Iedereen donor, behalve als je hebt gemeld dat je geen donor wilt zijn met als gevolg dat je ook niet in aanmerking komt voor organen.

Nee,geen orgaandonor bij overlijden, wel mogelijk bij leven voor naasten.
Het stervensproces is een complex proces waar nog menig onderzoek geen antwoord op vele vragen kon geven. Zodra een donor dood is verklaard en de omstandigheden zijn goed om te doneren, is het haastwerk. Maar of de mens wel al geheel het stervensproces doorgemaakt heeft is niet bekend. De huis veranderd nog, de bloedsomloop en hersenfuncties zijn weliswaar gestaakt, maar wat er precies in het lichaam gebeurd is nog niet helemaal bekend. Het stervensproces duurt 3 dagen, blijkt uit onderzoek. Niet voor niets dat men de doden vroegere begroeven met een belletje in de kist.

Daarnaast zijn de meeste donoren niet gecshikt; medicatie, ziekte, leefwijze. De beste donoren zijn jonge verkeersslachtoffers, die opslag dood zijn. Maar omdat er in Nederland een veiliger wegennet is dan bijv in belgie, vallen hier beduidend minder slachtoffers. Alleen maar goed zou ik zeggen.

Het is goed dat er donor mensen zijn. ik zelf ben ook donor , maar wat mij verbaast is dat iedereen in aanmerking voorkomt en daarbij het gevoel heb dat als mij iets overkomt ze vaak niet eens kontroleren of je een donorcodeciel hebt dus hoeveel organen worden hierdoor niet gebruikt. Wij hebben het al zelf in de familie meegemaakt.

Hoe kom ik aan een formulier om in te vullen voor donor

Ja donar registratie is heel belangrijk, ga eens op zo'n afdelling kijken hoe ze er bij liggen. Ik heb 7 maanden hemodialyse gedaan en daarvoor 10 maanden buikspoelen capd. Is niet fijn maar je leeft en je kunt verder en wachten op een donar. Omdat mijn man een hartinfarct had gehad dachten wij dat het niet mogelijk was, maar op een gegeven moment met de doktoren in Nijmegen gepraat en probeer het en dat lukte. Weefseltypering en bloedgroep waren goed en vorig jaar 26 aug. getransplanteerd, maar helaas weer na twee maanden afgestoten. Heel jammer, maar toch van alle verkeerde dingen er maar weer goed gemutst tegenaan gaan. Twee/drie maanden ziekenhuis in en uit, maar helaas 7 nov. 's nachts moest de nier verwijderd worden anders was ik er zelf niet meer geweest. Heb 4 dagen i.c gelegen met 41gr. koorts geen pretje. Ook daar moet je weer doorheen, hoe triest ook. Gaan er voor 8nov. catheter gezet voor de hemodialyse en dat 7 maanden gedaan, geen pretje. Je begint af te takelen toen er over gedacht om mijn broers en zus te vragen en dat heb ik gedaan. Wat heb ik te verliezen? Ik kwam 25 nov. uit het ziekenhuis en toen boodt mijn oudste broer aan een nier voor mij af te staan en niet echt gejuigd. Eerst de onderzoeken afwachten. We hebben hem geholpen om de weg te wijzen in Nijmegenen de uitslagen rustig afgewact en de eerste uitslagen waar zeer goed en toen kon ik blij zijn. Moest hemo nog wel een poosje vol houden wegens de onderzoeken die nog moesten volgen. Zag en bleef er goed uit zien dus j.l 28 juni weer getransplanteerd. Binnen 10 maanden twee transplantatie en nu gaat het heel goed. De eerste is ook niet voor niks geweest, je bouwt weer antistoffen op en het gaat heel goed, met mijn man en broer ook geweldig een heel nieuw leven en geniet met volleteugen weer na 25 jaar ziek te zijn geweest. Ik hoop van harte dat meerdere mensen dit gaan doen

