Ruggenprik of volledige narcose
Wanneer je geopereerd wordt aan je voet of knie(gewricht) kun je in de meeste gevallen zelf kiezen tussen volledige narcose of een plaatselijke verdoving door middel van een ruggenprik. Bij de volledige narcose is het hele lichaam verdoofd en ben je een poosje buiten bewustzijn. Bij de ruggenprik wordt een bepaald deel van het lichaam compleet verdoofd, terwijl de rest van het lichaam normaal blijft functioneren.
Aan beide vormen van anesthesie zitten voor- en nadelen. Evident voordeel van de ruggenprik is dat je met de arts kunt communiceren en zo goed geïnformeerd bent wat hij/zij doet. Een nadeel kan zijn dat de ruggenprik niet helemaal goed werkt en je alsnog onder volledige narcose moet worden gebracht.
Wat zou jij kiezen als je de keus had? Heb je ervaring met een van de twee vormen van anesthesie? Oordeel mee en wissel ervaringen uit over beide vormen van anesthesie!
Lees meer over de hier vermelde aandoeningen:
Ik ben onlangs geopereerd aan mijn knie. Als narcose kon ik kiezen tussen een ruggeprik of een algehele narcose. De ruggeprik leek de narcotiseur het beste omdat je niet alles uit hoeft te schakelen als dat niet nodig is, en je kan meekijken op een scherm wat er gebeurd in je knie. Dus natuurlijk koos ik voor de ruggeprik. De operatie verliep erg snel en toen was ik nog vol lof over de ruggeprik. De pijn bij het zetten was redelijk te overzien, op een kleine pijnscheut na. Maar eenmaal aangekomen op het tijdstip dat ik naar huis mocht kwam er lichtelijk een druk op mijn hoofd. Naarmate ik langer bleef zitten werd de hoofdpijn veel erger en bijna ondraaglijk. Bij het ontslag uit het ziekenhuis tegen de zuster vermeld, maar ik kreeg geen reactie. De autoreis van 10 minuten naar huis was een hel. Ik werd misselijk en kon de hoofdpijn niet meer verdragen. Eenmaal thuis aangekomen moest ik gelijk overgeven van de pijn in mijn hoofd. Even gaan liggen en toen in slaap gevallen, nadat ik wakker werd ging het redelijk. Zolang ik maar bleef liggen. Ik dacht dat het de nawerking van de narcose kon zijn dus besteedde er niet enorm veel aandacht aan.
De volgende ochtend bleef de hoofdpijn aanhouden en dit werd met de minuut erger. Alle pijnbestrijding geprobeerd maar niks werkte. Alleen met plat op bed liggen verdween de hoofdpijn en werd ik voor mijn gevoel weer een beetje mens. Na dit 3 dagen aangekeken te hebben besloot ik toch maar eens naar het ziekenhuis te bellen. Ik werd direct doorverbonden met de spoedeisende hulp en heb het verhaal uitgelegd. Ze vertelde me dat ik waarschijnlijk een bloodpatch nodig had. Wat bleek, door de ruggeprik had ik een liquor lek. Er zit een gaatje in mijn ruggemerg waardoor er hersenvocht uitloopt. Dit veroorzaakt de hoofdpijn, zodra je gaat liggen blijft alles in balans en verdwijnt de hoofdpijn weer. Nou de symptomen waren mij enorm duidelijk. Dus ik direct naar de spoedeisende hulp, waar ik in de wachtkamer ben gaan liggen omdat de hoofdpijn ondragelijk was. Al snel was het voor de artsen duidelijk dat ik een bloodpatch zou krijgen. Weer opgenomen op de dagopname en klaar maken voor de anesthesist. Helemaal aangesloten op het infuus, en een extra infuus voor de bloedafname ging de anesthesist beginnen. Hij prikte opnieuw op de plek van de ruggeprik, en spoot in plaats van een verdoving mijn eigen bloed in. Dit zou een dekentje vormen over de plek van het gaatje. Door de stolling van het bloed zou het gaatje dicht gaan en de hoofdpijn zou verdwijnen.
