Plaveiselcelcarcinoom
Het plaveiselcelcarcinoom (PCC) ontstaat in de plaveiselcellen van de huid. Het is een kwaadaardige tumor die - in tegenstelling tot de het basaalcelcarcinoom - zich kan uitzaaien. Dat gebeurt meestal via de lymfeklieren. Een PCC groeit sneller dan een BCC maar als behandeling op tijd gestart wordt, kunnen de vooruitzichten van deze variant net zo gunstig zijn als die van een basaalcelcarcinoom. In ongeveer 20 procent van de huidkankerdiagnoses is sprake van een plaveiselcelcarcinoom. Bij mannen komt het twee keer zo vaak voor als bij vrouwen.
Risicofactoren
Mensen met een (zeer) lichte huid die deze overdadig aan zonlicht blootstellen, lopen de grootste kans op het ontwikkelen van een PCC. Maar ook in zijn algemeenheid geldt dat teveel blootstelling aan zonlicht of andere UV-stralen het risico verhoogt. Daarnaast is bekend dat mensen met een verlaagde immuniteit relatief vaker een PCC krijgen. Mensen die na orgaantransplantie medicijnen slikken om orgaanafstoting te voorkomen, lopen extra risico. Dit risico is overigens van toepassing op alle vormen van huidkanker.
Verschijnselen
Een PCC ontstaat veelal op gedeeltes van de huid die vaak aan zonlicht worden blootgesteld, zoals het gezicht en de rug van de handen. Vaak begint een PCC als een roze knobbeltje waar soms een schilferend korstje op zit. Als het korstje eraf is, resteert er een oppervlakkig, niet-genezend zweertje.
Een plaveiselcelcarcinoom kan ook ontstaan uit een premaligne afwijking van de huid zoals actinische keratosen (zonlichtbeschadigingen).
Behandeling
Net als bij andere vormen van huidkanker zal bij een vermoeden van een PCC een stukje huid worden weggenomen voor onderzoek (biopt). Als het inderdaad om een plaveiselcelcarcinoom blijkt te gaan, zal de tumor operatief verwijderd worden. Nadien volgt een reeks van controles waarbij het litteken, de lymfeklieren en de huid worden gecheckt.
Klik op een van onderstaande links om verder te lezen.