nooit enige stap vooruit geholpen.deze mensen zijn zeer on-professioneel. Ze lieten me gewoon naar huis gaan na 3 zelfmoord pogingen..ik smeekte om hulp - bescherming omdat ik me zelf vanalles aandeed..maar dir deden ze af als aandacht trekken...Het had zo kunnen gebeuren dat ik eruit was gepiept...ze gaven me zelfs tips hoe ik het wel succesvol kon doen...pillen cocktail want alleen 40 pillen seroxat zou niet werken...wat een zooitje daar

Seksueel misbruik komt veelvuldig voor in de psychiatrie, ook bij het RiAGG. Geschokt wordt er gereageerd op de schandalen in de kerk. De verhalen uit de psyhiatrie zijn nog schokkender. Mensen eerst gek maken met pillen en ze vervolgens seksueel misbruiken, hoe laag bij de grond kun je zijn Klacht indienen? Weinig nut. Gek ben je voor het leven en je wordt toch niet geloofd.

Ze denken op afstand, als iemand naar hun zin maar even te vlug spreekt dat die \'hulp\'nodig heeft en meer van dat soort ongenuaanceerdheden.
De medicatie die verstrekt wordt bevat drugs die aanzetten tot geestelijke stoornissen waaronder geweld, moord en zelfmoord. Naar tekorten en haperend organisme wordt niet gekeken.
Ik ben het daarom eens met de velen die de riagg onproffesioneel vinden,en wel op medisch gebied..
Wie meer weten wil kijke www.antipsychiatrie-startpagina.nl