AMC zoekt kinderen voor onderzoek lymfeklierinfecties
Ziekenhuis.nl, 24-06-2002 | Ga naar het archief »
Het AMC heeft hulp nodig bij haar onderzoek naar ontstoken lymfeklieren als gevolg van kinderen een niet-tuberculeuze mycobacterie (NTM) bij kinderen. Het AMC wil onderzoeken of medicijnen een operatie kunnen vervangen als therapie.
In de hals lopen lymfeklieren; deze kunnen door verschillende oorzaken ontstoken raken. Bijvoorbeeld door een keelontsteking. Elk kind kan deze aandoening krijgen. Op dit moment krijgen 60 tot 100 kinderen per jaar hier mee te maken.
De gevolgen van deze ontsteking zijn zeer groot voor zowel ouders als kind. Als een kind zich nu meldt met deze aandoening, wordt hij geopereerd. Dit is voor zo'n kind een enorme ingrijpende gebeurtenis. De operatie is dan ook niet zonder gevaar. Het kind kan een aangezichtsverlamming op lopen. Dit zal in het verdere leven emotionele en sociale gevolgen hebben.
In het onderzoek wordt gekeken of ook medicijnen de operatie kunnen vervangen. Dit zou natuurlijk een hoop ellende besparen. Voor dit onderzoek zijn wel patiënten nodig die deze aandoening hebben. Ondanks de medewerking van diverse academische ziekenhuizen wil het onderzoek niet volledig lopen. Als er niet genoeg kinderen zijn, dan is het onderzoek niet representatief en zullen de kinderen worden geopereerd.
Mocht je belangstelling hebben om de kinderen, ouders en onderzoekers te helpen, dan wordt dat graag vernomen. Zowel de behandelende kaakchirurg, J.A.H. Lindeboom (kaakchirurg AMC Amsterdam) als ouders van reeds behandelde kinderen zijn bereid tot nadere uitleg.
Voor informatie kun je contact opnemen met:
Wenda Rodenburg, mondhygiënist
Eilandseweg 24/25
1394 JG Nederhorst den Berg
Telefoon: 02 94 - 25 27 14
w.rodeburg@worldonline.nl
Meer informatie over het onderzoek
Een lymfeklier infectie in het hoofd/halsgebied kan veroorzaakt worden door allerlei bacteriën en virussen. Een vergrote lymfeklier bij een kind is dus geen zeldzaamheid. Bij een aanhoudende of groter wordende lymfeklier zwelling is met name bij kinderen een niet-tuberculeuze mycobacterie (NTM) een veroorzaker van de lymfeklierontsteking in het hoofd/halsgebied. In de meeste gevallen wordt de Mycobacterium avium-intracellulare geïsoleerd, terwijl andere niet-tuberculeuze mycobacteriën minder vaak worden geïsoleerd.
De meeste infecties treden op tussen 1- en 5-jarige leeftijd. Als ingang voor de infectie in het hoofd/halsgebied worden beschouwd het oogbindvlies, het slijmvlies in de keel, de amandelen, het tandvlees en de speekselklieren.
Het eerste symptoom bestaat meestal uit één of meer gezwollen lymfeklieren aan een zijde in de hals, die aanvankelijk moeilijk te onderscheiden zijn van een gezwollen lymfeklier door een andere oorzaak. De kinderen hebben weinig tot geen algemene symptomen. De huid ter plaatse van de zwelling wordt rood-paars en er ontstaat spontaan een abces met een open wond. Het probleem bij de diagnostiek is dat het beeld niet zo heel bekend is en daardoor makkelijk kan worden gemist in een vroeg stadium.
In de literatuur worden twee behandelingsmogelijkheden beschreven:
A. Chirurgische verwijdering van de aangedane lymfeklier
B. Therapie alleen met medicijnen
Chirurgie is vanwege de 90 procent genezingskans tot op heden de standaard therapie. Deze therapie is echter niet zonder gevaar. Mogelijke complicaties zoals aangezichtsverlamming en ernstige littekens komen voor. De medicamenteuze therapie is mogelijk relatief veiliger en een stuk goedkoper.
