Afvallen via een operatieve ingreep

Ik heb die alternatieven niet nodig. Ik heb een nieuwe heup en daarna veel revalidatie en zodoende 10 kg afgevallen. Dus veel beweging en sporten helpt ook om af te vallen.

Ik heb ook al heel mijn leven lang last van overgewicht. En ben een echte jojojer. Jaren geleden heeft mijn zus zo'n maagband laten plaatsten, ze moest heel vaak overgeven en zo was de band van haar spier gescheurd wat veel pijn meebracht. En later kwam ze weer terug bij nadat ze 25 kilo was afgeslankt. Later heeft is ze ziek geworden, ze had erg hoge bloeddruk ze is dan naar de kliniek geweest waar ze haar gingen onderzoeken waar doe hoge bloeddruk van kwam. Na een paar dagen bleek dat ze bijnierkanker had en is op iets meer dan een week gestorven, ik weet niet of het van al dat gedoe met die maagband is gekomen, maar ik durf natuurlijk zo iets niet laten doen. OOK AL WEET IK DAT IEDEREEN er geen last van heeft. natuurlijk zit ik nog steeds met het probleem, maar liever dat dan dood denk ik dan maar.

Ik had geen overgewicht. Maar om geen overgewicht te krijgen moest ik wel 8 uur per week keihard trainen met mn 50 jaar en in de overgang. Ook omdat ik medicijnen slik waar je heel snel dik van kunt worden. Omdat mn buik steeds vetter werd heb ik een buiikwandplastiek met reven van de spieren laten doen. En het vreemde vond ik dat ik daarna een half jaar niet gesport he en toch niet dik werd. Nu denk ik zelf dat dat komt doordat de maag weer opgesloten zit achter de rechte buiks[pieren. Ik eet wat minder als voor de buikwandplastiek alleen meer verdeeld over de dag. Ik zit nu snel vol. Dus die buikwandplastiek heeft een niet verwacht prettig gevolg gehad.Ik denk als ik die operatie niet gedaan had ik de maag steeds meer uit zou gaan zetten ennik dus steeds emer zou gaan eten om voldaan te zijn.

Mijn man is 5 weken geleden geopereerd. Er is een flink stuk maag verwijderd ! Dit beslis je niet even. Hij heeft zijn hele leven al problemen met zijn gewicht. Is nu 52 jaar en heeft al een tijd problemen met zijn rug en heupen. Via de Nok zijn wij zover gekomen. Het is heel heftig maar zijn nu heel erg gelukkig dat het gebeurd is. Hij is inmiddels al 23 kilo afvallen. Zijn streven is 70 kg ! Vandaag zijn wij weer naar hilversum geweest voor begeleiding. Zijn er mensen die dit advies ook hebben gehad maar nog niet durven. Ga niet zomaar iets doen !! Bij de nederlandse obesitas kliniek wordt je heel goed geadviseerd en begeleid. Dit is onwijs belangrijk hoor !! Verder is het een hulpmiddel en moet je het zelf doen. Je moet dus sterk zijn en kunnen doorzetten !!

Ik heb in 2001 een maagband laten zetten. Ik ben er inderdaad 50 kilo mee afgevallen maar heb er ook genoeg ellende door gehad. In 2002 was het slangetje van de band gegaan en heb ik een herstel operatie moeten ondergaan. In al die tijd heb ik eigenlijk iedere dag moeten overgeven soms al van een bak koffie.
Uiteindelijk heb ik afgelopen augustus zo'n pijn in mijn buik gehad wat ook weer met die maagband te maken had. Wederom was het slangetje van de maagband gegaan en had schade gemaakt aan de inwendige organen, ik had overal kleine bloedinkjes en irritaties aan mijn blaas, darmen, baarmoeder enz. Ik heb ruim anderhalve maand 24 uur per dag pijn gehad in mijn buik en op 9 oktober 2008 is eindelijk mijn band eruit gehaald. Natuurlijk ben ik blij om het resultaat, maar als ik van te voren had geweten dat er zoveel ellende kon komen door zo'n maagband had ik het nooit gedaan.
Ook doordat ik nooit uit eten kon gaan en altijd mar moest overgeven heb ik veel gemist, ook hebben mijn tanden hierdoor enorm geleden. Dus ik zeg nooit meer!!!!

afvallen, via een maagbandje was voor mij een uitkomst en ik heb er geen spijt van het is levens lang maar te zwaar blijven ondanks alles is en het was voor mij ook levens lang.en ja je moet dit doen als het er echt wat voor over hebt, en het is een hulpmiddel en geen oplossing.

Nog een aanvulling op mijn eerdere verhaal. Het is niet in alle operatieve gevallen zo dat je geen koolzuur en vers brood zou kunnen eten. Ik kan alles eten heb geen enkele beperking. Behalve in datgene waar ik mezelf in beprek. Want als ik alles blijf eten wat los en vast zit en lekker vind zal ik niet afvallen en alleen maar aankomen

Ik heb een gbp gehad in 2005 daarmee ben ik 55 kg afgevallen. Zoals voorspeld ben ik weer iets aangekomen ongeveer 3 kg. Ben nu al jaren op gewicht. Ik vind het een zeer goede ingreep als is gebleken dat andere manieren niet helpen. Wel is het erg belangrijk goed te kijken welke operatie bij jou en je eetpatroon past. In nl word vrij snel een maagbandje gegeven terwijl dit vaak geen verstandige keus is. Maar de operatie is goedkopen en wordt daardoor wel meer geaccepteerd door zorgverzekeringen. Als ik het over moest doen zou ik me weer laten opereren. ben erg blij met het gewichtsverlies en zal er alles voor doen om dit te behouden
Wat je je wel moet realiseren is dat het een hulpmiddel is en geen uiteindelijk oplossing. Als je gewoon vet en ongezond blijft eten dan zal je niet of te weinig afvallen. Ook als je vaak op een dag een klein beetje maar wel ongezond eet kun je het beter niet doen.
Als je een eetstoornis hebt is het beter deze eerst onder controle te krijgen voordat je je laat opereren

het is een zeer doelgericht iets, wat zeer goed helpt. Ik vindt het alleen heel jammer dat je na deze afval tijd blijft zitten met overtollig vel wat jammer genoeg vaak niet vergoed wordt door de zorgverzekeraar om daar wat aan te laten doen. En wat ik ook jammer vindt is dat het een definitief iet is voor de rets van je leven. ik vraag me af of men dit wel kan? wil overzien op het moment dat je om bent gegaan om deze enorme zware ok in te gaan.
een meisje vol twijfels ja/nee deze ok te doen

heb zelf al 10 jaar een maagbandje geen succes mee gehad, zolang ik er geen last van heb laat ik het zitten. Moet regel matig overgeven dat er wat blijft hangen en ook last van dik slijm. Ken mensen die er wel succes mee hebben.

Ik overweeg zelf om af te vallen via een operatie. We worden te vaak als luie mensen bekeken, of als veelvraten. Maar als iedereen eens begreep dat obesitas een ziekte is als anorexia ( wat wel geaccepteerd is) dan was het al heel anders! Ik ben nu 53 en ben al vanaf mijn vroege jeugd bezig met afvallen en bijkomen, afvallen en bijkomen en ken ondertussen alle diëten die er zijn, alsook hoeveel cal. of punten een voedingsmiddel bevat. Ik ben alle dagen ongelukkig over mijn gewicht en het bekeken worden.

Ik ben het ook van plan om een maagband te nemen. Ik woon in Friesland en ben verzekering bij De Friesland Zorgverzekeraar, die eisen van mij dat ik eerst 2x naar Hilversum ga naar de obesitas kliniek. Maar omdat ik een 40 urige werkweek heb kan ik daar niet zomaar vrij voor nemen. Ik wou dat het niet met zo'n omweg hoefde dan had ik het allang gehad. Maar alleen dan wordt het helemaal vergoed. Groetjes Mieke Drachten

Hallo, Ik ben sandra en heb 3 liposculpture`s moeten ondergaan door medische redenen. Ik had al enige tijd verlammingsverschijnselen door de vetophopingen en ik had geen keuze, of ik kon over een half jaar in een rolstoel terecht komen of liposuctie. Ik kon niet meer fietsen en wandelen savonds, sporten en niet werken... Nu na een half jaar geleden en m'n laatste lipo was 7 april..kan ik alles weer, ik heb een baan, fiets weer met de kinderen. Ik sport elke dag en ben 21 kilo afgevallen. Ben van maat 52/54 naar 44/46 gegaan! Zo zie je maar, het kan ook om medische redenen zijn dat je een liposculpture moet ondergaan. En ik ben herboren. Als ik die medische klachten niet had, had ik er nooit over nagedacht om t te gaan doen, ik had al geaccepteerd dat ik een volle meid zou blijven.
met vr gr Sandra

ik geloof wel in afvallen via een operatieve ingreep,maar ..............ik denk niet,dat het voor "altijd" helpt en ........... wat doe je je lichaam aan!!! Het is veel belangrijker dat de arts positiever reageert op en mijn klacht van overgewicht serieus wil nemen. Het is in mijn geval niet alleen maar "meer bewegen" en "ieder pondje komt door het mondje"!!!!! Met mijn slijtage van rug, nek en handen, waarbij botontkalking in rug en nek voorkomt, heb ik altijd pijn en slik dus pijnstillers en heb fysiotherapie. Dit is mijn reactie.
Mijn vraag is: Doordat ik hongeroedeem heb gehad als kind in een japans concentratiekamp, kom ik letterlijk aan, als ik te weinig eet,of probeer af te vallen. Mijn spijsvertering is ontregeld in die "hongerjaren". Als ik dit vertel, word ik niet geloofd.!!!!!\

In de inleidende tekst wordt, naar mijn mening, onterecht aangegeven dat liposuctie als doel heeft om af te vallen. Dit is niet juist. Je moet juist afgevallen zijn (dus geen overgewicht hebben) om in aanmerking te komen voor een plastisch chirurgische behandeling (dus ook liposuctie).

