Soms helpt een kop koffie met een buurvrouw beter dan een psycholoog. Maar de buurvrouwen zijn allemaal aan het werk en er is steeds minder tijd voor een gesprek bij een kop koffie. Maar als het om psyche gaat kies ik liever voor de alternatieve kant dan een goed gestudeerd psychologe zonder enige levenservaring.

Voor natuurgeneeswijzes, want daar heb ik alle pscychische klachten mee opgelost. Reguliere had ik geen baat bij, want zij begrepen veel dingen niet die ik doormaakte.

Ik heb een psychologisch verpleegkundige en een maatschappelijk werkster, die zelf maar even hebben besloten bij mij thuis te komen omdat ik een kind heb gekregen. Ik vind het absoluut niet prettig dat ze bij mij thuis komen en mij niet serieus nemen. Als ik iets zeg, wordt er niet naar mij geluisterd en ze hebben me maar een psychische ziekte gegeven waar ik het niet mee eens ben. Ik ging naar parnassia om hulp en ineens heb je geen eigen leven meer. Maar ik ben bang dat als ik het afzeg, dat ze mijn kind afpakken, omdat ze me niet verandwoordelijk genoeg vinden. 

Ik ga al gauw naar t ggz, voor mij de laatste en hopenlijk helpend gebeuren. Al jaren gebruik ik medicatie v angsten en depressiviteit.

Ik heb twee faalangsttrainingen gehad. Gesprekken met faalangsttrainer, vertrouwenspersoon en schoolmaatschappelijk werkster.
Ik werd aangemeld bij jeugdzorg, daar had ik individuele gesprekken, ik volgde de cursus 'Omgaan met sombere buien' en ik ging antidepressiva slikken.

In 2006 mijn eerste opname: groepstherapie, creatieve therapie, psychomotorische therapie, sociale vaardigheidstraining, dramatherapie.
Daar heb ik ook een halfjaar deeltijdbehandeling gehad.

Daarna had ik interpersoonlijke groepstherapie en weer individuele gesprekken.
Na mijn crisisopname ging ik naar de ggz.
Tot mijn derde opname. Daar kreeg ik muziektherapie, creatieve therapie, maar ook ontspannende dingen als: sport, hobby, e.d.
Nu heb ik weer wekelijks gesprekken.

In september start ik met dialectische gedragstherapie (groeps en individueel) en een lotgenotengroep voor mensen met borderline.

Ik heb in een stressvolle periode bedrijfscoaching gehad. Het was voor mij echt een eye-opener. Als je veel met stress te maken hebt door diverse factoren dan zie je zelf in zo\'n periode even geen licht meer branden of je hebt dan even geen energie meer om nieuwe keuze\'s te maken en blijft dan rondcirkelen.
Ik had elke week gesprekken, incl. opdrachten die mij hielpen weer helder te gaan denken. De gesprekken gaven mij nieuwe inzichten waardoor ik weer nieuwe energie kreeg en meer tot mijzelf kon komen. Weer tot jezelf komen en nieuwe stappen ondernemen, dat heb ik als een feest ervaren. Door de gesprekken verliet ik de oude situatie en stapte ik over in een nieuwe situatie. Ik zou het iedereen aanraden. En vanwege die positieve ervaring ben ik zelf een opleiding gaan doen voor coach/counseller. Het is enorm leerzaam en daarnaast ook heel dankbaar werk. Ik zie clienten met veel stress komen en vervolgens opgelucht of met een glimlach vertrekken.

Ik zit sinds anderhalf jaar in deeltijdbehandeling. Voor allerlei problemen.. onzekerheid, begrenzing, extreme angsten zijn wel mijn hoofdgroepen waardoor natuurlijk erg veel problemen onstaan, als ik die hier neer moet zetten dan ben ik morgen nog bezig! Ik merk wel dat ik ten positieve veranderd ben, alleen mijn extreme angsten die ik al sinds mijn 5de jaar heb, zijn er nog steeds en kan er nog niet goed mee omgaan wat mijn dagelijks leven erg beinvloed. Heeft iemand hier ervaring mee? of tips voor me? (extreme angsten voor eigenlijk alles wat maar "eng" klinkt.)

