'Kijken' zoals een vleermuis

Vleermuizen kunnen in het donker vliegen zonder ergens tegenaan te botsen. Zij kunnen dit doordat ze korte geluiden maken en daarna de weerkaatste geluidsgolven kunnen 'lezen'. Dit systeem van 'geluidsvisualisering' wordt echolocatie genoemd. In Amerika is een menselijke vorm van echolocatie ontwikkeld. Met deze methode kunnen blinden leren 'kijken' als een vleermuis en kunnen ze de omgeving als het ware zien in hun hoofd.

Blinden die de visualisatietechniek beheersen, kunnen door de geschikte klikgeluiden te maken de afstand inschatten die zij nog verwijderd zijn van een bepaald obstakel. Dit doen zij middels de tijd die de echo nodig heeft om terug te kaatsen. Ze kunnen ook het verschil 'zien' tussen bijvoorbeeld mensen, bomen, gebouwen en geparkeerde auto's, de grootte en het bewegingspatroon van een obstakel bepalen. De toonhoogte en klankkleur van de echo moeten hiervoor goed geïnterpreteerd worden.

Op verschillende plaatsen is geëxperimenteerd met blinde kinderen die eerst leerden 'klikken' en daarna de echo van het geluid leerden te interpreteren. Hieruit is gebleken dat de methode werkt en dat blinden hierdoor inderdaad kunnen leren 'kijken' zoals een vleermuis.