Na de bloodpatch kreeg ik enorme rugpijn, ik kon niet meer zelf omhoog komen van de pijn in mijn rug. Ook in het ziekenhuis alle pijnbestrijding gehad, niks hielp. De hoofdpijn leek te zijn verdwenen, maar nu had ik enorme rugpijn waardoor ik nog aan bed gekluisterd zat. Zonder enige verbetering in mijn rug werd ik ontslagen uit het ziekenhuis. Eenmaal thuis aangekomen weer direct in bed gaan liggen, 3 dagen bedrust werd mij aangeraden. Na deze 3 dagen kwam de hoofdpijn weer terug, niet zo heftig als voor de bloodpatch maar hij kwam terug. Weer direct naar de spoedeisende hulp was het advies van het ziekenhuis. Daar aangekomen kreeg ik het advies, geef het wat tijd dan gaat het vanzelf over. Dus weer maar naar huis en naar bed. Na 4 dagen lijkt de hoofdpijn weg, of in ieder geval behoorlijk op de achtergrond. Bij opstaan of bukken komt de hoofdpijn in alle hevigheid terug, en de rugpijn word dagelijks minder maar het zal nog een tijd duren voordat ik geheel hersteld ben van de ruggeprik. En hoe het met mijn knie is, de reden van de operatie? Ik heb voor mijn knie geen krukken of rolstoel nodig gehad. De ruggeprik was het ergste van de totale operatie. Dus voor mij nooit meer van mijn leven een ruggeprik!
Hallo, heb 27 febr.2012 een volledige knieprothese gekregen. Ik ben een vrouw van 51 jaar oud. Ik had een ruggeprik gevraagd met een roes daar ik het niet bewust wilde meemaken. Ik was erg zenuwachtig net voor de operatie, maar heb niks van de operatie meegemaakt. Nu is het 4 april 2012 en heb nog behoorlijk last van mijn nieuwe knie en heb ook zwaardere pijnstillers gekregen dan paracetamol. Het is nu 5 weken na de operatie, maar voel me snel moe. Ik slaap slecht, ook omdat ik alleen maar op mijn rug kan slapen, zijligging doet teveel pijn en raden ze ook af tot na 6 weken. Het valt me op dat ik heel snel dingen vergeet, wat me net verteld is. Ik had voor de operatie hier helemaal geen last van en voel me ook down. Ik heb bijna nergens zin in. 10 april moet ik voor controle naar Geldrop. Dit ga ik de arts zeker voor leggen, ik wil toch heel graag weten hoe dit kan en of het meer voorkomt. Ik heb op meerdere zware pijnstilling na de operatie best heftig gereageerd, dus vraag me af waar dit mee te maken heeft. Misschien dat hier meer mensen mee te maken hebben?
Binnen drie weken moet ik er ook aan geloven... Een volledige knieprothese. Ik ben 49 jaar. Twijfel ook tussen ruggeprik en volledige narcose. Voorkeur gaat uit naar narcose. Ik hoor namelijk niet graag al dat geboor en gekraak...Ben vroeger al 3x onder narcose geweest, nooit geen last van gehad. Krijg je bij een ruggeprik altijd een blaassonde? Doen ze dit al op voorhand? Lijkt me niet zo leuk...
Ik ben twaalf januari 2012 in het Vlieland Ziekenhuis in Schiedam geopereerd aan mijn linkerknie waarin een halve(hemi) prothese is geplaatst. Op advies van de anesthesist ben ik akkoord gegaan met een ruggeprik als verdoving. De operatie is perfect gegaan en de operatie en de twee dagen in het ZH geen enkele pijn aan de knie MAAR....., omdat er voor en tijdens de operatie een katheter in de blaas moest worden geplaats liep ik na een dag thuis te zijn tegen een enorme blaas en nierbekkenontsteking op!!! Dit heeft me twee weken doodziek op bed liggen gekost met razend veel pijn en uiteindelijk zes kg gewichtsverlies. Oh ja de knie gaat super. Advies aan de behandelaars... breng de katheter niet in op zaal maar doe dit in een steriele omgeving... de OK... Dan lijkt me de kans op ellende stukken kleiner zoniet uit te sluiten!