Ik ben opzoek naar iets wat mij kan helpen meer zelfvertrouwen te krijgen. Men ziet gewoon aan mij dat ik onzeker ben, wanneer ik dan langs een groepje mensen loop dat polulair wil doen moet ik het ontgelden, wat me alleen nog maar meer onzeker maakt de volgende keer dat ik langs een groepje mensen moet. Ik zit in een cirkel waar ik alleen niet uitkom. Wie weet waar ik terecht kan. Ik vind het niet echt een psychische aandoening maar ik kan zo ook niet door. Wie weet waar ik hulp kan vragen?

Hai spirit, las je verhaal. Hoe kan je tekort komen met bijstand, huursubsidie krijg je toch? Ik heb ook bijstand met kind en is geen vetpot maar kan er wel van rondkomen. Verder gaat het met mij al een jaar niet goed, nergens zin in, eenzaam, stemmingen, dus zoek nu antidepresiva die bij mij past maar dat is moeilijk he? Heb je tips? Suc6 he, gr sas

Bij mij heeft haptotherapie me een heel stuk verder geholpen, het gaat veel dieper en verder dan praten alleen..

Ik heb al 7 jaar last van angtsaanvallen en borderline, heb twee soorten therapie gehad ben vreslijk depressief geweest en zit al 7 jaar aan de medicijnen efexor 150mg.
Ik heb 1 x per week bij een psycholoog gezeten en een dagbehandeling gevolgd. Beiden hebben mij niet kunnen helpen met het verbeteren van mijn angstaanvallen en borderline. Sinds kort gaat het maanden goed en blijven mijn angsten weg, ik werk weer en ga weer leren maar toch blijven mijn angsten en mijn borderline en mijn depressies. Ik ben er nog lang niet maar zou niet weten of iemand nog suggesties heeft

Ik heb ook ervaring met psychologen die je niet serieus nemen. Een tijd geleden voelde ik me heel zwaar depressief. Er was vanalles misgelopen in mijn leven. Na een zelfmoordpoging kwam ik in een inrichting terecht en daar kreeg ik een psychologe. Die vond dat het allemaal mijn eigen schuld was. Die zei dat ik een narcistische borderliner was! Ik werd gewoon gek toen ik al die dingen hoorde. Ik dacht dat ze mij zouden helpen in dat ziekenhuis maar ik kreeg gewoon een hele hoop verwijten naar mijn kop gesmeten! Gelukkig ben ik uit dat ziekenhuis weggeraakt, dat mens wil ik nooit meer zien.

Om op het laatste bericht over Parnassia te reageren..... je moet gewoon zorgen dat je via de crisisdienst terecht komt! Dan hebben ze plots wel tijd voor je, zo is mijn ervaring. Ik volg nu groepstherapie (na een jaar perssoonlijke begeleiding) om met mijn MDS en onverwerkte trauma's om te leren gaan. Het is een zware strijd, maar geloof wel dat ik er goed aan doe.

Anoniempje vertelde dat ze slechte ervaringen had met EMDR en daar wil ik net mee beginnen. Kan je wat meer vertellen erover, ook waarvoor je het deed?

Bad Cluster Eliminatie heeft me van het pijnlijkste punt afgeholpen. Verder wist ik voordien helaas te weinig over de mogelijkheden, waardoor ik zinloos lang van de ene therapeut naar de ander ben gestuurd. Niemand vertelde mijn datgene wat misschien voor veel mensen logisch is en daardoor snapte ik eigenlijk precies de kloe niet. Daarnaast heb ik nu pas veel jaren later ontdekt dat ik licht autistisch ben. Dat hebben al die therapeuten met al hun kennis dus nooit gezien. Veel vertrouwen in "vaklui" op dat gebied heb ik dus niet meer

Ik ben via de huisarts doorverwezen naar een psychotherapeut, toen ik het echt allemaal niet meer aankon. Je verwacht na een gesprek dat je er wat mee opschiet, maar dat kost heel veeeeeel tijd. Eerst gaan ze proberen de depressie te behandelen met anti-depressiva, waarvan de werking ook weken op zich laat wachten. En de gesprekken kunnen pas gevoerd worden als de medicijnen goed werken, dus weer wachten!Ondertussen krijg je wel 2 keer in de week een gesprek met je therapeut, waarvan je denkt en hoopt dat hij je beter maakt. Ondertussen slikte ik ook kalmeringstabletten, waar ik eigenlijk vanaf wilde, dus werd ik doorverwezen naar een psychiater. Hier werd de anti-depressieva verhoogd en geprobeerd door t nemen van andere medicijnen erbij te stoppen met kalmeringstabletten, helaas mislukt. Toen de depressie ver verdwenen was en vele gespekken later, is de psycholoog een andere richting op gaan zoeken. Zij vermoedde nl. ADHD bij volwassenen, en de puzzelstukjes vielen voor mij op zijn plaats. Nu dacht ik dat ik er was, ik wou maar 1 ding van alle pillen af, maar nee weer wachten, want ik werd doorverwezen naar een centrum waar ze hier in gespecialiceerd zijn, voor een second opinion. Weer wachten, lijsten invullen, wachten, 2 intake gesprekken, en ik wacht momenteel nog op de neuro psycholische test en dan is "alles" achter de rug. Wat ik dus duidelijk wil maken is dat ik van alle kanten, huisarts, psychotherapeut, psychiater en t centrum voor ADHD snel ben geholpen. Maar als je je zo voelt duurt alles gewoon vreselijk lang, je hebt t gevoel dat je niet vooruit komt. Dit alles heeft tot nu 7 mnd geduurd en over 2 weken is de test.

Ik zelf heb slechte ervaring met EMDR. Ook heb ik nu nog steeds gesprekken met een psycholoog. Het werkt niet echt en het gaat steeds slechter. Ik durf ook geen andere hulp te accepteren. Ik durf gewoon niet met een ander te praten heeft er iemand advies?

Wat goed van je dat je voor jezelf gekozen hebt Iris! Ik kon het bijna niet geloven, dat een therapeut zoiets zegt, onvoorstelbaar! En dat je moeder je niet gelooft, dat moet heel moeilijk voor je zijn. Je bent sterk, echt waar. Geloof ook in je eigen kracht!
Allereerst vind ik het erg dapper van van je om te durven vragen om echte hulp. Dat is in ieder geval de eerste stap, en dat kan best een moeilijke zijn geweest. Ik zag dat menigeen die reageerde regressietherapie aanraad. Daar heb ik ook ervaring mee. Voor een deel heeft het geholpen, zeer zeker. Dus dat zou absoluut kunnen helpen. Voor het verwerken van mijn negatieve ervaringen op sexueel gebied ben ik naar een andere therapeut gegaan. Ik voelde me niet op mijn gemak bij mijn vorige therapeut. En ik kan je zeggen, dat is mijn beste keus ooit geweest! Ook al wist ik dat mijn ouders er in eerste instantie helemaal tegen waren, maar op zulke momenten voor jezelf kiezen, daar gaat het om. En dat is wat jij ook hebt gedaan. En dat is zo belangrijk. Blijf eerlijk tegen jezelf. Je lichaam liegt niet. Je merkt waar angst en verdriet zit.
Maar op dit moment heb ik goede ervaringen met Gestalttherapie. Het is een vorm van 'spiegelen'. Samen kijken wat de ervaringen met jou doen. Gestalttherapie is erop gericht om angst te reduceren. Mijn therapeut legde me in het begin een driehoek voor. Die bestaat uit angst, verlangen en gedrag. Achter elke angst ligt een verlangen. Als de angst nu gereduceerd gaat worden, komt er ruimte voor het verlangen en zal daarna het gedrag vanzelf veranderen. En niet zoals gedragstherapeuten (niets ten nadele van hen, even voor de duidelijkheid, ieder moet zijn vak hebben) beginnen bij het gedrag veranderen. Daarmee los je naar mijn idee de kern niet op. Ik heb met deze vorm van therapie heel goede ervaringen. Momenteel ben ik nog in therapie, maar minder frequent dan eerst.

