Spataderbehandeling

Twee jaar geleden heb ik mijn levensgrote spatader (overigens 'n souveniertje van mijn kinderen en ik had er aanleg voor) na veertig jaar pas operatief met 'n ruggeprik laten verwijderen. 'N hele verbetering, althans minder gevaarlijk, hij lag er nl. bovenop. Het leek net 'n kronkelende rivier. Had er nooit last van, maar zou er niet aan moeten denken als deze was opengesprongen door te stoeten of 'n stukje glasscherf. Dan ws het leed niet te overzien. Ik heb het dus nooit om esthetische redenen gedaan. Nu inmiddels twee jaar verder, zie ik dat er toch weer kronkelende aders ontstaan bij m'n knie. Maar daar laat ik niks aan doen. Ik moet wel zeggen dat ik 'n zeer dunne huid heb en er tweemaal nod zijn weggespoten en m'n huid is verkleurd, net of je je gesoten hebt. Dus nu laat ik het verder met rust en ben er toch wel tevreden mee.

In september 2011 ben ik behandeld d.m.v. laserbehandeling aan mijn linker been. Een weinig ingrijpende behandeling van ca. een half uur. Het leek dus fantastisch. Een dag een kous tot aan de lies aan en het was voorbij. Na de behandeling had ik in mijn gehele onderbeen een dood gevoel. Dat is nog steeds niet weg. Ik denk dat er zenuwen geraakt zijn en dat dat nog wel even duurt. Bovendien heb ik een knobbeltje aan mijn onderbeen, waarvan mijn huisarts denkt dat het een bloedvat is. Volgende week voor controle naar de kliniek. Ik ben benieuwd wat ze zeggen. In januari j.l. dezelfde operatie aan mijn rechter been. Daarin had ik geen dode gevoelens, wel een schurend gevoel rondom de knie. Ook dat zal ik melden. De operatie stelt niets voor (ongelooflijk dat dat kan) maar ben benieuwd naar het verdere verloop. Ik was in een kliniek in Alkmaar.

Heb veel behandelingen gehad met spuiten. Op het laatst werd er schuim in gespoten, wat helaas is mislukt. De aderen waren te dun. Daarna een spataderoperatie. Wat er fout kon gaan is ook fout gegaan. Dus ik heb nu benen als een "landkaart".

Ik kreeg vooral tijdens mijn zwangerschap last van opgezette spataderen in mijn bovenbenen. Tijdens de zwangerschap heb ik toen 1x per week spatadertherapie gedaan, een soort uitgebreide massage van de benen en voeten, heerlijk! 

Ik heb drie jaar geleden een laserbehandeling gehad tegen spataders. De behandeling ging snel en pijnloos, alleen de verdoving was wat gevoelig. Bij mij waren er nog veel spataders over na de behandeling. Enkele ervan zijn later weggespoten. Op dit moment heb ik, als ik 's morgens opsta, regelmatig een trekkend gevoel in mijn benen en een aantal vuistgrote rode vlekken op de benen die na een uurtje gelukkig wegtrekken. De pijn en vermoeidheid in mijn benen waren na de behandeling niet veel verbeterd. Tevens zijn er nu nog steeds een heleboel kleine spataders over. Als ik die wil laten wegspuiten, ben ik nog wel even bezig. Jammer, want mijn benen zien er nog steeds lelijk door uit en juist de onderbenen welke zichtbaar zijn met een rok of bij sporten. Persoonlijk is het resultaat voor mij tegengevallen.

Een ader is een doorvoerweg voor de essentiele voedingsstoffen en zuurstof, die met het bloed worden vervoerd door het lichaam om zodoende alle gebieden van vitaliteit (!) te voorzien. Die zo belangrijke (of levensloze en niets toevoegende dus uiteindelijk verzwakkende en dus schadelijke) stoffen worden onttrokken aan het voedselaanbod wat u tot u neemt. Gezond eten is dus vereist om uw lichaam in optimale conditie te houden. Wat is gezond eten dan...? Vers, regionaal, niet onder kunstlicht vandaan, Onbespoten en Onbestraald en Zonder E-nrs, ofwel Biologisch geteeld voedsel. Alles wat JUNK is, en dat is zowat 90% van het supermarktaanbod, want dat is gedenaturaliseerd en geraffineerd en gekleurd, gezoet en ge-enzovoort...zijn schadelijk, plegen roofbouw op je systeem. Al de residuen van dat opgenomen voedsel (= on-gezonde leefstijl) zetten zich af in het lichaam en de aderen en beschadigen de weefsels, ongeveer zoals een tuinhekje verroest dd jaren heen. Een spatader is zoiets als een balonnetje, na 5 dagen rimpelig en voos. Met aderen duurt het wat langer om die gedegenereerde toestand te bereiken maar dan heb je ook wat...! Verander je leefstijl en BE-WEEG om te voorkomen en als je reeds de nietzoblije bezitter bent van beginnende of prominente SPATaders ... doe dan hetzelfde: ga je leefstijl aanpassen op gebied van voeding en bewegen. Je kunt met zes tot acht weken een zeer grote verandering teweeg brengen in de fataliteitstoestand van je lijf, een metamorfose van je status quo bereiken, op Vele gezondheidsvlakken! Maar ja, dat kost inzet, inspanning en een hoop gezeik van je omgeving (en je ego....!!!!) Maarrr...JIJ, BENT DE BELANGRIJKSTE MENS OP DEZE WERELD !!! Voor jezelf ... dus; ga je je eigen weg en creeer je een nieuw fris en fruitig aantrekkelijk lijf, of conformeer je je aan je omgeving?Aan jou de (lastige) keuze.