Vorige week 09-02-2012 ruggenprik gekozen voor een kijkoperatie in de knie in Brunssum. Dit is 100% goed gegaan. Heb vorige week bijna 3 uur gelezen op deze site voor de keuze, aub lees niet verder, het maakt je alleen maar nerveuzer. Had gekozen voor ruggenprik met een roesje maar eenmaal aangekomen bij operatietafel zeiden de dames dat het allemaal wel meeviel, dus koos toch voor mee te kijken zonder roesje. Super interessant allemaal, ruggenprik stelde echt niks voor. Ondanks dat ik hier op deze site zoveel slechts gelezen had over de ruggenprik. Dus ik stel de ruggenprik voor. Lig nu te chillen op de bank. Met mn laptop op schoot bijkomen. Groet Dennis en veel succes verder met de keuze.
hlw. Mijn moeder is geopereerd en heeft ruggeprik gekregen. Nu is er een probleem. Zij voelt niets aan haar tenen en vingers. Ze heeft nu last van merg lekkage en daardoor is er kanker ontstaan. Want ze kan niet goed afgaan en door de lekkages zijn er vet bolletjes antstaan met resultaat kanker. Wat moet zij nu dan doen.
Piet 21-01-2012 Ook donderdag begonnen de klachten opnieuw, zij het pas rond de middag. Vrijdag weer ongeveer hetzelfde patroon. Contact gehad met het ziekenhuis met het advies koffie te drinken en veel vocht. Vandaag zaterdag heel de dag op bed gelegen om het gaatje dat door de ruggeprik in de dura mater is ontstaan meer kans op sluiten te geven. Volgens de anasthesioloog zou ik weleens last kunnen hebben van postspinale hoofdpijn. Ervaring van de ingreep bewust meemaken was interessant, maar achteraf heb ik nu letterlijk een kater (hoofdpijn). Keuze voor ruggeprik of narcose geeft nu even voorkeur voor de laatste. Hoop overigens deze keuze niet meer te hoeven maken.
Piet 18-01-2012 Op 17 januari een arthroscopie ondergaan aan de rechterknie m.b.v. de ruggeprik die ik als pijnloos heb ervaren. Nu na 32 uur nog steeds geen pijn aan knie of rug. Helaas begon wel ca 5 uur na de ingreep de pijn die weleens de postspinale hoofdpijn zou kunnen zijn. Ik had bij thuiskomst homeopatische middelen ingenomen ter bevordering van de genezing en toen kreeg ik de eerste verschijnselen. De middag en avond uitgezeten met het been omhoog. Na een pijnloze nacht opgestaan, weer diezelfde middelen ingenomen en toevallig??? begon weer de hoofdpijn. Morgen neem ik niks in en wacht even af. De ruggeprik was voor mij absoluut pijnloos en het meekijken op een monitor naar de ingreep was een leuke ervaring, met achteraf ook nog een DVD hiervan. Twijfels voor de ruggeprik alleen i.v.m. die hoofdpijn die weleens langer kan duren als me lief is. Er bestaat de mogelijkheid voor een bloodpatch maar dat stel ik toch nog even uit. Data op internet geven aan dat ca 1 op de 100 mensen het risico lopen op postspinale hoofdpijn.
Dit is exact mijn vraag! Ik sta voor n ingreep aan een nier die de arts met ruggeprik wil uitvoeren....hij spreekt niet over een algehele narcose en de ruggeprik voelt niet goed voor mij. Ik ben nu van plan de toestemmingsverklaring niet te tekenen en de ingreep niet te laten plaatsvinden. Dit betekent dat ik vroeg of laat weer met een acute situatie te maken ga krijgen. Toch kies ik er liever voor dit te laten gebeuren dan tegen mijn gevoel in iets te laten plaatsvinden wat mogelijk gevolgen kan hebben en waarvan ik achteraf zou kunnen zeggen....had ik maar naar mezelf geluisterd. Ik heb geen enkele ervaring met de ruggeprik en heb geen dee wat ik ervan zou moeten verwachten.