Ikzelf heb heel veel hulp bij therapie, en ik merk dat nu ik mezelf beter begrijp ik andere ook beter ga begrijpen!
Ik volg nu een opleiding via mijn werk en hoop over een aantal jaren gespecialiseerde thuishulp te zijn, wat in het kort inhoud dat je mensen helpt bij het terug brengen van structuur in hun leven. Ook daarvoor vind ik het van belang dat je iets weet van de menselijke psyche! De psycholoog is van mij voor belang omdat zij luistert zonder te oordelen, dat is een gave die maar weinig mensen bezitten: echt luisteren!

Hier nog kort een krachtige tip aan Iris: regressietherapie werkt snel en effectief. Therapeuten zitten overal in den lande. Informeer naar een goede therapeute (het beste is een ervaren therapeute). Sterkte!

Iris, jou wil ik de volgende tip geven:

Meid, ik neem jou serieus. Goed van je dat je los kunt laten hoe die psychologe op jouw probleem heeft gereageerd. Ze zal zelf misschien een emotionele blokkade ergens in haar leven hebben opgebouwd. Daarom kan ze misschien niet op een gezonde manier met jouw probleem omgaan. Zwaar voor jou.

Ik kan je het advies geven om eens aan regressietherapie te denken. Terug naar het verleden, van daaruit knelpunten stukje bij beetje oplossen, verwerken, totdat je steeds een laagje dieper kunt verwerken.

Het komt wel goed meid. Heel erg veel sterkte toegewenst, het ga je goed. En vergeet niet dat je een erg sterk mens bent, want anders had je dat niet meegemaakt. En het feit dat je bij jezelf kunt blijven - wat ik uit je verhaal heb kunnen opmaken - vind ik ontzettend knap. Ik heb zelf ook regressietherapie gedaan, en het werkt snel en effectief. Doei! Een warme groet van Nicole.

Na ruim tien jaar depressies en tien jaar allerlei vormen van psychische hulpverlening, lijkt het alsof ik eindelijk de goede therapie heb gevonden.
Geen depressies meer, alleen af en toe wat somber. Maar wat voor mij nog belangrijker is: geen medicatie meer. Voor alle mensen die de juiste hulp nog niet hebben gevonden: blijf zoeken naar iets wat bij jou past, maar wat vooral ook goed voelt.

Nouke,

Ik heb zelf slechte ervaringen met psychologen en psychiaters. Dit komt doordat deze voor mij makkelijk te manipuleren zijn door gesprekstechnieken. Ik ben inmiddels 5 mnd onder behandeling bij een Haptonome en ervaar dit zeer positief. Naast gesprekken, leer je door massage ook de signalen van je eigen lichaam herkennen, om hier tijdig op te reageren. Ik zie het als het leren weer van jezelf te houden binnen de mogelijkheden van je rationele en emotionele denkvermogen. Ik woon zelf in Amersfoort, vandaar dat ik er geen bij jou in de buurt kan noemen. Het is in ieder geval de moeite waard om Haptonomie te proberen.

Ik ben na 42 jaar eindelijk zo ver om hulp te gaan zoeken en ben terecht gekomen bij een hypnotherapeut. Ik ben nu tweemaal geweest en heb mijn levensverhaal in grote lijnen neergezet. Volgende week gaan we echt van start. Ik zie het wel zitten, ook al zal het grootste gedeelte op mijn eigen schouders terecht komen, want je krijgt ook bij deze vorm van therapie alleen advies hoe je het beste met je probleem om kunt gaan. Daar steunen ze je natuurlijk ook wel mee.

