Eigen verklaring voor psychiatrisch patiënt tijdens crisis

Psychiatrisch patiënten kunnen, als zij dat willen, bindende afspraken maken over wat artsen mogen doen als ze in een crisis raken of dreigen te raken. Deze zogeheten zelfbindingsverklaring wordt opgesteld als de patiënt in goede doen is en blijft gelden als de patiënt in een crisissituatie eventueel niet meer voor rede vatbaar is. De dwangbehandeling mag volgens de zelfbinding maximaal zes weken duren.

Het kabinet heeft op voorstel van minister Borst van Volksgezondheid en minister Korthals van Justitie besloten de Wet bijzondere opneming in psychiatrische ziekenhuizen (Bopz) op deze manier te wijzigen.

De mogelijkheid voor zelfbinding is volgens hen bedoeld om de patiënt zonodig beter tegen zichzelf te kunnen beschermen. Met name psychiatrisch patiënten die last hebben van regelmatig terugkerende crises, hebben daar baat bij. Zij zijn zelf vaak beducht voor een slechte periode en kunnen straks van tevoren afspraken maken over vroegtijdige dwangopname of dwangbehandeling.

In de huidige wetgeving mogen artsen een patiënt niet onder dwang behandelen als die daar op dat moment niet mee instemt. Dat kan alleen als er sprake is van een gevaarlijke situatie. Probleem is dat patiënten tijdens een crisis zo in de war zijn dat ze opeens niet meer mee willen werken aan een opname of behandeling. Een zelfbindingsverklaring vooraf voorkomt deze situatie, want die geldt ook als de patiënt later terugkomt op zijn afspraken.