Geen ruggenprik meer voor mij. Ik heb me enkele jaren geleden laten overhalen om dit te doen met de vaste overtuiging van een verpleegkundige dat ik nooit meer voor wat anders zou kiezen. Helaas werd ik geprikt door iemand die het nog niet zo vaak had gedaan en mij dus niet ver genoeg naar voren liet bukken met het gevolg van een toch wel pijnlijke ervaring en weken met een grote pijnlijke bloeduitstorting op mijn rug.
3 jaar geleden weer een knie operatie en me toch weer over laten halen om het te doen. De prik was dit keer totaal niet pijnlijk, viel me reuze mee. Maar helaas mocht het deze keer weer niet goed gaan. Het vreemde gevoel van gevoelloosheid dat optrekt was me bekend, alleen ging het dit keer langzaam verder omhoog. Daarnaast werd ik misselijk en werd ik angstig omdat ik de verlamming al hoger voelde komen. Het was erg druk in de ruimte waar ik lag en alle verpleegkundigen en artsen waren allemaal erg druk met al die andere patienten die "echt" hulp hadden. Ik kreeg maar een kijkoperatie en niemand was verder echt gericht op mij.
Ik lag te wachten tot iemand mij kwam halen. Ik lag te zwaaien met mijn armen omdat ik door angst bijna niet meer kon roepen. Ik kreeg de aandacht van iemand en gaf aan dat het anders was als de vorige keer en dat ik het gevoel had dat het fout ging. Volgens de verpleegkundige was het verlamde gevoel nog op een acceptable hoogte en misselijkheid kwam wel vaker voor. Ik ben absoluut geen angsthaas, maar ik heb haar huilend gezegd dat ik voelde dat ik weg zou raken. Ze stelde me gerust dat dit echt niet zou gebeuren, maar het tegengestelde was waar. Ik voelde met de minuut me slechter worden en de verlamming zat inmiddels op de hoogte van mijn schouders. Ik voelde me wegglijden. Ik heb met veel moeite de aandacht weten te trekken en toen was er dus even paniek en hebben ze wat ingespoten en hebben ze constant tegen me gepraat om me erbij te houden. Met gevolg dat ik langere tijd moest wachten voordat ik geholpen werd en zeer nare ervaring heb gehad die me nu nog raakt terwijl ik er over schrijf.
Wat ik bij allebei fijn vond is het meepraten over je operatie en het daarna direct weer meedraaien met alles. De laatste keer was ik overigens wel een paar dagen naar. Een onbestemd gevoel.
Afgelopen dinsdag werd ik geopereerd aan mijn staatbotje. Ik mocht kiezen tussen een ruggenprik of volledige narcose. Doordat ik erg bang ben voor de ruggenprik, had ik gekozen voor volledige narcose. Het was wel jammer dat ik niks mee kreeg maar was erg opgelucht. Het infuus aanleggen deed een beetje pijn maar eenmaal op de operatiekamer ging alles erg vlot. Ze waren nog bezig met zich voor te stellen en ik sliep al, kreeg niet eens mee dat er een kapje op werd gedaan. Na de operatie hadden ze voor de zekerheid nog even morfine gegeven en na anderhalf uur mocht ik al wat eten. Ook naderhand had ik nergens last van. Ik viel alleen soms inslaap maar dat had ik maar voor lief. Als ik weer moest kiezen, zou ik weer voor volledige narcose gaan.
Ben vorige week aan mijn knie geopereerd. Was erg angstig voor de ruggenprik en heb dit van te voren besproken met de anesthesist. Omdat je kan verkrampen van angst raadde hij me aan om te doen wat mijn voorkeur dus had: algehele narcose. Het eventueel misselijk zijn erna besloot ik maar voor lief te nemen. Vorige week dus geopereerd, en ben blij met die narcose! Enige jammere is dat je niets van de operatie mee krijgt wat me wel interessant lijkt maar ach. Ik kreeg voor de narcose een middeltje in het infuus wat de aders in je hand/arm wat verdoofd waardoor je het branderige van de narcose al niet meer voelt. Ook door het zuurstofkapje waar een roesje doorheen zit heb ik niets gemerkt van het inbrengen van het narcose middel an sich! Bij het ontwaken uit de narcose heel even misselijk geweest maar duurde niet langer dan een halve minuut. Ook wat droge keel maar dat werd verholpen met een glaasje water. Daarna nergens meer last van gehad, alleen wat honger. Nadeel van algehele narcose is dat je een uur wakker moet zijn voordat je wat mag eten, wat bij de ruggenprik niet zo is. Al met al erg blij met deze vorm van verdoven en als ik weer geopereerd moet worden kies ik weer voor de hele narcose.