Het lijkt dan ook voor de hand liggend hier een vergelijkend onderzoek naar te doen. Het doel van het onderzoek is een vergelijking te maken tussen de medicamenteuze behandeling en de standaard chirurgische behandeling. De onderzoekshypothese is dat beide behandelingen gelijk zijn. Het effect van medicamenteuze behandeling met antibiotica wordt vergeleken met chirurgische verwijdering van de geïnfecteerde lymfekieren.
In het onderzoek wordt, indien er een klinische verdenking bestaat op een niet-tuberculeuze lymfadentitis (een niet-ziek kind tussen 1-5 jaar met een vergrote lymfeklier), een vastgelegd diagnostisch protocol gevolgd. De behandeling zal nadat de diagnostiek voltooid is willekeurig bestaan uit medicamenteuze therapie of chirurgische therapie.
De antibioticatherapie duurt 12 weken en bestaat uit een cominatie van claritromycine (15mg/kg) en rifabutine (5 mg/kg). De geneesmiddelen worden toegediend in de vorm van een suspensie. De chirurgische therapie zal bestaan uit verwijdering van de lymfadentitis. Dit zal betekenen dat patiënten worden opgenomen en geopereerd.
Het computerprogramma van de afdeling Klinische Epidemiologie en Biostatistiek in het AMC bepaalt willekeurig welk kind voor welke behandeling in aanmerking komt. Na respectievelijk 4, 12 weken medicamenteuze therapie en 4, 12 weken na chirurgische therapie vindt een evaluatie plaats van de behandeling.
Bij alle patiënten worden volgens een vaststaand protocol regelmatig controle-afspraken gemaakt, waarbij het klinisch beeld van de gezwollen lymfekier, met name veranderingen in het beeld worden beoordeeld. Tevens zal worden gelet op eventuele bijwerkingen van medicatie, wondgenezing (littekens) en therapie trouw. De duur van het onderzoek is ongeveer drie jaar.
In de hals lopen lymfeklieren; deze kunnen door verschillende oorzaken ontstoken raken. Bijvoorbeeld door een keelontsteking. Elk kind kan deze aandoening krijgen. Op dit moment krijgen 60 tot 100 kinderen per jaar hier mee te maken.
De gevolgen van deze ontsteking zijn zeer groot voor zowel ouders als kind. Als een kind zich nu meldt met deze aandoening, wordt hij geopereerd. Dit is voor zo'n kind een enorme ingrijpende gebeurtenis. De operatie is dan ook niet zonder gevaar. Het kind kan een aangezichtsverlamming op lopen. Dit zal in het verdere leven emotionele en sociale gevolgen hebben.
In het onderzoek wordt gekeken of ook medicijnen de operatie kunnen vervangen. Dit zou natuurlijk een hoop ellende besparen. Voor dit onderzoek zijn wel patiënten nodig die deze aandoening hebben. Ondanks de medewerking van diverse academische ziekenhuizen wil het onderzoek niet volledig lopen. Als er niet genoeg kinderen zijn, dan is het onderzoek niet representatief en zullen de kinderen worden geopereerd.
Mocht je belangstelling hebben om de kinderen, ouders en onderzoekers te helpen, dan wordt dat graag vernomen. Zowel de behandelende kaakchirurg, J.A.H. Lindeboom (kaakchirurg AMC Amsterdam) als ouders van reeds behandelde kinderen zijn bereid tot nadere uitleg.