Bij mij kwam na de dood van mijn vader de bachbloesemtherapie op mijn pad. Dat is een methode om helemaal tot je kern te komen en je bewust te worden van alles wat diep in je verstopt zit en natuurlijk om deze negatieve emoties om te zetten in positieve gemoedsstemmingen. Wil je meer weten, mail mij dan privé. Ik heb bovendien ook een Nederlandse mailinglist hierover opgezet:(www.yahoogroups.com/group/bachbloesem).

Ik las net het verhaal van Iris. Wat vreselijk dat ze jou zo behandelt. Ik heb geen adres voor je, maar je kunt op mijn pagina eens kijken. Ik heb namelijk een eigen site met tips over therapieën. Ook ben ik bezig om een vereniging op te richten, omdat ik vind dat hypnotherapie en haptotherapie gewoon door het ziekenfonds vergoed moet worden. Ik heb een brief geschreven aan een tweede kamer-lid. Ikzelf ben uit therapie, ik heb het ook niet nodig, maar er zijn zoveel mensen in dit land die vaak alleen bij het RIAGG of Maatschappelijk werk komen, omdat ze het bestaan van bijvoorbeeld het FIOM niet weten. Kijk eens op mijn site daar vind je alle informatie.
http://www.angelfire.com/me4/Steunpuntsglgm/index.html

http://go.to/geweld

beide adressen zijn het zelfde maar zijn op twee manier te benaderen.

Ik ben op zoek naar een lichaamsgerichte therapeut voor de behandeling van mijn Borderline stoornis in combinatie met anorexia. Kent iemand een goede therapeut in Leiden?

Ik heb goede ervaring met Hypno-Psychotherapie.Het levert vrij snel resultaat op zonder dat je hele leven overhoop wordt gehaald .Helaas zijn er nog weinig therapeuten geschoold in deze vorm van therapie.
kijk bv eens op www.hypno-psychotherapie.com

Momenteel ben ik op zoek naar een goede psychotherapeut. Na 8 jaar geregeld gesprekken met een hele kundige maatschappelijk werkster en 3 jaar in een praatgroep met lotgenoten ben ik toe aan professionele hulpverlening. Voor hopelijk het laatste stukje verwerking. Ik ben als kind seksueel misbruikt en zit nog dagelijks met de gevolgen. Vorige week bleek maar weer eens dat zelfs professionele hulpverleners daar niet altijd raad mee weten. Tijdens een intake-gesprek met een psychologe kreeg ik te horen dat bepaalde herinneringen niet konden kloppen en dat mijn klachten echt niet zwaar genoeg waren voor psychologische hulp. Toen ik haar vertelde dat ik vroeger bij mijn moeder had aangegeven dat de buurman dingen bij me deed die ik niet wilde en dat ik dat eigenlijk niet mocht vertellen, maar dat mijn moeder uiteindelijk de buurman geloofde (tot op heden houdt mijn moeder vol: 'Er is echt niets gebeurd!'), was de reaktie van de psychologe: 'Misschien moet je je moede!
r dan maar gewoon geloven.' Terwijl ik inmiddels zeker weet dat ik die buurman niet voor niets haat. Gevoelens liegen niet, daar kun je vroeg of laat niet omheen. Ik schrok van de houding van die psychologe. Ze zei ook nog letterlijk dat de gevolgen van seksueel misbruik tamelijk overschat werden, volgens haar. Ik voelde me veroordeeld en absoluut niet gehoord. Ik besloot niet meer van mezelf los te laten en het is bij dat ene gesprek gebleven.
Ik ben blij dat ik de beslissing durfde te nemen mezelf serieus te blijven nemen en verder te zoeken naar een therapeut. Voor het geval iemand goede ervaringen heeft... ik zoek een therapeut in (de omgeving van) Arnhem die seksueel misbruik serieus neemt.

Ik kies voor ontspannings en voor hypno en regessie therapieze werken bij de meeste vormen van landurige ziektes vooral als je het ediket mee krijgt:van leer er maar mee te leven. Wat ook erg is als ze tegen je zeggen het zit tussen je oren en ik denk dat het wroeten in je verleden wel degelijk zin heeft wat betreft het onstaan van oorzaak en gevolg.