Donor heel belangrijk. Zelf heb ik twee niertransplantaties gehad in 10 maanden. Eerst een van mijn man die helaas weer na twee maanden afstootte, heel jammer. Toen toen zeven maanden hemodialyse en toen erover gedacht mijn broers en zus te vragen. Eén broer wou beslist niet, één broer dacht na en mijn zus ook. Toen ik voor de derde keer uit het ziekenhuis kwam meldde mijn broer zich om voor mij een nier af te staan. Is wel moed voor nodig om het te doen. Ik en mijn man hebben hem de weg gewezen in het ziekenhuis en wonder wel het klikte heel goed en de transplantatie heeft j.l. 28 juni plaats gevonden en tot op heden gaat het heel goed. Hij zegt als het nog een keer mocht en kon zou het zo weer doen. Mijn man precies het zelfde ook positief er over en geen spijt. Ik liep al 24 jaar in het Radboud Nijmegen door verkeerde medicatie en daardoor nierpatiënt geworden. Maar geniet weer van het leven heerlijk en het bevalt prima

Nee, ik wil niet ingeschreven staan. 't Klinkt vast heel vreemd, want natuurlijk zou ik heel graag mensen willen helpen waar ik kan. Toch denk ik dat belangrijke (ziels)aspecten niet genoeg bekend zijn. Bijvoorbeeld, dat donoren niet overleden mogen zijn op het moment van donatie. En de 'bezieling' van ons lichaam dan, de cellen die onze trillingen dragen? Als je de dood niet als 't einde ziet, kun je je afvragen of het niet een ingreep is waarvan de reikwijdte niet overzien wordt. Ik wens iedereen heel veel sterkte, die om welke reden dan ook met deze vraag worstelt. Het heeft niets temaken met egoisme als je tóch besluit noch jouw organen af te staan, nóch te ontvangen.

Ik sta ingeschreven, maar heb begrepen via een voorlichting dat ik in een ziekenhuis moet overlijden om mijn organen ter beschikking te kunnen stellen. Ik denk dat deze bepaling er de oorzaak van is dat er te weinig organen ter beschikking komen. De meeste mensen gaan dood in hun huis. En daar zullen velen tussen zitten die hun organen ter beschikking hebben gesteld.

Ik zou graag orgaandonor willen worden, maar mijn vraaag is hoe?

Ik snap echt niet dat mensen geen donor willen zijn! Ik vind het heel erg egoistisch, want als je begraven wil worden dan verrotten je organen toch. En als je gecremeerd word dan verbranden ze! Dus dan heb je er ook niks meer aan!!! Terwijl je hier misschien nog wel 3 mensen kan redden van jouw organen. Gun die mensen dan een gezond leven toe. Het komt zo misschien wel heel hard over maar dat is nu eenmaal mijn mening!!!!!

Vanochtend heb ik het formulier gehad, alleen is het ook mogelijk om aan te geven voor welk doelgroep het niet mag worden gebruikt ? Denk aan geloof, land van herkomst etc.. heb niet zo'n behoefte aan dat organen aan bepaalde groepen worden afgestaan.

Ik heb al een donorcodicil vanaf mijn 25ste. Men mag van mij alles gebruiken. Ik vind het heel belangrijk om mijn medemens te helpen en wil zelf ook graag geholpen worden, mocht dit ooit nodig zijn. Ik heb nooit getwijfeld, of dit een juiste beslissing is, het voelt gewoon goed. Het lichaam is maar een aards voertuig.

Nee, ik sta niet ingeschreven als donor. Ik vind het idee (op dit moment nog) erg eng. Wat gebeurt er met je na je dood? Heb je je organen nodig om naar een hemel o.i.d. te komen? Ik moet hier regelmatig aan denken. Daarom durf ik mijn organen niet af te staan... Beetje filosofisch misschien, maar ik ben er van overtuigd dat ik op een dag ineens besluit om me in te schrijven. Ik zou trouwens wel tijdens mijn leven een nier of beenmerg afstaan als een geliefde dat dringend nodig heeft...

Nee, ik sta niet ingeschreven. Misschien klinkt dit heel egoïstisch, maar het gaat zooooo tegen mijn gevoel in he? Ik zie sowieso best wel tegen de dood op, misschien word ik wel levend begraven? Misschien voel ik nog wel? Nou ja, zulke vragen gaan er door mijn hoofd heen...Misschien bedenk ik me later nog, maar tot nog toe, durf ik het gewoon niet!