Voor informatie kun je contact opnemen met:
Wenda Rodenburg, mondhygiënist
Eilandseweg 24/25
1394 JG Nederhorst den Berg
Telefoon: 02 94 - 25 27 14
w.rodeburg@worldonline.nl
Meer informatie over het onderzoek
Een lymfeklier infectie in het hoofd/halsgebied kan veroorzaakt worden door allerlei bacteriën en virussen. Een vergrote lymfeklier bij een kind is dus geen zeldzaamheid. Bij een aanhoudende of groter wordende lymfeklier zwelling is met name bij kinderen een niet-tuberculeuze mycobacterie (NTM) een veroorzaker van de lymfeklierontsteking in het hoofd/halsgebied. In de meeste gevallen wordt de Mycobacterium avium-intracellulare geïsoleerd, terwijl andere niet-tuberculeuze mycobacteriën minder vaak worden geïsoleerd.
De meeste infecties treden op tussen 1- en 5-jarige leeftijd. Als ingang voor de infectie in het hoofd/halsgebied worden beschouwd het oogbindvlies, het slijmvlies in de keel, de amandelen, het tandvlees en de speekselklieren.
Het eerste symptoom bestaat meestal uit één of meer gezwollen lymfeklieren aan een zijde in de hals, die aanvankelijk moeilijk te onderscheiden zijn van een gezwollen lymfeklier door een andere oorzaak. De kinderen hebben weinig tot geen algemene symptomen. De huid ter plaatse van de zwelling wordt rood-paars en er ontstaat spontaan een abces met een open wond. Het probleem bij de diagnostiek is dat het beeld niet zo heel bekend is en daardoor makkelijk kan worden gemist in een vroeg stadium.
In de literatuur worden twee behandelingsmogelijkheden beschreven:
A. Chirurgische verwijdering van de aangedane lymfeklier
B. Therapie alleen met medicijnen
Chirurgie is vanwege de 90 procent genezingskans tot op heden de standaard therapie. Deze therapie is echter niet zonder gevaar. Mogelijke complicaties zoals aangezichtsverlamming en ernstige littekens komen voor. De medicamenteuze therapie is mogelijk relatief veiliger en een stuk goedkoper.
Het lijkt dan ook voor de hand liggend hier een vergelijkend onderzoek naar te doen. Het doel van het onderzoek is een vergelijking te maken tussen de medicamenteuze behandeling en de standaard chirurgische behandeling. De onderzoekshypothese is dat beide behandelingen gelijk zijn. Het effect van medicamenteuze behandeling met antibiotica wordt vergeleken met chirurgische verwijdering van de geïnfecteerde lymfekieren.
In het onderzoek wordt, indien er een klinische verdenking bestaat op een niet-tuberculeuze lymfadentitis (een niet-ziek kind tussen 1-5 jaar met een vergrote lymfeklier), een vastgelegd diagnostisch protocol gevolgd. De behandeling zal nadat de diagnostiek voltooid is willekeurig bestaan uit medicamenteuze therapie of chirurgische therapie.
De antibioticatherapie duurt 12 weken en bestaat uit een cominatie van claritromycine (15mg/kg) en rifabutine (5 mg/kg). De geneesmiddelen worden toegediend in de vorm van een suspensie. De chirurgische therapie zal bestaan uit verwijdering van de lymfadentitis. Dit zal betekenen dat patiënten worden opgenomen en geopereerd.
Het computerprogramma van de afdeling Klinische Epidemiologie en Biostatistiek in het AMC bepaalt willekeurig welk kind voor welke behandeling in aanmerking komt. Na respectievelijk 4, 12 weken medicamenteuze therapie en 4, 12 weken na chirurgische therapie vindt een evaluatie plaats van de behandeling.
Bij alle patiënten worden volgens een vaststaand protocol regelmatig controle-afspraken gemaakt, waarbij het klinisch beeld van de gezwollen lymfekier, met name veranderingen in het beeld worden beoordeeld. Tevens zal worden gelet op eventuele bijwerkingen van medicatie, wondgenezing (littekens) en therapie trouw. De duur van het onderzoek is ongeveer drie jaar.
Lees meer over de in dit nieuwsbericht vermelde aandoeningen: