Zwanger worden uitstellen tot je carrière hebt gemaakt?

meis
als je heel graag zwanger wil worden en je gevoel is goed gewoon ervoor gaan hoor! en je beslist niet tegen laten houden door dat lompe domme irritante leeftijd ding.. (kots!!!)
je hebt een prachtleeftijd voor een kindje 31 jaar!!! en het is nog niet eens je eerste!!! dus gewoon lekker voor gaan hoor!
ik ben zelf een trotse mama van 2 kids bijna 2 en een paar weekjes oud :-)

Ik(31 jr.)en m'n vriend(26 jr.) willen nog graag een kindje erbij.



Mijn vriend heeft een vaste baan en woont sinds 2008 bij mij in.



Zelf heb ik al 2 dochtertjes van 5 en 7 uit een vorige relatie, die ook graag een broertje of zusje erbij willen.



Mijn vriend en ik zijn nu ruim 3 jaar samen.



Ikzelf ben nog studerende en rond bijna m'n 3e studiejaar af.

Volgend schooljaar is m'n examenjaar, dus 20 weken stagelopen en de andere 20 weken examenopdrachten maken.



Ik kan eigenlijk niet wachten om weer zwanger te worden. Liever nu dan morgen zeg maar.



(Op dit moment heb ik een mirena spiraal,bijna 5 jaar)



Wat is verstandig? Of moet ik er gewoon voor gaan?

Beste Joepie,

Ik ben het helemaal met je eens dat iedereen zelf moet bepalen of en wanneer hij of zij toe is aan kinderen. Mijn boek is ook zeker geen promotie voor jong moeder worden, maar beschrijft de voor- en nadelen die je kunt tegenkomen als je jong voor kinderen kiest. Een stukje herkenning en een steuntje in de rug, want het wordt jonge moeders door anderen niet altijd makkelijk gemaakt. Vaak hebben zij het gevoel zich continu te moeten verantwoorden voor hun keuze. Het is dus juist niet mijn bedoeling om vrouwen onzekerheid aan te praten, dat doen anderen al genoeg. Er bestaat trouwens ook een boek over moeder worden na je 30ste.

als je er nog niet aan toe bent geef ik je groot gelijk!

als je het er wel aan toe bent geef ik je ook gelijk



ik vind dat boek over moeder worden voor je 25e een beetje raar.. en zelfs een tikkie arro tegenover meiden die tussen hun 25 en 30 voor het eerst moeder worden. of zelfs na hun 35e.. waarom bestaat er geen boek moeder worden na je 30e?



weetje.. ik vind dat hele leeftijd gedoe vreselijk ! onderzoekers gewoon ermee kappen.. jullie maken 75% van de vrouwen onzeker!!! en daarmee bedoel ik alle leeftijden! ik heb technisch gezien een prima leeftijd toen ik mijn eerste kind kreeg 29,1 (volgens de maatstaven)..maar zelf ik wordt onzeker van dit gezeur!!

hallo allemaal.



ik ben 22 jaar en heb een grote kinderwens. ik heb een lieve vriend waar ik nu 1,5 jaar mee samen ben. we wonen al 1,5 samen bij mijn vader in. dus we wonen met zijn 3tjes. we zijn druk op zoek naar een plekje voor ons 2tjes. maar helaas nog niets gevonden.

ik durf nog niet te stoppen met de pil omdat ik bang ben dat ik dalijk geen woning op tijd heb gevonden. zijn er bepaalde instanties waarbij je kunt aankloppen als je zwanger bent maar nog geen woning hebt?

en ook op financieel vind ik het een beetje eng. kun je als stel ook geld krijgen? of alleen als alleenstaande moeder?

Ik ben zelf 21 jaar en mijn vriend is ook 21 jaar, We zijn 4,5 jaar samen waarvan we we 1,5 jaar samenwonen.

Mijn vriend heeft een vaste baan en ik was bezig met school ben gestopt omdat we heel graag kinderen willen.

Ben parttime gaan werken als schoonmaakster en we zijn bezig om zwanger te worden.


Toen we 18 waren hebben zijn we door de pil zwanger geraakt en dit is helaas misgegaan. Waar we echt heel veel samen over gepraat hebben om het verdriet te verzachten en we hebben altijd gedacht alles gebeurd om een reden. En wij zijn hierdoor sterker in ons relatie geworden

Nu twee jaar verder voelen wij beiden aan dat wij er 1000% klaar voor zijn we zitten op 1 lijn hoe we het gaan doen zodra ik zwanger ben ik blijf het 1/2 jaar voor de kleine thuis en mijn vriend werkt,mijn vriend is stukadoor dus op zich verdiend dit zeer lekker en komen we makkelijk rond.

Zodra ik er klaar voor ben wil ik mijn studie van twee jaar weer oppakken.
Nu alleen hopen dat alles goed gaat en dat ik zwanger kan worden.



Ik wil hier mee zeggen.

Als je weet dat je er klaar voor bent ongeacht je leeftijd de financiën zijn er naar en weet dat het goed zit in de relatie en zitten beiden op 1 lijn qua opvoeding werk noem maar op



WAAROM WACHTEN!?



dat is mijn mening hierover



liefs C89

Jong moeder worden is helaas een uitzondering en daarmee loop je als jonge moeder al snel tegen allerlei vooroordelen op. Terwijl de meeste jonge moeders het prima doen en genieten van de vele voordelen die het met zich meebrengt. Tijdens het samenstellen van mijn boek "Moeder worden voor je 25ste" verbaasde ik me over de vele positieve verhalen van jonge moeders, waar maar weinig mensen van weten. (zie www.moederwordenvoorje25ste.nl) Ik hoop dan ook dat jonge moeders zich meer durven laten horen!

Annet Heijerman

Hallo allemaal,



Ik ben Daisy 19 doe aan thuiswerk en heb een leuke en lieve vriend van 26 met vaste baan. Wij willen samen graag 2 kinderen en zijn hier nu ook druk mee bezig.



Ik vind sowieso dat ieder voor zich moet weten of hij/zij eerst carriëre wilt maken.



Wel heb ik in de Quest (wetenschappelijk tijdschrift) gelezen dat het op heel veel fronten beter is voor moeder en kind op jonge leeftijd kinderen te krijgen.



Tegenwoordig zijn hier allerlei taboe's over die luiden: te vroeg moeder worden is asociaal dit word vaak al in het gezin onder woorden gebracht.
Waardoor vrouwen vaak kiezen om eerst hun studie af te ronden vervolgens te gaan werken en op het topje van haar kunnen inderdaad rond haar 30ste te stoppen met werken en een kindje in de planning te zetten.



Wat volgens mij gewoon heel belangrijk is, is dat je voor jezelf weet wat je in het leven wilt. De een kiest ervoor een druk sociaal leven te lijden.
De ander kiest voor een carriëre en weer een ander haalt voldoening uit het ouderschap.



Natuurlijk is het niet verstandig als je niets hebt en gewoon maar even een kindje op deze wereld wilt zetten, maar je kunt inderdaad het moederschap combineren met ligt werk.



Dus heb je een leuke baan, maar weet je zeker dat je het liefst graag kinderen wilt krijgen zou ik zeggen ga eerst voor de kinderen nu je nog jong en fit bent en denk dan aan de carriëre. Er komt namelijk bij dat je helaas maar 4 jaar fulltime van je kindje kunt genieten want na vier jaar word het meegezogen in de maatschappij.



Dan is er nog tijd genoeg namelijk nu al moeten we tot ons 65ste door werken.



Conclusie nog genoeg tijd voor carriëre!



Groetjes,



Daisy!

Mijn voorkeur gaat uit naar een jongere moeder. Dan heb je veel meer energie en daarna kan je altijd nog verder carriere maken.

Ik ben nu dus ook zwanger, 23 jaar met een HBO bedrijfseconomie opleiding. Ik heb al goed rondgekeken, maar op HBO-niveau kan ik niet parttime werken, omdat ik nog veel moet leren, ookal heb ik mijn opleiding netjes afgemaakt. Waarschijnlijk moet ik werk gaan aannemen dat lager is dan HBO-niveau en dat doet zeer, alleen maar omdat ik geen 40 uur kan werken, omdat ik er ook voor mijn kind wil zijn. Heb soms een beetje een hekel hoe de maatschappij op parttime werken reageert, vooral op hoger niveau en geloof me onder niveau werken is best moeilijk, vooral omdat bedrijfseconomie niet de makkelijkste opleiding was, is het allemaal voor niks geweest dan?

ik ben 25 en zwanger!Ik wilde zelf eerst alles goed geregeld hebben voor we aan kids zouden beginnen, echter kwam daar toch verandering in toen mijn zus en steeds meer mensen in mijn omgeving moeilijk zwanger raakten. Ze heeft er zelfs 4 jaar over gedaan en uiteindelijk met ivf zwanger geraakt. Toen wist ik, ik ga niet te laat beginnen en het gevoel werd steeds sterker. Nu heb ik al jarenlang een goede relatie en wonen we al 5 jaar samen. Ook heb ik een baan, die ik niet de rest van mijn leven wil doen, maar die voor dit moment goed is. Wij wonen echter ook in een 2 kamer-woning (wel ruim) maar dit hield ons ook niet tegen, als de wens er is is het andere inderdaad minder belangrijk. We maken de ruimte gewoon in dit huis en hopen dat er een ander huis in de nabije toekomst op ons pad komt. De liefde vind ik belangrijker dan cariere!

Iedereen zijn eigen mening maar veroordelingen van een ander vind ik minder netjes. Als vrouwen er eerder nog niet klaar voor zijn: errug verstandig om je dan niet te laten opnaaien, zo lang je maar beseft dat vanaf je 30e de vruchtbaarheid afneemt.
Zelf was ik op mijn 31e al uitbehandeld in het ziekenhuis: na de medische molen inclusief 3x IVF was de diagnose ongewenst kinderloos; de vragen uit je omgeving of je niet een keer zou moeten beginnen! Pijnlijk pijnlijk

In reactie op Och...: ikke ikke ikke geldt net zo hard bij kinderwens! Of je nu kinderen wilt of carriere, het gaat erom wat jij wilt, dat kind vraagt er niet om.

Iedereen moet vooral doen waarvan hij/zij meent volledig achter die manier van denken te kunnen staan. Vind je dat je werk voorrang heeft? Ga er dan voor, maar bedenk dat het wel betekent dat andere dingen dan wel eens op een laag pitje kunnen komen te staan. Of wil je je liever op een gezin richten? Ook goed, hopelijk is het je gegeven om een kindje te krijgen, maar leg je neer bij het feit dat groeien in je werk er dan eerst waarschijnlijk niet in zit.
Persoonlijk zou ik het liefst eerst mijn aandacht richten op een gezinnetje. Ik ben 24, bijna afgestudeerd aan de universiteit en merk dat veel mensen dan automatisch van je verwachten dat je voor een goedbetaalde baan gaat, een die zeker niet \'onder je niveau\' zit. Maar ik vind het veel belangrijker om straks werk te doen waar ik plezier in heb. Natuurlijk is het mooi wanneer het zo goed mogelijk aansluit bij mijn studie, maar ik heb niet echt het doel om een bepaald salaris of een bepaald functieniveau te halen. Mijn studie deed ik omdat ik die leuk vond en ik vind het daarom ook veel belangrijker om een baan te mogen hebben waarbij ik me op mijn plek voel. En ja, part time zou ik op een gegeven moment prima vinden. Juist om ook je leven thuis bewust mee te kunnen maken. Maar of mijn vriend (die al is afgestudeerd en een baan heeft) of ik dan minder zal gaan werken, dat bekijken we dan wel.
Iedereen kan een carrière hebben, maar het verschil zit \'m in de plek die je carrière in je leven inneemt. Ik zou eerst voor een bescheiden carrière gaan en hoop redelijk vroeg kindjes te mogen krijgen. Ik vind dat niet zonde van mijn opleiding. Naderhand zou ik me, als het mogelijk is, meer op mijn werk willen richten en kijken wat dan mijn plannen en wensen zijn. Nu ik er over nadenk, heeft mijn moeder mij en de andere twee ook redelijk jong gekregen, en ondertussen heeft ze al behoorlijk wat jaren een goed betaalde baan die ze leuk vindt. Werken kunnen we hopelijk nog lang genoeg!

Ik lees zoveel ikke ikke ikke......
wat nou carriere?, brood op de plank is nodig maar moet dat ten koste van je toekomstige kids????
En wat als je kind een defect blijkt te hebben na de geboorte...??
Daar ga je dan, met je bachelor en enorme baan....tja dan ben je toch ook gewoon een ouder die heel graag bij zijn hulpbehoevende koter wil zijn, maar ja geld moet binnenstromen want die vakanties en extra auto zijn zoooooooo enorm bepalend voor je levensgeluk.
Succes toegewenst met alle luxe levensstijl, geweldige functies; beter één vogel in de hand dan een carriere in de lucht?!

Ik ben zelf 21 jaar, ik heb 5 jaar een goede relatie en we willen zowieso trouwen. Zelf ben ik bijna klaar met mijn HBO studie. Mijn enige \'must\' is ons eigen plekje, trouwen en daarna zijn kinderen welkom. Ik wil zeker voor mijn 30e kinderen, zo rond mijn 26 kinderen.
Stel dat ik zwanger wordt voor we getrouwd zijn, houden we het kindje en zullen we er zeker erg blij me zijn! :D

Mijn vriend en ik zijn echt dol op kinderen. Maar ik begrijp zeker de vrouwen die liever willen wachten.

Het hangt van je situatie af natuurlijk. De meeste mensen willen eerst een eigen huis, vaste baan, reizen, enz.

Ikzelf wil het liefst rond m\'n 22e proberen een kindje te krijgen. Heb inmiddels 4 jaar een stabiele relatie, eigen huis, afgerond HBO, beginnende baan...

Hoe lang moet je dan wachten?

Ik vele reacties van jullie gelezen. Op dit moment ben ik zelf 26 jaar, net (ongepland) zwanger geworden en bezig met het afronden van mijn hbo bachelor. Dit komt zo onverwachts dat het al mijn toekomst plannen in de war gooit. Net als velen vind ik geld niet het belangrijkste in het leven, maar om een goede toekomst op te bouwen vind ik het volgen van een master en de eesrte stappen van een carriere toch belangrijk. Daarnaast ben ik een wereld reiziger en was altijd van plan om te emigreren en meer wereldreizen te maken. Nu ben ik zwanger en ik weet dat veel mensen veel moeten doorstaan om een kindje te krijgen, dus zou ik erg dankbaar moeten zijn. Helaas voelt het niet zo en ben ik erg bang voor wat er komen gaat en hoe mijn leven en dat van anderen op zijn kop gaat staan. Ik zit erg in tweestrijd, laten komen en zorgen voor mijn kindje of voor mijn eigen toekomst kiezen? Eerlijk gezegd voor mij een erg moelijke keuze.

Hallo, ook ik dacht eerst carriere en kinderen...nou ik was niet enthousiast. Ineens sloeg dit om, totaal onverwacht en ik weet nu uit ervaring als je het wilt dan is al het andere ondergeschikt, heel raar, dacht ook nooit dat ik zelf er zo op zou reageren. Maar afijn, 36, stoppen met de pil en dan dus meer dan een half jaar wachten op je eerste periode...wist ik ook niet. Toen we er voor gingen was ik wel snel zwanger maar het ging ook weer mis. Afijn nu 3 jaar bezig, 4e zwangerschap en 3 miskramen loop ik nu tegen de 40. Alles is verder goedn (?!) dus het is dè leeftijd...volgens de wijze doktoren. Dus meiden, wacht niet te lang als je nu al wilt...want ik heb voor veel vrienden de ogen geopend dat het toch niet zo makkelijk verloopt als je van te voren denkt en de klok tikt verder.... Succes met je beslissing.

Ik ben 21 jaar en heb al bijna 6 jaar een relatie met mijn vriend. we hebben besloten in juni eerst lekker op vakantie te gaan en dan proberen een kindje te maken. ik heb altijd al jong moeder willen worden. en omdat ik al parttime werk is dit dalijk ook heel goed te combineren.

Over dit onderwerp heb mijn vriend en ik ook vaak gediscusseerd. Wij hebben sinds 2 maanden een apartement gekocht met 1 inkomen en het apartement is groot genoeg voor 2 personen en geen 3,toch wil ik dolgraag een baby en hij ook.
Maar ieder keer kwamen we tot conclusie dat we sowieso de komende 5 jaar geen kinderen kunnen maken,we moeten dan een andere woning zoeken, en je raakt je huis tegenwoordig niet zo snel meer kwijt als voorheen.
Ik ben 26 en ik zie veel vriendinnen in mijn omgeving die of zwanger zijn of ze hebben al kinderen.

Hebben jullie adviezen voor mij?