Ja, ik sta als Donor geregistreerd. En ik ben zelf, nu alweer bijna een jaar, niergetransplanteerd!! Ik kan u dus vertellen over hoe geweldig mooi het is om een orgaan van iemand anders te mogen ontvangen. Ik voel mij fantastisch en de nier en ik vormen een super team! Het gaat zelfs zo goed, dat mijn vriend en ik morgen voor het eerst "onbezorgd" op vakantie gaan. Mijn leven is gered door een ontzettend lieve persoon, die veel te vroeg zelf helaas het leven moest laten. Bedankt voor ons leven samen!!

Schrijf mij maar in als orgaandonor. Ik wil graag bijdragen aan het redden van levens als ze na mijn dood iets hebben aan mijn organen. Kan je trouwens aangeven wat je wel en niet wilt doneren?

Ja ik sta al jaren ingeschreven, en vind eigenlijk dat iedereen dat moet doen, want wat moet je er mee als je dood bent. Ik heb 2x kanker gehad en stond erg dicht bij de dood, waardoor ik het leven erg waardeer en iemand graag help.

Ja,sinds mijn brughoektumor operatie heb ik begrepen hoe belangrijk het is om donor te zijn. Ik ben nu 61 jaar en mijn vraag is: Ik gebruik veel medicijnen, zijn mijn organen dan nog bruikbaar?

Nee ik sta nog niet ingeschreven als orgaandonor. We hebben ooit eens een formulier gehad, ik heb dit ingevuld en dit is terug gekomen, daar er iets niet goed was ingevuld. Helaas ben ik zelf heel ziek geworden. Heb nu nog maar 1 nier en die werkt niet zo goed meer. Maar van mij mogen ze organen gebruiken en ooglenzen, maar meer niet.

Ja, want mocht ik ooit iets nodig hebben, dan hoop ik ook dat er een donor is.

Nee, ik sta niet ingeschreven, maar mijn man en kinderen weten welke organen ik evt. wil doneren. Ik wil dat zij zonodig de beslissing nemen, dan weet ik ook zeker dat die niet te vroeg genomen wordt.

Nee ik sta nog niet ingeschreven, maar wil mijn organen wel afstaan. Ik ben hierin gewoon wat laks, heb zoiets van, leef nog lang. Mijn ouders en vriend zijn wel op de hoogte van mijn wens en deze moeten toch altijd als laatste toestemming geven.

Ja, ik sta ingeschreven, met dien verstande dat mijn man zou moeten beslissen als het zo ver zou komen. Ik vind dat belangrijk omdat hij er mee moet leven wanneer ik zou komen te overlijden.

Natuurlijk sta ik al 30 jaar ingeschreven als donor . Anders heb je ook geen recht van spreken als je zelf een orgaan nodig hebt !! Hoog tijd dat de wet veranderd wordt .

Ja, ik sta al jaren ingeschreven als orgaandonor. Ik vind dat iedereen verplicht is donor te worden. We worden allemaal graag oud en zien onze kinderen ook graag groot worden. Het is zonde om alles mee naar "boven" te nemen terwijl een ander er nu een normaal leven mee kan leven.

Ja, ik sta ook ingeschreven als donor,. Ik vind dit erg belangrijk. Mijn vader is 18 jaar geleden overleden en ze hebben van hem ook verschillende organen kunnen gebruiken om andere mensenlevens te redden. Dit vind ik een mooi idee.

Informatie over het donorregister kun je vinden op http://www.wordorgaandonor.nl en http://www.donorvoorlichting.nl.

Waar kan ik het donorregister bereiken, en waar vind ik informatie hierover?

Ja, ik heb zelf trouwens al sinds mijn 16e jaar een donorcodicil en sinds zo'n 5 jaar weet ik ook hoe belangrijk het is dat er een register is. Mijn wederhelft is al 5 jaar nierpatient en werd steeds zieker en als je ziet dat zo'n ziekte iemand sloopt ben je blij dat er mensen zijn die iets voor hun medemens over hebben. Hij is sinds begin januari getransplanteerd en is weliswaar nog herstellende maar erg blij met de kans op een beter en aangenamer leven. Volgens mij is de angst van sommige mensen dat zij bang zijn dat zij vlugger doodverklaard worden zeer ongegrond maar wellicht zou een betere voorlichting deze angst weg kunnen halen.
Don't take your organs to heaven
Heaven knows we need them here

Ja ik sta geregistreerd. Al voor de registratie had ik altijd al een donorcodicil bij me. Als je niet geregistreerd bent en wel iets nodig hebt, ben je ook blij geholpen te worden.