Gisteren ben ik in het medisch centrum in Eindhoven geopereerd aan hallux valgus (scheve stand grote teen). Ik heb gekozen voor een ruggenprik. En door alle spookverhalen was ik daar best zenuwachtig voor. Volledige narcose leek me helemaal niets. Ik kan niet anders zeggen dat het me 1000 procent is meegevallen. Van de prik zelf voel je niks. En omdat ik zenuwachtig was, had ik om een pilletje gevraagd dat me wat rustiger zou maken. Dat werkte ook goed. Het klinkt gek maar het was zowaar gezellig met de anesthesist en zeer aardige assistent anesthesist. Ook de orthepeed hield van een grapje maken. Het mooie is dat je ook nog vragen kunt stellen over wat ze aan het doen zijn. Ik heb niks gezien maar ze hielden me constant op de hoogte, waardoor de tijd voorbij vloog. Ik heb nu ook geen hoofpijn, pijn in mijn rug of wat voor enge verhalen je ook hoort over bijwerkingen van de ruggenprik.
Op de uitslaapkamer zag ik ook de grote voordelen van een ruggenprik. Naast me lag iemand die gelijktijdig was geoppereerd aan haar knie en die had volledige narcose. Zij was misselijk, suf, had last van haar keel, enz enz. En ik zat tien minuten later al lekker aan een boterham met kaas en voelde me prima. Alleen duurde het even voordat ik kon plassen. Daardoor heb ik nog enige tijd in het ziekenhuis moeten wachten. Maar ook dat is allemaal goed gekomen. Nu moet ik ook nog vermelden dat alle mensen die me geholpen hebben in het ziekenhuis erg vriendelijk, geduldig en begripvol zijn geweest. Ik vond het allemaal heel goed geregeld daar!
Ik heb een serieuze opmerking over die ruggenprik en vraag mij af waarom niet meer mensen dit hebben opgemerkt. Bij knieoperaties kan je kiezen voor een ruggenprik waarbij blijkbaar beide benen urenlang verdoofd worden. VRAAG : Waarom is het in hemelsnaam nodig om 2 benen te verdoven als er slechts 1 BEEN geopereerd dient te worden ? Kan iemand mij dit uitleggen aub.
Ben dit jaar 3x geopereerd. Was nog nooit eerder in het ziekenhuis geweest voor opname, heb dus gekozen voor een ruggenprik voor de operaties. Je komt binnen, krijgt 3 pillen, 2 paracetamol en een pilletje waar je een beetje suffig en slap van wordt. Daarna word je naar OK afdeling gebracht en krijg je huidverdoving en dan de ruggeprik! Heb al de 3 keren nauwelijks iets gevoeld van die ruggeprik, dus ik vond het helemaal super. Er was wel 1 nadeel: dat je een aantal uren je niet kan bewegen vanaf je voeten tot boven aan je middel. Maar dat komt vanzelf weer goed! Dus ik kan iedereeen een ruggenprik aanraden. Moet dit jaar nog 1 keer geopereerd worden en ik kies weer voor een ruggenprik met een roesje want ik wil horen, omdat dit een grote operatie gaat worden. Tenen breken en rechtzetten, pezen doorsnijden. Maar ik raadt iedereen een ruggeprik aan! Heeft u vragen aan mij, vraag het dan gerust!