In 2004 heb ik in Belgie een Scopinaro laten doen (maagverkleining waarbij je maag wordt aangesloten op de laatste 2,5 m van je dunne darm). Ik ben binnen 1 jaar 60 kilo afgevallen en ga over 8 weken (13.6.2006) opnieuw naar het ziekenhuis maar nu voor een buikwand+borstcorrectie. Nog geen dag heb ik spijt gehad van de beslissing tot een Scopinaro, na jaren van afvalclubs, shaken, poeders, pillen en strenge dieëten. Het is heus niet altijd even makkelijk als je darmen onrustig zijn maar alles beter dan 60 kilo te zwaar zijn, dat NOOIT meer. Dr. Lemmens in het Belgische St. Niklaas is een topper op dat gebied. Heeft ook een mooie eigen website over alle mogelijke ingrepen. Iedereen die twijfelt moet de verhalen van lotgenoten maar eens lezen dan kun je voor je zelf een goede afweging maken.

Voor sommige mensen is een maagbandje of een andere operatieve ingreep de enige manier om gewicht te verliezen. Niet dat het daarna vanzelf gaat, ook na de operatie moet je wel opletten wat je eet. Je kan een aantal dingen niet meer eten. Bijvoorbeeld vers brood en geen cola of andere koolzuurhoudende frisdranken meer drinken. Maar dat weet je van te voren. Mensen die tot een operatieve ingreep overgaan hebben veelal al van alles geprobeerd om af te vallen en lopen veel risico om onder andere diabetes te krijgen. Zelf heb ik mede door mijn overgewicht heel veel last van mijn knieën. Met een bandje heb je levenslang beperkingen wat je eten en drinken betreft, maar dat is een keuze die mensen ervoor over hebben. Je moet de risico's die je nu loopt, die meestal vrij ernstig zijn, afwegen tegen de voordelen voor zover die er zijn. Maar het vooruitzicht dat je algehele gezondheid minder risico loopt is toch heel belangrijk en zeker een overweging waard. In Nederland zijn er over het algemeen lange wachtlijsten voor deze operaties, daarom gaan veel mensen hiervoor naar België.

Ik heb na elf jaar eindelijk de beslissing genomen om definitief wat aan mijn bovenbenen en billen te gaan doen. Dit in de zin van liposculpture! Ik wil ook eigenlijk zo spoedig mogelijk weten van andere mensen die dit ook hebben laten doen wat hun ervaringen hierbij zijn geweest zowel positief als negatief. Alvast bedankt.

Ruim negen jaar heb ik de pil geslikt, nadat de apotheker alleen een eigen merk (maar beslist dezelfde pil!!) aan kon bieden werd ik alleen maar zwaarder, bovendien kreeg ik problemen met sterk wisselende buien. Mijn vriend werd er helemaal gek van. Van het ene op het andere moment kon ik bloedchagrijnig worden.
Ik ben nu ca. 1,5 maand gestopt, langzaam maar zeker neemt mijn gewicht af, en ook van buien heb ik veel minder last. Nu nog een goede vervanger vinden tegen zwangerschappen, mijn vriend vindt het maar niets, steeds dat "jasje" aan...

Ik heb de pil geslikt vanaf m'n vijftiende en sinds een halfjaar ben ik er vanaf. En ik voel me stukken beter. Ik ben blijer en zit beter in m'n vel. Ik krijg alleen wel ineens soms last van puistjes, maar dat neem ik voor lief. Ik vind het een nadeel dat het zo lang duurt voor mijn menstruatie weer normaal is. Het begint nu pas weer een heel klein beetje op gang te komen. Ik heb dan ook al een zwangerschapstest gedaan. Van mij mogen ze daar in de bijsluiter of zo wel voor waarschuwen.

Ik slik de pil vanaf mijn 15e, omdat ik vreselijke menstruatiepijnen had. Zo rond mijn 25e ben ik gestopt omdat het wel lang genoeg had geduurd. Maar sinds een jaar slik ik toch weer de pil. Het is gewoon een makkelijk en betrouwbaar voorbehoedmiddel en daar gaat het om. De bijwerkingen vallen best mee en het schijnt ook wel goed tezijn, verminderde kans op borstkanker heb ik ook wel eens gehoord. Ik ga voor het gemak!

gelukkig ben ik al een tijdje gestopt met de pil, ongeveer 2 jaar nu na hem 4 jaar geslikt te hebben. ik merkte; vooral toen ik er net mee gestopt was, dat ik mijn eigen emoties weer had, dus heel boos kunnen worden, maar zeker ook heel gelukkig kunnen zijn. ik merkte toen dat ik dat al een tijd niet meer had gehad. de hormonen die in de pil zitten werkte bij mij op mijn humeur en dat merk je pas als je er mee stopt. ik heb nu een spiraaltje en ik heb nu een regelmatige cyclus, dat heeft wel even geduurd.