Ik sta niet ingeschreven als donor, maar heb de keuze overgelaten aan mijn nabestaanden. Zij weten dat ik het absoluut wil na mijn dood en ik weet dat ze mijn wens respecteren. Maar wat ik nog belangrijker vind, is dat mijn ouders na mijn dood alle leed, op wat voor manier ook, bespaard wordt. Door de keuze aan hen te laten, weet ik dat dit gebeurt.

Ik ben een Nederlandse in België en hier is het zo, dat je sowieso donor bent; als je dit niet wilt, moet je dit kenbaar maken. Goede zaak vind ik dat! Als je dood bent, ben je dood en al dat nuttige verbranden of in de grond stoppen is toch niet nodig! Overgens sta ik ook nog steeds in Nederland als donor geregistreerd. Ik snap niet hoe mensen hieraan kunnen twijfelen!!!

Ja, ik had al toen ik 18 was een donor-codicil en ik vind ook dat veel meer mensen dat zouden moeten doen! Of willen degenen die zich niet inschrijven ook geen organen ontvangen als dat nodig zou zijn!?

Ja ik sta vanaf het begin al ingeschreven omdat ik het belangrijk vindt om mensen te helpen ik zit in de verzorging en zo kan ik na mijn dood ook nog mensen helpen met mijn organen zodat die mensen nog verder kunnen leven dat vind ik een mooi idee.

Ja, maar er moet wel toestemming aan mijn moeder gevraagd worden

Nee, ik sta niet ingeschreven. Ook ik ben zo iemand die heel erg twijfelt. Ik bedenk gewoon allerlei rare situaties, waar je in terecht kunt komen. Je ligt bijvoorbeeld in coma. Ze kunnen jouw organen gebruiken, want de kans is klein dat jij bij kennis komt. MAar toch, de kans dat je WEL bij kennis komt, bestaat ook nog en dan wil ik niet dat ze mijn organen weghalen. Het gaat bij mij echt om gevoel dat ik het niet weet.

Ja. Na de dood heb je er toch niks meer aan (vind ik) en door donor te zijn kun je andere mensen misschien het leven redden of een beter leven geven.

Een jaar geleden heb ik zelf een donor-lever mogen ontvangen. Daardoor mag ik zelf geen organen meer afstaan. Maar voor de mensen die dat wel mogen en nog twijfelen zou ik willen zeggen: "Don't take your organs to heaven. Heaven knows we need them here !"

nee, nog niet...ik twijfel nog.
Aan de ene kant zeg ik ja, goh ik heb ze toch niet meer nodig maar aan de andere kant: Wie geeft mij de zekerheid dat ik ze na mijn dood echt niet meer nodig heb????

Ja, ik vind dit namelijk iets heel moois om voor de medemens te doen. Bovendien leeft er dan nog een stukje van je voort en dit kan een troost zijn voor de nabestaanden!

ja, ik sta ingeschreven als orgaandonor voor zover ze organen van mij kunnen gebruiken. Ik ben zelf nierdialysepatient en wacht al ruim 2 jaar op een donornier.
1 transplantatie gehad de nier bleef 11 jaar goed en ik ben de donor nog steeds erg dankbaar voor de goede tijd die ik gehad heb.
Mijn zus heeft mij een nier aangeboden, maar uiteindelijk waren de tests niet goed. Vorig jaar september ben ik opgeroepen voor een transplantatie maar de kruisproef was niet voldoende, dus weer naar huis.
Don't take your organs to heaven, heaven knows we need them here!

Nee, ik sta nog niet ingeschreven. Ik twijfel heel erg. Eigenlijk vind ik het ook wel een raar en eng idee dat mijn organen na mijn dood in iemand anders voortleven. Herkent iemand dit?

Ik zou het eigenlijkwel moeten doen, orgaandonor zijn, maar ik twijfel nog heel erg.

Ja en ik vind dat iedereen zich in zou moeten schrijven!

Ja, vanaf het begin.
Iedereen hoort verplicht donor te zijn, zodat na zijn dood iemand anders verder kan leven.

Ja, en ik vind dit ook zeer belangrijk.
neem je organen niet mee naar de hemel als je mensen hier op aarde nog een leefbaar,kwaliteits bewust leven kunt aanbieden.Daar werk ik graag aan mee.