"Ongelijkheid bij behandeling kankerpatiënt"

"Het huidige budgetteringssysteem van de overheid laat een onacceptabele ongelijkheid toe bij de behandeling van mensen met kanker. Als gevolg daarvan is er te vaak sprake van vroegtijdig overlijden, wordt bepaalde patiënten onnodig een verbetering van kwaliteit van leven onthouden en zelfs in sommige situaties de kans op genezing". Dit blijkt uit een brandbrief die de Nederlandse Vereniging voor Medische Oncologie (NVMO) en de Stichting Hemato-Oncologie voor Volwassenen Nederland (HOVON) aan de Vaste Kamercommissie van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport hebben aangeboden. De NVMO en de HOVON doen hierin een dringend beroep op de overheid om een einde te maken aan deze alarmerende situatie.

De Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenverenigingen, De BorstkankerVereniging Nederland en de Hodgkin Contactgroep hebben dit initiatief van harte omarmd en de brandbrief mede ondertekend.

Het betreft hier niet de door het kabinet beoogde bezuinigingsmaatregelen binnen de zorg, maar een structureel probleem in het financieringssysteem, namelijk de effecten van de 'Regeling Dure Geneesmiddelen'. Deze regeling, indertijd in het leven geroepen om patiënten toegang te bieden tot kostbare therapieën, bewerkstelligt in de praktijk een ongewenste willekeur waardoor patiënten niet altijd de optimale en noodzakelijke behandeling krijgen waar zij recht op hebben. De Oncologen en Hematologen in Nederland vinden dan ook dat zij de optimale zorg voor patiënten met kanker niet meer kunnen waarborgen.

"Niet optimaal kunnen behandelen heeft in onze patiëntengroep directe en onaanvaardbare consequenties. Dit probleem speelt bijvoorbeeld bij veel voorkomende kankersoorten zoals borst- en dikke darmkanker. In Nederland krijgen per jaar 15.000 mensen deze ziekte. Diffuus door deze groep heen zit de ongelijkheid die wij signaleren. En dat wordt alleen maar erger; bij het voortbestaan van de huidige situatie gaat deze misstand duizenden patiënten treffen", aldus drs. Bochove, voorzitter van de NVMO. Professor Huijgens, penningmeester van de HOVON voegt hieraan toe: "We praten hier niet alleen over levensverlenging en kwaliteit van leven. Voor bijvoorbeeld mensen met non-Hodgkin is daadwerkelijke genezing in het geding. Het verschil tussen overlijden en genezen, kan en mag niet bepaald worden door de uitvoerbaarheid van een overheidsregeling."

De Regeling Dure Geneesmiddelen voorziet in een maximale vergoeding van 75 procent van de onder deze regeling vallende geneesmiddelen. De praktijk leert echter dat de vergoeding van deze middelen - en daarmee de mogelijkheid tot noodzakelijke behandeling - sterk varieert tot slechts 30 procent van de kosten. Hierdoor zijn vergoedingen regionaal ongelijk, waardoor artsen moeten teruggrijpen op suboptimale behandelingen of patiënten moeten doorverwijzen naar ziekenhuizen waar nog wel budget aanwezig is. Daarbij zijn vergoedingen aan tijd gebonden: als het budget in de loop van het jaar geen ruimte meer biedt, is er tevens geen ruimte meer voor een optimale en noodzakelijke behandeling.

De NVMO en de HOVON wijzen de overheid in hun brief op haar taak de gezondheidszorg transparant te maken en te houden en de kwaliteit van de geboden zorg in al haar facetten te toetsen. Het gegeven dat patiënten niet overal een gelijke behandeling krijgen, beschouwen de NVMO en de HOVON als een uiterst zorgwekkende misstand in onze gezondheidszorg.

De NVMO en de HOVON doen daarom een dringend beroep op het kabinet om meer gelden beschikbaar te stellen en erop toe te zien dat de regeling 100 procent toepasbaar is, teneinde daarmee de willekeur, zoals deze voortvloeit uit de Regeling Dure Geneesmiddelen, een halt toe te roepen.