10 dagen geleden aan de meniscus geopereerd. Het was voor mij de derde ervaring op de operatiekamer. Eerste twee keer onder algehele narcose en nu een ruggeprik. Het prikken ging niet geweldig. De positie die bepaald was kon de naald niet worden ingebracht en heeft men vervolgens hoger geprikt. Het warme gevoel in je benen begint direct. Na enige minuten ging ik moeilijk adem halen. Vevolgens werd ik misselijk en werd erg licht in mijn hoofd. Vervolgens verloor ik mijn bewustzijn. Voor dat gebeurde hoorde ik dat mijn hartslag van 40 naar 0 was gedaald. Tussen het toedienen van medicatie ben ik even bij gekomen maar al snel was ik weer weg. Op nieuw medicatie en hartmassage. Daarvan heb ik ook iets van gezien maar niet gevoeld. Nadat het hart weer op ritme was gekomen voelde ik me al weer snel de oude. Ik heb de operatie daarna gevolgd op het scherm. In de uitslaapkamer ben ik verder onderzocht maar was de conclusie uiteindelijk dat de ruggeprik de oorzaak is geweest van de hartstilstand. Ik heb geen nadelige tot dus ver ondervonden van zowel de ruggeprik als van de hartstilstand. Voor mij eventueel een volgende keer algehele narcose.
Omdat mijn bevalling niet vorderde en de hartsslag van mijn kleine omlaag ging heb ik op een zaterdagavond een spoed keizersnee gehad. Van de ruggenprik zetten voelde ik niet zoveel meer dan een prik maar misschien kwam dat door de weeen die ik al uren had. Omdat de eerste niet goed genoeg verdoofde is er een tweede gezet. Deze schoot ook gelijk door naar mijn hoofd en voelde me helemaal ligt worden. Ze moesten mij snel neerleggen (wordt zittend gegeven)en ik voelde meteen dat het goed mis was. Ik kon niet meer praten en kreeg bijna geen lucht meer. Ook proefde ik een lichte paniek in de ok. Ik moest heel de tijd happen naar adem en ik begreep niet waarom ze niet ingrepen. Pas toen mijn kleine uit mijn buik was hebben ze me onder narcose gebracht. Toen ik wakker werd kon ik nog steeds bijna geen lucht krijgen of praten. Dit duurde zeker nog een uur. Op het moment zelf ben ik niet in paniek geraakt omdat ik al mijn energie in het ademhalen moest stoppen. Ik heb ook nooit een duidelijk antwoord gekregen (na meerdere keren vragen) wat er precies is mis gegaan. Voor mij dus niet meer zo'n prik. Het ergste vind ik nog dat ik de kleine niet gelijk heb gezien.
Omdat mijn bevalling niet vorderde en de hartsslag van mijn kleine omlaag ging heb ik op een zaterdagavond een spoed keizersnee gehad. Van de ruggenprik zetten voelde ik niet zoveel meer dan een prik maar misschien kwam dat door de weeen die ik al uren had. Omdat de eerste niet goed genoeg verdoofde is er een tweede gezet. Deze schoot ook gelijk door naar mijn hoofd en voelde me helemaal ligt worden. Ze moesten mij snel neerleggen (wordt zittend gegeven)en ik voelde meteen dat het goed mis was. Ik kon niet meer praten en kreeg bijna geen lucht meer. Ook proefde ik een lichte paniek in de ok. Ik moest heel de tijd happen naar adem en ik begreep niet waarom ze niet ingrepen. Pas toen mijn kleine uit mijn buik was hebben ze me onder narcose gebracht. Toen ik wakker werd kon ik nog steeds bijna geen lucht krijgen of praten. Dit duurde zeker nog een uur. Op het moment zelf ben ik niet in paniek geraakt omdat ik al mijn energie in het ademhalen moest stoppen. Ik heb ook nooit een duidelijk antwoord gekregen (na meerdere keren vragen) wat er precies is mis gegaan. Voor mij dus niet meer zo'n prik. Het ergste vind ik nog dat ik de kleine niet gelijk heb gezien.
hai,
Ik wordt over 3 weken geopereerd aan een klein scheurtje in mijn meniscus. Maar ik weet niet of ik narcose of ruggenprik moet doen? Er staan hier zoveel verschillende reacties...
Ik heb daar nog nooit problemen mee gehad. Ik heb nu een ontstoken hart, daardoor lekken er twee kleppen. Kan ik nu nog een volledige narcose krijgen, of moet ik nu een ruggenprik, de rug is ook gebroken geweest.