Ben in maastricht gelaserd, februarie jl, heb veel meer pijn dan voor de behandeling, voor mij hoeft het niet meer.

Ik heb mijn spataderen in eerste instantie laten strippen in mijn kuit en op mijn scheenbaan na maanden pijn te hebben gehad bij inspanning (een gevoel dat ik werd geknepen in de pezen in mijn knieholte). De pijn die dat heeft gedaan is onbeschrijflijk. Ik heb maanden last gehad van jeuk en ontzettend veel pijn gehad. En mijn tenen waren verschrikkelijk gevoelloos doordat de steunkous eigenlijk een te grote 'voet' had waardoor mijn tenen werden afgeknepen. Na ongeveer een half jaar was de pijn nog niet weg en werd ik door mijn huisarts weer terugverwezen naar de kliniek die de behandeling had uitgevoerd. Daar hebben ze besloten dat de resterende aderen nog ingespoten moesten worden. Ook dit heeft wekenlang constant pijn gedaan. Het uiteindelijke resultaat na bijna twee jaar: Lelijke littekens op mijn been, een zichtbare deuk in mijn kuit met donkerblauwe aderen en nog steeds pijn in mijn kuit na een klein beetje inspanning die dan weer dagen aanhoudt. Ik ben zeker niet kleinzerig, maar dit was bijna ondraaglijk. Mijn advies: Laat je eerst goed onderzoeken door je arts voor je je laat verwijzen naar een kliniek. En wanneer je toch besluit de spataderen te laten weghalen, onderzoek alle mogelijkheden. Ik heb zonder onderzoek het behandelplan van de eerste arts gevolgd die ik sprak met alle ellende van dien. Misschien had een andere methode veel beter resultaat kunnen hebben...

Ik ben een vrouw van 82,al een paar jaar krijg ik klachten. Gevolg dat ik nu in het medische circuit zit,ook beenspataderen dreven mij naar de vatenchirurg,die vroeg o.a of ik klachten had?Nee maar wel paars blauwe voeten,geblokkeerde bloeddoorstroming ook door hartritmestoornissen.Het advies van de specialst was het zo maar te laten.Over een week onderga ik een artrose kniegewricht operatie en daarna ga ik lezen op deze site om meer te weten over mijn kwaal en het voor en tegen van een spataderoperatie op mijn leeftijd met hartfalenproblemen.Ik heb de reactie gelezen van Arie?Boomsma maar vind dat geen oplossing,vroeg of laat moet men er toch aan geloven en dan is de kwaal verergerd en men verouderd.

Mijn ervaring met spataderen is dat ze steeds weer terug komen. Ik ben al twee keer geopereerd en heb ze ook al vaak weg laten spuiten en heb veel met kouzen aan gelopen,wat verschrikkelijk is maar toch komen ze steeds weer terug dus nu laat ik ze maar zitten en leg ik me er maar bij neer dat ze er zijn.

Ik heb mijn spataderen nu 2 keer laten verwijderen door de mullermethode. Hierbij maken ze op verschillende plekken een klein sneetje en trekken ze stukje voor stukje je ader eruit. Ik ben nu 30, maar heb ze al sind mijn puberteit. Mooi was het zeker niet, maar wilde er niets aan doen. Tot dit jaar...ik sta voor de klas en merkte steeds meer dat ik hete voeten had als ik in bed lag. Ook leek het wel alsof ik 's ochtends mijn benen uit bed moest tillen, zo moe waren ze. Toen mijn moeder ook weer ging voor een behandeling, heb ik mezelf over die drempel heen getild. De ingreep zelf viel mee, totdat ze 2 aderen weg gingen halen bij mijn schenen. Dat was een erg vervelend gevoel, zelf pijnlijk. De vele prikken waren ook niet echt fijn, vooral als je aan de ruim 30 sneetjes zat. Eenmaal thuis gekomen ging het wel. Ze zeggen dat je eigenlijk zo snel mogelijk alles weer moet doen, ik bewoog zo soepel als een pinguin met twee steunkousen en zwachtels er omheen! Je bent de eerste weken bont en blauw en rood van de wondjes. Ben nu de 2e keer behandeld en deze is tegengevallen. Er zijn wondjes gaan ontsteken, omdat ze te diep moesten om de ader te verwijderen. Ze zijn ook veel groter dan de vorige keer. De vorige wondjes beginnen te verkleuren, het lijken gelukkig net moedervlekjes. Ook emotioneel gaat je niet in de koude kleren zitten. Een jonge vrouw wil haar benen laten zien. Het zal nog wel zeker tijd overheen gaan, als ik weer tevreden kan kijken naar mijn benen. Ik heb zeker een rustiger gevoel in mijn benen en natuurlijk ziet het er nu beter uit dan met grote blauwe aderen. Maar het idee dat ik dit vaker moet ondergaan, daar word ik niet blij van.